Kuglarz

Wstrząsająca, grająca na emocjach. To książka, o której trudno zapomnieć. Warta polecenia!

Sprawa kryminalna jest intrygująca, chociaż zakończenie trochę mnie rozczarowało. Najciekawsze okazało się dla mnie odpowiedzenie na pytanie „czy w więzieniu siedzi niewinny człowiek?”. Muszę przyznać, że sprawa kryminalna była interesująca, ale im dalej, tym bardziej wszystko było skomplikowane. Relacje międzyludzkie i połączenia między postaciami zaczynały mnie męczyć, gubiłam się w niektórych wątkach. Nie pomogły też podobnie brzmiące nazwiska.

Nie mam nic do zarzucenia stylowi autorki i klimatowi, który wykreowała w Kuglarzu. Maja Opiłka pisze dobrze, potrafi budować atmosferę, nie ma też oporów przed pokazywaniem mocniejszych scen. Książka była „mięsista” – miała sporo wątków, dużo postaci, elementów, które trzeba było połączyć w logiczną całość. Nie zawsze mnie to przekonywało i nie zawsze byłam tego fanką, ale myślę, że są czytelnicy, którzy to docenią.

Kuglarz to thriller, który ma wiele mocnych scen. Jeśli jesteście fanami tego typu powieści, polecam z całego serca. Dla wrażliwców ta powieść może okazać się nieco zbyt drastyczna. Pomysł na fabułę jest interesujący, sprawa ma dużo wątków, co też może okazać się dla niektórych zaletą.

Po zaskakującym i genialnym debiucie, nie mogłam doczekać się kolejnej książki Mai Opiłki, dlatego też ucieszyła mnie ogromnie informacja o „Kuglarzu”. Byłam niesamowicie ciekawa, co tym razem autorka przygotowała swoim czytelnikom. Nie będę ukrywać, że miałam spore oczekiwania co do książki, a dostałam znacznie więcej, więc jestem całkowicie spełniona.

Przeczytałam ją, choć chyba bardziej adekwatnym określeniem w tym przypadku byłoby „pochłonęłam”, na raz, bo koniecznie musiałam dowiedzieć się co takiego wydarzy się w kolejnych rozdziałach, więc jeśli uda Wam się odłożyć ją na bok choć na chwilę, zdecydowanie macie więcej samokontroli niż ja :))

W swojej opinii celowo nie podam zbyt wielu szczegółów dotyczących książki, bo zdecydowanie lepiej wejść w nią w ciemno. Ja nie czytałam nawet opisu, wystarczyło mi samo nazwisko na okładce, bym po nią sięgnęła, nie miałam więc pojęcia, w co się pakuję z tą książką. To, co wydawało mi się ciekawym pomysłem, przerodziło się w historię, która zostanie ze mną na długi, długi czas. Maja Opiłka po raz kolejny pokazała swój talent pisarski, fantastycznie budując napięcie dzięki dwutorowo poprowadzonej fabule, zapewniając mnóstwo zaskakujących zwrotów akcji, nie szczędząc brutalnych szczegółów, intrygując i absorbując uwagę czytelnika wraz z każdym kolejnym rozdziałem. Bawi się z tobą jako czytelnikiem, manipuluje twoim umysłem, prowadząc cię jedną ścieżką, a następnie skręcając w drugą. Uwielbiam sposób, w jaki opowiada historię i jest w stanie nadać głębi postaciom. Tworzy wielowymiarowych bohaterów, dzięki którym z łatwością jestem w stanie zaangażować się w fabułę, i tak było również i w tym przypadku.

„Kuglarz” to to fascynująca i prowokująca do myślenia powieść, która umiejętnie porusza również tematykę ludzkich słabości i konsekwencji popełnionych w przeszłości błędnych decyzji. Intryguje i uzależnia - proza Mai Opiłki migocze jak świeca w ciemnym pokoju, rzucając upiorne cienie i oświetlając ukryte zakamarki ludzkiej psychiki. Jest ostra i wciągająca, dzięki czemu każda strona jest przyjemnością do czytania. Ta książka to lektura obowiązkowa dla każdego, kto kocha dobry thriller. Polecam!

„Kuglarz” to thriller skonstruowany na kanwie zła, ogromnego cierpienia i dominującego niepokoju. To historia której fabuła osacza czytelnika zapewniając mu przeogromny spektakl doznań. W końcu to książka eksplorująca te najbardziej przerażające fragmenty ludzkiego umysłu.

Gliwice 1993 rok, po wyczerpującym śledztwie skazany zostaje morderca piątki dzieci, zwany Kuglarzem. Mieszkańcy, których w tym czasie ogarnął paniczny strach oddychają z ulgą. Prokurator prowadzący tę sprawę odchodzi na emeryturę. Jednak po trzydziestu latach, w momencie kiedy osadzony może ubiegać się o przedterminowe zwolnienie z odbywania kary, powtarzają się morderstwa na dzieciach, niczym najwierniej odwzorowane fragmenty historii… Czy przed trzydziestu laty schwytano właściwego człowieka? Czy obecne zabójstwa to kompilatorstwo makabrycznych zbrodni sprzed lat? Do gry zostaje wprowadzony komisarz Artur Wrona, który odkrywając te sprawę na nowo dostrzega ogrom uchybień i nieprawidłowości…

„Kuglarz” to powieść, w której nie ma zbędnych opisów. Każdy fragment przynosi nowe informacje, nowe tropy i obnaża nowe tajemnice. Autorka utkała historię tak bardzo oblepiającą czytelnika swoim klimatem, że trudno ją odłożyć bez poznania zakończenia.

Podczas lektury nie zabraknie pytań o naturę zła, o to, czym kierują się ludzie zdolni do tak okrutnych czynów wobec dzieci. Nie zabraknie niepewności i momentów w których czytelnik zachwyca się utkaną po mistrzowsku intrygą. Nie zabraknie układów, tajemniczych powiązań i pogmatwanych sieci łączących przeszłość z teraźniejszością.

Czytajcie! Maja Opiłka skonstruowała przejmującą historię, która porwie Was w wir zdarzeń i pozwoli na powolne połączenie ze sobą drastycznych elementów układanki, wprawiając w niemałe osłupienie!

