Lipcowe dziewczyny

Co roku, tej samej lipcowej nocy, znika dziewczyna. Jednej z takich nocy dziesięcioletnia Addie widzi, że jej tata wrócił do domy cały we krwi, a jej starsza siostra znajduje w domu portfel ostatniej z zaginionych kobiet.

Ta książka ma naprawdę wysokie oceny, więc podejrzewam, że to po prostu nie moja bajka. Męczyłam się z nią długo. Lubię thrillery psychologiczne, nie potrzebuję akcji, ale tutaj było po prostu nudno. Niestety było też dość przewidywalnie, zabrakło mi elementu zaskoczenia. Zabrakło mi również ciekawości, która zmusza czytelnika do „jeszcze jednego rozdziału”. Najbardziej jednak nie spodobały mi się postaci. Poznajemy Addie kiedy ma 10 lat, towarzyszymy jej do czasu kiedy jest praktycznie dorosła. Niestety coś tu nie pykło, bo prócz upływu lat nie zmieniło się nic - dziewczyna wypowiada się tak samo, jest taka sama, myśli tak samo - niezależnie od wieku. Kompletnie nierealne.

Gdybym miała coś dobrego powiedzieć o tej książce, to byłoby to „czytałam gorsze”, ale to chyba nienajlepszy komplement 🙈

No cóż, nie wszystko musi mi się podobać. Mimo to, polecam, bo skoro książka zdobywa wysokie noty, to musi coś w tym być. Przekonajcie się sami 😊

„LIPCOWE DZIEWCZYNY”

Phoebe Locke Wydawnictwo Czarna Owca

Najnowsza powieść Phoebe Locke przyprawia o gęsią skórkę. Raz w roku w lipcu o tej samej porze znika bez śladu jedna dziewczyna. Dlaczego? Kto za tym stoi? W Londynie doszło do zamachu terrorystycznego. W dniu 10 urodzin Addie martwi się o swoją starszą siostrę Jessie, która miała ją odebrać ze szkoły. Dziewczyny miały iść razem świętować jej urodziny. Gdzie podziała się jej siostra?

Ich tata wrócił do domu cały zakrwawiony. Dziewczynka myślała, że był uczestnikiem tego zamachu i tam został ranny. Tak myślała do czasu..

Zaginęła Olivia – żona i matka. W dniu zamachu wyszła z domu i już do niego nie wróciła. Co się z nią stało? Czy stała się ofiarą zamachu? Czy spotkało ją coś znacznie gorszego? Jej mąż Lex jest strasznie zaniepokojony.

Jessie w ukrytej skrytce taty znalazła portfel zaginionej Olivii. Czy ich ojciec ma coś z tym wspólnego? Jessie stanie się opiekunką dziecka Olivii i Lexa. Czy to nie jest dziwne i przerażając?

Wciągająca i mroczna fabuła. Nie byłam wstanie oderwać się od tej lektury. Opisana historia mogłaby mieć miejsce. To przeraża mnie podwójnie. Czy to jest tylko fikcja literacka?

Nic w tej powieści nie jest takie na jakie wygląda. Byłam w szoku poznając zakończenie. Wy zapewne też będziecie.

Phoebe Locke stworzyła bardzo dobrą historię, o której nie da się szybko zapomnieć. Tutaj drzemie mrok i zło, które czyha na każdym kroku.

Razem z Addie próbowałam odkryć prawdę, która dla niej nie będzie łatwa.

Idealny thriller dla wytwornych czytelników. Jeżeli nie boicie się stąpać po cienkim lodzie to zapraszam do przeczytania książki „Lipcowe dziewczyny”.

Phoebe Locke doskonale z nami pogrywa. Specjalnie myli tropy. Uwielbiam tą grę autora z czytelnikiem. Zło niestety mieszka w każdym z nas, gdy tylko ujrzy światło wychodzi na powierzchnię, a wtedy wszystko się może zdarzyć.

