To jedno spojrzenie. Marzenia do spełnienia. Tom 2

Piękna książka. Można jej wiele zarzucić - kiepską okładkę, mało chwytliwy tytuł. Ale z pewnością nie fakt, że nie jest ciekawa ani wciągająca. Fajnie się bawiłam w trakcie czytania, choć z pewnością nie jest to lektura bardzo mocno odkrywcza. Ot kolejna książka dla kobiet, która owszem jest bardzo przyjemna, ale jednocześnie z pewnością nie zmieni czyjegoś życia. Mnie się podobała i myślę, że nie bez znaczenia jest jej popularność wśród kobiet. Całkiem fajna lektura w sam raz na zimowe wieczory bądź urlop.

“Trzeba dążyć do spełniania swoich marzeń, walczyć i pokonywać kolejny metr, wciąż wspinając się wyżej i pewniej, by dosięgnąć celu”.

Z przyjemnością i ciekawością ponownie przeniosłam się do świata stworzonego przez Autorkę. Drugi tom cyklu “Marzenia do spełnienia”. W pierwszej części poznaliśmy Lukrecję Lis, tym razem mamy drugą z sióstr Rozalię. Rozalia Lis jest młodą kobietą, od zawsze jej pasją był taniec, jednak życie lubi płatać figle i nie zawsze wszystko jest takie, jak byśmy tego chcieli. Dziewczyna musi zostawić swoją rodzinną miejscowość i wyjeżdża do Warszawy. Tam zaczyna realizować swój kolejny pomysł na życie, otwiera niewielki Salonik Spojrzeń, zaczyna tworzyć oprawki do okularów. Wszystko, co sobie zaplanowała, zaczyna się spełniać i wtedy w jej życiu pojawia się mężczyzna. Drogomir jest zupełnym przeciwieństwem Rozalii, razem tworzą prawdziwą mieszankę wybuchową…

Jedno spojrzenie wystarczyło i lawina zdarzeń ruszyła. Czy to szansa od losu, czy przeznaczenie? Fabuła ciekawie poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, niesie emocje. Pani Dorota z łatwością, wnikliwością i sporą dawką humoru ukazuje wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca i bunty naszych bohaterów. A ci bardzo realnie, naturalnie, barwnie ukazani, to ludzie, jakich mijamy w naszej codzienności. Rozalię polubiłam od razu, niesamowicie pozytywna z sercem na dłoni czasami trochę naiwna osoba. Drogomir - cóż za piękne imię, to trochę dziki mężczyzna po przejściach. Rozalia staje przed nie lada wyzwaniem, trudno jej będzie go poskromić, oj trudno.

Pisarka ukazuje to, co tak naprawdę jej w życiu ważne, drugi człowiek, szacunek, zrozumienie, wzajemne wsparcie. Prawdziwa, szczera, bezinteresowna przyjaźń. Wytrwałe, krok po kroku dążenie do realizacji marzeń, nawet tych, które początkowo wydają się mało realne. Wiara we własne siły i możliwości. Miłość, która przychodzi dość niespodziewanie.

Wciągająca, zaskakująca, napisana z humorem, emocjonalna opowieść. Pod płaszczykiem lekkości Autorka niesie przesłanie, że warto walczyć o siebie i spełniać marzenia. Powieść spokojnie można czytać bez znajomości pierwszej części. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Wspaniała książka! Historia Rozalii zafascynowała mnie do głębi. Jest tutaj uczucie miłości, jest też poszukiwanie własnego "ja". W samej relacji głównej bohaterki i wybranka jej serca można odnaleźć cechy, które są charakterystyczne dla całego pokolenia. Dla mnie lektura tej powieści była jak wehikuł czasu, w który wsiadłam i dałam się ponieść emocjom. Czyżby rodziła nam się nowa gwiazda polskiej literatury obyczajowej? Na razie mam za sobą dwie książki z cyklu "Marzenia do spełnienia", ale już czekam na możliwość przeczytania kolejnych.

Rozalia marzyła by zostać tancerką i z tego powodu przeprowadziła się do Warszawy. Marzenia jednak mają to do siebie, że czasem się zmieniają i tak stało się w jej przypadku. Dziewczyna pragnie realizować swoją pasję z dzieciństwa, stąd rozpoczęcie studiów bliskich jej hobby, by zaznajomić się z rynkiem. Młoda Lisówna zawsze miała smykałkę do tworzenia niebanalnych opraw okularowych, uwielbia za ich pomocą zmieniać swój wygląd i chce swoją wizję wprowadzić w świat. Jednak jest pewien problem, bowiem Rozalia jest tak miła, tak uczynna, tak ufna i tak dobra, że trudno to opisać. To wszystko wręcz z niej emanuje, więc jak ma poradzić sobie w tak konkurencyjnym środowisku pełnym rekinów?

