Kurs na śmierć

Polecam wam “Kurs na śmierć” jako świetną lekturę, gdy macie ochotę rozwikłać kilka zagadek kryminalnych. Autor w bardzo sprytny sposób splótł kilka wątków. Pokazał, że ludzie nie zawsze są tymi za kogo się podają. Mają liczne tajemnice, których pilnie strzegą. W ciekawy sposób jest pokazane tło obyczajowe i psychologiczne. Bohaterowie nie są jednoznaczni, potrafią pokazać swoje słabe i mocne strony.

Niektórych z was może przerazić objętość książki. Pragnę was uspokoić, że w powieści nie znajdziecie przydługich opisów. Za to otrzymacie wartką akcję, która nie pozwoli wam odłożyć książkę na później. Pewną trudność może wam sprawić duża ilość bohaterów. Na szczęście szybko można się wśród nich odnaleźć.

Nie zabraknie też wam emocji. Autor zadbał by sukcesywnie podrzucać kolejne tropy, które nie zawsze okażą się prawdziwe. To do was będzie należało oddzielić prawdę od fałszu i nie dać się wywieźć w pole. A muszę przyznać, że nie będzie to łatwe zadanie.

W Legionowie na terenie akademii policyjnej podczas święta policji dochodzi do potwornego morderstwa.Ofiarą jest komendant ASP - Cezary Majchrzak, który prowadził dość bujne życie erotyczne.

Zebrane dowody na miejscu zbrodni wskazują na samobójstwo, jednak fakty oraz cała masa znających go ludzi ma odmienne zdanie w tym temacie.Policja decyduje się na podjęcie własnego śledztwa w celu ustalenia 100% prawdy...

Do rozwiązania tajemniczej zagadki zostaje włączony Paweł Łukasik dawny aspirat komendy, który za swoje grzeszki został oddelegowany dyscyplinarnie oraz młodziutka Agnieszka Jarmuż, która jako pierwsza znalazła zwłoki komendanta.

Obydwoje odkrywają, że pod osłoną nocy w akademii miały miejsce koszmarne wydarzenia.

Kilka dni później zostają zamordowane dwie kobiety.Czy mają związek ze śmiercią komendanta?

Jakie tajemnice skrywają się za murami szkoły policyjnej?

~Ci którzy są już tutaj ze mną wiedzą jak kocham kryminały 🙈

A z racji tego, że ostatnio czytałam dużo lżejszej literatury kobiecej z wielką przyjemnością sięgnęłam po pióro Wojciecha Wójcika.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem dlatego też zapewniam was, że sięgnę po kolejną część, gdyż samo zakończenie "wbija w fotel" i zapowiada kontynuację całej historii.

~"Kurs na śmierć" to zdecydowanie lżejszy kryminał przeplatany wątkiem obyczajowym i sensacyjnym, dlatego też fani innych gatunków świetnie odnaleźli by się w tym nie lada grubasku liczącym ponad 700 stron.

~Ciekawy pomysł na fabułę, stopniowo budowane napięcie, nietuzinkowe miejsce akcji (Akademia Szkolenia Policji) które rozgrywa się na tle zarysowanego tła społeczno-politycznego, zaskakujące, różnorodne zwroty akcji obalające każdego sprawcę, zagmatwana zagadka, tajemnice, przekręty, układy, zemsta, perwersja, intryga kryminalna, adrenalina, konflikty z przełożonymi to wszystko czym obdarowuje nas autor w swej powieści.

~Kolejnym elementem zasługującym na pochwałę dla Wojciecha Wójcika to świetnie wykreowani główni bohaterowie wraz z postaciami drugoplanowymi (których było ich dość sporo).

~Dlatego też jeśli macie ochotę na zawikłany i wielowątkowy kryminał gorąco polecam sięgnąć wam po "Kurs na śmierć".

Chyba nikt nie powinien być zaskoczony, gdy napiszę, że kryminał to jeden z najpopularniejszych gatunków. Nie jestem wyjątkiem - lubię czytać książki o tej tematyce. To swego rodzaju zagadki logiczne. Akcja dzieje się w Polsce. Czy to źle? Ja nie byłam przekonana. Wolę czytać o zagranicy, albo wymyślonych lokacjach. Fabuła ciekawa, typowy kryminał, czyta się dość przyjemnie, zakończenie było dla mnie zaskoczeniem. Lubię grube książki, ta taka jest. Ogólnie historia na plus, postacie ciekawe, każda inna, opisy miejsc, też fajne. Jeśli ktoś lubi czytać długie historie ze zwrotami akcji, to z czystym sumieniem polecam.

