Złodziej dusz. Heksalogia o Dorze Wilk. Tom 1

Swietna historia, humor i akcja sprawily, ze nie moglam sie oderwac. Cala seria juz kupiona :)

W Złodzieju dusz zaczyna się przygoda Dory jako namiestniczki Thornu. W magicznym Toruniu, Thornie, zaczynają ginąć w niewyjaśnionych okolicznościach nadnatrualni. Kto stoi za tymi zbrodniami? Sprawę zbada wiedźma, która w świecie ludzi jest policjantką. W książce mamy wątki pełne czułości i ciepła, ale również poleje się krew! Nie brakuje tu emocji, wrażeń i akcji, szczególnie w podczas ostatecznego starcia z wrogiem.

Wspaniała przygoda, pełna zwrotów akcji i magicznych postaci. Jeśli lubicie powieści w stylu urban fantasy zachęcam do przeczytania - a to dopiero początek przygody z heksalogią o Dorze Wilk!

Świat Dory Wilk jest prosty oraz skomplikowany, tak samo jak i ona sama, ma w sobie to, co lubię w dobrej lekturze czyli humor, emocje oraz zbrodnię, że o doskonale wykreowanych bohaterach nie wspomnę. Ale od początku czyli „Złodzieja dusz”, który okazał się opowieścią spod znaku jeszcze jeden rozdział, a potem kolejny i tak do ostatniej strony. Dora wraz z przyjaciółmi okazali się nad wyraz intrygującymi postaciami, a ich perypetie okazały się równie ciekawe. Dwa dochodzenia, postacie z buntem w krwi oraz rzeczywistość i nadnaturalność połączone w odpowiednich porcjach są dobrym przepisem na wciągającą historię, lecz potrzebne jest jeszcze coś czyli fabuła, w jakiej każdy z tych elementów będzie miał swoje miejsce. Aneta Jadowska wykorzystała swój pomysł w każdym aspekcie od budowy alternatywnej rzeczywistości w każdym szczególe po kreacje bohaterów pierwszo i dalszoplanowych oraz kryminalnej zagwozdce, podwójnej, dodajmy. Pisarka nie zapomniała także o humorze, będącym nie tylko dodatkiem, lecz istotną częścią dialogów oraz samej akcji. „Złodziej dusz” wpisuje się w gatunek urban fantasy, ale opiera się w dużej mierze na rodzimych pierwiastkach, które okazują się mieć ogromny potencjał i odpowiednio wykorzystane stają się intrygującym źródłem dla wątków. Czytelnik otrzymuje inteligentną lekturę, jaka pozwala się na dłuższą chwilę odciąć się od otoczenia i zagłębić się w zaułki Torunia oraz Thornu z nieszablonowymi przewodnikami.

Twórczość Anety Jadowskiej bardzo mi przypadła do gustu. Podobał mi się i pomysł i wykonanie książek autorki, jednakże ta mnie trochę zawiodła.

Powieść jest bardzo lekka przez co bardzo szybko się ją czyta. Fabuła jest wciągająca i pomimo, że nie przepadam za wątkami kryminalnymi, ten naprawdę potrafił zaciekawić.

Kolejnym plusem jest główna bohaterka- Dora, której charakter bardzo przypałmi do gustu.

Wątek fantastyczny jest bardzo ekscytujący. Podwójne życie policjantki oraz wiedźmy bardzo mnie zafascynowało.

Niestety porównując "Złodzieja dusz" donowszych książek autorki, można zauważyć pewne nieścisłości oraz jak dopiero kształtje się jej styl.

Oprócz paru drobnostek, lektura wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie i wiem, że sięgnę po następne tomy serii.

Pełna humoru i akcji książka urban fantasy - tak można by w skrócie podsumować. Na pewno może się podobać, na pewno może umilić wolny czas, na pewno jest też tylko przeciętna/niezła. Złodzieja dusz czyta się bardzo przyjemnie z powodu nieskomplikowanej fabuły, ale to przecież za mało, by uznać lekturę za fantastyczną. Fajnie wykreowany jest świat magiczny, tylko fajnie, no bo nie dobrze, bo nie ma w nim nic oryginalnego, ale nie umniejsza to przyjemności z czytania. Co mi najbardziej nie zagrało, to to, że połowa książki, to słowne przepychanki głównej bohaterki Dory z Mironem na temat seksu i tego że nie mogą iść ze sobą do łóżka, choć bardzo chcą, no ale wiecie, oni mają swoje powody (czytając, dowiecie się jakie). Temat przewija się właściwie przez całą książkę, spychając na dalszy plan całkiem fajną akcję, w końcu bohaterka jest policjantką i wiedźmą, prowadzi życie w dwóch światach, więc ma co robić i naprawdę żałuję, że tak fajna fabuła nie gra głównych skrzypiec. Finalnie Złodzieja Dusz oczywiście mogę polecić, fanom lekkiej fantastyki z humorem z dużą dawką romansu. Ja przeczytałam z uśmiechem na ustach, ale miłości z tego nie będzie.

Wciągająca akcja, zabarwiona humorem i magią, różnorodność postaci oraz pełna emocji fabuła osadzona w dwóch równoległych światach to cechy charakteryzujące książkę "Złodziej dusz" autorstwa Anety Jadowskiej, która otwiera cykl Heksalogii o Dorze Wilk. Połączenie fantastyki z kryminałem i nutą romansu to niezwykle udana mieszanka gatunków, która bardzo przypadła mi do gustu. Mogę śmiało stwierdzić, że na pewno sięgnę po kolejne tomy z tej serii.

