W Lipowie lato w pełni. Na polach rozpoczynają się żniwa, a w sadach dojrzewają jabłka. Młodszy aspirant Daniel Podgórski czuje, że znalazł się w najlepszym momencie swojego życia. Tymczasem w okolicach sennego zazwyczaj Lipowa zostają zabite dwie młode kobiety. Sprawca okaleczył brutalnie ich ciała. Policja kryminalna z Brodnicy podejrzewa, że oba zabójstwa mogą być dziełem seryjnego mordercy. Podgórski dołącza do ekipy śledczej prowadzonej przez kontrowersyjną komisarz Klementynę Kopp. Policja stara się znaleźć punkty wspólne pomiędzy obiema ofiarami i stworzyć profil zabójcy. Brak postępów w śledztwie zbiega się z kłopotami w życiu prywatnym policjanta. Czy Podgórski odkryje, jaki jest prawdziwy cel mordercy? Czy uda się w porę zapobiec śmierci kolejnej kobiety?
Gdyby Agatha Christie pisała dzisiaj swoje kryminały, panna Marple nie byłaby nobliwą staruszką. Byłaby zapewne kimś podobnym do Klementyny Kopp z powieści Puzyńskiej: starszą panią w skórze i z tatuażem, potrzaskaną przez życie, obdarzoną niewyparzonym językiem i zbyt doświadczoną, żeby się kimkolwiek przejmować. Miss Marple i Klementyna Kopp zachwycają przenikliwym umysłem. Obie potrafią przebić wzrokiem maski, jakie zakładają ludzie. I, co najważniejsze, obie są wytworami swoich czasów. Miss Marple nie zyje? Niech żyje Klementyna Kopp!
<br justify,"=""> Katarzyna Puzyńska (ur. 1985) ? z wykształcenia psycholog, z zawodu nauczyciel akademicki na wydziale psychologii, z powołania pisarz. W wolnych chwilach biega, spaceruje ze swoimi trzema psami i jeździ konno. Uwielbia Szwecję i Hiszpanię. Debiutowała doskonale przyjętą książką ?Motylek?, która rozpoczyna sagę o policjantach z niewielkiej wsi Lipowo. Seria o Lipowie to nie tylko trzymające w napięciu klasyczne kryminały psychologiczne, ale także powieści z rozbudowanym wątkiem społecznym i obyczajowym, które porównywane są do książek Agathy Christie i szwedzkiej królowej gatunku, Camilli Läckberg.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii kryminał lub z serii Lipowo
Czy muszę znać pierwszy tom serii przed lekturą "Więcej czerwieni"?
Lektura "Więcej czerwieni" jest najbardziej satysfakcjonująca po zapoznaniu się z pierwszym tomem serii, czyli "Motylkiem". Choć główny wątek kryminalny stanowi zamkniętą całość, to relacje między mieszkańcami Lipowa oraz życie osobiste policjantów są bezpośrednią kontynuacją wydarzeń z poprzedniej części. Znajomość wcześniejszych losów Daniela Podgórskiego pozwala znacznie lepiej zrozumieć jego motywacje i ewolucję charakteru w obliczu nowych wyzwań. Czytelnik uniknie dzięki temu poczucia zagubienia w rozbudowanej warstwie obyczajowej, która stanowi fundament prozy Katarzyny Puzyńskiej.
Jaki klimat dominuje w tej części sagi o Lipowie?
Książka utrzymana jest w gęstym, dusznym klimacie małej społeczności, gdzie pod powierzchnią pozornego spokoju kryją się mroczne sekrety. Autorka umiejętnie łączy klasyczny kryminał typu "whodunnit" z rozbudowanym thrillerem psychologicznym osadzonym w realistycznych, polskich realiach wiejskich. Czytelnik może spodziewać się powolnego budowania napięcia oraz licznych zwrotów akcji, które skutecznie burzą sielankowy obraz prowincji. Jest to idealna propozycja dla osób ceniących historie, w których tło społeczne i nastrojowa sceneria są równie istotne co samo rozwiązanie zagadki.
Dla kogo powieść "Więcej czerwieni" może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Powieść ta nie jest polecana czytelnikom poszukującym krótkich, dynamicznych thrillerów nastawionych wyłącznie na szybkie tempo akcji. Ze względu na znaczną objętość oraz bardzo szczegółowe opisy życia codziennego bohaterów, lektura wymaga od odbiorcy dużej cierpliwości i skupienia na detalach. Osoby preferujące minimalistyczny styl pisania mogą poczuć się przytłoczone dużą liczbą wątków pobocznych oraz postaci drugoplanowych wprowadzanych w trakcie śledztwa. Nie jest to również odpowiednia pozycja dla osób unikających naturalistycznych opisów zbrodni, ponieważ autorka przedstawia miejsca przestępstw w sposób bardzo dosadny.
Jaką strukturę narracyjną stosuje autorka w tym tomie?
Narracja w tej części prowadzona jest z perspektywy kilku różnych bohaterów, co umożliwia wielowymiarowe spojrzenie na prowadzone dochodzenie. Autorka precyzyjnie przeplata bieżące wydarzenia z retrospekcjami, co stopniowo odsłania przed czytelnikiem pełny obraz tragedii sprzed lat. Taki zabieg konstrukcyjny buduje wysoki poziom zaangażowania i pozwala na samodzielne łączenie faktów przed finałowym rozwiązaniem zagadki. Struktura ta nawiązuje do najlepszych wzorców kryminału skandynawskiego, w którym dawne grzechy zawsze kładą się cieniem na teraźniejszości.
Czy "Więcej czerwieni" skupia się wyłącznie na pracy policji?
Powieść wykracza daleko poza ramy typowego proceduralu policyjnego, kładąc ogromny nacisk na głęboką analizę psychologiczną sprawcy i ofiar. Oprócz żmudnego zbierania dowodów przez zespół policjantów, czytelnik zagłębia się w skomplikowane mechanizmy społeczne panujące w hermetycznej wsi. Ważnym elementem fabuły są dylematy moralne oraz wpływ traumatycznych przeżyć z przeszłości na obecne postawy i decyzje bohaterów. Takie podejście sprawia, że książka zyskuje ciężar gatunkowy charakterystyczny dla dramatu, nie tracąc przy tym tempa rasowego kryminału.