Nikogo nie dziwi fakt, że kryminały są jednym z najpopularniejszych gatunków. Dlaczego tak w ogóle po nie sięgamy? Odpowiedź jest oczywista, ludzie szukają mocnej dawki adrenaliny i napięcia, by zaspokoić swoje wewnętrzne pragnienie intensywnych emocji opartych na realnych wydarzeniach. Chcą również rozgrzać swój mózg, próbując rozwiązać tajemnicze zagadki i odgadnąć kim jest morderca. Spragnieni są serii tragicznych oraz krwawych zdarzeń. W końcu kto nie jest ciekaw tej mrocznej strony człowieka? Pozwólcie mi więc zaspokoić wasze ukryte pragnienie powodującego ciarki na ciele dramatu. W tym celu przybliżę wam jeden z najnowszych kryminałów Wojciecha Wójcika, pt. "Kurs na śmierć", w którym nie liczcie na znalezienie wszystkich przedstawionych powyżej cech.

Pewnego feralnego dnia na terenie fikcyjnej szkoły policyjnej w Legionowie dochodzi do brutalnego morderstwa. Ofiarą okazuje się być okryty złą sławą komendant, a jedyną wskazówką, jaką po sobie pozostawia, jest zdjęcie tajemniczej kobiety w jego portfelu. Kilka dni później z okna swojego mieszkania na terenie prestiżowej dzielnicy Warszawy wypada Olga Burzyńska. Samobójstwo czy kolejne morderstwo? Śledczy zajmujący się sprawą, wkrótce znajdują między nimi powiązanie. Okazuje się, że trzydziestolatka wysyłała zamordowanemu komendantowi erotyczne wiadomości, a dzień po jego śmierci widziana była w okolicach miejsca zbrodni. Do grupy śledczej zostanie włączony Paweł Łukasik – dawny as komendy głównej. Równolegle z nim sprawcy szuka młoda Agnieszka Jamróz, chcąca udowodnić światu, na co ją stać. Oboje odkrywają, iż pod osłoną nocy w akademii, miały miejsce niebywałe i przerażające wydarzenia. Miejcie oczy dookoła głowy, bo zarówno wśród wykładowców, jak i kursantów, są osoby gotowe zataić prawdę za wszelką cenę. Jak potoczy się dalej kwestia śledztwa i czy Paweł Łukasik wraz ze współpracownikami złapią groźnego mordercę? Jak sprawy się łączą i kto tak naprawdę jest niewinny, a kto jest oszustem? Tego dowiecie się, sięgając po tę długą oraz niekończącą się pozycje. Dosłownie, nie dajcie się zanudzić na śmierć ani zasnąć.

Cóż mogę więcej powiedzieć niż to, że jest to typowy kryminał pisany męską ręką. Pomysł na fabułę muszę strasznie pochwalić. Widać, że autor bardzo się przyłożył do tej książki i stworzył coś niekonwencyjnego oraz oryginalnego. Liczba stron trochę przeraża i słusznie. Akcja totalnie leży. Już od początku książka zaczęła mnie przynudzać i irytować. Zalani jesteśmy falą nowych bohaterów i wydarzeń, które w chaotyczny sposób przedstawił autor. Co prawda, w pewnych momentach byłam zainteresowania dalszym przebiegiem tej historii, ale czułam, że zmuszam się, by ją skończyć. Uwierzcie mi, potrzebne mi były ogromne pokłady cierpliwości, by się nie poddać. Powieść została niesamowicie dopracowana, ale moim zdaniem pisarz przesadził z ilością szczegółów, skupiając się na tym, by nie pominąć żadnego, najmniejszego. Co z tego, że mamy doskonałe, pełne tajemnic kryminalne tło, skoro sama historia nie trafia do czytelnika i gubi go w tych dłużących się wydarzeniach.