Urbanfantasy osadzone w polskich realiach jest dla mnie strzałem w dziesiątkę, co udowodniła już niejednokrotnie Aneta Jadowska. Bardzo mnie ucieszyło, że cykl o Dorze Wilk doczekał się wznowienia, bardzo mnie ciekawiła jej postać, dlatego postanowiłam poprosić o egzemplarz książki, aby go dla Was zrecenzować. Mam nadzieję, że nowa szata graficzna, która bez zwątpienia jest znacznie atrakcyjniejsza od poprzednich, przyciągnie do heksalogii większą rzeszę czytelników. Nie bójcie się sięgać po polskich autorów, niejednokrotnie udało mi się przekonać o tym, że potrafią nas zaskoczyć pozytywnie. Moją przygodę z twórczością Anety Jadowskiej rozpoczęłam z Nikitą, czyli „Dziewczyną z krainy cudów”, a także „Dzieckiem miłości”. Pora nadrobić braki, czym zaskoczyła mnie autorka?

Główną bohaterką książki „Złodziej dusz” jest Dora Wilk, kobieta o dwóch twarzach i światach. W Toruniu jest rozpoznawalna jako pracująca w wydziale kryminalnym, nie dająca sobie w kaszę dmuchać policjantka. W Torinie sprawa za to wygląda zupełnie inaczej. Staje się Jadą, wiedźmą, która wprost kocha wszelkie kłopoty. Obydwa światy są dla niej ważne i stara się rozwiązywać zagadki i problemy z równym zaangażowaniem. W świecie realnym zajmuje się morderstwem starszej pani, natomiast w magicznym musi rozwikłać zagadkę tajemniczych porwań istot nadnaturalnych. Tą sprawę dziewczyna traktuje niezwykle osobiście, ponieważ jedną z porwanych była jej przyjaciółka, Katia. Aneta Jadowska zadbała o to, by świat magiczny był różnorodny, na swojej drodze spotkamy, wampiry wilkołaki, a nawet anioły. Dora ma swoich przyjaciół, bardzo specyficznych,

Miron jak na diabła był raczej spokojny, pomagał swojej przyjaciółce w złapaniu mordercy, który dokonywał przestępstw nad magicznymi. Czy Dora poradzi sobie ze wszystkimi wyzwaniami? Czy uda jej się odnaleźć przyjaciółkę i pozamykać wszystkie sprawy?

„Złodziej dusz” zawiera w sobie elementy, które świadczą o tym, że ta powieść będzie niesamowita. Co to takiego? Akcja. Magia. Nadnaturalne postacie. Alternatywne światy. Jest tego całkiem sporo, jak wspomniałam wcześniej akcja książki toczy się w Polsce, w Toruniu i Thorinie. Jeśli o mnie chodzi to świetny pomysł, aby przybliżyć czytelnikom nasze własne „zaplecze”. Chciałabym spędzić w tym magicznym świecie o wiele więcej czasu, gdyż był ON dla mnie miejscem ciekawym i godnym zwiedzenia.

„Złodziej dusz” jest powieścią, którą jest debiutem Anety Jadowskiej. Byłam ciekawa od czego zaczęła się jej literacka droga i cieszę, że miałam okazję tą książkę przeczytać. To, co znajdziemy w powieściach Jadowskiej to dobra historia i humor, ciekawe dialogi i postacie, które nadają opowieści specyficznego szlifu.

“Jeśli dziś myślicie, że jestem trudna w kontaktach, cieszcie się, że nie znaliście mnie, kiedy byłam nastolatką.”

Pierwsze spotkanie z twórczością Anety Jadowskiej zaliczyłam już kilka lat temu za sprawą zbioru świątecznych opowiadań; bawiłam się wtedy niesamowicie podczas czytania, jednak trochę czasu musiało minąć nim sięgnęłam po coś więcej.

“Złodziej dusz” rozpoczyna serię książek o Dorze Wilk, której życie toczy się w dwóch miejscach. W Toruniu jest policjantką, której życie toczy się wokół śledztw i ścigania przestępców, a w alternatywnej wersji miasta, czyli w Thornie jest wiedźmą, która uwielbia picie i awantury, a jej najbliższym przyjacielem jest Miron, wnuk Lucyfera. Tak, TEGO Lucyfera. Starszyzna prosi Dorę o pomoc w rozwikłaniu pełnej zagadki; w Thornie giną istoty nadprzyrodzone i nikt nie ma pojęcia, co się z nimi dzieje. Wiedźma nie jest zadowolona, jednak nie może odmówić i wplątuje się w coś o wiele większego niż przypuszczała.

W tej książce daje się odczuć mniejsze doświadczenie pisarskie autorki, jednak sama historia sprawia czytelnikowi naprawdę wiele przyjemności. Książka jest zabawna i wciągająca, co wynagradza pojawianie się infantylnych scen i dialogów, tak typowych dla literatury młodzieżowej, do której “Złodzieja dusz” bym nie zaliczyła. W relacji między Dorą, a Mironem jest sporo napięcia seksualnego, a jeszcze dodatkowo mamy tutaj dodane jakieś smaczki z innymi mężczyznami, więc powieść polecam osobom powyżej szesnastego roku życia.