Poczytajcie jak ze złem walczy Addie. Czy lipcowy morderca zostanie złapany?

Zachęcam do przeczytania powieści „Lipcowe dziewczyny”. Czas spędzony z tą książką nie jest czasem straconym.

Znakomita fabuła, dobra akcja i wstrząsający bohaterowie.

Jednym słowem niezapomniany thriller psychologiczny.

#lipcowedziewczyny #phoebelocke #wydawnictwoczarnaowca #mommy_and_books

„LIPCOWE DZIEWCZYNY”

Phoebe Locke Wydawnictwo Czarna Owca

Najnowsza powieść Phoebe Locke przyprawia o gęsią skórkę. Raz w roku w lipcu o tej samej porze znika bez śladu jedna dziewczyna. Dlaczego? Kto za tym stoi? W Londynie doszło do zamachu terrorystycznego. W dniu 10 urodzin Addie martwi się o swoją starszą siostrę Jessie, która miała ją odebrać ze szkoły. Dziewczyny miały iść razem świętować jej urodziny. Gdzie podziała się jej siostra?

Ich tata wrócił do domu cały zakrwawiony. Dziewczynka myślała, że był uczestnikiem tego zamachu i tam został ranny. Tak myślała do czasu..

Zaginęła Olivia – żona i matka. W dniu zamachu wyszła z domu i już do niego nie wróciła. Co się z nią stało? Czy stała się ofiarą zamachu? Czy spotkało ją coś znacznie gorszego? Jej mąż Lex jest strasznie zaniepokojony.

Jessie w ukrytej skrytce taty znalazła portfel zaginionej Olivii. Czy ich ojciec ma coś z tym wspólnego? Jessie stanie się opiekunką dziecka Olivii i Lexa. Czy to nie jest dziwne i przerażając?

Wciągająca i mroczna fabuła. Nie byłam wstanie oderwać się od tej lektury. Opisana historia mogłaby mieć miejsce. To przeraża mnie podwójnie. Czy to jest tylko fikcja literacka?

Nic w tej powieści nie jest takie na jakie wygląda. Byłam w szoku poznając zakończenie. Wy zapewne też będziecie.

Phoebe Locke stworzyła bardzo dobrą historię, o której nie da się szybko zapomnieć. Tutaj drzemie mrok i zło, które czyha na każdym kroku.

Razem z Addie próbowałam odkryć prawdę, która dla niej nie będzie łatwa.

Idealny thriller dla wytwornych czytelników. Jeżeli nie boicie się stąpać po cienkim lodzie to zapraszam do przeczytania książki „Lipcowe dziewczyny”.

Phoebe Locke doskonale z nami pogrywa. Specjalnie myli tropy. Uwielbiam tą grę autora z czytelnikiem. Zło niestety mieszka w każdym z nas, gdy tylko ujrzy światło wychodzi na powierzchnię, a wtedy wszystko się może zdarzyć.

Poczytajcie jak ze złem walczy Addie. Czy lipcowy morderca zostanie złapany?

Zachęcam do przeczytania powieści „Lipcowe dziewczyny”. Czas spędzony z tą książką nie jest czasem straconym.

Znakomita fabuła, dobra akcja i wstrząsający bohaterowie.

Jednym słowem niezapomniany thriller psychologiczny.

#lipcowedziewczyny #phoebelocke #wydawnictwoczarnaowca #mommy_and_books

Bardzo lubię thrillery psychologiczne i chętnie sięgam po pozycje z tego gatunku. Nota wydawcy była tak intrygująca, że chciałam poznać tę historię.

Poznajemy Addie jako małą dziewczynkę, na dodatek to właśnie ona snuje dla nas całą opowieść. Jest to historia o jej rodzinie, przyjacielu i dziewczynach, które giną w jej urodziny.

Przyznaje, że Autorka w genialny sposób potrafi zagęszczać atmosferę. Z rozdziału na rozdział robiło się coraz bardziej duszno a strach stawał się niezłym kumplem.