Dynamiczna akcja oraz częste zwroty sprawiają, że książkę czyta się w błyskawicznym tempie. Kolejny raz jesteśmy świadkami jak wielki wpływ na teraźniejsze wydarzenia ma przeszłość, która kładzie się ponurym cieniem nad kluczowymi postaciami. Śmiało mogę stwierdzić, że to jeden z najlepszych thrillerów kryminalnych, które czytałam w tym roku, więc zachęcam do poznania tej książki.

Kuglarz" to moje kolejne spotkanie z twórczością Autorki i muszę przyznać, że znowu jestem na tak.

Maja Opiłka zafundowała nam niezwykle ciekawe śledztwo, które wciągająga czytelnika w mroczną, brutalną sieć intryg. Razem ze śledczym próbujemy łączyć wszystkie fakty by dążyć do prawdy ale ogrom tajemnic sprzed lat i niewiadomych nie ułatwia nam zadania.

Ta historia napawa niepokojem, wskazuje układy, układziki i demony z przeszłości. Pokazuje również tę złą stronę ludzkiej natury.

Czytając tę książkę na nudę narzekać nie możemy. Akcja jest tu dynamiczna, Autorka umiejętnie miesza nam w głowie a ciekawe plot twisty tylko dodają całości smaczku. Tu przeszłość przeplata się z teraźniejszością tworząc świetną, przemyślaną w każdym szczególe całość z zaskakującym zakończeniem. Szczerze mówiąc nigdy nie domyśliłabym się kto za tym wszystkim stoi.

Całość czyta się po prostu świetnie. Nie pozostaje mi nic innego jak tylko gorąco polecić Wam ten tytuł.

„Bez wątpienia gonimy za sprytnym, przebiegłym i cwanym sprawcą. Niczym rasowy kuglarz wodzi nas za nos, pokazując swoje najlepsze sztuczki. Więc niejako jesteśmy uczestnikami jego przedstawienia.”

"Kuglarz" Maja Opiłka

Już dawno nie miałam styczności z tak zawiłym thrillerem psychologicznym, który wymaga tyle uważności i zaangażowania, do tego wybrałam formę audiobooka więc + 100 do wymaganej czujności ;-).

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Mai Opiłki i wiem już, że chcę przeczytać "Czarny żałobnik" który był jej debiutem.

Książka przyciąga już samą okładką, z której patrzy na nas para dużych, błekitnych oczu ze strużką krwii.

Niesamowita fabuła pełna akcji i emocji wyklucza nudę podczas czytania.

Zagmatwana tajemnica i ślady śledztwa z przed lat prowadzą do wielu nieścisłości i zaniedbań. Mamy dwa główne wątki, morderstwa czterolatków oraz tak ładnie nazwany - Senny pomost, jednak uwierzcie, oba są jednakowo przerażające.

Autorka buduje napięcie stopniowo odsłaniając prawdę o motywach i działaniach mordercy, z każdą stroną szokując coraz bardziej. Przecież nic tak nie boli jak krzywda wyrządzana dzieciom, do tego w tak bestialski sposób. Wszyscy myśleli, że bezwzględny morderca jest już w więzieniu od 30 lat a nagle koszmar powraca. Przy pozostawionych martwych ciałach, znajdują się laleczki wystrugane z drewna i specyficznie pomalowane. Komisarz Artur Wrona musi połączyć wszystkie fakty a ogrom niewiadomych nie ułatwia mu zadania. Autorka myli nam tropy, podpuszcza, prowadzi jak przez labirynt. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie nadają historii realizmu, jedni dźwigają bagaż trudnych doświadczeń, skrywają swoje traumy, inni pokazują swoje najgorsze przywary i instynkty. Ich dialogi nie stronią od wulgaryzmów, jednak bywają też sarkastyczne i zabawne.

Czy nowy Kuglarz to naśladowca a skazany morderca jest niewinny?Odpowiedź i niespodzianki jakie zaserwowała autorka i z pewnością zaskoczy wielu z Was 😈

KUGLARZ to świetny thriller kryminalny, który zabierze Cię do mrocznego świata kłamstw i tajemnic.

Takie thrillery to ja uwielbiam! Poproszę więcej takich książek 🔥.

Maja Opiłka w niezawodny sposób snuje tę opowieści, oplatając czytelnika siecią kłamstw, niedomówień i gęstą atmosferą. Akcja, rozgrywająca się na dwóch płaszczyznach czasowych, wciąga w wir potwornych zbr0dni oraz skomplikowanego śledztwa, w którym co rusz pojawiają się nowe poszlaki. Mimo że z początku wielu bohaterów i ich powiązania między sobą, odrobinę przytłaczają, jednak postacie zostały świetnie wykreowane, więc z biegiem stron łatwiej się w nich odnaleźć. Każdy z bohaterów ma coś na sumieniu, a ich motywacja i tajemnice intrygują.

Jeśli jesteś miłośnikiem skomplikowanych intrygi i dynamicznej akcji, to ta pozycja jest wprost dla Ciebie 🔥

Trzydzieści lat temu blady strach padł na Gliwice. A właściwie na rodziców czteroletnich dzieci, które były porywane przez sprawcę, któremu nadano pseudonim Kuglarz. Kuglarz „porywał dzieci, a potem zabijał, pozostawiając przy zwłokach lalkę odwzorującą wygląd swych ofiar, a zarazem charakteryzował zabawki poprzez malowanie ich twarzy. Dzieci zaś ginęły przez uduszenie. (…) Nie były bite, gwałcone, głodzone ani przetrzymywane w obskurnych warunkach. Wręcz przeciwnie.” Waldemar Karbownik, który wziął na siebie winy Kuglarza, od trzydziestu lat siedzi w więzieniu i od trzydziestu lat odmawia udzielenia jakichkolwiek wyjaśnień. Teraz w Gliwicach znowu dochodzi do serii zbrodni, niemalże identycznych z tymi popełnianymi przez Kuglarza. Do sprawy zostaje skierowany komisarz Wrona, któremu trudno uwierzyć w przypadek. Natomiast po latach milczenia, Karbownik chce rozmawiać, wybierając na obrończynię Kingę Wrońską, młodą adwokatkę. W sprawie piętrzą się niejasności i wszyscy w nią zaangażowani zadają sobie to samo pytanie: czy w więzieniu siedzi sprawca okrutnych zbrodni sprzed trzech dekad, czy niewinny człowiek? A jeśli to nie Karbownik, to kim jest Kuglarz?

