Kto zabił Kopciuszka?

Jak już zapewne zorientowaliście się po wpisach na blogu komedia kryminalna niezbyt często ląduje na mojej półce. Najwyższy czas to jednak zmienić! Druga przeczytana książka z tego gatunku w tym roku i po raz drugi jestem w pełni usatysfakcjonowany. Po Marcie Matyszczak i jej świetnej serii Kryminał pod psem przyszedł czas na określanego mianem Księcia komedii kryminalnej Alka Rogozińskiego. Autora poznałem podczas zeszłorocznego Festiwalu Granda. Już wtedy zrobił na mnie pozytywne wrażenie i wiedziałem, że prędzej czy później zapoznam się z jego twórczością. W marcu tego roku nakładem Filia Mroczna Strona ukazała się trzecia część cyklu kryminalnego z Różą Krull – szaloną pisarką w roli głównej.

Róża Krull zmaga się od jakiegoś czasu z wypaleniem zawodowym. Wspólnie ze swoją przyjaciółką Miłką Wężowską udają się na bal charytatywny. Tam dochodzi do morderstwa. Przy zgaszonym świetle zostaje ugodzona sztyletem popularna artystka. Gwiazda w środowisku uchodziła za osobę niezwykle wyrafinowaną, dążącą po trupach do celu. W artystycznym światku piosenkarka miała wielu wrogów. Z tego powodu Róża, która po raz kolejny wcieli się w rolę śledczej, ma trudny orzech do zgryzienia. Autorka poczytnych kryminałów pragnie jednak za wszelką cenę znaleźć winnego, by uwolnić od zarzutów ekscentrycznego blogera, który w oczach Róży nie mógł dopuścić się tego nikczemnego czynu. Główna bohaterka wraz z grupą przyjaciół poszukuje rozwiązania tej skomplikowanej zagadki. Sprawca oraz motyw działania zaskoczą nawet samą Różę. Kto zabił zatem Kopciuszka?

Przed lekturą ,,Kto zabił Kopciuszka?’’ skontaktowałem się z autorem poprzez messengera z zapytaniem, czy cykl z Różą Krull można rozpocząć od najnowszej części. Zgodnie z sugestią pisarza przystąpiłem do pochłaniania kolejnych stron książki i rzeczywiście potwierdzam, że powieści Alka Rogozińskiego można czytać w dowolnej kolejności. Żałuję jednak, że do tej pory nie dotarłem do jego twórczości. Na szczęście w tym przypadku warto przywołać powiedzenie: Lepiej późno, niż wcale!

Abstrahując od wielu plusów, jakie odkryłem w trakcie czytelniczego spotkania z ,,Kto zabił Kopciuszka?’’, najważniejszą zaletą książki jest jej lekkość. Przerzucając kolejne kartki odczuwałem niezwykłą przyjemność z samego procesu, jakim jest czytanie. Z jednej strony uśmiechałem się od ucha do ucha, a z drugiej strony intrygowało mnie końcowe rozwiązanie tej zagwozdki kryminalnej.

Alek Rogoziński doskonale poradził sobie z dwoma aspektami, które według mnie decydują o jakości komedii kryminalnej. Wyraziste postacie wyróżniające się ciekawą osobowością, z poczuciem humoru, a także intrygująca, trudna do rozwiązania historia z trupem w tle. Pisarz te dwa elementy umieścił w fabule swojej najnowszej powieści. Zrobił to w sposób mistrzowski!