Natomiast Addie zdobędzie serce każdego i zacznie ono drżeć z obawy o jej los.

Dostałam wszystko to czego oczekuję od dobrego thrillera. Jest tu świetny rys psychologiczny bohaterów, na dodatek każdy z nich to niezwykła indywidualność. Chciałam czytać i wiedzieć więcej, rozumieć więcej...

Doskonała lektura, poruszająca, smutna, mroczna i jednocześnie tak pełna miłości.

Po przeciętnej okładce, zupełnie nie spodziewałam się tak wciągającej lektury! Locke zachwyciła mnie sposobem, w jaki opisała zachowanie małej Addie, która szybko zdobyła moje serce. Relacja między nią a Jessie do końca była dla mnie zagadką. Bardzo podoba mi się to, że pomimo uważnej lektury, zupełnie nie potrafiłam odgadnąć, co kryje się za niezwykłym zaginięciem Olivii. Najmniej podobała mi się postać Lexa - nie potrafiłam zrozumieć, co nim kieruje i współczułam Addie takiego ojca. "Lipcowe dziewczyny" okazały się oryginalną powieścią, która zajęła moje myśli na kilka wieczorów. Polecam wszystkim tym, którzy lubią wciągające thrillery i nurt chick noir!

Addie, główna bohaterka mieszka z siostrą Jessie i ojcem. W dniu jej dziesiątych urodzin w Londynie dochodzi do ataków terrorystycznych. Addie jest przerażona, nie wie gdzie jest jej siostra a na dodatek ojciec wrócił do domu cały we krwi. Kilka dni później Jessie znajduje w jego pokoju portfel zaginionej kobiety. Od tego dnia nic w ich życiu nie będzie już takie samo...

"Lipcowe dziewczyny" to typowy thriller psychologiczny ale bez fajerwerków. Owszem, początek zapowiadał się niezywkle intrygująco, mroczny klimat i duszna atmosfera towarzyszyły mi niemal od pierwszych stron.

Ciekawy pomysł na fabułę, przeskoki czasowe to jest coś co lubię, chociaż dla niektórych mogą wydawać się irytujące, jednak na sam koniec dowiadujemy się, że to był zamierzony zabieg.

Były momenty, gdzie akcja toczyła się bardzo mozolnie, i zaczęłam się zastanawiać czy autorka jeszcze mnie czymś zaskoczy. Miałam chwilę, że chciałam przerwać czytanie, jednak dobrze, że tego nie zrobiłam. Doszłam do momentu, który sprawił, że nie mogłam się już oderwać. Z zaciekawieniem śledziłam losy dziewczyn.

Nie jest to thriller z górnej półki, nie powodował u mnie ciar na plecach, nie poczułam żadnych wiekszych emocji, jednak spędziłam mile czas i książkę jak najbardziej polecam.

@wydawnictwoczarnaowca 🖤

Zaintrygowana opisem i ciekawą okładką sięgnęłam po "Lipcowe dziewczyny". Przyznaję, że byłam dość sceptycznie nastawiona, nie znałam autorki, a o samej książce było niespodziewanie cicho. Na szczęście, moje obawy były niepotrzebne. Lektura pochłonęła mnie bez reszty! 🤩

•

Urodziny małej Addie były jej ulubionym dniem w roku. Czekała na nie z utęsknieniem. Wychowywana głównie przez starszą siostrę dziewczynka, nie miała łatwego życia. Ojciec mimo, że starał się zapewnić im godziwe warunki, był surowym, zamkniętym w sobie człowiekiem, który rzadko bywał w domu i niewiele do niego przynosił. To właśnie z Jessie, jak co roku, miała spędzić swoje dziesiąte urodziny. Niestety, tego dnia w Londynie dochodzi do serii ataków terrorystycznych. Całe miasto pogrążone jest w strachu, a biedna Addie, nie wie, gdzie jest jej ukochana siostra, która miała odebrać ją ze szkoły. Na dodatek ojciec wraca do domu w zakrwawionych ubraniach i zachowuje się jeszcze dziwniej niż zwykle. Od tej pory w stolicy Wielkiej Brytanii 7 lipca, to dzień, w którym, w tajemniczy sposób ginie jedna młoda kobieta.