„Bez wątpienia gonimy za sprytnym, przebiegłym i cwanym sprawcą. Niczym rasowy kuglarz wodzi nas za nos, pokazując swoje najlepsze sztuczki. Więc niejako jesteśmy uczestnikami jego przedstawienia.” Te słowa wypowiedziane przez prokuratora Zamojskiego, mogłyby być podsumowaniem historii stworzonej przez Maję Opiłkę. Autorka wciąga nas w śledztwo, przedstawiając strzępki dowodów, wskazując na braki w śledztwie sprzed lat, pokazując jak ambitni prokuratorzy i komisarze, w sprawie Kuglarza widzieli swoją przepustkę do kariery i jak bardzo łamano procedury, aby schwytać sprawcę. W końcu cel uświęca środki, czyż nie.

W tej powieści kuglarzem wodzącym za nos czytelnika jest sama autorka, która podrzuca świadków, tropy, aby za chwilę skierować śledztwo na inne tory. Do tego jeszcze tajemnice sprzed lat, ambicja, rządza pieniądza i władzy, to wszystko koła zamachowe kolejnych wątków śledztwa.

„Kuglarz” zaczyna się mocnym uderzeniem, bo kogo nie zabolałaby śmierć dziecka, nawet jeśli wydawałoby się, że bezbolesna. Kolejne strony lekko uspokajają czytelnika, wprowadzając go w sprawę, aby wciągnąć go w wir wydarzeń, w którym jak w kalejdoskopie zmieniają się teorie dotyczące Kuglarza (teorie zarówno śledczych, jak i samego czytelnika). A ostatnie rozdziały to już istny kocioł emocji, w których dzieje się naprawdę sporo i w których autorka domyka wszystkie wątki.

Pomysł na fabułę był bardzo oryginalny, a co najważniejsze, Opiłka na epatowała brutalnymi opisami, wręcz przeciwnie pozostawiała sporo dla wyobraźni, tym bardziej szokując. Autorce udało się oddać atmosferę zarówno śledztwa zarówno poprzez poszlaki, jak i postaci przedstawione w powieści. Bohaterowie zostali przedstawieni bardzo realistycznie, niektórych można było polubić, innych nie, i choć niektórzy zostali stworzeni stereotypowo, to jednak nie można było im odmówić wpływu na przebieg zdarzeń.

Moim zdaniem „Kuglarz” to wciągający kryminał z elementami thrillera, z którego akcję bardzo łatwo jest się wkręcić, ale trudniej go odłożyć, aż do momentu, gdy nie przeczyta się ostatniego zdania.

Nabrałam ochoty na kolejną powieść Mai Opiłki, kiedy tylko skończyłam Czarnego żałobnika. Całe szczęście nie trzeba było długo czekać i po kilku miesiącach na księgarskich półkach pojawił się Kuglarz. Z okładki spozierają na czytelnika błękitne oczy lalki, które sprawiają, że wszystkie włoski na przedramionach stają dęba. Całe szczęście, również wnętrze powoduje ten sam efekt.

Przed trzydziestu laty w Gliwicach skazano mężczyznę odpowiedzialnego za śmierć aż pięciorga dzieci. Po wielu latach odsiadki, człowiek ten może starać się o przedterminowe zwolnienie. Wszystko jednak wskazuje na to, że dawne demony odżyły, ktoś morduje dzieci, pozostawiając za sobą szereg śladów, które prowadzą donikąd...

Ta książka jest zdecydowanie lepsza od poprzedniej. Autorka odrobiła zadanie domowe, skupiła się na detalach, rzetelnie opisała kolejne etapy śledztwa i nie pogubiła się w nim, dzięki czemu czytelnik ma zagwozdkę, którą trudno rozszyfrować.

Maja Opiłka powoli i z rozmysłem buduje napięcie, uderza celnie tam, gdzie najbardziej boli. Wiadomo przecież, że nic tak nie porusza jak krzywda wyrządzona dzieciom, a już bestialstwo i wyjątkowe okrucieństwo, potęgują w czytających złość i powodują, że chcą jak najszybciej dowiedzieć się, kim jest szalony i bezwzględny morderca, który żongluje niewinnymi dziecięcymi życiami niczym iluzjonista.

To bardzo dobry, trzymający w napięciu thriller, który pochłania się szybko i zainteresowaniem. Akcja jest wartka, nie nudzi, fabuła skręca raz po raz, wyprowadzając czytelnika w pole, a potem bez zapowiedzi wskakuje z powrotem na odpowiednie tory i gna na złamanie karku.

Takie lektury lubię. Pogmatwane, wodzące za nos, trudne w odbiorze i dobrze napisane! Polecam.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak wspaniale rozwija się warsztatowo autorka. Jej debiutancka książka bardzo mi się podobała i plasowała się na wysokim poziomie, a "Kuglarz" jest jeszcze lepszy!

intryga jest wielowątkowa, skomplikowana i dająca do myślenia. Ogrom informacji, zmiennych i kolejnych zwrotów akcji sprawiał, że pod koniec wręcz mózg się gotował od przytłaczającemu ogromu wielowarstwowych zbrodni. Niesamowite, jak jednocześnie dobrze i spójnie pani Maja to udźwignęła, bo mnie już w pewnym momencie kusiło, żeby zacząć sobie rozpisywać: "kto z kim i dlaczego?" ;) Im dalej w fabułę, tym akcja nabiera tempa i ostatnie rozdziały to istna eksplozja zaskoczeń, która do samego końca trzymała mnie w dużym napięciu. Napisane iście filmowo!

