Wszystko będzie dobrze

Nie ma chyba bardziej irytujących słów, wypowiadanych przez drugą osobę, gdy nic nie jest tak, jak być powinno, niż „wszystko będzie dobrze” Jednak książka o tym tytule odczarowuje ich wątpliwe przesłanie, utwierdzając odbiorcę w przekonaniu, że to naprawdę jest możliwe. Autorka osadziła fabułę w niepewnej dla każdego człowieka rzeczywistości, która brutalnie wdarła się w życie całego świata kilka lat temu i trwa do dziś, nadal budząc kontrowersje i dzieląc społeczeństwo. Dotąd unikałam literatury odzwierciedlającej obecne realia, czując przesyt informacjami, zazwyczaj sprzecznymi, szukając ucieczki od autentycznych, otaczających mnie ponurych okoliczności w fikcji. Nabierając z upływem czasu dystansu do tej tematyki, mogłam z przyjemnością, strona po stronie, relaksować się wykreowaną w książce „Wszystko będzie dobrze” historią. Treść nakreślono bez stronniczej pozycji – obrazując codzienność, z którą należało sobie radzić, aspekty istotne dla naszego bezpieczeństwa, ale także te absurdalne, wzajemnie się wykluczające, nie do końca zrozumiałe i oparte na domysłach, z zachowaniem całkowitego obiektywizmu i bez narzucania poglądów. W to wyraziste tło wpleciono nie tylko monotonność kolejnych dni, ale również humorystyczny wydźwięk wynikający z nietuzinkowych kreacji dwóch staruszek, a nawet sporą szczyptę miłości. Ekscentryczne, by nie rzec specyficzne, osobowości cioteczek ze skłonnościami do intryg i „niewielkich” kłamstewek to najradośniejszy element fabuły, który przypomina promyk słońca podczas zachmurzonego długiego dnia. Ich zaplanowane działania, które oczywiście mają miejsce przypadkiem, wywołują uśmiech na twarzy czytelnika, a nawet niekontrolowany, głośny śmiech, którego sama doświadczyłam, czytając jedno, jakże dosłowne, zdanie. Wypełniona ciepłem i ludzką życzliwością, która w tych dziwnych czasach przybiera znamiona szczerego złota, historia podkreślająca bezcenne wartości, istotne relacje międzyludzkie, które należy zawsze pielęgnować, oraz niezbędność miłości i troski o drugiego człowieka, napisana w prosty, okraszony humorem sposób. To książka o tym, że aby zachować zdrowe zmysły, należy dopuszczać do siebie różne emocje, bo koniec końców, jak wynika z tytułu – wszystko będzie dobrze.

Pamiętacie ten okropny okres początku pandemii, kiedy wszystko było jednym wielkim znakiem zapytania? Narastającą panika, zakazy i nakazy, które zmieniały się praktycznie co tydzień. Zamknięte lasy, parki, szkoły, usługi. Dzieci na zdalnym nauczaniu, seniorzy również uziemieni w domu. Święta? Jakie święta przecież nie można się spotykać. Ludzie zastanawiali się dwa razy zanim wyszli z domu. Kolejki pod sklepami, brak towarów, narastającą panika, która doprowadzała do skrajnych emocji.

Właśnie w tym trudnym czasie osadzona jest fabuła "Wszystko będzie dobrze". Zamaskowani i zdystansowani do swoich bliskich bohaterzy zmagają się z szalejącym wirusem.

Nie myślcie, że to taka zwykła historia o walce z pandemią. W tej świetnej książce znajdziemy bardzo wiele mądrości, ale również przezabawnych fragmentów.

Ida samotnie wychowuje nastoletniego syna, a oprócz tego na głowie ma dwie zwariowane ciotki, które na siłę próbują znaleźć jej męża. Pomysły, na które owe starsze Panie wpadają są tak absurdalne, że nie sposób nie śmiać się czytając o ich poczynaniach. Zamknięty fryzjer? Przecież wystarczy maseczka i kołnierz dla zwierząt i włosy można ciąć. Jak ogień i woda angażują się w życie Idy, która broni się przed tym jak tylko może. Oczywiście wszystko dla jej dobra. Gdyby nie te dwie cioteczki, historia na pewno nie byłaby tak dobra. Oprócz komicznych momentów, opowiadanie pokazuje, że bez względu na to jak bardzo ciemne chmury ciążą nad nami, prędzej czy później wszystko się ułoży.

Książka przepełniona emocjami, których każdy z nas doświadczył w czasie lockdownu. Bohaterowie zmagają się ze swoich strachem przed przyszłością, ale również z walką o bliskich, o ich bezpieczeństwo, ale również o ich prawa.

Znajdziemy tutaj jednocześnie jedność społeczeństwa jak i jego podział.

Dodatkowo kilka wzruszających momentów stawia tą książkę na pozycji koniecznej do przeczytania.