Bohaterowie ,,Kto zabił Kopciuszka?'' są postaciami nietuzinkowymi. Róża Krull, jak mało kto, potrafi doprowadzić do szewskiej pasji nie tylko osoby spoza swojego kręgu, ale także przyjaciół. Pisarka często na własne życzenie wpada w kłopoty, ale jakoś zawsze udaje jej się wyjść z opresji obronną ręką. Jej najbliższa przyjaciółka i koleżanka po piórze Miłka Wężowska to kobieta będąca na wiecznej diecie, której oczywiście konsekwentnie nie przestrzega. Autorka horrorów powinna być przykładem dla wszystkich zakompleksionych jednostek! Miłka nie jest brana pod uwagę jako potencjalna morderczyni. W trakcie balu pisarka była przecież zainteresowana tylko jedzeniem! Trzecią postacią, której usposobienie wywoływało najczęściej uśmiech na mojej twarzy jest gosposia Róży, Cecylia Jodełka. To chyba najsympatyczniejsza dewotka, jaką można sobie wyobrazić! Pomoc domowa Róży w każdej sytuacji zwraca swoje modły do określonego patrona. Po przeczytaniu powieści dowiecie się o istnieniu wielu interesujących postaci, do których możecie wznosić prośby, w każdej chwili życia, nie tylko w momentach słabości.

Intryga kryminalna zarysowana w powieści spełniła moje osobiste wymagania. Śledztwo prowadzone przez Różę i jej kompanów odkrywa coraz mroczniejsze aspekty polskiego show-biznesu i ostatecznie prowadzi do rozwiązania, które zaskoczy z pewnością niejednego czytelnika. Rogoziński, niczym rasowy twórca kryminałów, stosuje typowe dla tego gatunku chwyty literackie, takie jak, niespodziewane zwroty akcji, rzucanie mylnych tropów i intrygujące zakończenie.

Jeśli jeszcze nie czytaliście żadnej powieści autora, to z pewnością jesteście nieświadomi tego, co was czeka w trakcie lektury książek Alka. Po przeczytaniu ,,Kto zabił Kopciuszka?'' muszę jak najszybciej nadrobić zaległości i sprawdzić, w jakie bagno wpadła Róża w poprzednich częściach cyklu. Polecam, polecam i jeszcze raz polecam!

recenzja pochodzi ze strony: [Adres usunięty]

facebook: [Adres usunięty]C5%9Awiat-142938809703311/?modal=admin_todo_tour

Bajkę o Kopciuszku chyba każdy zna z dzieciństwa?

Był Kopciuszek, był pantofelek i był przystojny książę.

A potem żyli długo i szczęśliwie...czyżby?

Może i by tak było...gdyby nie fakt, że nagle zgasło światło.

A gdy się zapaliło okazało się, że Książę Komedii Kryminalnej, postanowił ukatrupić Kopciuszka i zmienić bieg wydarzeń na zawsze.

„Kto zabił Kopciuszka?” - oto jest pytanie.

Jeden bal.

Jeden martwy Kopciuszek.

I dziesięć osób, które miały powód, by zabić.

Autorka powieści kryminalnych Róża Krull otrzymuje zaproszenie na wielki bal charytatywny, gdzie spotyka kilka postaci znanych z pierwszych stron gazet. Kiedy w czasie imprezy dochodzi do morderstwa, okazuje się, że każdy z gości miał powód, aby go dokonać. W tym i znany bloger Mario, przyjaciel Róży, która, aby oczyścić go z podejrzeń, zaczyna własne śledztwo…

„Kto zabił Kopciuszka?” to już trzeci tom o przygodach niefrasobliwej Róży Krull, która tym razem trafia w sam środek balu i od razu pakuje się w kolejną kałabanię, wciągając w nią spore grono swoich najbliższych przyjaciół. „Ot, zagrzęźli, a czort karty rozdaje” i rzuca podejrzenia na wielu spośród gości owego bankietu charytatywnego.

Alek Rogoziński po raz kolejny udowodnił, że posiada nadzwyczajny dar czarowania i układania słów w taki sposób, że w efekcie powstaje niesamowicie dobra powieść, nie tylko pod względem kryminalnym, ale i komediowym. A do tego naprawdę trzeba mieć talent, zwłaszcza, że nasze społeczeństwo uchodzi za dość sztywne, ponure i na żartach się nie znające (gdyż jak się okazuje obecnie sporo osób namiętnie połyka kije, ponoć niektórzy nawet po trzy sztuki). ;)

Nie będę tu owijać w bawełnę, dla mnie osobiście z całej serii o Róży Krull, ta część jest zdecydowanie najlepsza. Dwie poprzednie bawiły mnie niesamowicie, ale przy tej po prostu pękałam ze śmiechu. Absolutnie nie wolno jeść przy jej czytaniu – bo jest to zwyczajnie niebezpieczne dla życia i zdrowia!