Bardzo podoba mi się wykreowanie pyskatej i buńczucznej Dory, z którą mogłam razem odkrywać tajemnice zniknięć w Thornie i odkryć, kto zabił okropną starszą panią w Toruniu. Główna bohaterka jest dosyć mocno wyidealizowana, jak większość bohaterów zresztą, jednak autorce udało się uniknąć irytującego i absurdalnego idealizmu; moim zdaniem bohaterowie są dosyć uroczy w tym, w jaki sposób zostali czytelnikowi przedstawieni.

Myślę, że moja szesnastoletnia wersja mogłaby dać tej książce 10/10, jednak parę lat już minęło i widzę trochę wad i dosyć popularnych motywów w książkach. Minusem jest również trójkąt miłosny, który gdzieś się tam przewija przez całą książkę i szczerze mam nadzieję, że Aneta Jadowska w dalszych częściach odeszła od tego pomysłu, ponieważ tego motywu w powieściach bardzo nie lubię.

Podsumowując; “Złodziej dusz” nie jest książką wyjątkowo ambitną i myślę, że wypada odrobinę gorzej niż opowiadania, które czytałam jednak daje czytelnikowi rozrywkę i świetną zabawę, która również jest bardzo mocno ceniona w książkach fantasy. Liczę na to, że kolejne części zapewnią mi kilka wspaniałych godzin, które spędzę razem z Dorą i jej wspaniałymi przyjaciółmi.

Po książkę sięgnąłem bez większych oczekiwań. O autorce nic wcześniej nie słyszałem, a i fanem kryminałów nie jestem. Jestem jednak wielkim miłośnikiem fantastyki, a zabieg z dwoma stronami miasta – jedną magiczną drugą bliższą naszej rzeczywistości, w dodatku w bliskim mojemu sercu mieście, zainteresował mnie wystarczająco by Złodzieja Dusz przeczytać. I jeśli mam być szczery to, o ile pozostałe aspekty książki styl, bohaterowie, fabuła mi się podobały, to w moim odczuciu Jadowska nie wykorzystała do końca motywu tych dwóch oblicz Torunia.

Podwójna osobowość? Wiedźma i policjantka w jednym? Silna, odważna, bezkompromisowa i jednocześnie uczuciowa? Taka właśnie jest Dora. Nasza kochana Dora Wilk. Kobieta, która balansuje między dwoma rzeczywistościami: ziemskim Toruniem i magicznym Thornem. Do tej pory świetnie jej się to udawało, jednak zdarzyło się coś co wywróciło całe życie Dory do góry nogami…

.

Do rozwikłania ma dwie różne sprawy w dwóch przeciwstawnych światach. W Thornie nagle giną nadprzyrodzone istoty, w tym ktoś kto jest powiązany magią z Dorą… Natomiast w Toruniu wiedźma musi rozwikłać tajemnicze morderstwo. W całym tym szaleństwie pomaga jej wnuk samego Lucyfera, władcy piekła – Miron. Czy Dorze uda się rozwikłać obie zagadki? A co jeśli coś pójdzie nie po jej myśli? Jakie tajemnice związane z pochodzeniem skrywa Dora? Kogo jeszcze spotka na swojej drodze?

.

To moja druga książka Anety Jadowskiej. Jak zwykle się nie zawiodłam! I jak zwykle jestem zakochana w bohaterach.❤ To historia, która udowadnia, że trudne charaktery da się połączyć. Czy tworzą wtedy mieszankę wybuchową? Owszem. 😂 I powiem szczerze, że uwielbiam książkowe golden trio. A wiecie co jeszcze wcisnęło mnie w fotel? Świat Thornu, wszystkie stwory, połączenie systemów religijnych. No właśnie połączenie systemów religijnych! 🤩 Znajdziemy tutaj anioły i demony, wilki i wampiry, wiedźmy i szamanów. Brzmi świetnie, prawda? To teraz połączmy to wszystko w całość. Golden trio składające się z anioła, diabła i wiedźmy, do tego Thorn i Toruń, ogromna dawka magii oraz śledztwo. Normalnie książka moich marzeń.😍 Już nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

Pierwsza książka fantasy jaką przeczytałam i już wsiąkłam. Całą serię pochłonęłam w miesiąc. Niesamowita autorka, niesamowita bohaterka i fabuła, od której nie można się oderwać.

Dora Wilk-oficjalnie policjantka,nieoficjalnie-wiedźma(nie mylić z czarownicą).

Swój czas dzieli między toruński komisariat,a Thorn,gdzie mieszkają magiczni.

I wszystko było pięknie i ładnie...do czasu,aż w Thornie nie zaczęły ginąć istoty nadprzyrodzone,w tym przyjaciółka Dory-Katia.

Starszyzna prosi naszą wiedźmę o znalezienie sprawcy,a ta z pomocą diabła Mirona i nie tylko rozpoczyna śledztwo...

*********************************************

Bardzo mi się ta książka podobała

Jest naprawdę fajnie napisana i do tego ma w środku wyraziste,komiksowe ilustracje,co dodatkowo dodaje jej smaku.

Było w niej wszystko to,co lubię.

Były wiedźmy, czary i całe spectrum magicznych postaci. Każda z nich wyrazista i wnosząca swój wkład w toczącą się akcję.

Był nawet wątek kryminalny z zaskakującym zakończeniem.