W Gliwicach pojawiają się zwłoki dzieci. Cała sprawa jest bliźniaczo podobna do sprawy Kuglarza sprzed 30 lat, tyle, że sprawca od dawna siedzi w więzieniu. Idealny naśladowca, czy karę odsiaduje niewinny człowiek? Zabójca zaprasza na swoje przedstawienie, w którym bohaterowie są sprytnie wodzonymi za nos uczestnikami.

Autorka wykreowała świetną fabułę. Akcja nie stoi w miejscu ani przez chwilę, a mrok i tajemnice osnuwają czytelnika gęstą siatką domysłów, powiązań i mylnych tropów. Czułam się wodzona za nos. Równie ciekawie prezentują się bohaterowie. Są barwni, inteligentni, potrafią ukrywać w cieniu cząstkę siebie, swoich motywów i tego, co ich ukształtowało.

To świetna książka od której nie mogłam się oderwać. Bardzo polecam i życzę sobie i wam więcej takich dobrych historii spod pióra autorki.

🖤Dzieje się tutaj bardzo dużo, czytelnik musi być cały czas uważny i skupiony. Ja zapisywalam sobie kto jest kim, kto z kim jakie ma powiązania, bo można było się pogubić. Autorka nie daje nam złapać oddechu, prowadzi nas przez mrok ludzkiej duszy, okrucieństwo i zło w czystej postaci. Wspaniałe dialogi, porównania, wnikanie w umysły bohaterów. Czujemy cały czas niepokój, a głód rozwiązania tej zagadki nie daje zasnąć.

Genialna! Mocna! Hipnotyzująca i ambitna.

Polecam !

Czy po wyśmienitym debiucie kolejna książka pisarza może być równie dobra? Moje doświadczenia w tym zakresie są skrajnie różne. Czasami jest wielkie rozczarowanie, a niekiedy ogromny entuzjazm. W przypadku powieści Mai Opiłki zatytułowanej Kuglarz mamy do czynienia z tą drugą opcją. Autorka zaserwowała w swojej historii wszystko co powinien zawierać dobry kryminał. Tematyka jaką jest zabi*janie małych niewinnych dzieci zawsze budzi kontrowersje. Dla mieszkańców Gliwic w 1993 roku stało się to dodatkowo wielką traumą. Za*bójca piątki dzieci po żmudnym śledztwie został ujęty i mieszkańcy w końcu mogli odetchnąć z ulgą. Trzydzieści lat później skazany może ubiegać się o przedterminowe zwolnienie. Sprawą zajmuje się młoda ambitna adwokatka. W tym samam czasie zaczyna dochodzić do podobnych wydarzeń, jakie trzydzieści lat wcześniej stały się dziełem Kuglarza. Czyżby ujęto wówczas niewłaściwą osobę? A może mamy do czynienia z naśladowcą? Pierwsze tropy niespodziewanie prowadzą do... adwokatki skazanego trzydzieści lat wcześniej mężczyzny. Sprawę prowadzi komisarz Artur Wrona. Czeka go nie lada wyzwanie. Będzie musiał przedrzeć się przez gąszcz głęboko zakopanych tajemnic i błędów popełnionych w śledztwie sprzed trzech dekad. Autorka kolejny raz zaskoczyła znakomitą fabułą. Sieć powiązań między bohaterami jest tak gęsta, że niemal niemożliwe jest przedarcie się przez nią. Kuglarz zawiera mnóstwo zaskakujących rozwiązań i zwrotów akcji, które sprawiają, że samodzielne rozwiązanie tajemnicy staje się dla czytelnika wręcz niemożliwe. Gorąco polecam.

Z dużą ciekawością sięgnęłam po drugą książkę tegorocznej debiutantki na rynku wydawniczym Mai Opiłki. Czy dotknęła ją klątwa drugiej powieści? Zdecydowanie nie. Wydaje mi się, że w „Kuglarzu” Maja okrzepła, wydoroślała literacko i zafundowała mam wspaniałą, wielodaniową ucztę kryminalną.

Gliwice 1993 roku odetchnęły z ulgą gdy złapano mordercę pięciu dzieci, okrzykniętego przez śledczych Kuglarzem. Trzydzieści lat później morderca stara się o przedterminowe zwolnienie z więzienia, a miastem wstrząsają morderstwa przypominające te dokonywana przez Kuglarza. Czy to naśladowca czy może w więzieniu znajduje się niewinny człowiek? Komisarz Artur Wrona odkrywa coraz więcej nieścisłości poprzedniego śledztwa, a jedyne poszlaki jakie ma prowadzą go do adwokatki zbrodniarza sprzed lat.

„Kuglarz” to wielowątkowa, złożona, intrygująca i trudna do przewidzenia zagadka dla prawdziwych koneserów kryminałów. Policja miota się w poszukiwaniu sprawcy, uderza w mur pytań nie znajdując żadnych odpowiedzi. Historie sprzed lat zaczynają pobrzmiewać w tle odkrywając coraz więcej brudnych tajemnic. Pewne jest jedyne to, że niewidzialny morderca uderzy ponownie.

Misternie uknuta intryga pełna różnych podszeptów i z każdą stroną zaplątująca się coraz bardziej przypomina pajęczą sieć oplatającą czytelnika i wciągającą go w swoje odmęty.

Spokojna na początku akcja przyspiesza gwałtownie w drugiej połowie książki i nie popuszcza do ostatniego zadania. Gdy puzzle tej powieści zaczynają wskakiwać na swoje miejsce nie sposób jej odłożyć, nasze wcześniejsze teorie zmieniają się w pył, a zaskoczenie towarzyszy nam do zwalającego z nóg finału.

Dawno nie czytałam książki z takim FINAŁEM, wręcz odebrało mi mowę (a o to trudno😊). Gwarantuję Wam, że będziecie zaskoczeni.

Dużym plusem tej powieści są też jej główni oraz drugoplanowi bohaterowie. Mają swoje dopracowane charaktery i głęboko ukryte tajemnice, niektóre mrożące krew w żyłach.

Trzeba mieć sporo talentu i wyobraźni, aby wymyślić taką intrygę, powiązać tyle wątków i nie zdradzić się ani słowem przez całą powieść.