•

Fabuła toczy się na przestrzeni kilkunastu lat. Przeskoki czasowe mogą nieco irytować i wprowadzać chaos, ale uwierzcie, jest to przemyślany przez autorkę zabieg. Książka trzyma w napięciu, a zakończenie jest naprawdę zaskakujące. Polecam! 🧡

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwoczarnaowca . 🖤

"Lipcowe dziewczyny" to nie thriller, który trzyma w napięciu od pierwszych stron. W tym przypadku świadczy to o tym, że wszystko było ze strony Autorki dokładnie przemyślane.

Powieść została napisana tak, że nie sposób było ją odłożyć. Prawie w każdym rozdziale miałam poczucie, że zaraz nastąpi coś złego.

Miała na to z pewnością wpływ świetna kreacja głównej bohaterki.

Fabuła nie opiera się na dążeniu do odkrycia prawdy. Nie fokusuje się na ofiarach – na tym, co kobiety może łączyć i dlaczego one każdego roku o tej samej porze znikały bez śladu. Na pierwszym planie jest to, jak w sytuacji odnajduje się Addie przez 9 lat. Nie jest to jednak nużące – Autorka wyciąga najważniejsze momenty i angażuje czytelnika w doświadczenia dziewczyny.

Gdy Addie, już jako 19-letnia dziewczyna, powoli zaczyna docierać do prawdy, "Lipcowe dziewczyny" stają się thrillerem nieodkładalnym. Chcemy razem z nią jak najszybciej odkryć wszystkie tajemnice. Kiedy już do tego dojdzie – czujemy się niemal tak oszukani jak Addie.

„Lipcowe dziewczyny” to thriller skrojony mocnymi nićmi. To historia, z którą zszywamy się już od pierwszych chwil jej poznawania. Phoebe Locke skonstruowała fabułę bez miar intrygującą, która sprawia, że w pełni wtapiamy się w poznawanie historii dwóch sióstr – Addie i Jessie.

Siódmego lipca, w dniu dziesiątych urodzin pierwszej z nich w Londynie dochodzi do serii ataków terrorystycznych. Ojciec dziewczynek wraca do domu cały we krwi. Addie i Jessie myślą, że był ON jedną z ofiar zamachu. Jednak, jak się okazuje nie musi to być prawdą. Gdy Jessie odnajduje w jego pokoju portfel należący do Olivii Emerson w jej głowie rodzą się pytania – czy aby został ON ranny w zamachu? Czy może krew na jego ciele jest krwią właścicielki portfela. Co takiego wydarzyło się siódmego lipca? Zwłaszcza, że okazuje się, że Olivia Emerson uznawana jest za osobę zaginioną.

Siostry starają się dowiedzieć skąd w ich domu znalazł się portfel zaginionej? Czy ich ojciec jest porywaczem? Mordercą? Aby rozwikłać tę zagadkę Jessie postanawia zatrudnić się u męża Olivii jako opiekunka do dziecka. Dziewczyny nie wiedzą jeszcze, w jakie niebezpieczeństwo się wplątały i jakie sekrety skrywa ich rodzina. Jak się okazuje, od lat, każdego 7 lipca znika kolejna dziewczyna. Co wspólnego z zaginięciami ma ojciec dziewczynek? Czy poznana prawda pozwoli im żyć spokojniej?

Jedno jest pewne czytając tę książkę spokój Wam nie grozi. I bardzo dobrze, ponieważ thriller powinien trzymać nas w ciągłym napięciu. A te w „Lipcowych dziewczynach” nie ustępuje ani na chwilę.

