Lisica

Niedawno pokazałam Wam książkę pana Witolda i niektórzy z Was ją kojarzyli, inni widzieli pierwszy raz, dlatego czas, żeby seria „Lisica” ujrzało światło dzienne. Mam nadzieję, że wielu z Was jest po lekturze, a kto nie jest, wiecie co macie robić 🤫

Nasza bohaterka, Hanka Lubochowska, to ciekawa postać, która wzbudziła moją sympatię od samego początku. Mimo ciężkich czasów, w jakich przyszło jej żyć, dziewczyna nie przestaje dążyć do spełnienia swojego marzenia i chce zostać policyjnym detektywem. Tak, dobrze widzicie i nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że kobieta żyła na początku XX wieku, a to nie był dobry czas dla kobiet, szczególnie z takimi marzeniami jak Hanka. Kobieta mi zaimponowała, można śmiało powiedzieć, że wyprzedzała swoją epokę. Z zainteresowaniem śledziłam jej poczynania, niejednokrotnie otwierałam oczy ze zdziwienia, ale kibicowałam jej z całego serca.

Pierwszym, na co zwróciłam uwagę sięgając po tę serię, jest fakt, że to swojego rodzaju opowieść, pamiętnik. Dodatkowo widać, że autor ma wiele pomysłów w głowie i nie boi się przelać ich na papier. Dzieje się tu bardzo dużo i nie ma czasu na nudę. Niejednokrotnie uśmiechałam się pod nosem podczas lektury i pomimo tego, że książki nie przeczytałam wcale szybko, jakbym tego chciała, to mimo wszystko bawiłam się przy niej wyśmienicie. Warto dawkować sobie tę opowieść, zatrzymać się chwilę, pomyśleć i czytać dalej.

Styl pisania pana Witolda sprawił, że miałam ochotę czytać i czytać jego książki. Zagłębiłam się w lekturę i nie chciałam jej odkładać na bok. Na wielki plus zasługuje fakt, że potrafi on rozbawić czytelnika, co bardzo doceniam w książkach i pomimo tego, że w niektórych momentach należało zachować powagę, w innych można było śmiało uśmiechać się pod nosem i ten balans wyszedł wyśmienicie.

Czy jesteście gotowi poznać Hankę, jej przygody? Jeśli tak, to koniecznie musicie zatopić się w książkach pana Witolda, które tylko czekają, aż zatracicie się w świecie, który roztacza przed Wami autor. Niedługo pokażę Wam drugi tom tej wyjątkowej serii, bądźcie czujni.

„Wszystkie śmiertelne kobiety , bez wyjątku, są najbardziej nieprzewidywalnymi, nieobliczalnymi, szalonymi stworzeniami, jakie kiedykolwiek chodziły po ziemi”.

Alexandra Ivy

Kiedyś, poza książkami dokumentalnymi, biografiami, czy pozycjami historycznymi raczej nie czytałam nic, czego fabuła dzieje się w Rosji. Nie wynika, to z tego, że mam coś do tego kraju, bardzo lubię rosyjską literaturę Tołstoja zwłaszcza. Chodzi o to, że unikałam polskich książek, których Autorzy umieszczają akcję w tym kraju.

Z jakiegoś powodu wielu Pisarzy demonizuje Rosję, jako kraj w swych pozycjach, a przecież ma ona wiele naprawdę wspaniałych zabytków nie tylko sztuki, czy architektury, ale także wspaniale rozwiniętą kulturę, weźmy, chociażby rosyjski balet. Z tego też powodu, w pierwszej kolejności sięgnęłam po drugą pozycję Pana Horwatha, czyli Dziewczyna z Konstancina, a Lisicę zachowałam na później.

W Lisicy faktycznie także mamy tę zdemonizowaną, złą Rosję. Bolszewików, rewolucję, rozruchy etc. Pod tym względem, jednak chyba wszystkie polskie publikacje są na jedno kopyto. Ta zła Rosja i wspaniała Polska. Muszę sprawdzić, czy kraje skrzywdzone przez Marszałka Piłsudskiego, wydają jakieś książki, które ciągle w każdej nawet romantycznej, czy obyczajowej publikacji robią z Polaków potworów. Ten wątek, akurat mi nie podszedł.

W powieści Pana Howartha mamy Hankę, której ojciec zostaje skatowany przez robotników podczas rewolucji. Przywódcy, który jest bolszewikiem, to nie wystarcza i postanawia on prześladować również naszą bohaterkę. Dziewczyna po wybuchu rewolucji musi się ewakuować z kraju, podczas ucieczki wpada na trop niebezpiecznego spisku, w międzyczasie bierze udział w udaremnieniu zamachu na pochód pierwszomajowy w Marsylii… Po drodze ma jeszcze wiele przygód, oraz ciekawych znajomości, co faktycznie sprawia, że fabuła książki jest wartka i nie nudzi czytelnika.