Tym razem Alek Rogoziński wziął „na tapetę” środowisko muzyczne show – biznesu. Autor nie szczędzi gry słownej w dialogach, insynuuje, parodiuje i ironizuje z taką gracją oraz subtelnością, że naprawdę byłam pod wielkim wrażeniem, mimo że znając styl pisania Alka, wiedziałam czego mogę się spodziewać. Uwielbiam jego lekkość pióra, słowne prztyczki w nos w odniesieniu do naszej rzeczywistości, zdystansowane podejście do życia, jak również niebanalną umiejętność plątania sznurów intrygi. Alku – podniosłeś sobie poprzeczkę bardzo wysoko!

„Kto zabił Kopciuszka?” porywa szaloną akcją, tu bal, tu morderstwo, a zaraz potem całe zawrotne śledztwo Róży, która jak zawsze szybciej działa aniżeli myśli. Podejrzanych jest sporo – dziesięć osób, zatem Róża miała rękawy pełne „roboty”.

W powieści ponownie spotykamy uduchowioną gosposię Cecylię Jodełkę (jest cudowna) oraz uroczego youtubera Mario. Nie zabrakło także Pepe, Betty i komisarza Darskiego. Dzięki tym wszystkim postaciom, sięgając po powieść czułam, że spotykam się z moimi ulubionymi, dawno niewidzianymi znajomymi. Alek bardzo żywiołowo wykreował tychże bohaterów – a to sprawia, że ciągle ewoluują i żyją bardzo intensywnie – a tym samym, nadają tchnienie całej powieści.

„Kto zabił Kopciuszka?”

Co mają do tego Święta Aniela Merici i wszyscy święci z panią Cecylią na czele?

Czy Mario pod maską fluidu skrywa jakąś straszną tajemnicę?

Do kogo należał sztylet przywieziony z Bolonii?

Co Róża Krull zrobiła ze Stefanem?

Jaki związek z Kopciuszkiem ma pewien młody ksiądz?

Czy prawdziwemu winnemu uda się uniknąć kary?

A może, tym razem, bajka o Kopciuszku nie będzie miała szczęśliwego finału?

Cóż mogę rzec, na te oraz mnóstwo innych pytań odpowie Wam powieść „Kto zabił Kopciuszka?”, po którą musicie sięgnąć koniecznie. Czeka Was bowiem maraton zabawnych sytuacji i komicznych dialogów, jak również niebywale zagmatwana zagadka kryminalna.

Gwarantuję, że ta bajka z pewnością przypadnie Wam do gustu. W moje upodobania – Alek zdecydowanie trafił na sto procent.

Osobiście nie mogę się już doczekać kolejnych perypetii przebojowej Róży Krull, ponieważ apetyt rośnie w miarę jedzenia, a do tego mam przeczucie, że następnym razem będzie się działo jeszcze więcej, mocniej i bardziej, jak na Różę Krull przystało. :)

Ps. A może faktycznie Alku napiszesz inną bajkę?

„Stoliczku nakryj się” z pewną słynną kucharką w roli głównej – bardzo Ci tego życzę :) bo wiem, że sobie to obiecujesz od jakiegoś czasu.

Za pamięć o mnie i egzemplarz do recenzji wraz z uroczą dedykacją napisaną w Dniu Kobiet serdecznie dziękuję autorowi Alkowi Rogozińskiemu

"Jeden bal.

Jeden martwy Kopciuszek.

I dziesięć osób, które miały powód, by zabić."