Powiem jedno: kolejną książkę Mai Opiłki biorę w ciemno. 😊 Polecam Wam ją serdecznie. Dużo główkowania i zaskoczenie goniące zaskoczenie gwarantowane.

Zbrodnie popełniane na najbadziej niewinnych i bezbronnych, wystrugane w drewnie lalki pozostawiane przy ofiarach i sprawca, który od lat przebywa w więzieniu. Jednak czy aby na pewno?

Mija trzydzieści lat od skazania seryjnego mordercy, a przynajmniej wszyscy do tej pory żyli w takim przeświadczeniu. Tymczasem widmo upiornych wydarzeń z przeszłości powraca, a wraz z nim napawająca lękiem rzeczywistość. Zło, które czyhało na przestrzeni lat znów zaczyna zbierać swoje żniwo. Odnalezione zostają zwłoki kolejnych dzieci, a okoliczności ich zabójstw nad wyraz przypominają te sprzed lat. Czy to kwestia naśladowcy, czy może niewinny człowiek został niesłusznie skazany? Kim jest tajemniczy morderca?

„Kuglarz” to wielowarstwowa i złożona powieść z zawiłą fabułą i dopieszczoną warstwą psychologiczną. To opowieść będąca niczym podróż po najmroczniejszych zakamarkach ludzkiego umysłu. Autorka kreśli postaci z krwi i kości, nie pozbawiając ich przywar ludzkich i najgorszych instynktów. Buduje również kreacje bohaterów, które na swych barkach dźwigają bagaż trudnych doświadczeń. W tej lekturze nie brakuje powracających demonów przeszłości, głęboko skrywanych traum i sieci wzajemnych powiązań. @[Adres usunięty]ka raczy nas wielowymiarową historią, w której nic nie jest oczywiste. Sukcesywnie buduje napięcie, dozuje emocje, a finalnie zupełnie zaskakuje. Serwuje nam powieść, w której na brak licznych zwrotów akcji i retrospekcji narzekać nie będziecie. Ta historia intryguje równie mocno jak sama okładka. Czytajcie, bo warto!

„Kuglarz” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Mai Opiłki, ale już wiem, że zamierzam nadrobić debiutancką powieść autorki, a także rozumiem skąd zachwyty nad jej twórczością. Książka mnie wciągnęła i już od pierwszych stron zaintrygowała, byłam tak zaciekawiona, że nie miałam ochoty w ogóle jej odkładać, póki nie poznam zakończenia.

„Kuglarz” to historia przedstawiona w dwóch ramach czasowych. Pierwsza z nich zabiera nas do czasów współczesnych, w których dochodzi do morderstw. Zbrodnie poruszają, szczególnie że zostały dokonane na małych, bezbronnych, niczemu niewinnych dzieciach. Pozostawione ciała dzieci zawsze są w towarzystwie lalki wystruganej w drewnie, które łudząco przypominają nam samą ofiarę. I to właśnie w tym momencie w głowach śledczych, ale także wszystkich mieszkańców Gliwic, zapala się czerwona lampa, sygnalizująca niebezpieczne podobieństwo do zbrodni sprzed lat! Kuglarz, bo tak został nazwany zbrodniarz sprzed trzydziestu lat, który lada moment może ubiegać się o przedterminowe zwolnienie. Czy to zbieg okoliczności, że właśnie w tym momencie w mieście pojawiły się kolejne ofiary, a metoda zbrodni łudząco przypomina tamte sprzed lat? Miejsca zbrodni i pozostawione rekwizyty są tak podobne, że zawierają szczegóły zbrodni sprzed lat, które nie były podane do wiadomości publicznej. Dlatego albo mamy do czynienia z naśladowcą, który bardzo przyłożył się do planowanych zbrodni, albo przed laty został skazany nie ten człowiek, który powinien! To właśnie druga z ram czasowych, która przenosi nas do czasów zbrodni dokonanych przez Karbownika, czyli sławetnego Kuglarza, który sam przyznał się do winy, a teraz chce przedterminowo zostać zwolniony.

Pytania nasuwają się same i piętrzą z każdymi odkrywanymi kolejno faktami. Czytelnik nie może przejść obojętnie, szukamy winnych i jakichkolwiek poszlak, jednak w gąszczu bohaterów, którzy są fenomenalnie wykreowani przez autorkę-każdy z nich charyzmatyczny, wyrazisty i wnoszący coś do całości, okazuje się to bardziej skomplikowane, niż mogłoby się wydawać.

Sama jestem mamą dwóch maluszków i powiem szczerze, że emocjonalnie książka rozłożyła mnie na łopatki. Nie potrafiłam na niej nie płakać, najchętniej sama wymierzyłabym sprawiedliwość podczas czytania, a poszukiwania i kolejne typowanie rozwiązania zagadki nie dawało mi spokoju.

Pokuszę się o stwierdzenie, że jest to kryminał na najwyższym poziomie, w którym autorka nie boi się poruszać trudnych tematów i zbrodni, a finałem zaskakuje nawet największego miłośnika gatunku, który myślał, że już nic go nie zaskoczy, bo czytał wszystko!

Jest to zdecydowanie jedna z najlepszych książek, jaką ostatnio, a nawet, jaką kiedykolwiek czytałam, dlatego bardzo polecam!

@angel_books_

„Kuglarz” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i było to baaardzo udane spotkanie!

Obowiązkowa pozycja dla wszystkich miłośników thrillerów kryminalnych.

W 1993 roku w Gliwicach skazano seryjnego zabójcę, zwanego Kuglarzem za zabójstwo piątki dzieci. Po trzydziestu latach ktoś zabija zostawiając przy ciele dziecka wystruganą drewnianą lalkę odwzorowując tym samym zbrodnie Kuglarza. Śledczy mają teraz trudne zadanie ponieważ zaczął się wyścig z czasem, a muszą wrócić do przeszłości i odkryć czy za nową zbrodnią stoi naśladowca, czy może w więzieniu odbywa wyrok niewinny człowiek?

Jesteście ciekawi jaki finał będzie miała ta historia?

Dynamiczna akcja, która trzyma w napięciu. Świetnie wykreowani bohaterowi i zaskakujące zwroty akcji.