Phoebe Locke zasługuje na słowa uznania z kilku powodów. Za pomysł na stworzenie taaakiej historii. Za kreacje bohaterów. Za napięcie oraz styl, w którym poprowadziła fabułę swej najnowszej powieści. Miejmy tylko nadzieję, że nie ostatniej. „Lipcowe dziewczyny” to thriller, który polecam wszystkim miłośnikom gatunku. Będziecie ukontentowani.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca [Adres usunięty]

" Od zamachów minęły trzy lata, trzy lipce i trzy dziewczyny."

Przedstawiam wam niesamowicie zaskakujący thriller psychologiczny. Oceniam go jak najbardziej pozytywnie. Z początku wieje minimalnie nudą, lecz takie wprowadzenie do historii ma swoje pozytywne strony. Mamy do czynienia z rodziną Addie, która to wbrew pozorom nie miała kolorowego życia. Kiedy to w dzień jej urodzin ma miejsce zamach na metro, a przerażona dziewczynka dostrzega sporą ilość krwi na ubraniach taty, jej życie zupełnie zmienia swój bieg. Razem ze starszą siostrą, która wręcz zastępuje jej matkę, po szokującym odkryciu w jego sypialni postanawiają dowiedzieć się czegoś więcej. Światło dzienne pada na skrywane sekrety, a każdy z nich jest sporym zaskoczeniem jak niechciane niespodzianki. To, co ma miejsce później, zostawię pod ścisłą ochroną, a zainteresowanych jak najbardziej zachęcam do zapoznanie się z lekturą. A na koniec dodam, iż zakończenie powieści wyrywa z butów. Za egzemplarz pragnę podziękować wydawnictwu Czarna Owca.

"- Co mam zrobić, Addie? Po takim czasie? A ona nie żyje. Tak właśnie kończy się ta historia, niezależnie od wszystkiego."

7 lipca. Ta data, od urodzin dziesięcioletniej Addie, będzie wstrząsała społecznością, gdy to dochodzi do serii ataków terrorystycznych i w tym dniu, jak i w późniejszych latach, zaginięć kobiet. Tego dnia również ojciec dziewczynki wraca do domu zakrwawiony, a kilka dni później starsza siostra znajduje w mieszkaniu portfel zaginionej Olivii Emerson. Jessie zatrudnia się jako opiekunka do dziecka u Lexa Emersona, który nie radzi sobie po zaginięciu żony. Dziewczynka, wraz z upływającymi latami, dowiaduje się coraz więcej o wydarzeniach, które miały miejsce. Czy siostra mówi jej całą prawdę? Czy tata jest tym, za kogo zawsze go uważała?

To dopiero był thriller! Jestem nim zachwycona. Od razu podkreślę, że nic nie będzie takie, jakie będzie Wam się wydawało czytając tę książkę. Od początku autorka trzyma czytelnika w napięciu, które z czasem wzrasta, by na koniec wyjaśniła się cała układanka i pozostawić z zaskoczeniem wypisanym na twarzy. Przyznam, że miałam podejrzenia, kto jest zabójcą, ale takiego rozwiązania się nie spodziewałam. Może miałabym kilka pytań odnośnie niektórych wątków, gdyż mnie zainteresowały, a nie zostały wyjaśnione. Jednak nie miały dużego znaczenia odnośnie całej fabuły.

Styl pani Locke jest bardzo przyjemny, lekki, a przede wszystkim potrafi zainteresować czytelnika, co sprawia, że książkę czyta się ekspresowo. Narracja w "Lipcowych dziewczynach" prowadzona jest przez dziesięcioletnią Addie. Książka podzielona jest na części. Z każdą kolejną dziewczyna jest starsza, a akcja posuwa się mocno do przodu i odkrywa coraz to więcej faktów dotyczących swojej rodziny, ale także zaginionych kobiet.

