Lato w pensjonacie pod bukami

Zbiór opowiadań to nie jest to, co tygryski lubią najbardziej. Jednak ze względu na sympatię do niektórych autorek, postanowiłam zaryzykować.

Pierwsze z opowiadań to w mojej ocenie najsmaczniejszy kąsek, będący jednocześnie doskonałym preludium do pozostałych dań. Pomimo różnych autorek, wszystkie rozdziały są bardzo spójne i niezaprzeczalnie tworzą jedność. Mało tego, w każdym z nich pojawiają się elementy wspólne, co wpływa bardzo pozytywnie na książkę jako całość.

"Lato w Pensjonacie pod Bukami" to lekka, pogodna lektura, doskonała zarówno na letnie dni, jak i na chłodne wieczory. A jeśli Panie Autorki pokuszą się kiedyś o ponowną współpracę, z największą radością spotkam się z nimi ponownie :)

,,Lato w Pensjonacie pod Bukami" zapowiadało się na prawdziwie letnią historię z pensjonatem w tle. Czy coś takiego otrzymałam?

Miejscem akcji staje się Pensjonat pod Bukami, położony w górskiej okolicy. Prowadzony przez dobiegającą 60-tki panią Różę stanie się miejscem, w którym wypoczywać oddzielnie będą bohaterowie wszystkich opowiadań.

Nie ma takiej historii, która jakoś wybitnie nie przypadłaby mi do gustu. Bardzo podobała mi się historia z małżeństwem, które miało świętować swoją 40 rocznicę ślubu. Na uwagę zasługuje także historia, w której kobieta jedzie do Pensjonatu, bo tak kazała jej mama. Jest także dziewczyna, która ucieka z domu na spotkanie miłośników ziół.

Nie będę ukrywać, że dość długo zwlekałam z lektur, a tego zbioru. Stało się tak wcale nie dlatego, że obawiałam się jego jakości, jednak właśnie bałam się tego, że tak się wciągnę, że będę chciała przeczytać go w jeden dzień. Tak też się stało. Jest to zbiór, od którego naprawdę trudno się oderwać.

,,Lato w Pensjonacie pod Bukami" to naprawdę zajmujący zbiór, w którym prawie wszystkie historie kończą się dobrze. Tak naprawdę wszystkie, ale wiele zależy od spojrzenia, czy takie zakończenie nas satysfakcjonuje.

Witam się z Państwem serdecznie w kolejny wakacyjny wtorek i zapraszam na kolejną opinię.

Tym razem chciałabym przybliżyć Wam zbiór opowiadań. Zapewne są wśród nas zwolennicy, przeciwnicy i ci, którym taka forma nie przeszkadza, lubią od czasu do czasu wziąć do ręki taką lekturę, która daje i zabiera wiele możliwości. Jest szybko i zazwyczaj intensywnie. Autorzy nie mają szansy rozwinięcia skrzydeł a czytelnicy prędko muszą pożegnać się z bohaterami. „Lato w pensjonacie pod Bukami” to książka w której znane polskie pisarki snują opowieści z Bieszczadami w tle. Bardzo wyrazistym tle, należałoby dodać.

Lekturę otwiera opowiadanie Marzeny Rogalskiej pt. „Dom”, w którym to czytelnicy poznają panią Różę, właścicielkę pensjonatu. Kobieta niezwykle sympatyczna. Kiedy zupełnie niespodziewanie w drzwiach jej domu staje mężczyzna, ona nawet nie podejrzewa, co dzięki niemu przeżyje... Wszystkie historie, jak już pewnie się domyślacie, mają wspólny mianownik. To w Bieszczady przyjeżdża matka z córką i tam dziewczyna poznaje osobę, która w jej życiu powinna być od początku. Przez małe zamieszanie w progu pensjonatu stają siostry Odwarzne, ale bardzo różne. Czy uda im się mile spędzić czas? Mamy tutaj również kobietę powracającą do ukochanego człowieka, który wciąż ma nadzieję i nieprzerwanie czeka.

I jeszcze kilka innych poruszających serce historii...