Kobiety wykreowane przez autora były wprost śmieszne. Okej, faceci pewnie myślą, że jesteśmy przewrażliwione na każdym punkcie bez wyjątku, lecz bez przesady, żeby każda bohaterka nagle zalewała się łzami lub przesadnie dramatyzowała na wieść o odległym wspomnieniu, niemającym dla niej tak naprawdę żadnego znaczenia. Rozumiem jakby jedna czy dwie postaci takie były, ale nie wszystkie! Od tego całego stereotypu, że kobiety są słabsze i bardziej podatne na ból psychiczny, chciało mi się dosłownie wymiotować. To nie zależy od płci, tylko od człowieka. Nie, żebym była w tym momencie feministką, aczkolwiek drodzy panowie, płeć żeńska wcale nie jest taka delikatna, jak wam się wydaje, a panie wam mogą to potwierdzić :).

Więcej minusów, jak i plusów nie byłam w stanie znaleźć. Miałam trochę problem z dialogami, gdyż nie do końca było wiadomo, kto w danym momencie się wypowiada, ale wystarczyło przeczytać tę stronę od początku kilka razy i dało się z tym dojść do ładu. Jeśli chodzi o samego mordercę, nie domyśliłam się zakończenia i muszę przyznać, że się zaskoczyłam, chociaż spodziewałam się czegoś bardziej prawdopodobnego. Po przeczytaniu ostatniego zdania uwierzyłam w to, że będzie druga część, ale szczerze to po nią nie sięgnę.

Po resztę recenzji zapraszam na bloga [Adres usunięty].

Za grzechy trzeba płacić

Kryminał w starym stylu, śledztwo, które toczy się powoli, zgrany duet śledczy, zagadka, której rozwiązanie zaskakuje i akcja, która trzyma w napięciu do ostatnich stron mimo braku przemocy, krwi i flaków, jesteście zainteresowani? Jeśli tak, to usiądźcie wygodnie i pozwólcie, że opowiem Wam co nieco o tym zaskakująco dobrym kryminale !

Na terenie szkoły policyjnej ginie komendant. Początkowo podejrzewane samobójstwo okazuje się być jednak zabójstwem. Kto miał powód by zabić komendanta? I kto był na tyle odważny by dokonać tego niecnego czynu pod nosem samej policji? I jak ze śmiercią Majchrzaka wiąże się tajemnicza śmierć kobiety, Olgi Burzyńskiej, której wiadomości erotyczne śledczy odnajdują na skrzynce meilowej komendanta? Do śledztwa dołącza Paweł Łukasik, dawna gwiazda komendy głównej, który przed trzema laty został dyscyplinarnie przeniesiony na prowincję. Wraz z Jakubem Gąską, dawnym przyjacielem, będzie musiał rozwikłać te zagadkowe zbrodnie przy okazji odkrywając mroczne tajemnice z życia komendanta i szkoły policyjnej.

"Kurs na śmierć" to kryminał bardzo sprawnie napisany, fabuła wciąga od pierwszych stron i angażuje czytelnika tak, że niecierpliwie czeka na rozwiązanie zagadki kryminalnej. Co prawda próżno tu szukać akcji dynamicznej, biegnącej na łeb na szyję, próżno tu szukać morza krwi i flaków na wierzchu, ale dostajemy zamiast tego solidnie poprowadzone śledztwo, wraz z głównymi bohaterami docieramy po nitce do kłębka do rozwiązania tajemniczych zbrodni, wraz z Pawłem i Kubą łączymy kawałki układanki w pełny obraz. Obraz, z którego wyłaniają się niezbyt przyjemne rzeczy. Podobało mi się ukazanie przez autora szkoły policyjnej, jej działania, tego jak kursanci przygotowują się do zawodu policjanta. Moje serce zdobyła Agnieszka Jamróz, jedna z kursantek, młoda dziewczyna, wrażliwa, ale potrafiąca kiedy trzeba być silna i twarda, zdeterminowana i odważna.

"Kurs na śmierć" mimo trochę przerażającej objętości 694 stron, czyta się szybko i z zapartym tchem śledzi się prowadzone przez bohaterów dochodzenie by w końcu poznać rozwiązanie zagadki. Przyznam, że autorowi udało się utrzymać mnie w niepewności do samego końca, nie rozgryzłam zagadki szybciej, i zaskoczyć mnie rozwiązaniem. Polecam Wam jak najbardziej lekturę tego kryminału, niech Was nie odstrasza ilość stron, będziecie dobrze się bawić, a to chyba najważniejsze przy lekturze. "Kurs na śmierć" to dobry kryminał i obym miała przyjemność więcej takich kryminałów czytać. A zakończenie daje nadzieję na kolejne tomy przygód Pawła i Kuby. Czekam z niecierpliwością !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.