I chociaż to było moje pierwsze spotkanie z piórem Pani Anety,to na pewno nie ostatnie,bo Dora Wilk zawładnęła moim sercem,a jej przygody zainteresowały na tyle,że mam ochotę kupić sobie pozostałe części serii.

Jeśli też lubicie takie niesamowite historie, to zapraszam do czytania, bo książka z pewnością Wam się spodoba.

Twórczość Anety Jadowskiej miałam okazję poznać już przy okazji czytania powieści Martwy sezon. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że właściwie po niedługim czasie przyjdzie mi przeczytać kolejną powieść właśnie tej autorki, a mój wybór padł na złodzieja dusz. Seria o Dorze Wilk jest jedną z najbardziej zachwalanych serii polskich autorów. No i nie mogłam po prostu oprzeć się temu, by zapoznać się z tą historią.

Wyobraźcie sobie, że musicie pracować z kobietą, która ma niesamowicie twardy charakter i której tak naprawdę nie da się przegadać, bo na wszystko znajdzie odpowiedź. Taką właśnie osobą jest Dora Wilk: oficjalnie policjantka, ale nieoficjalnie jest wiedźmą, która posiada moce pochodzące z dwóch różnych krańców swojego zwariowanego magicznego świata. Moc płodności miesza się z mocą północy, a to może być istną mieszanką wybuchową, jeśli przyjdzie co do czego. Jednak kobieta daje sobie radę i perfekcyjnie utrzymuje równowagę pomiędzy światem ludzkim a światem magicznym, z którego pochodzi. Jednak pewnego dnia zdolności, które pomagają jej na co dzień w pracy policjantki, przynoszą niemałe kłopoty. W tym momencie Dora będzie musiała nie tylko zastanowić się nad tym, czy świat ludzki jest dla niej bezpieczny, ale również jak może wykorzystać swoje doświadczenie, pomagając w śledztwie w Thornie.

Szczerze mówią, zanim zaczęłam tę książkę, obawiałam się trochę tego, czy Aneta Jadowska w fantastyce spodoba mi się jako czytelnikowi. Te same wątpliwości miałam co do głównej bohaterki całej serii, czyli Dory Wilk. Bałam się czy okaże się sympatyczna, czy też będzie mnie irytowała i nie będę mogła zdzierżyć jej obecności. Na szczęście mogę śmiało potwierdzić, że Dora to genialna, a nawet [motyla nóżka] babka, którą chciałabym mieć jako przyjaciółkę. Jest odważną, silną, inteligentna, nie daje sobie w kaszę dmuchać, a niektóre jej cięte riposty po prostu zwalają z nóg, więc humoru również nie można jej odmówić. W kilku słowach? Dora Wilk to świetna bohaterka, do której w myślach będę z uśmiechem na ustach powracać.

Ciekawym urozmaiceniem tej historii oraz opozycją do Dory, jest obecność diabła oraz anioła. Szczerze mówiąc, bardziej polubiłam Mirona, czyli wnuka Lucyfera. Szczerze mówiąc, jest ON dla mnie idealnym mężczyzną, jakiego chętnie widziałabym obok głównej bohaterki, jako jej partnera życiowego. Co się tyczy wcześniej wspomnianego anioła, to ON z kolei był dla mnie bardzo uroczy i raczej widziałabym go na stanowisku przyjaciela, może młodszego brata niż partnera. Jest po prostu zbyt delikatny i zbyt wrażliwy dla Dory.

Chciałabym powiedzieć, że styl pisania Anety Jadowskiej jest bardzo dobry i dzięki temu książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Wydaje mi się jednak, że nie muszę tego powtarzać, bo większość czytelników książek tej autorki o tym mówi i powszechnie o tym wiadomo. Nie byłabym więc w niczym odosobniona, jeśli chodzi o tę kwestię.

Wykreowanie świata, z którego pochodzi Dora, Miron i Joshua (anioł) jest bardzo dobre, dokładne i bez problemu wyobrażałam sobie podczas lektury miejsca, w których przebywali bohaterowie. Nie można zapomnieć o tym, że oprócz samej otoczki fantastycznej, pojawia się tutaj intrygujący wątek śledczy, który mnie – jako miłośniczkę wszelkich zagadek kryminalnych – bardzo zaciekawił.

Moje kolejne spotkanie z Anetą Jadowską, choć w trochę innych okolicznościach, było naprawdę udane. Jestem zadowolona z faktu, że sięgnęłam po tę pozycję i szczerzę nie mogę się doczekać lektury kontynuacji.

Jeżeli lubicie zagadki kryminalne, fantastykę i dobry humor – to koniecznie musicie zapoznać się z tą pozycją oraz całą twórczością autorki.

"Złodziej dusz" autorstwa Anety Jadowskiej rozpoczyna kilkutomową serię o Dorze Wilk, charakternej wiedźmie i policjantce zarazem. Mimo, że rzadko sięgam po fantastykę, to przedstawiona w książce historia pochłonęła mnie całkowicie, a nawet przypomniała mi moją młodzieńczą fascynację magią. Połączenie wątków kryminalnych z magicznymi sprawiło, że po pierwszym tomie mam ochotę na więcej.