Powyższym cytatem wydawca promuje książkę, ale o co w tym chodzi? Jaki Kopciuszek? A no to już tłumaczę. Róża Krull ma pisarski zastój. Po burzliwej konsultacji z Miłką jak, kogo, gdzie i po co zabić otwiera dawno nieczytaną pocztę elektroniczną. W śród wielu wiadomości jest ta, jedna, jedyna, najdziwniejsza, czyli zaproszenie na wielki bal charytatywny. Róża oczywiście korzysta z zaproszenia, a na miejscu spotyka wiele osób znanych jej z pierwszych stron gazet. Spotyka również Mario, który oczywiście nie powstrzymuje się od skomentowania jej wyglądu. Jednak niedługo po tym spotkaniu dochodzi do morderstwa. Ofiarą jest tytułowy Kopciuszek, a głównym podejrzanym Mario, mimo że jest jedną z wielu osób, które miały motyw. Róża nie wierzy w oskarżenia i postanawia - jak to ona ;) - przeprowadzić własne śledztwo i oczyścić przyjaciela z podejrzeń.

Przesyłka piarowa, czyli książka, torba oraz czerwony pantofelek przyszła do mnie jakiś czas temu. Jak się uśmiałam kiedy listonosz powiedział, że już nawet buty zamawiam pocztą. No tak, ino ja nic nie zamawiam! But przyszedł w pakiecie ;) Szkoda tylko, że nie mój rozmiar, ale pewnie takich nie robią (35).

Alek Rogoziński tym razem zaskoczył nie tylko promocją książki - nie raz pisałam, że autor ma pewnie zboczenie na punkcie szpilek ;) - ale również treścią. Rogoziński zwany księciem komedii kryminalnych tym razem zafundował więcej kryminału. Jeśli obawiacie się że nie jest zabawnie, to zupełnie niepotrzebnie. Poczucie humoru jest, i jak zawsze na wysokim poziomie. Wraz z nowym tomem przygód pisarki dostaliśmy jednak coś więcej. To dla tych co tak marudzili, że mało kryminału w tej komedii.

Kto zabił Kopciuszka? to pytanie, które towarzyszy nam przez bardzo dużą część książki. I jeśli odpowiecie na nie nim dojdziecie do końca to będziecie lepsi ode mnie. Ja jak zwykle dałam się porwać historii i nie wpadłam na winnego. Perypetie i przypadkowe wydarzenia mącą nie tylko w głowie Róży. Alek zadbał o to, żeby czytelnik się nie nudził, a wręcz żeby pędził po kartach jak rajdowiec po torze.

Tu jednak plusy się kończą. Czas na minusy :)

Pierwszy, chyba nie będę już słuchała na spotkaniach anegdot, bo potem nie da się czytać książki normalnie - no mówię Wam! Alek powiedział na spotkaniu w październiku (pamiętam jak dziś, bo zaczynałam remont, który notabene nadal trwa...) historię, która jest na 30 stronie książki i aż się poplułam ze śmiechu, kiedy przeczytałam to i przypomniałam sobie jak było to na żywo opowiedziane.

Drugi, widoczny po mojej oponce na brzuchu - dlaczego Miłka nie może jeść zielonej sałaty tylko naleśniki z Nutellą?

Trzeci, rozpoczynający lekturę rozdział, którego cichym bohaterem jest testament - dziwnym trafem tytuł nowej książki R.Mroza, która zupełnie przypadkowo ma swoją premierę dziś! :O

A tak teraz już całkiem na serio, to każdy minus jest tu plusem. Jestem zachwycona jak dobrze Alek Rogoziński żongluje bohaterami. Każdy celebryta ma bowiem szansę spotkać swojego sobowtóra z nieco prze kolorowaną cechą na kartach książki. Osobiście bardzo lubię to poczucie humoru autora. Za każdym razem chwyta ON w swe szpony wyobraźni inną grupę zawodową. Tym razem padło na branżę muzyczną. I kiedy słynny Kopciuszek pokazał różki zaraz wyobraziłam sobie nie jedną wokalistkę, która mogła być inspiracją do tej historii.

