A zaczyna się od skradzionej monety.
Philip Marlowe ma ją odzyskać. Dzięki temu wchodzi w świat przesycony niewypowiedzianymi groźbami, znużeniem, słabością i siłą. I robi co może, żeby ocalić niewinną osobę. Chandler to mistrz nastroju i języka. Nikt, tak jak on, nie potrafi w jednym zdaniu opisać istoty rzeczy. Od chropawych zawołań mieszkańców przemysłowych przedmieść po mdło gładkie słówka bogatych próżniaków - wszystkie tony i rejestry brzmią prawdziwie. Po raz pierwszy możemy je docenić dzięki nowemu tłumaczeniu Bartosza Czartoryskiego!
O autorze
Amerykański powieściopisarz i scenarzysta, współtwórca kryminału noir, uważany za najwybitniejszego przedstawiciela gatunku. Autor siedmiu powieści (z których trzy: Żegnaj laleczko, Siostrzyczka i Długie pożegnanie, regularnie pojawiają się w czołówce zestawień najlepszych kryminałów wszech czasów), opowiadań, a także scenariuszy, m.in. do filmu Nieznajomi z pociągu w reżyserii Alfreda Hitchcocka. Karierę pisarską rozpoczął po czterdziestce, gdy stracił posadę wicedyrektora firmy naftowej. Pilnie studiował twórczość popularnych autorów (m.in. Erle?a Stanleya Gardnera), by wkrótce zacząć samemu w ten sposób zarabiać. Jego pierwsze opublikowane opowiadanie ukazało się w 1933 roku w czasopiśmie ?Black Mask?. Szybko zdobył uznanie i status mistrza gatunku. Rok przed śmiercią został przewodniczącym Mystery Writers of America. Do dziś cieszy się niekwestionowaną sławą, a jego książki stanowią punkt odniesienia dla kolejnych pokoleń twórców i czytelników.
Czy powieść Wysokie okno utrzymana jest w mrocznym klimacie noir?
Tak, Wysokie okno to klasyczny kryminał noir, charakteryzujący się gęstą atmosferą i cynicznym humorem głównego bohatera. Autor skupia się na ukazaniu moralnego zepsucia wyższych sfer Los Angeles lat czterdziestych XX wieku. Czytelnicy odnajdą tu charakterystyczny dla Chandlera styl pełen błyskotliwych metafor oraz skomplikowaną intrygę kryminalną. To pozycja obowiązkowa dla osób ceniących literaturę, w której nastrój i psychologia postaci są równie ważne co samo śledztwo.
Czy muszę znać poprzednie części serii przed lekturą Wysokiego okna?
Wysokie okno stanowi zamkniętą historię kryminalną, więc znajomość wcześniejszych tomów o Philipie Marlowe nie jest wymagana. Mimo że jest to trzecia część cyklu, autor konstruuje fabułę w sposób całkowicie zrozumiały dla nowych czytelników. Każda sprawa prowadzona przez detektywa jest niezależna, a postać Marlowe'a zachowuje swoje stałe cechy charakteru. Rozpoczęcie przygody z Chandlerem od tego tomu pozwala w pełni docenić kunszt literacki mistrza czarnego kryminału.
Jaki rodzaj zagadki kryminalnej dominuje w książce Wysokie okno. Philip Marlowe. Tom 3?
Fabuła Wysokie okno. Philip Marlowe. Tom 3 koncentruje się na poszukiwaniach skradzionej monety oraz odkrywaniu mrocznych sekretów bogatej rodziny. Śledztwo prowadzone przez prywatnego detektywa szybko przeradza się w wielowarstwową opowieść o szantażu i morderstwie. Akcja toczy się w tempie typowym dla literatury hardboiled, gdzie dialogi są ostre, a dedukcja przeplata się z niebezpiecznymi konfrontacjami. Książka kładzie duży nacisk na społeczne tło wydarzeń i demaskowanie hipokryzji elit.
Czego mogą spodziewać się fani klasycznego stylu Raymonda Chandlera w tej powieści?
Czytelnicy otrzymają prozę najwyższej próby, w której dominują cięte riposty, pierwszoosobowa narracja i sugestywne opisy otoczenia. Raymond Chandler po mistrzowsku kreuje postać samotnego, ale prawego detektywa mierzącego się z brutalną rzeczywistością. Język utworu jest bogaty w unikalne porównania, które na stałe weszły do kanonu gatunku kryminalnego. Lektura dostarcza satysfakcji nie tylko z rozwiązywania zagadki, ale przede wszystkim z obcowania z wybitnym warsztatem literackim autora.
Dla jakiego typu czytelnika powieść Wysokie okno może okazać się nieodpowiednia?
Książka ta nie będzie dobrym wyborem dla osób poszukujących współczesnych thrillerów medycznych lub dynamicznych powieści akcji pozbawionych rozbudowanych opisów. Wysokie okno stawia na powolne budowanie napięcia i literacką głębię, co może nużyć zwolenników literatury sensacyjnej nastawionej wyłącznie na tempo wydarzeń. Stylistyka noir z lat czterdziestych narzuca specyficzny rytm, który wymaga od odbiorcy skupienia na niuansach językowych. Osoby oczekujące nowoczesnych technologii kryminalistycznych mogą poczuć niedosyt ze względu na historyczny kontekst pracy detektywa.