Z całą pewnością również za kilka lat będzie miło do niej wrócić i przypomnieć sobie te zwariowane czasy

Renata Kosin kolejną książką ofiarowała mi wiele niezapomnianych chwil, które upłynęły mi wesoło u boku Idy. „Wszystko będzie dobrze” to lekka i zabawna historia, pełna optymizmu i dobrego humoru. Podczas lektury tej książki serwujemy sobie zastrzyk pozytywnej energii.

Ida to kobieta po przejściach. Po rozwodzie samotnie wychowuje nastoletniego syna. Jednak nie tylko syn jest pod jej opieką. Chyba jeszcze bardziej we znaki dają się jej dwie zwariowane ciotki. Ich pomysły związane ze swataniem Idy, rodzą wiele nieporozumień, a nieraz i zabawnych sytuacji. Wandzia i Ofelia nie spoczną, dopóki Ida nie znajdzie miłości swojego życia.

Pytanie tylko, czy pragnienie ciotek pokrywa się z marzeniami rozwódki? Czy w ostateczności zdołają osiągnąć swój cel? Czy Ida ugnie się pod naporem prób znalezienia jej męża i uzna, że walka z ciotkami nie ma sensu? A może jednak stanowczo postawi na swoim? Z drugiej zaś strony, może lepiej poddać się chwili i dać szansę na miłość?

Renata Kosin sprawiła, że mogłem przyjrzeć się miłości bardziej humorystycznie, tak na wesoło. Przecież nie zawsze musi być poważnie. A tu, dzięki Wandzi i Ofelii jest wesoło i na pewno nie możemy narzekać na nudę. Ciotki o dwóch jakże skrajnych charakterach zapewnią nam wiele niezapomnianych chwil.

„Wszystko będzie dobrze” to nie tylko ciekawa historia. To również historia o miłości w zabawnych kontrastach. Przyznam, że ta książka Renaty Kosin jest nieco inna od tych, które przeczytałem wcześniej. I bardzo dobrze, ponieważ świadczy to o talencie autorki do tworzenia różnych historii. Tych poważniejszych, jak i tych zabawniejszych. Dzięki temu miłośnicy autorki otrzymują pełną paletę różnych emocji, a pisarka udowadnia, że nie „idzie” w swej twórczości przetartymi szlakami, lecz tworzy dla swych czytelników wyjątkowe historie, których się nie zapomina.

„Wszystko będzie dobrze” to kolejna powieść Renaty Kosin, którą wspominać będę bardzo dobrze. A zawsze będę to robił, spoglądając na półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Bo, to, że ta książka powinna się tam znaleźć, jest sprawą oczywistą. Przekona się o tym każdy, kto po nią sięgnie.

Powieść ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Renata Kosin miała oryginalny pomysł na fabułę powieści

"Wszystko będzie dobrze". Do tej pory nie miałam okazji czytać książki, której akcja jest osadzona oraz opiera się na czasie pierwszych miesięcy pandemii. Dzięki Autorce miałam szansę spojrzeć na ten dziwny okres z innej perspektywy – już po powrocie do normalności.

Renata Kosin wyraziście, ale też nienachalnie, pokazała, z jakimi sytuacjami musieliśmy się wówczas do czynienia. Za pomocą konkretnych postaci przedstawiła postawy, które były wtedy obecne. Czytelnik zobaczy, z czym musieliśmy się mierzyć: brakiem wiedzy i informacji, z fejkowymi informacjami oraz obostrzeniami zmieniającymi się z dnia na dzień. Absurdalne decyzje, strach, niepewność zostały pokazane z perspektywy zwyczajnych ludzi, a nie tych z pierwszej linii frontu, chorych bądź rządzących.

"Wszystko będzie dobrze" nie jest jednak powieścią, która skupia się na trudnościach, ale na tym, jak wyglądała codzienność w 2020 roku. Rzeczywistość przedstawiona w powieści nie jest przerysowana – jest realna i taka, jaką myślę, że większość z nas pamięta.

Renata Kosin kapitalnie wykreowała swoich bohaterów. Są wiarygodni, tacy, jakich możemy spotkać na co dzień, a przy tym pełni pozytywnej energii oraz różnorodni.

Styl Renaty Kosin jest przystępny, lekki. Autorka pisze z humorem i nieraz miałam okazję szczerze się roześmiać podczas lektury. Dzięki temu książkę czyta się sprawnie oraz z dużą przyjemnością, przez to, że jest bardzo realna oraz subtelna, nie pozostaje żaden niesmak.