Książka ukazuje też realia pracy policji w latach dziewięćdziesiątych, gdzie błędów i nieścisłości w śledztwie jest mnóstwo.

Ogromnie polecam!

Snuje się ta opowieść emocjami i międzyludzką relacją. Refleksjami, które oplatają umysł i nienachalnie zmuszają, by się zatrzymać. Na plan pierwszy nie wysuwa się tutaj śledztwo ani sprawca. Początkowo trochę nad tym ubolewałam, z czasem odkryłam, jak tą drogą można dobrze poprowadzić kryminalną zagadkę. Trochę zawiłą, zagmatwaną, ale tak bardzo ciekawą. Polecam.

Współpraca barterowa z @wydawnictwo_initium

Książka, która juz sama okładką woła i obiecuje czytelniczą ucztę. Historia, która pomimo iż nie poraża brutalnymi opisami wywołuje podskórmy niepokój, nieopisany lęk. Książka, która już na długo pozostanie w moim sercu.

Wiosna 1993, Gliwice. Po wielu wyczerpujących miesiącach śledztwa policja z prokuratorem Robertem Zamojskim na czele w końcu ujmuje seryjnego mordercę dzieci zwanego Kuglarzem. Mrok i strach, który otulał miasteczko i jego mieszkańców odchodzi w zapomnienie. A Zamojski w glorii i chwale odchodzi na emeryturę.

Mija trzydzieści lat. Historia zatacza koło. Giną kolejne dzieci ale przecież Kuglarz siedzi w więzieniu. Choć modus operandi wskazuje na jego naśladowcę prowadzący śledztwo komisarz Wrona rozgrzebuje również sprawę sprzed lat. Odnajduje wiele niedomówień i zaniedbań. Czy mamy więc do czynienia z naśladowcą? A może w więzieniu od trzydziestu lat odbywa karę niewinny człowiek?

Kochani ta książka to mistrzowsko, genialnie wręcz zarysowana intryga, fabuła, która wciągnie Was w wir dramatycznych wydarzeń tych z przeszłości ale i teraźniejszych. Niepokój wpęłznie Wam w każdą komórkę ciała i na dobre się rozgości. To historia z tych nie odkładalnych powodujących dylemat jak skończyć szybciej by poznać rozwiązanie. Z drugiej strony nie skończyć nigdy i delektować w nieskończoność. Kochani tu nie znajdziecie zbędnych ozdobników, tu każde słowo, kropka i przecinek mają znaczenie. Ta historia jest gęsta i oblepiająca niczym mgła.

Komisarz Wrona... Kocham typa jego szramy te na twarzy ale i w sercu. Ta książka konfrontuje czytelnika z ważnymi pytaniami, stawia odważne tezy i podważa wartości w które wierzymy. Co trzeba mieć w głowie by skrzywdzić bezbronne dziecko. Czy pod powierzchnią okrutnych czynów Kuglarza kryją się jego krzywdy? Czy bagaż traumatycznych doświadczeń tworzy demona, który bez skrupułów jest w stanie zabijać?

Czteroletnie, jasnowłose, błękitnookie niczym aniołki...

Kuźwa dlaczego? Ta książka boli długo po przeczytaniu.

„Kuglarz” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Mai Opiłki i było to bardzo udane spotkanie. Na pewno sięgnę po kolejne książki autorki.

„Kuglarz” to po mistrzowsku napisany thriller z elementami kryminału, który posiada wszystkie cechy charakterystyczne dla tego gatunku. Trzyma w napięciu od pierwszej strony, posiada wspaniałą charakterystykę postaci, ślepe tropy, zaskakujące zwroty akcji i zakończenie, które nie jest tak łatwo domyśleć się. W tej książce nic nie jest oczywiste, a im bliżej rozwiązania sprawy tym bardziej robi się ciekawiej.

Książka posiada dwie linie czasowe, co bardzo lubię w każdym gatunku. Jesteśmy świadkami nowych morderstw małych dzieci, które przypominają te sprzed 30 lat. Tytułowy Kuglarz to morderca, który zabijał dzieci poprzez uduszeni. Przy zwłokach zostawiał drewnianą lalkę specyficznie pomalowaną. Przyznał się do stawianym mu zarzutom i odsiaduje swoją karę. Kto więc po tylu latach morduje dzieci w ten sam sposób? Czy Kuglarz na pewno był mordercą? A może prawdziwy morderca chodzi wolny? Ja już wiem, ale nie zdradzę Wam.

Książka jest z gatunku tych co czytają się właściwie same. Chociaż akurat „Kuglarz” wymaga większego skupienia się. Występuję tutaj wiele bohaterów i dwie linie czasowe, które wzajemnie przeplatają się. Na jaw wychodzą różne tajemnice bohaterów i czasami można pogubić się kto jest kim. Ja akurat lubię takie bardziej wymagające kryminały, gdzie muszę bardziej skupić się i powiązać wzajemne relacje bohaterów.

Pomimo, że lektura wymaga większego skupienia to czyta się ją przyjemnie. A wszystko to za sprawą ciekawego pomysłu na fabułę oraz lekkiemu stylowi pisania autorki.

Jeśli lubicie mroczne thrillery z elementami kryminału to bardzo polecam „Kuglarza”.

Trzydzieści lat temu, w Gliwicach, złapano i skazano seryjnego mordercę dzieci. Mieszkańcy mogli w końcu spać spokojnie. Niestety koszmar powrócił. Ktoś odwzorowuje zbrodnie, a sprawa Kuglarza wraca jak bumerang. Na dodatek wszystko dzieje się w momencie, w którym skazany trzydzieści lat temu człowiek może ubiegać się o przedterminowe skrócenie kary.