Bardzo dobry pomysł na fabułę i jestem ciekawa kolejnej książki autorki. Mogłabym coś więcej napisać o książce, ale musiałabym zdradzić kilka smaczków, dlatego też odsyłam Was do książki, byście sami mogli ocenić, czy jest to thriller dla Was. Mnie autorka oczarowała 😉

To była chyba najbardziej wyczekiwana przeze mnie wakacyjna premiera i o dziwo, która sprawiła mi największe problemy z napisaniem recenzji. Jednak nie dlatego, że jest taka zła… Po prostu mam do niej bardzo mieszane uczucia.

Zacznij od stylu pisania autorki, który jest dobry i zdecydowanie lekki. To właśnie dzięki niemu przez książkę zdecydowanie się płynie, a jej zakończenie przychodzi zdecydowania szybko. Książka jest podzielona na kilka części, gdzie narracja prowadzona jest z perspektywy Abby - początkowo dziesięcioletniej dziewczynki, której towarzyszymy w drodze ku dorosłości. Każdą część dzielą od siebie 3 lata co momentami skutkuje malutkim chaosem w głowie czytelnika. Fabuła jest ciekawa, chociaż momentami odnosiłam wrażenie, że jej potencjał nie został całkowicie wykorzystany. Strona za stroną czułam zmieszanie. Niby byłam ciekawa co będzie dalej, jednak akcja była dość średnia, a zagadki związane z tajemnicami rodziny i zaginięciami kobiet były ze sobą połączone w troszeczkę mało logiczny sposób.

Najmocniejszym elementem całego thrilleru była kreacja bohaterów. To przede wszystkim oni spowodowali, że chciałam dokończyć tę książkę. Autorka bardzo dobrze pisze o uczuciach i potrafi je uwidocznić. Wręcz sprawia, że momentami stajemy się postaciami z książek i całymi sobą przeżywamy losy bohaterów. Bohaterki książki nie miały lekkiego życia. Jest to książka, która mówi o poświęceniu i trudach przejęcia opieki nad młodszą siostrą gdy samemu ma się niewiele lat. Mówi o trudach życia i wykluczeniu społecznym, które potrafi odcisnąć ogromne piętno na człowieku.

„Lipcowe dziewczyny” to książka, która momentami pochłania do tego stopnia że nie da się jej odłożyć, aby nagle zacząć nudzić… Takie niestety jest moje odczucie. Fabuła naprawdę wydawała się być ciekawa, ale jej wykonanie mogło być chociaż odrobine lepsze. Jednak nie skreślam tej książki, ponieważ zakończenie muszę przyznać że troszeczkę mnie zaskoczyło. Uważam, że zasługuje ona na przeczytanie.

"Jest wiele powodów, dla których robimy to co robimy, czasem wystarcza fakt, że po prostu sprawia nam to przyjemność”.

Z dziewczynami zawsze są jakieś problemy. To wiadomo nie od dziś.

„Lipcowe dziewczyny” to znakomity, nafaszerowany emocjami thriller psychologiczny, między innymi właśnie o problemach z dziewczynami...

W Londynie, zawsze tego samego dnia, rok po roku, ma miejsce osobliwy zbieg okoliczności. 7 lipca ktoś sprawia, że kolejne dziewczyny znikają. Rozpływają się w powietrzu. Ot magiczna sztuczka. Trik bez publiczności… do czasu. Z roku na rok żądza tego kogoś przybiera na sile. Rytuał staje się sensem jego życia, a zdobywanie kolejnych trofeów oryginalnym hobby.

7 lipca 2005 r. Londynem wstrząsa seria zamachów terrorystycznych. Tego dnia mała Addie kończy 10 lat. W dniu, w którym Londyn szaleje ze strachu, w dniu śmierci i zniszczenia, również seryjny morderca uczcił swoje święto, obdarzał kolejną twarzą swoje pasje. To był też jego dzień.

Tego pamiętnego dnia ojciec Addie, londyński taksówkarz wraca do domu zakrwawiony. Dziewczynka jest przekonania, że został ranny w eksplozji metra. Po kilku dniach jej starsza siostra znajduje w pokoju ojca portfel należący do kobiety, która jak się okazuje zaginęła 7 lipca...