Faktycznie intryga, tajemnica, ciekawi bohaterowie, to wszystko sprawia, że przez tę pozycję się płynie. Przeszkadzało mi tylko, to, że powieści, które wplątują bohaterów w polityczne problemy Rosji, jest tak wiele, że nie dostarczają one nic nowego poza właśnie ciągłym tylko powtarzaniem, jacy to Rosjanie nie są źli, a my pokrzywdzeni. Bywa, to męczące. Dlaczego np. Autor nie umieścił bohaterki w Ameryce lat 20 kiedy, to rządził Ku Klux Klan… To by była ciekawa historia.

Stanowczo, bardziej podobała mi się Dziewczyna z Konstancina, Lisica, to nie mój klimat. Na rynku wydawniczym, jest tyle polskich książek pisanych w duchu cierpienia podczas prześladowania bolszewickiego, że czytanie czegoś podobnego po raz kolejny, już nie jest atrakcyjne. To, jest trochę jak z książkami w stylu holoporno, gdzie dwoje ludzi poznaje się w niemieckim obozie koncentracyjnym i są tacy szczęśliwi, całkiem niedawno był wysyp na tego typu publikacje, które nie dość, że zakłamują rzeczywistość, to wprowadzaj czytelnika w błąd, umniejszając tamtym tragediom.

Bardzo bym chciała, aby kolejna książka Pisarza, która być może będzie zawierała rys historyczny, dotyczyła historii innego kraju, takiej mniej opowiedzianej np. apartheid, obozy koncentracyjne w Chinach, czy konflikt o ropę w delcie Nigru.

Lisica totalnie nie w moim guście, natomiast spodoba się czytelnikom, którzy lubią czytać o walce z bolszewicką Rosją. Trzeba tutaj uczciwie, jednak napisać, że kreacja bohaterów, ciąg zdarzeń w fabule, pomysł na zwroty akcji, to jest coś, co Panu Horwathowi wychodzi doskonale. Dzięki temu Jego książki nie są jednoznaczne i nudne, co niewątpliwie w świecie pisarskim jest plusem. Czekam na kolejną powieść Autora, polecając obie Jego powieści mimo tego, że Lisica, to dla mnie książka, do której nie wrócę.

[Adres usunięty]

Czytałam już kilka powieści z tłem historycznym. Każda była wyjątkowa, ale ta, którą Wam dzisiaj przedstawiam, a mianowicie ,,Lisica" Witolda Horwath skradła moje serce.

Jest to kryminał w stylu retro, połączony z obyczajowką.Główna bohaterka Hanna Lubochowska to charyzmatyczna, silna, uparta, młoda kobieta. Osobowość na pewno pomagała jej w czasach, w jakich przyszło jej żyć. W czasach, gdzie silnych kobiet, które miały coś do powiedzenia było mało.

Hanka pragnęła być detektywem i bardzo mocno do tego dążyła. Droga, którą sobie obrała, była ekscytująca, pełna przygód, ale też niebezpieczna, zwłaszcza że był to czas między innymi rewolucji. Jej postać jest cudownie wykreowana i od samego początku pałamy do niej sympatią. Podziwiałam jej wiarę, w to, że nie ma rzeczy niemożliwych. Nie zrażało ją to, że XX wiek nie sprzyjał silnym kobietom. Radziła sobie doskonale, nawet wtedy, kiedy Sienka obrał sobie ją za cel, po ojcu. Hanka jeszcze bardziej zdeterminowana postanowiła bronić siebie i rodziny. Jak potoczą się jej losy? Z czym będzie musiała się zmierzyć? Czy zmieni plany na przyszłość?

To moje pierwsze spotkanie z piórem autora i jakże udane. Barwne słownictwo, ciekawa fabuła z zagadkami do rozwikłania, bardzo dobrze wykreowane postacie oraz dopracowane tło historyczne sprawiają, że książka jest nieodkładalna i czyta się ją w okamgnieniu. Do tego nieziemsko klimatyczna i trzymająca w napięciu. W pewnych momentach czujemy się tak, jakbyśmy byli tam razem z nią. Przesiąkamy całą historią. Każda zagadka, z którą Hanka musi się zmierzyć, jest też naszą zagadką. Znajdziemy tu też zabawne momenty, związane z główną bohaterką.