Komisarz Artur Wrona musi nie tylko zmierzyć się ze współczesnymi zbrodniami, ale również poznać te sprzed lat, by znaleźć jakiś ślad, który pozwoli śledztwu nabrać tempa. Jednak tajemnice poprzedniej ekipy śledczej i nieścisłości w prowadzeniu dochodzenia, sprawiają, że wokół sprawy pojawia się więcej pytań niż odpowiedzi. Czy w Gliwicach narodził się nowy Kuglarz, czy może ten skazany trzydzieści lat temu to tak naprawdę niewinny człowiek? Wszystkie drogi prowadzą do pewnego adwokata…

Postać Wrony i tajemniczy zabójca sprawiają, że historię chce się poznać do końca. Jednak akcja książki wydaje się być od pewnego momentu monotonna i odrobinę przegadana. Znika napięcie, które od początku starała się budować autorka. Jest to oczywiście moja subiektywna ocena, bo nie brakuje zawiłej intrygi, która zasługuje na poznanie.

Książka zamiast kwiatka

"Kuglarz" to druga książka Mai Opiłki, autorki "Czarnego żałobnika". Akcja toczy się w Gliwicach, gdzie po trzydziestu latach od złapania mordercy znanego jako Kuglarz, miasto ponownie zmaga się z serią brutalnych zbrodni. Komisarz Artur Wrona musi stawić czoła największemu wyzwaniu w swojej karierze, próbując powiązać nowe zabójstwa z tymi sprzed lat.

Maja Opiłka znakomicie oddaje atmosferę mrocznego kryminału, wplatając w fabułę liczne intrygujące wątki i tajemnice. Dwutorowa narracja oraz złożone relacje między postaciami budują napięcie, które utrzymuje czytelnika w ciągłym zainteresowaniu. Książka wciąga bez reszty.

To fascynujący kryminał, w którym kluczowe role odgrywają miłość, przeszłość i brak zrozumienia. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki autorki!

Gorąco polecam "Kuglarza" wszystkim miłośnikom kryminałów i thrillerów. To lektura, która wciąga od pierwszego zdania i nie daje spokoju aż do zakończenia. Fascynująca fabuła, nieprzewidywalny rozwój wydarzeń i niezapomniani bohaterowie czynią z tej książki pozycję obowiązkową na półce każdego miłośnika literatury sensacyjnej.

Maja Opiłka udowadnia, że potrafi tworzyć mroczne, intrygujące i zaskakujące historie, które nie pozwalają czytelnikowi oderwać się od książki aż do ostatniej strony. "Kuglarz" to nie tylko doskonały thriller kryminalny, lecz również opowieść o ludzkich słabościach, błędach przeszłości i ich długofalowych skutkach.

Maj 1993 roku mieszkańcy Gliwic zapamiętali na długo… Kilka miesięcy wyczerpującego śledztwa przyniosło upragniony efekt – skazano odpowiedzialnego za zabójstwo piątki dzieci. Otaczający miasto mrok zniknął wraz z mordercą okrzykniętym Kuglarzem. Jednak skryte zło tylko czyhało na przebudzenie. Trzydzieści lat później historia bezlitośnie zatacza koło. Nowe zbrodnie odwzorowują te dokonane ręką Kuglarza. Ciała ofiar morderca składa nieopodal jezior. Blisko lasu, blisko natury… Przy dzieciach pozostawia wystrugane w drewnie lalki, które wyglądem przypominają ofiary… I to wszystko w roku, w którym Kuglarz może ubiegać się o przedterminowe skrócenie kary.

Komisarz Artur Wrona staje przed trudnym zadaniem połączenia obecnych wydarzeń z poprzednią serią, co szybko okazuje się labiryntem bez wyjścia. Tajemnice poprzedniej ekipy śledczej są niczym duchy PRL-u, wiecznie żywe. Na każdym kroku napotyka nieścisłości śledztwa sprzed trzech dekad. Zaś nieliczne poszlaki, którymi obecnie dysponuje policja, wskazują na… adwokatkę skazanego Kuglarza. Morderca bawi się ze śledczymi niczym wytrawny kuglarz. Czy nowe zbrodnie oznaczają narodziny naśladowcy? A może trzydzieści lat temu skazano niewłaściwego człowieka?

„Kuglarz” to porywający thriller kryminalny, w którym Maja Opiłka ponownie kreuje przed czytelnikiem zawiłą sieć powiązań, w których przeszłość miesza się z teraźniejszością, a błędy młodości rzutują na kolejne pokolenia.

Muszę przyznać, że "Kuglarz" to książka, która mnie całkowicie pochłonęła. Maja Opiłka stworzyła niezwykle złożoną fabułę, pełną niespodziewanych zwrotów akcji i tajemnic, które stopniowo się odsłaniają, tworząc fascynującą i trzymającą w napięciu historię. Przeplatanie się różnych wątków sprawia, że książka jest jeszcze bardziej intrygująca, a każdy nowy element układanki dodaje głębi całej opowieści.

Bohaterowie są wykreowani z wielką dbałością o szczegóły, co sprawia, że czytelnik z łatwością się z nimi identyfikuje i przeżywa ich emocje. Komisarz Artur Wrona, z jego determinacją i wewnętrznymi rozterkami, jest postacią, która na długo zapada w pamięć. Relacje między bohaterami, ich motywacje oraz skomplikowane losy dodają książce realizmu i głębi.

"Kuglarz" to nie tylko świetny kryminał, ale również opowieść o ludzkich słabościach, błędach przeszłości i konsekwencjach, które mogą wracać po latach. Maja Opiłka udowodniła, że potrafi tworzyć mroczne, intrygujące i zaskakujące historie, które pozostawiają czytelnika z niecierpliwością czekającym na kolejne książki jej autorstwa.

Gorąco polecam "Kuglarza" wszystkim miłośnikom kryminałów i thrillerów. To książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać aż do samego końca. Fascynująca historia, złożona fabuła i głęboko zapadający w pamięć bohaterowie sprawiają, że "Kuglarz" to lektura, którą warto mieć na swojej półce.

To było absolutnie rewelacyjne! Książka Mai Opiłki była niesamowicie dobra, pełna mroku i brutalności! Dawno nie miałam okazji czytać tak precyzyjnego i skomplikowanego kryminału. To moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale po przeczytaniu tej książki wiem, że chcę więcej! Myślałam, że wiem, co się będzie działo, ale uwierzcie mi... kompletnie się myliłam! Autorka prowadzi nas za nos do samego końca, mąci karty i odkrywa nowe fakty. W tej książce każdy bohater odgrywa kluczową rolę, a każde słowo i gest ma ogromne znaczenie. Będziecie zachwyceni! Szczerze polecam!