Dora, a właściwie to Teodora Wilk, dzieli swoje życie pomiędzy Toruń, gdzie pracuje jako policjantka, a magiczne miasto Thorn, w którym mieszkają nadnaturalni. To wiedźma, która łączy dwie odziedziczone, sprzeczne ze sobą linie magiczne. Jest porywcza, uparta, nieprzewidywalna, a także skuteczna w rozwiązywaniu zagadek kryminalnych. Gdy w Thornie, wraz z innymi istotami magicznymi, w tajemniczy sposób znika jej przyjaciółka Katia, to właśnie Dora zostaje zaangażowana w śledztwo. Z pomocą przychodzi jej Miron, diabeł będący wnukiem Lucyfera, a z czasem również anioł Joshua, co prowadzi do powstania obejmującego trzy różne systemy trio, stanowiącego bardzo nietypowy zespół.

Akcja książki rozgrywa się w dwóch równoległych światach. Świat alternatywny stworzony przez autorkę jest niewątpliwie bardzo barwny i pełen magii. Ta różnorodność postaci poczynając od wiedźm, poprzez diabły, anioły, elfy, wilkołaki, wampiry, nekromantów aż po szyszymory bardzo wzbogaca całą fabułę i nadaje jej niepowtarzalny charakter. Klimatycznym miejscem na mapie Thornu jest Szatański Pierwiosnek stanowiący punkt spotkań bohaterów. To właśnie w tym barze rozgrywa się znaczna część historii. Świat realny natomiast został osadzony w klimatycznym, mającym urokliwą architekturę Toruniu. Autorka wykreowała ciekawych i różnorodnych bohaterów, z którymi nie sposób się nudzić. Dora, Miron i Joshua mimo różnic charakterów tworzą zgrane trio potrafiące wzbudzić sympatię czytelnika. Fabuła została tak skonstruowana, że ma w sobie zarówno wciągającą akcję, poczucie humoru, jak i ogromną dawkę emocji. Piękna okładka książki i świetne ilustracje zdobiące jej zawartość niewątpliwie zasługują na pochwałę wydawniczą. Połączenie fantastyki z kryminałem i romansem jest niezwykle udaną mieszkanką gatunków, a to sprawia, że obok tej pozycji nie można przejść obojętnie.

"- Nie wierz we wszystko co o mnie słyszysz. Chyba, że słyszałeś, że jestem wspaniała, wtedy muszę potwierdzić, że plotki nie są przesadzone."

Są takie książki, po których przeczytaniu kilku stron już wiesz, że to "jest to"

Są takie książkowe światy, w których czujesz się jak u siebie.

Są bohaterowie, z którymi zaprzyjaźniasz się od razu i nie chcesz się rozstać.

I to wszystko znalazłam w tej jednej książce, w "Złodzieju Dusz", który jest pierwszym tom heksalogii o Dorze Wilk.

Od samego początku mnie pochłonęła i przeczytałam ją w zaledwie dwa dni. Dwa dni pełnych emocjonujących przygód, w których nie zabrakło też sporej dawki humoru z najlepszą "dorową" ekipą.

Świat w Złodzieju dzieli się na dwa. Mamy świat zwykłych śmiertelników i świat istot nadprzyrodzonych, w którym nie zabraknie, wiedźm, strzyg, wampirów, wilkołaków, nekromantów itp. Ale to nie wszystko bo jest jeszcze niebo i piekło, a co za tym idzie jego mieszkańcy anioły i diabły, tak tylko napomknę, że nieziemsko przystojni ;p więc jak widać każdy znajdzie tu coś dla siebie :D

Moimi ulubieńcami (po za Dorą oczywiście) są anioł Joshua i diabeł Miron, bywalcy Szatańskiego Pierwiosnka - baru znajdującego się w Thornie, z którymi uwierzcie mi nie da się nudzić ;) A ze świata "normalnego" Witkacy, który jest niezwykle intrygującą postacią, z nieodkrytym potencjałem, który mam nadzieję ujawni się w pełni w drugim tomie ;) Warto też zwrócić uwagę, że każdy z bohaterów jest z krwi i kości, nie pozbawieni wad, przez to bardziej realni jak dla mnie idealni.

A na konie wisienka na torcie, czyli Dora, jedna z moich najlepszych książkowych przyjaciółek. Wiedźma, która mieszka w Toruniu, gdzie jest policjantką, ukrywającą swoje nadnaturalne umiejętności, ale dyskretnie używając swoich mocy podczas śledztwa, na miejscu zbrodni. Częsta bywalczyni Thornu - miasta, w którym mieszkają istoty magiczne. W Thornie może być w pełni sobą, jednak mimo wszystko w Toruniu również czuje się jak w domu.

Wiedźma, policjantka i świetna kumpela, na którą zawsze można liczyć. Wysłucha, doradzi, pomoże. Konkretna, nie owija w bawełnę. Babka z jajami, nie da sobie w kaszę dmuchać, jak trzeba umie przyłożyć i to mocno, przekonały się o tym pewne wilczki ;) Do tego praktycznie moja rówieśniczka (ma ok. 30 lat) i tym bardziej żałuję, że nie poznałyśmy się w realu ;D

To tyle ode mnie, co bym nie napisała, to i tak nie odda w pełni tego jak świetna jest ta książka, więc koniecznie bierzcie i czytajcie! ^^