Jestem zachwycona tą książką. Była to atrakcyjna i pełna emocji przygoda, której szczerze powiedziawszy, nie spodziewałam się. Myślałam, że będzie tylko smutno, nostalgicznie i poważnie z racji tego tła historycznego. Otrzymałam wartką akcję, chwytliwe wątki i rożnorodne emocje. Owszem było czasami smutno, ale mimo to Hanka tak urozmaicała fabułę, że nie popadłam w melancholijny nastrój.Biorę się za drugą część, gdyż nie mogę doczekać się dalszych przygód głównej bohaterki. Wam również serdecznie polecam.

" Lisica" Witolda Horwatha to książka , od której nie sposób się oderwać. Bohaterką powieści jest Hanka Lubochowska, kobieta o nieprzeciętnej urodzie i pasji detektywa. To ona nadaje jej życiu właściwego smaku i aromatu. Jednocześnie to osoba o niezwykłej intuicji, która w wielu sytuacjach staje się niezawodna i daje poczucie dobrze spełnionego obowiązku wobec obywateli.

Hanka staje przed wieloma wyborami, które tak naprawdę nie do końca są słuszne czy etyczne. Jednak jak tytułowa lisica jest przebiegła i niejednokrotnie wykorzystuje mężczyzn, by osiągnąć swój cel.

Bycie detektywem to marzenie Hanki, które stara się spełniać. A przecież nie jest łatwe w czasach rewolucji, gdy miejsca w Straży Obywatelskiej zajmują sami mężczyźni.

Lubochowska pokazuje nam zadziwiającą postawę. Jej upór, dążenie do celu, detektywistyczna ciekawość i wnikliwość dają początek nowej wykładni kobiety, niebanalnej, nowoczesnej. Hanka pokazuje, że w trudnych czasach wszystko może być możliwe.

Powieść jest jednostajna, aczkolwiek każdy jej element jest równo ważny i połączony ze sobą ciekawymi wątkami. Wciąga, inspiruje i angażuje czytelnika w precyzyjnie utkaną sieć zagadek, zaskakujących rozwiązań.

Polecam.

Wow, ale dobrze się poznawało tę historię. W jaki świetny sposób została napisana. Nie mogłam się od nie oderwać. I mimo, że zazwyczaj niechętnie sięgam po książki, gdzie jest nawiązanie do wojny i historii, tak tutaj z czystym sumieniem muszę przyznać, że mi się podobała ta historia i polecam przeczytać tę książkę.

Hanna Lubochowska nie miała łatwego życia, nie było ono też nudne. Od zawsze była inna, nie była typową kobietą, która tylko siedzi w domu i nim się zajmuje. Ta młoda kobieta od zawsze interesowała się sprawami dla detektywów. Wtedy jeszcze, nie był to modny zawód wśród kobiet.

Po wybuchu rewolucji musiała uciekać z Rosji. Na statku, którym podróżowała wpadła na trop niebezpiecznej kontrabandy, a później udaremniła zamach na pochód pierwszomajowy w Marsylii.

No była to niezwykła kobieta o nieprzeciętnej urodzie i umyśle. Żaden mężczyzna, który stawał na jej drodze nie wiedział co go przy niej czeka 🤭.

RECENZJA 

„LISICA ”

AUTOR: WITOLD HORWATH 

WYDAWNICTWO: REPLIKA 

„– Nie bój się. Dziś jeszcze cię nie skrzywdzę – powiedział po polsku. Wzrost miał chyba trzy arkuszy, posturę niedźwiedzia i dziwne oczy, całkiem bez wyrazu, jak u sklepowych manekinów albo trupów”.

„Lisica” to pierwszy tom serii, w której główną bohaterkę jest Hanka Lubochowska.

„Lisica” to rewelacyjne napisana, klimatyczna, intrygująca, drobiazgowa, bezpowrotnie przykuwająca uwagę opowieść, wychodząca poza schematy, w której się zatraciłam. Naprawdę przypadła mi do gustu. 

Historia składa się z wątków osadzonych w klimacie kryminalno detektywistycznym, wielu informacji, opisów i masy wydarzeń. Całość historii toczy się dynamicznie, wciągając czytelnika do świata głównej bohaterki.

Fabuła książki została znakomicie skonstruowana, jest nie tylko ciekawa, wciągająca, ale również  przemyślana przez autora w każdym detalu.

Od samego początku autor zabiera nas w nieprzewidywalną podróż, pełna wydarzeń, emocji, które trzymają czytelnika w napięciu do samego końca. A skonstruowane tło historyczne idealnie oddaje zachowania i klimat tamtych czasów, które możemy dosłownie poczuć. Każdy rozdział odkrywa przed nami kolejne etapy w życiu głównej bohaterki i następną sprawę do rozwiązania.