Jeśli zimowa aura nadal sprawia, że dni są szare, to polecam z czystym sumieniem książkę kto zabił Kopciuszka? Bo fajne jest nie tylko to co w środku, ale i to co zostanie z nami na długo po lekturze - ogromna dawka pozytywnej energii. A i jeśli nie czytaliście poprzednich książek to nic nie szkodzi. Ze spokojnym sumieniem możecie kupić książkę i czytać w wygodnym fotelu komunikacji miejskiej. Główny wątek zawsze jest zamknięty, a losy Róży są na tyle ogólnikowe, że spokojnie można przeczytać tom trzeci jako pierwszy. Pamiętajcie jednak, że czytanie w środkach komunikacji miejskiej książek Alka grozi znienawidzeniem przez współtowarzyszy podróży, którzy z pewnością nie zrozumieją głośnej eksplozji czystego śmiechu.

Wielki bal, a na balu Kopciuszek. Najpierw szczęśliwy lawiruje wśród tłumu i rozkoszuje się własnym blaskiem, a potem żegna się z życiem. Nikt jednak nie ma pojęcia, Kto zabił Kopciuszka... Róża ma zamiar się tego dowiedzieć!

Jaka jest Róża Krull, każdy widzi... Nienormalna, pozytywnie zakręcona i obdarzona zaskakującą tendencją do wplątywania się w kłopoty... Tym razem zostaje świadkiem zbrodni, w której ginie ktoś znienawidzony przez połowę obecnych na sali, a głównym podejrzanym zostaje ktoś, kto wydaje się niezdolny do agresji. Róża jako strażnik sprawiedliwości postanawia rozwiązać tę zagadkę, nawet gdyby miała to robić samodzielnie... Naraża się tym nie tylko policji, ale co gorsza... przyjaciołom. Choć złości w wydaniu Pepe lepiej się przestrzegać, Róża postanawia zaryzykować i znaleźć prawdziwego mordercę.

Po wcześniejszych książkach z przygodami Róży Krull już zdążyliśmy się przyzwyczaić do występujących tam postaci, więc teraz możemy je mniej doceniać. Trzeba jednak pamiętać, że są one absolutnie wyjątkowe, oryginalne i równie postrzelone jak Róża, choć dobrze się kamuflują... Moją faworytką jest oczywiście gosposia z żywotem świętych w najmniejszym paluszku. Jeżeli ją kochacie, to przygotujcie się na to, że odegra tutaj bardzo istotną rolę. Więcej Wam nie opowiem, bo po co miałabym psuć zabawę z samodzielnego poznawania intrygi? Dodam jedynie, że po prostu warto! W książce pojawia się również Mario, Pepe i parę innych, równie charakternych postaci, w tym tytułowy Kopciuszek.

Aleksander Rogoziński ma prawdziwy talent i z książki na książkę bardziej to widać. Akcja pędzi na złamanie karku, każdy jest podejrzany, a Róża Krull z każdą stroną bardziej wplątuje się w kłopoty. Tym, którzy znają książki Alka, Kopciuszka nie trzeba na pewno polecać. Prawda jest bowiem taka, że nie ważne, co Alek napisze, zawsze będzie lekko i zabawnie, nawet gdyby miała to być instrukcja tostera. Jestem szalenie zakochana w jego stylu i poczuciu humoru, które pozwala mi w pełni odpocząć od od wszystkich przykrych spraw i za to gorąco dziękuję.

Jak zwykle w przypadku książek Alka - chciałabym wszystkiego więcej! Tak to już bowiem jest, że kiedy coś kochamy, to zawsze nam mało... To co, czekamy na kolejną książkę?

„Kto zabił Kopciuszka” to trzeci tom Cyklu: „Róża Krull na tropie”. Jest to trochę inny kryminał niż do tej pory czytałam. Oprócz typowych cech dla tego gatunku, posiada również elementy komedii. Jest to również moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i muszę przyznać, że bardzo przypadł mi sposób pisania pana Aleka.

Różna Krull to autorka popularnych kryminałów, która ostatnio nie ma pomysłu na nową książkę. Z pomocą przychodzi Miłka. Koleżanka podpowiada jej fabułę kolejnej książki, która później staje się rzeczywistością.