"Wszystko będzie dobrze" to powieść obyczajowa, która niesie za sobą pozytywny przekaz i zostawia czytelnika z uśmiechem na twarzy. Daje nadzieję na to, że nawet w najtrudniejszych sytuacjach, potrafimy się wzajemnie wspierać. Warto o tym pamiętać szczególnie, że rzeczywistość nas w ostatnich latach nie oszczędza 🙂

Wśród polskich powieści obyczajowych, których czytam bardzo dużo, szukam zwykle uniwersalności, kontaktów międzyludzkich, odrobiny czułości i czasem humoru. Wszystko to, zaserwowała mi dziś Renata Kosin i pozwoliła na zajrzenie do życia jej bohaterów. Po kilku godzinach obcowania z nimi, poczułam się ukontentowana, odprężona i wyjątkowo radosna, bo to była przemiła historia.

Książka opowiada o losach Idy, która samotnie wychowuje niemal osiemnastoletniego syna. Do tego ma jeszcze dwie szalone i całkiem sprawne osiemdziesięcioletnie ciotki, psa łapserdaka, który nie słucha komend i jeszcze na domiar złego, na świecie rozpętała się pandemia, niosąc ze sobą nową rzeczywistość i problemy, z którymi trudno sobie poradzić. I jakby tych wszystkich rzeczy było mało, szalone ciotki chcą ją zeswatać, a Ida nawet nie wie, że miłość czeka tuż tuż.

Ubawiłam się setnie czytając tę książkę, bowiem przepełniona jest wieloma zabawnymi scenami, dodatkowo sowicie okraszonymi niewymuszonym poczuciem humoru, które koloruje je i nadaje sznytu. Postacie doskonale wywiązują się ze swoich ról, są kolorowe, żwawe i nieprawdopodobnie pyskate, a inteligentne dialogi toczące się pomiędzy nimi to wyjątkowa uczta dla oka.

Udały się autorce i postaci, i fabuła, ale też umiejscowienie tego całego chaosu w samym epicentrum pandemii. Początkowo miałam obawy, że czytanie o tych trudnych kilku pierwszych miesiącach, w których jeszcze nie było wiadomo co i jak, będzie nudne, lub nawet trudne do przebrnięcia, ale Renata Kosin zrobiła to z taką klasą i polotem, tak że powieść właściwie czytała się sama.

To była cudowna historii ludzi i o ludziach. O ich problemach, wadach i zaletach. O przeżywaniu trudnych sytuacji, wychodzeniu z kłopotów, ale też o miłości. Tej rodzinnej, przyjacielskiej, ale też tej, wzbudzającej namiętność.

Polecam gorąco wszystkim miłośnikom obyczajówek i psotnych postaci, które nie pozwalają na nudę.

Pamiętacie jak czuliście się w pierwsze dni przymusowej izolacji ogłoszonej z powodu pandemii? Myśleliście, że długo to potrwa? Baliście się, czy postanowiliście to po prostu przeczekać?

Dla mnie to był czas wyciszenia, pracy w domu i czytania większej ilości książek niż zazwyczaj. Denerwowały mnie ograniczenia, nakazy i zakazy.

Najnowsza powieść Renaty Kosin "Wszystko będzie dobrze" rozgrywa się w czasie pandemii. Przyznam, że to pierwsza powieść poruszająca ten temat, którą przeczytałam. Nie zrobiłam tego celowo, bo opis na okładce nic o tym nie wspominał. Zostałam wzięta przez zaskoczenie 😉.

Bohaterką powieści jest Ida, która wychowuje nastoletniego syna, Kacpra. Kobieta jest po rozwodzie, a jej były mąż mieszka za granicą. Za to niedaleko mieszkają jej dwie zwariowane ciotki: Wandzia i Ofelia. Starsze panie chcą znaleźć Idzie męża. Pomysłów im nie brakuje, a ze swatania wynikają zabawne sytuacje.

"Wszystko będzie dobrze" to powieść obyczajowa napisana lekko, zgrabnie i subtelnie. Jest życiowa i choć porusza trudne sprawy, to nie brakuje w niej humoru i optymizmu. Jest tutaj miejsce na strach, obawy o bliskich, ale też na miłość. Bo to ona nas uskrzydla i często przychodzi niezapowiedziana, nawet wtedy, gdy na nią nie czekamy.

Bohaterowie książki to ludzie tacy jak my, którzy boją się żyć w nowej sytuacji, ale z każdym kolejnym dniem radzą sobie coraz lepiej. Oswajają się z nieznanym, mimo wszystko zachowują pogodę ducha i "wierzą, że wszystko będzie dobrze".

"... człowiek sam powinien zapanować nad swoimi lękami, bo nikt inny tego za niego nie zrobi"

"Wszystko będzie dobrze" to urocza historia, która pokazuje jak ważne są nasze relacje z innymi ludźmi, tymi nam bardzo bliskimi i tymi dalszymi. Ważne żeby ze sobą rozmawiać, wspierać się i dużo razem śmiać. Bo uśmiech to lekarstwo na wszystko.