Autor ma świetnie pióro, pełne opisów, dbając,  o detale sprawia, że historia staje się realna i intensywna, a my  możemy przenieść się i poczuć klimat tamtych czasów. 

To moje pierwsze spotkanie z piórem autora i bardzo udane. Zostałam zabrana w niezapomnianą podróż  z niebanalną bohaterką, która chciała wykonywać zawód przypisany mężczyznom, a czy jej się to udało, koniecznie przeczytacie. 

Bohaterzy świetnie wykreowani, szczególnie Hanka, która była nieprzeciętna, silna, pełna charyzmy, inteligentna, dociekliwa, pełna determinacji postać, która obalała stereotypy swoją osobą. Marzyła o pracy detektywa i wszystko robiła, aby zrealizować swoje marzenie, mimo przeciwności, jakie stawia jej los. Z tą bohaterką, nie sposób się nudzić. 

Żyła w świecie, w którym obyczaje,  konwenanse i regulaminy rządziły światem, a ona tragicznym zrządzeniem losu z uczennicy i posłusznej córki musiała stać się nagle dorosłą kobietą, która musiała bronić siebie i rodziny. Jej życie było pełne przygód. To postać, którą polubiłam.

„Nagle przejrzałam się w tym jej strachu jak w lustrze – jestem inna, zupełnie inna niż wtedy, gdy żegnaliśmy się na dworcu w Jekaterinosławiu. I żeby choć na chwilę cofnąć czas, odrodzić się w sobie dawną Hankę, schowałam broń....”

Przenosimy się do Jakaterinosławia podczas rewolucji. Wówczas  Hanka ma jedynie siedemnaście lat, a jej ojciec naczelny inżynier w sławnej firmie, zostaje skatowany przez zbuntowanych robotników. Ona również zostaje prześladowana, jednak ona tak łatwo się nie poddaje. 

Późniejsze wydarzenia sprawiają, że dziewczyna opuszcza Rosję i udaje się do Konstancina, do domu, które kupił jej ojciec. Rusza w podróż statkiem, pełną nieprzewidywalnych zwrotów i niebezpieczeństwa. Ale to dopiero początek jej przygód. 

-Czy Hance uda się zrealizować swoje plany? 

-Co ją czeka?

-Jakie przygody czekają na nią po drodze? 

Polecam. 

Dziękuję autorowi za egzemplarz do recenzji. 

Dziś mam dla was recenzję książki historyczno-detektywistycznej. Jesteście gotowi? To zapraszam.

Hannę Lubochowską poznajemy podczas rewolucji i wojny domowej, ma ona wtedy siedemnaście lat. Jest młodą, piękną inteligentną i ciekawą świata dziewczyną. Jest prześladowana przez bolszewika Władysława Sienco, który najpierw zlecił skatowanie jej ojca. Młoda kobieta jest na tyle rezolutna, że wie jak ma się bronić.

Nastaje czas gdy Hanna musi ewakuować się z Rosji. Na statku dzieje się tyle rzeczy, że czasem trudno nadążyć, jednak co to dla dziewczyny, która od zawsze marzyła by zostać policyjnym detektywem. Poznaje tam wiele osób, a jakby tego było mało, zyskuje młodszego brata. To wszystko to naprawdę dopiero początek.

Czy Hania spełni swoje marzenie? Co z Władysławem Sienco? Czy główna bohaterka będzie miała czas na uczucia?

Ciężko mi napisać opinię o tej książce. Jakoś opornie szło mi jej czytanie, później przeniosłam się nawet na audiobooka, z nadzieją, że będzie lepiej, niestety wcale tak nie było.

To co działo się w tej historii, moim zdaniem było zbyt nierzeczywiste. Ciężko mi sobie wyobrazić, by w tamtych czasach, gdzie uważano, że miejsce kobiet jest w domu przy wychowywaniu dzieci, nagle zjawia się Hanna, która jest zaledwie jeszcze nastolatką i wszyscy liczą się z jej zdaniem. Nie ważne czy to oficer czy pułkownik, ale młoda kobieta narzuca im swoje zdanie, a oni bez żadnych sprzeciwów robią co ona im każe. Rozumiem, że autor chciał w ten sposób wyrazić to jaką osobą jest główna bohaterka, oraz jaki ma charakter, jednak nie jestem w stanie w to uwierzyć.