"Złodziej dusz" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jadowskiej i zachwyciłam się od pierwszych stron. Główna bohaterka, Dora Wilk na co dzień mieszka w Toruniu i jest policjantką na miejscowym komisariacie. Prywatnie jednak jest wiedźmą, która prowadzi drugie zycie w równoległym mieście, Thornie. Nie może powiedzieć o swoich mocach kolegom z komisariatu, nawet jeśli czasami posądzają ją o bycie medium dzięki świetnej intuicji w prowadzonych sprawach. Posądzają ją też o inne rzeczy, za które winę ponoszą geny Dory i jej magia Wiedźmy Płodności. :D Dorę poznaemy, kiedy zostaje zawieszona w pracy, za to dostaje zlecenie złapania porywacza, który kradnie magie jej magicznych pobratymców. W śledztwie i polowaniu na groźnego przestępce pomagają jej najlepsi przyjaciele - anioł Joshua i diabeł Miron, przystojniacy, jakich nasz ludzki świat nie widział. ;)

Uśmiałam się szczerze czytając opowieść o przygodach Dory - to niby bajkowa i fantastyczna powieść, ale dla starszego czytelnika, przez wątki życia seksualnego głównej bohaterki. Jadowska ma świetne poczucie humoru! Przytyk w kierunku partii rządzącej wywołał u mnie salwę śmiechu, ale na pewno nie każdy zareaguje na odważny język tak samo. No i ten wątek jej relacji z diabłem Mironem, wnukiem samego Lucyfera... świetnie zbudowane postaci, aż chciałoby się z nimi zaprzyjaźnić! Na pewno w przyszłości sięgnę po kolejne części przygód Dory, bo czyta się jednym tchem, także dzięki prostemu językowi.

"- Nie wierz we wszystko co o mnie słyszysz. Chyba, że słyszałeś, że jestem wspaniała, wtedy muszę potwierdzić, że plotki nie są przesadzone."

Na samym początku ostrzegam, że Aneta Jadowska, jest jedną z moich ulubionych autorek, więc w recenzji, nie pojawi się za dużo negatywnych słów, a może i nawet w ogóle, no bo.. co tu krytykować! Książki nie czytałam, a wręcz chłonęłam, co skutkowało szybkim zakończeniem i polecaniem wszystkim na około.

"Złodziej dusz" opowiada o Dorze Wilk, wiedźmie o trudnym charakterze, która usiłuje połączyć życie ludzkie z nadprzyrodzonym. W życiu głównej bohaterki, niekoniecznie wszystko idzie według planu, pojawia się wiele komplikacji, ale dzięki nim mamy gotową, wspaniałą przygodę, stworzoną przez Panią Jadowską. Osobiście polubiłam Dore, jej wyjątkową upartość, spostrzegawczość i pomysłowość, lecz to pewien anioł skradł moje serce. Niestety tej postaci nie mamy tak dużo, jak naszego diabełka Mirona, ale pozwolono mi w jakimś stopniu nacieszyć się Joshua. Podejrzewam, że gdyby ktoś mi się spytał skąd ta cicha miłość, to pewnie nie potrafiłam bym odpowiedzieć skąd, ta postać po prostu mnie przyciągnęła swoimi małymi tajemnicami i z pozoru, spokojnym charakterem. Podejrzewam, że większość oddała swoje serce Mironowi, którego jest na prawdę dużo na stronach "Złodziejki dusz", więc przeciwnikom seksownego diabła współczuje.

Książkę, jak wspomniałam wyżej, pochłonęłam w jeden dzień. Akcja trzyma cały czas w napięciu, może też z powodu nie tylko rozwiązywania zbrodni, ale też lekkich rozterek miłosnych, choć co się dziwić, gdy Dora posługuje się magią płodności i magią Pani Północy. Oczywiście w recenzji nie mogę zapomnieć o grafikach, które znajdziemy w środku książki. Osobiście w nich przepadłam, co którąś spotkałam, musiałam choć na chwilę się zatrzymać i przyjrzeć, bo nie poświęcić im uwagi to grzech.

Reasumując, nie dziwię się, że książki doczekały odnowienia i można je teraz dostać w tak wspaniałej szacie graficznej (ukłon dla Magdaleny Babińskiej). Z czystym sumieniem polecam przeczytać, "Złodzieja dusz" jak najbardziej zasługuje na dobre opinie i duuużo uwagi, więc kupujcie!

"(...) wbiłam rękę w jego zmasakrowaną klatkę piersiową pod mostkiem i szarpnęłam w górę. Oto najkrótsza droga do serca mężczyzny."

Lubię Nikitę i lubię Garstki z Ustki. To czy mogłabym nie polubić Dory Wilk? Nie ma takiej opcji! Nie spodziewałam się, że tak się wciągnę i przeczytam całą powieść w jeden dzień. Trochę myślałam, że ta powieść będzie w stylu Cylku u Nikicie, taka fantastyka z magią, śmiercią i bez zbędnych uczuć, a tutaj aż kipi od emocji. To taka mieszanka stylów, kryminał łączy się z fantastyką, a doprawiony jest "ukrytym" romansem. Autorka tak to umiejętnie splotła, w dodatku napisała z lekkim piórem, że powieść czyta się sama. Polubiłam Dorę i Mirona, a alternatywny Toruń to miejsce, które warto odwiedzić. Ja się zachwycam i na pewno sięgnę po kontynuację.

Uwielbiam całą serię z Dorą Wilk jeśli lubisz książki gdzie anioł I diabeł to najlepsi przyjaciele gdzie są wiedźmy wampiry wilkołaki I wszystkie stworki o jakich tylko pomyślisz to to jest to !!!!!