Zawiązuje się ciasny supeł tajemnic. Addie z biegiem czasu ma wrażenie jakby podchodziła do czegoś wysokiego mając świadomość, że wszystko może się za chwilę na nią osunąć. Łańcuch zdarzeń prowadzi przez zakamarki ludzkich pragnień, nadziei i dramatów.

„Lipcowe dziewczyny” to niezwykle wciągający, trzymający w napięciu thriller psychologiczny. Autorka udowadnia, że potrafi po mistrzowsku wyprowadzić w pole niejednego wielbiciela gatunku. Zakończenie książki burzy wszelkie wcześniejsze wizje i wnioski. Wywołuje konsternację. Wprawia w osłupienie.

Wieczór z taką książką to gwarancja dobrej zabawy.

Polecam.

Siódmy lipca to wyjątkowa data. Co roku tego dnia do domu nie wraca jedna kobieta. To również ważny dzień dla Addie. Gdy siódmego lipca 2005 roku kończy dziesięć lat, w londyńskim metrze wybuchają bomby, Addie wie, że nic nie będzie już jak dawniej. Kiedy ojciec wraca do domu zakrwawiony, dziewczynka pewna jest, że stało się to na skutek zamachów. Kilka dni później, Jessie, starsza siostra Addie znajduje w pokoju ojca portfel, należący do niedawno zaginionej Olivii Emerson. Jessie prosi siostrę, by zachowała wszystko w sekrecie, a obie udają się do męża Olivii, aby dowiedzieć się więcej o tajemniczej sprawie.

„Lipcowe dziewczyny” to druga, po „Człowieku z lasu”, powieść Nicci Cloke, młodej autorki publikującej pod pseudonimem Phoebe Locke. Długo zastanawiałem się, co napisać o książce. By nie było sztampowe „trzyma w napięciu”, „rewelacyjny thriller psychologiczny”, ani nie zdradzić za dużo z fabuły, by nie popsuć lektury tym, którzy powieści Phoebe Locke jeszcze nie czytali.

A jest o czym pisać, bo tak dobrego thrillera dawno nie czytałem (ups, nie udało się). Książka jest podzielona na kilka części, a narracja prowadzona z punktu widzenia dziesięcioletniej (przynajmniej na początku) dziewczynki. Każda kolejna część to przeskok o trzy lata. Śledzimy więc dalsze losy Addie i jej siostry. Coraz wnikliwiej poznajemy sekrety rodzinne, tajemnice i rozwój śledztwa w sprawie zaginionych kobiet. Im dziewczynka jest starsza, tym mniej naiwna, rozumie więcej i łączy kolejne części układanki. A w powieści dużo się dzieje. Jesteśmy nieraz zaskakiwani przez niespodzianki, jakie swoim czytelnikom zaserwowała Phoebe Locke. Nic nie jest oczywiste, nikomu nie można ufać, a im dalej zagłębiamy się w historię, tym robi się bardziej interesująco. I niebezpiecznie…

Na uwagę zasługuje świetny styl autorki, taki lekki, odrobinę gawędziarski, chwilami przypominający prozę Stephena Kinga. „Lipcowe dziewczyny” czyta się znakomicie, przez książkę płyniemy, chłonąc opowieść Addie, zmierzającą do zaskakującego finału. Więcej nie zdradzę, by nie psuć Wam zabawy. Spoilerowanie nigdy dobrze się nie kończy, a kto wie jak byłoby wśród fanów thrillerów? ;)

Jeśli macie ochotę na historię pochłaniającą bez reszty, dobrze napisaną, która zaskoczy Was niejeden raz, koniecznie sięgnijcie po „Lipcowe dziewczyny”. Książkę przeczytałem przysłowiowym jednym tchem i chętnie poznam bliżej poprzednią powieść autorki. I oczywiście czekam na kolejną powieść Phoebe Locke. Polecam gorąco, tak lipcowo.