Tę antologię zabrałam w Bieszczady i był to strzał w dziesiątkę. Bowiem wszystko było niezwykle klimatyczne. Krajobrazy oraz otaczająca mnie atmosfera i historie spisane piórem lubianych, cenionych pisarek. Na ścianach pensjonatu panią Róży widnieją cytaty z piosenek Edwarda Stachury. Letnicy w pierwszym odruchu nie mają pojęcia, że te słowa staną się dla nich jakimś drogowskazem, cenną wskazówką, której szukali, bądź podpowiedzią. Ten motyw spotkał się z moim entuzjazmem. Dodał niepowtarzalnego charakteru.

Pisząc te słowa wciąż mam przed oczami bieszczadzki krajobraz ten literacki i realny. Ta granica bardzo się zaciera. Autorki często wkładały do swoich opowieści rzeczywiste miejsca tak jak na przykład pojawia się Cisna, czy Siekierezada – bar o osobliwym wystroju. W pierwszym odruchu po przeczytaniu opowiadania, gdzie owa kawiarnia się pojawia, żałowałam, że nie wiedziałam o nim wcześniej, może pojawiłabym się w nim. Jednak po obejrzeniu zdjęć przyprawia o ciarki... Sami zobaczcie.

Oprócz sporej dawki rozrywki książka może okazać się też dobrym przewodnikiem po Bieszczadach. Rozbudza też apetyt na odnalezienie takiej pani Róży i odwiedzin w pensjonacie, gdzie każdy poczuje się mile widziany.

W publikacji czytelnik znajdzie nie jedno, a siedem wakacyjnych opowiadań siedmiu różnych autorek. Ich tematem przewodnim jest pobyt w urokliwym bieszczadzkim pensjonacie, który prowadzi dystyngowana starsza pani Róża. Na tygodniowy pobyt przyjeżdżają do niej bardzo różni goście. Każdy bez wyjątku jest zachwycony tym wyjątkowo klimatycznym miejscem, w którym dodatkowo na ścianach korytarzy znaleźć można mądre życiowe cytaty, na które każdy gość zwraca uwagę i które w jakiś sposób dotyczą każdego z nich. Trudno wskazać najciekawszą opowieść, ale w mojej pamięci zapadło szczególnie małżeństwo, które w pensjonacie świętowało czterdziestą rocznicę ślubu. Małżonkowie doczekali się trójki dorosłych już dzieci i to właśnie w ich towarzystwie bawili się w pensjonacie. Miejsce to nie było przypadkowym wyborem ich wycieczki. Otóż poznali się właśnie w Bieszczadach, które bardzo ciepło często wspominali, dlatego po latach dzieci to właśnie tutaj zarezerwowali dla nich jubileuszowy pobyt. Czy ta podróż okazała się spełnieniem marzeń małżonków?

Innym ciekawym przykładem opowieści jest historia kobiety, która zakochała się w Bieszczadach w młodości. Z miłości tej narodziła się jej córka jednak kobieta zupełnie odcięła się od poznanego wówczas mężczyzny. Za sprawą pani Róży spotkali się oni w pensjonacie po wielu latach. Czy mimo upływu czasu ich miłość przetrwała?

Takich historii w tym magicznym zbiorku jest wiele. Każda oczywiście inna, choć losy wszystkich bohaterów łączą się w jakże malowniczo położonym bieszczadzkim pensjonacie i zazwyczaj w nim dokonują się jakieś życiowe zwroty, podejmowane są ważne decyzje i życie wszystkich gości nabiera innych kolorów. Takie lektury czyta się niebywale szybko i przyjemnie, szczególnie że obrazują zwyczajnych ludzi, historie, które mogłyby przytrafić się każdemu z nas. Dodatkowo akcja osadzona jest z pięknym, malowniczym miejscu, w którym czas biegnie wolniej i każdy czuje się szczęśliwy.

"Lato w Pensjonacie pod Bukami" to pozycja, która wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie. Choć rzadko sięgam po tego typu opowiadania, zdecydowanie tego wyboru nie żałuję. Publikacja idealnie sprawdzi się w podróży, na plaży, w domu i warto po nią sięgnąć ot tak w wolnej chwili, gdy chcemy się oderwać od rzeczywistości, odpocząć i zrelaksować po ciężkim dniu. Mieszanka stylów, różnorodność bohaterów i jedyny w swoim rodzaju bieszczadzki klimat sprawiają, że lektura ta nie pozwoli się Wam od niej oderwać. Gorąco polecam ;)