Nie zamierzałam brać się za tą książkę w najbliższym czasie, ponieważ naczytałam się kilku niepochlebnych opinii o niej. Tak się złożyło, że wpadła w moje ręce i tam już została. Pochłonęłam "Złodzieja dusz" w dwa dni i jestem zawiedziona, że tak sceptycznie podchodziłam do tej pozycji.

Książka, ku mojemu zaskoczeniu jest bardzo dobrze napisana, wielowątkowa, ciekawa, zabawna i mogłabym wymieniać jeszcze długo... Główna bohaterka jest postacią, z którą prawie każda kobieta mogłaby się utożsamić. Inni bohaterowie, a zwłaszcza osobnicy płci męskiej - boscy. Historia fajna, bardzo wciągająca, chociaż przyznam, że miałam inne typy co do złoczyńcy i trochę się zawiodłam.

Polecam, zwłaszcza dlatego, że ciężko jest znaleźć podobną książkę rodzimego autora. A ja zabieram się za część drugą czyli "Bogowie muszą być szaleni", tytuł fajny, okładka niezła, większość bohaterów już znam i lubię więc nie mogę się doczekać :)

Książka opowiada historię Dory Wilk, wiedźmy o wybuchowym temperamencie, który poznajemy już w pierwszych zdaniach książki. Wszędzie gdzie się pojawia, zaczyna panować chaos. Często nieprzewidywalna i działająca zawsze po swojemu, musi zmierzyć się z nowym śledztwem. Dochodzi do morderstwa zrzędliwej staruszki, dręczycielki wszystkich sąsiadów. Morderca nie zostawił po sobie żadnych śladów, co tylko utrudnia działania policjantom. Kto byłby skłonny do zabicia staruszki? Akcja powieści rozgrywa się również w alternatywnym do Torunia Thornie. W mieście tym zaczyna dochodzić do zniknięć nadprzyrodzonych istot. Wyznaczona przez Starszyznę, Dora musi rozwikłać kolejną sprawę i odnaleźć porywacza. Na szali znajduje się życie kolejnych magicznych istot...

Najsilniejszą stroną tej książki są bohaterowie. Dora Wilk - wiedźma, której żadna przygoda nie jest straszna. Nad wyraz lojalna i zawsze dotrzymująca danego słowa. Dla przyjaciół jest w stanie poświęcić życie, a jeśli znajdzie się i ktoś zajdzie jej za skórę, gorzko tego pożałuje. Razem z piekielnym przyjacielem, Mironem i aniołem stróżem tworzą zgraną ekipę. Ich sprzeczki, żarty i sarkazm Dory sprawiają, iż wysuwają się oni na pierwszy plan. W dodatku śledztwo nie jest w żadnym calu nużące - wręcz przeciwnie. Czytając jesteśmy ciekawi kto stoi za porwaniami.

Ciekawym aspektem poruszonym w książce, który został wyraźnie podkreślony przez autorkę jest różnica pomiędzy wiedźmą a czarownicą. Czarownice są osobami uczącymi się czarów. Wiedźmy to natomiast magiczne istoty od urodzenia, tak jak Dora. W dodatku, u głównej bohaterki zachodzi sprzeczność linii magicznych - magii płodności i Pani Północy, co tylko potwierdza jej wyjątkowość i nietuzinkowość.

Aneta Jadowska stworzyła świat, w którym miasta posiadają swoje alternatywne (magiczne) wersje. Żyją w nich istoty o jakich ludziom nigdy się nie śniło: wilkołaki, wampiry, wiedźmy i wiele innych magicznych stworzeń.

Jest jeszcze jedna rzecz, która urzeka mnie w SQNowych wydaniach książek tej pisarki - ilustracje Magdaleny Babińskiej. Jakiś czas temu, jakaś duszyczka wpadła na pomysł by wzbogacać nimi powieści Anety Jadowskiej, strzał w dziesiątkę. Teraz nie wyobrażam sobie kolejnych tomów bez takiego uzupełnienia. Przyznam szczerze, że czytając każdą książkę spod pióra tej pisarki bardzo czekałem na kolejne ilustracje, co dodatkowo nie pozwalało mi odłożyć książki na dłuższą chwilę.

Ostatecznie, jestem w stanie wam ją polecić. Dora to bohaterka, którą zapamiętacie na długo. W połączeniu z ciekawą historią tworzy koktajl, który będziecie delektować się kilka wieczorów i sięgnięcie po kolejną porcję.

"Złodziej Dusz" to pierwsza część heksalogii opowiadająca o Dorze Wilk - policjantce, wiedźmie, która dzieli swoje życie na świat ludzi oraz świat istot nadnaturalnych.

W pierwszej części poznajemy Dorę oraz jej życie, przyjaciół, usposobienie. Widzimy, jak pracuje, czym dokładnie się zajmuje i jak traktuje ludzi. Towarzyszymy jej podczas śledztwa zleconego przez Starszyznę. Dora musi odnaleźć maga, który porywa nadnaturalnych i odbiera im moce. Czy jej się to uda?