Niestety, ale kolejnym minusem w tej książce jest to, że mamy tu do czynienia z naprawdę masą postaci. Ktoś się pojawia by za chwilę zniknąć, a gdy pojawia się po kolejnych kilkuset stronach zupełnie nie miałam pojęcia kto to jest. Wszyscy bohaterowie mi się mieszali.

Tak samo z wydarzeniami, jest tu taki natłok zdarzeń, że ciężko było nadążyć. Odniosłam wrażenie, że Hanna ciągle gdzieś biegła, a ja muszę ją gonić i za nią nadążyć, lecz ja nie jestem fanką biegania, nie lubię się spieszyć.

Z początku powieść wydaje się być bardzo ciekawa, w końcu historia o kobiecie, która twardo stąpa po ziemi, wie czego chce, dąży do swoich marzeń. Jednak wszystko było niestety przerysowane.

Na mnie czeka na regale jeszcze jedna część. Kiedy się za nią zabiorę nie mam pojęcia, pociesza mnie fakt, że jest krótsza.

A was zachęcam do przekonania się na własnej skórze co sądzicie o tej historii.

Pierwsze co mnie urzekło, to krótkie, treściwe rozdziały. Za ich przyczyną strony migały w moich rękach jak w kalejdoskopie. Nie bez znaczenia była też bohaterka: odważna, błyskotliwa, otwarta na życie panna z dobrego domu.

Zostałam wciągnięta w wir elektryzującej prozy; opowieści o świecie, który znacznie odbiega od obecnego, gdzie różnice klasowe były bardzo mocno zarysowane, a ludzie nie mieszali się tak ze sobą społecznie. Kobieta i mężczyzna mieli przypisane role, i tylko w tych ramach powinni działać; Hanna to taki Indiana Jones, przygoda idzie za nią i wraz nią. Oszustwa, tajemnice, morderstwa, kradzieże – od wyboru, do koloru, a w tym wszystkim ona, młoda, piękna dziewczyna – detektyw.

Potraktowałam książkę jako barwną kolorówkę przewijających się wydarzeń, w tle wielka historia, przemiany. Wspaniały język, wszystkie te słowa, które wypadły z obiegu, zwroty grzecznościowe, które dziwią (niestety), zachowania, stroje.

Wysmakowana w każdym szczególe, drobiazgowa, precyzyjnie napisana i elektryzująca. Ma w sobie urok, czegoś nowego, odkrywczego, lekko demoniczno – cygańskiego; tam dom twój, gdzie serce twoje.

Rzadko jestem czegoś tak pewna, natomiast zdecydowanie polecam tę książkę każdemu.

Świetnie napisana, ciekawie poprowadzona akcja, która pokazuje nam różne lata życia głównej bohaterki.

To taka historia Bonda tylko w spódnicy. Jestem nią oczarowana i uważam, że zdecydowanie warto poświęcić czas na jej przeczytanie.

Bardzo mi przykro, ale muszę przyznać, że ta książka umęczyła mnie niesamowicie. 😓 Czytałam ją bite dwa tygodnie. Za każdym podejściem kończyło się to tak samo, zasypiałam. 😴 Może byłam wycieńczona, a może pióro autora po prostu nie jest dla mnie. 🙈😅

•

Hanna Lubochowska prowadziła barwne życie. Miała wiele przygód i mnóstwo znajomości. Marzyła o zostaniu detektywem, choć w latach, w jakich przyszło jej żyć, nie było to zbyt modne, szczególnie wśród pań. Ona jednak nie ustawała w dążeniu do celu. Pomagała w rozwiązywaniu spraw kryminalnych i obracała się w różnych kręgach. Po wybuchu rewolucji musiała uciekać z Rosji. W podróży wpadła na trop kontrabandy i nie zważając na niebezpieczeństwo zniweczyła plany zamachu na pochód pierwszomajowy we Francji. Zdarzało się jej znaleźć w niezłych opałach, ale zawsze wychodziła z nich cała, bogatsza o nowe doświadczenia. Perypetią Hanki nie było końca.

•

Powieść przygodowa z historią w tle. Myślałam, że to coś idealnego dla mnie. Niestety, nieco się pomyliłam. 😳 Ten grubasek, bo książka należy do tych obszerniejszych, dał mi nieźle popalić. Nie poddawałam się jednak i przeczytałam. Ale tych dwóch tygodni nikt mi nie odda. 🤣 A zapowiadało się na rekordowy wynik w sierpniu. 📚 No nic, może innym razem. 😅 Co do "Lisicy", ja jej nie polecam. Ale może akurat spodobałaby się Wam bardziej niż mnie. 🤷‍♀️

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictworeplika . 💛