Ten najnowszy thriller Mai Opiłki, przenosi czytelników do Gliwic, gdzie przeszłość powraca, by zatruć teraźniejszość. Maj 1993 roku zapisany jest w pamięci miasta jako czas mroku, który wraca trzydzieści lat później, gdy brutalne zbrodnie ponownie wstrząsają spokojem. Maja Opiłka w mistrzowski sposób splata historie bohaterów, odsłaniając tajemnice i grzechy przeszłości, które prowadzą do nieoczekiwanego finału. Ta książka to nie tylko pasjonujący thriller, ale także głęboka podróż przez ludzką psychikę i moralne dylematy.

Autorka tego dzieła udowadnia swoje mistrzostwo w pisaniu kryminałów. Fabuła powieści przenosi nas do Gliwic, gdzie przeszłość powraca, by nawiedzić mieszkańców miasta. Autorka wplata wątki zbrodni sprzed lat w chwytający za gardło thriller, który nie pozwala oderwać się od lektury.

Wznowienie śledztwa w sprawie Kuglarza i nowe, makabryczne morderstwa stawiają komisarza Artura Wronę w obliczu nieznanego i przerażającego wroga. "Kuglarz" to książka, która trzyma w napięciu do samego końca, zaskakując nie tylko zwrotami akcji, ale również głębokim psychologicznym portretem postaci. Opiłka nie tylko zabiera nas w mroczną podróż po lękach i tajemnicach, ale również każe zastanowić się nad moralnymi dylematami i trudnymi decyzjami bohaterów.

To must-read dla fanów gatunku!🔥

Świetna! Autorka mistrzowsko splata losy bohaterów z przeszłością, tworząc labirynt emocji i niepewności. Komisarz Artur Wrona staje przed zadaniem rozwiązania zagadek sprzed lat, gdzie dawne grzechy i tajemnice okazują się kluczem do rozwiązania brutalnych nowych zbrodni. Opiłka wciąga czytelnika w wir napięcia i intrygi, budując atmosferę grozy i niepokoju.

"Kuglarz" to znakomity przykład kryminału, który porusza i nie daje o sobie zapomnieć.

Autorka w sposób doskonały splata teraźniejszość z przeszłością, pokazując tym samym jak błędy młodości potrafią rzucać cień na przyszłość. Ta powieść to nie tylko porywający kryminał i thriller, ale przede wszystkim analiza ludzkich słabości, ambicji i najciemniejszych zakamarków duszy. Maja Opiłka, niczym wytrwały kuglarz, bawi się naszymi emocjami podrzucając wskazówki i bardzo precyzyjnie myląc tropy

Styl pisania Opiłki, jest prosty a zarazem pełen metafor, co sprawia że książę czyta się naprawdę bardzo przyjemnie. Przykład? „Jezioro, które miało być spokojnym lustrem natury, stało się ponurym odbiciem ludzkiej zgrozy”

Debiut Autorki był świetny, a „Kuglarz” mimo, że mniej krwawy, uważam za jeszcze lepszy. Już sama okładka przyciąga uwagę, a to co znajduje się w środku to istny majstersztyk! Jestem dumna, że mogę patronować tej książce.

„Kuglarz” pisany jest w dwóch strefach czasowych - akcja toczy się obecnie, a także przed trzydziestu lat - w roku 1993. Fabuła bardzo mną wstrząsnęła, ponieważ głównym wątkiem są morderstwa dokonywane na dzieciach. Autorka zgrabnie buduje napięcie, wodzi czytelnika za nos, dostarczając nam masę zwrotów akcji. Trzeba czytać uważnie ponieważ wielowątkowość nie jest tutaj przypadkowa, wszystko ma w całej historii znaczenie. Zakończenie dostarczy nam odpowiedzi, ale zanim do niego dotrzemy, Autorka nie raz sprowadzi nas na manowce. Absolutnie świetna, perfekcyjnie dopracowana, mroczna i brutalna historia, którą warto przeczytać. Dla takiego fana thrillerów jakim jestem ja, to idealna lektura. Podpisuję się pod nią rękami i nogami. Ta historia zdecydowanie Wami wstrząśnie!

OPINIA PATRONACKA

Po debiucie Mai Opiłki miałam wysokie oczekiwania, cieszę się, że autorka im sprostała. Ba! To było jeszcze lepsze niż debiut! „Kuglarz” zmrozi Wam krew w żyłach. Zresztą sama okładka jest absolutnie przyciągająca uwagę i przerażająca, zupełnie jak historia którą opisuje pisarka. Już dawno żadna historia mną tak nie wstrząsnęła, być może wszystko za sprawą głównego wątku - morderstw dokonywanych na dzieciach, ale na pewno także dlatego, że pisarka ma niebywały talent do budowania napięcia. Trudno oderwać się od tej lektury i z pewnością zadowoli niemal każdego czytelnika. Ten thriller psychologiczny w którym zbrodnie przyszłości pukają do drzwi teraźniejszości, a historia kołem się toczy, absolutnie mnie usidlił. Czerwiec jest bogaty w bestsellery, ale musicie znaleźć miejsce także dla tego tytułu. Jestem bardzo dumna z mojego patronatu i już od pierwszych stron wiedziałam, że podpisze się pod tą historią. W tej opowieści nie brakuje zwrotów akcji wszystko jest niezwykle poplątane i zagmatwane, to w jaki sposób autorka opisuje sceny zbrodni przyprawiło mnie o dreszcze. Zachęcam aby czytać ją wieczorami to potęguje uczucie niepewności. To pozycja wielowymiarowa, wielowątkowa, a bohaterowie mnożą się bez końca, i nic tu nie jest przypadkowe ani stworzone na pół gwizdka. Wszystko łączy się ze sobą w niebywałą łamigłówkę, która pląta się w naszym umyśle bez końca. Brudna, traktująca o złu, które nie ma końca i absolutnie wstrząsająca – taka właśnie jest ta historia, zwala z nóg i wierci dziurę w brzuchu.