Dora Wilk to fantastyczna bohaterka i nie mam na myśli tylko tego, że jest wiedźmą i posiada różne moce. Chodzi mi o jej charakter. Jest nieugięta, odważna i lojalna. Kiedy jej przyjaciele potrzebują pomocy, nie waha się, tylko robi wszystko co w jej mocy. Posiada silny, niebywały charakter, który wart jest podziwiania. Czasem nie dba o swoje bezpieczeństwo, co sprawia, że inni muszą ja ratować. Jest to kobieta, która nie daje sobie w kaszę dmuchać i nie boi się konfrontacji z płcią przeciwną. Nie pozwala sobie na oszczerstwa, w pracy również daje z siebie wszystko. Ociekająca sarkazmem, z głową pełną pomysłów, nie łamiąca własnych zasad (co w tej książce widać gołym okiem, inna bohaterka dawno poszłaby do łóżka z TAKIM przyjacielem, ale nie Dora). Skupiłam się na jej charakterystyce, ale uwierzcie mi - z taką postacią każda przygoda warta jest przeczytania. Niezależnie, czy jest to spacer po plaży, wejście do groty wilków czy ratowanie przyjaciół z rąk psychopaty. Godni uwagi są również Miron oraz Joshua. Kto by pomyślał, że diabeł i anioł zostaną kumplami? Po tej powieści widać, że Aneta Jadowska ma świetny warsztat pisarski oraz cudowną wyobraźnię. W nowym wydaniu „Złodzieja Dusz”, lekturę umilają ciekawe ilustracje. Bardzo chcę sięgnąć po kolejną część serii o Dorze Wilk i mam szczerą nadzieję, że będę mogła zamówić tę książkę na portalu Czytam Pierwszy.

Dora Wilk jest policjantką. Jej charakter jest dość specyficzny. Mówi to co myśli, ciągle pakuje się w kłopoty i ma ripostę na wszystko. Nie przeszkadza jej to jednak w pracy, ponieważ statystyki rozwiązanych spraw są świetne. Brzmi ciekawie, ale to tylko połowa jej życia. Druga część jest jeszcze bardziej interesująca, ponieważ Dora jest wiedźmą. Kiedy nie ma jej na komisariacie, prawdopodobnie spędza czas w barze w alternatywnym mieście, w którym żyją istoty nadnaturalne- Thornie. Tam jednak zaczyna się dziać coś bardzo dziwnego. Znikają różne istoty magiczne, między innymi wiedźmy, wampiry i wilkołaki. Dora została przydzielona przez Starszyznę do tego, aby znaleźć niebezpiecznego sprawcę. Dla niej jest to również sprawa osobista- jedną z porwanych osób jest jej przyjaciółka. Nie naraża się jednak na bezpieczeństwo samotnie. Towarzyszy jej Miron, bardzo przystojny wnuk Lucyfera.

Książka jest cudowna. Dawno nie czytałam czegoś, co tak mnie wciągnęło. Autorka wprowadziła do powieści bardzo oryginalny klimat. Podoba mi się zabieg z podwójnym życiem głównej bohaterki. Bardzo ciekawe jest również to, że alternatywny świat jest odpowiednikiem rzeczywistego Torunia. Dodatkowo jako plus odbieram to, że autorka zdecydowała się wybrać Toruń jako miejsce akcji powieści. Jest to bardzo odświeżające po przeczytaniu wielu książek, których akcja zawsze dzieje się w Londynie. Dora jest bardzo charakterną postacią z ciętym językiem, co powoduje wiele śmiesznych sytuacji. Humor w książce jest bardzo w moim guście. Dawno nie śmiałam się czytając fantastykę. Rzeczą, która chyba najbardziej podobała mi się w całej powieści było wykreowanie relacji Dory z diabłem. Dosłownie nie dało się ich nie shipować. Bardzo duży plus za rysunki, które były zamieszczone w nowym wydaniu książki (SQN). Jedynym minusem było idealizowanie głównej bohaterki. Nie było takiej rzeczy, której Dora nie potrafiłaby załatwić, ale nie wpłynęło to negatywnie na mój odbiór historii. Na ogół nie czytam serii, ale w tym przypadku bardzo się cieszę, że przede mną jeszcze 5 części. Ocena 5/5 gwiazdek. Książkę odebrałam za punkty na portalu Czytam Pierwszy.

„Złodziej dusz” Anety Jadowskiej to bardzo dobry początek cyklu Heksologia o Wiedźmie, już teraz wiem, że na pewno sięgnę po kolejne tomy. Historia Dory i tajemniczego maga bardzo mnie wciągnęła. Polubiłam główną bohaterkę, za jej zachowanie, styl bycia, po prostu za to, jaka jest. Inni bohaterowie również zdobyli moją sympatię. Zwłaszcza Mirona, po cichu liczę na to, że w kolejnych tomach stworzą z Dorą parę. Na pewno byłby to związek, w którym nie byłoby nudno. Sama historia klimatem skojarzyła mi się z książkami z cyklu o Kate Daniels, ale jest to zdecydowany plus, ponieważ uwielbiam historię Kate, więc jeśli ktoś lubi książki Ilony Andrews, powinien sięgnąć po książki Anety Jadowskiej. Autorka ma bardzo fajny styl, książkę czytało mi się z dużą przyjemnością, szczególnie podobał mi się fakt, że praktycznie cała akcja dzieje się w Toruniu. Lekturę umilały ilustracje Magdaleny Babińskiej, jak dla mnie mogłoby być ich zdecydowanie więcej, chociaż i tak nie było ich mało. Podsumowując, jeśli ktoś szuka książki, która wciąga od pierwszej strony, to zdecydowanie powinien sięgnąć po „Złodzieja dusz”.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.