Róża zostaje zaproszona na bal charytatywny, gdzie spotyka wiele znanych osób. Nagle światła gasną, a gdy ponownie zostają włączone okazuje się, że znana piosenkarka, Liliana zostaje zamordowana. Jak się później okazuje, każda z obecnych osób ma swoje tajemnice i powody, by pozbawić życia gwiazdę piosenki. Kto się okazał mordercą? I jaki miał powód? Czy był to jeden zabójca czy było ich wielu? Przekonacie się sami.

Książka mnie zachwyciła i bardzo miło spędziłam z nią czas. Napisana jest niezwykle prostym i humorystycznym językiem. Bardzo polubiłam główna bohaterkę, jak również jej przyjaciół. Czas z nimi spędzony dostarczył mi wiele rozrywki. Zakończenie trochę mnie zaskoczyło i sprawiło, że chętnie poznam poprzednie części z serii.

Jeśli lubicie kryminały i nie przeszkadza Wam w nich spora dawka humoru to bardzo polecam „Kto zabił Kopciuszka”.

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Skarpa Warszawska

Wiadomo, że wena dość krętymi ścieżkami czasem chadza, a już ta pisarska to wręcz uwielbia te najbardziej zawiłe i strome. W takim przypadku wszelkie wspomagacze bywają skuteczne, ale niestety nie zawsze. Co więc pozostaje w takich mało twórczych okolicznościach przyrody? No cóż nie ma jak pomoc przyjaciół i trup!

Niekiedy ofiary są potrzebne. Bez nich nie obędzie się przecież żaden kryminał, ale żeby zabijać Kopciuszka? Co to, to nie! Nawet jeśli przechodzi się kryzys pisarski pewnych świętości się nie rusza. Jednak życie pisze o wiele bardziej karkołomne scenariusze i Róża Krull wcale nie jest w nich na drugim planie. Cóż może wydarzyć się wydarzyć bowiem na ekskluzywnym balu poza lepszą lub gorszą zabawą? Jak się okazuje dużo, z morderstwem na czele. Co więc pozostaje do zrobienia słynnej autorce kryminałów? Poprowadzenie dochodzenia, oczywiście przy groźbach raczej karalnych ze strony pewnego stróża prawa, i ogromnych obawach oddanego grona przyjaciół. Ale wiadomo, że Róża nie podda się dopóki nie znajdzie sprawcy, sprytnie zrzucającego winę na wcale nie tak niewinnych innych uczestników balowej imprezy. Trzeba jej przyznać, iż w swych wysiłkach nie uznaje półśrodków, w końcu stawką jest wolność przyjaciela! Kto zatem zabił? Grono potencjalnych morderców jest nie tak małe, lecz jak zawsze prawda okazuje się zaskakująca …

Doborowe towarzystwo, nieboszczyk, który zszedł z tego świata bynajmniej nie naturalnie, Róża Krull ze swoją świtą oraz prawdziwie zabójczo intrygujące śledztwo. Takie w skrócie są podstawy komedii kryminalnej Alka Rogozińskiego, jaka jednocześnie doskonale bawi, wciąga w poszukiwania najprawdziwszego zbrodniarza oraz odsłania kulisy celebryckiego światka z lekkim przymrużeniem oka. „Kto zabił Kopciuszka?” Oto jest pytanie i główni bohaterowie biorą sobie za punkt honoru by na odpowiedzieć, oczywiście nie wszyscy z takim samym zapałem, lecz im dalej w las tym … więcej tropów oraz jeszcze większego niż zazwyczaj chaosu. Jak najbardziej historia doskonale wpisuje się w kanon gatunku dostarczając równocześnie powodów do śmiechu i prawdziwie zabójczą zagadkę. Zgodnie z tytułem pozostaje znaleźć rozwiązanie, a to jak sami czytelnicy przekonają się wcale nie jest tak proste. W żadnym wypadku nikogo nie powinien zwieść rodzaj literacki, bo dochodzeniowa łamigłówka jest pierwszorzędna, a dodając do tego postacie, ich wzajemne powiązania, wyobraźnię autora oraz osobowości jakie wykreował naprawdę wszystko zdarzyć się może i faktycznie więcej niż niejedno ma miejsce!