Dobromir kiedyś cieszył się ogromną sławą, a wszystko dzięki jego niezwykłej smykałce do tworzenia cudów z drewna. Jednak młodość i popularność idąc w parze często stanowią rujnujący człowieka duet. I tak, zawiedziony ludźmi wokół, mężczyzna wycofał się z jakiegokolwiek życia towarzyskiego. Nieufny, zamknięty w swojej pustelni, szalenie niemiły i zniechęcający swoją postawą do wszelkich kontaktów. Trzeba być szalonym, aby chcieć się do niego zbliżyć. Albo trzeba być Rozalią, która chce widzieć w innych tylko to, co najlepsze.

"To jedno spojrzenie" to powieść, do których przyzwyczaiła mnie Pani Dorota. Pełna ciepła, mądrości i napisana tak, że chce się przebywać w tym świecie bohaterów jak najdłużej. Świecie, co akurat dla mnie ważne, szalenie realistycznym, w którym bez problemu możemy się odnaleźć. Bo zarówno Dobromir jak i Rozalia mają swoich ludzkich odpowiedników, bo ich problemy są nam w jakiś sposób znane, a rozterki, z którymi się mierzą są zwyczajne, a jednocześnie tak wspaniale opisane, że trudno ich nie przeżywać wraz z nimi. I to jest dla mnie kwintesencja dobrej powieści obyczajowej i taką zawsze dostaję od Autorki. Zestawienie bohaterów na zasadzie przeciwieństw, nie dający się zastąpić pies Młotek, wielobarwne postaci poboczne i pogoń za marzeniami to jedne z wielu elementów książki, w których się zakochałam. Fantastycznie została oddana tu miłość głównych bohaterów do... tak, siebie też, ale przede wszystkim do własnych zainteresowań. Ale najpiękniejsze jest w tym wszystkim to przesłanie, które nieśmiało wyziera pod koniec lektury, dotyczące tego, że dobroć naprawdę procentuje, choć czasem może wydawać się przejawem największej naiwności. I chyba już nawet nie muszę podkreślać tego, że polecam tę książkę!

Rozalia Lis to młoda dziewczyna pochodzaca z niewielkiej miejscowości Dźwiżyno położonej nad Bałtykiem.

Odkąd sięgała pamięcią chciała zawodowo zajmować się tańcem. Przynajmniej tak jej się wydawało..

Do czasu.

Ku niezadowoleniu najbliższych zmieniła zdanie, a tym samym zamieszanie. Mimo wszystko postanowiła się nie poddawać i zrobić wszystko by być szczęśliwą osobą. Tym razem kobieta chce związać swoją przyszłość z okularami, tworząc unikatowe oprawki do nich.

Czy jej się uda?

Tego musicie się dowiedzieć z lektury.

Dodam tylko ,że oprócz marzeń Rozalii otrzymamy pięknie poprowadzony wątek o rozkwitającym uczuciu -między dwojgiem ludzi z pozoru skrajnie nie dopasowanych. Nie zabraknie prawdziwych przyjaźni i oczywiście licznych przeszkód.

Jednym słowem Świetnie mi się to czytało, a dzięki wyjątkowemu pióru Pani Doroty bawiłam się wyśmienicie i poczułam wakacyjny klimat , a kolejne strony znikały w prawdziwie ekspresowym tempie.

I choć główna bohaterka nie raz i nie dwa rozkładała mnie na łopatki swoją naiwnością.. trudno było jej nie kibicował.

Moim zdaniem ta książka idealnie sprawdzi się jako wakacyjna lektura na plaży czy nad brzegiem jeziora i pozwoli oderwać się od codzienności.

Polecam 🌻

8,5/10

Rozalia Lis opuszcza rodzinne Dźwirzyno i udaje się do Warszawy z marzeniem, aby zostać tancerką. Jednak chwilę później traci miłość do tańca, a w jej głowie pojawia się inne marzenie. Kobieta planuje otworzyć Salonik Spojrzeń. Ten Salonik to coś więcej niż zwykły gabinet optyczny.

W drodze do realizacji ambitnych planów na drodze Rozalii staje Drogomir, który jest jej całkowitym przeciwieństwem. Kiedy plany młodej kobiety zaczynają się spełniać, pojawiają się coraz to nowe trudności...

"To jedno spojrzenie" to powieść przede wszystkim o marzeniach. A dokładniej o jednym marzeniu, które dla skromnej Rozalii wydawało się wielkim szaleństwem.

Bardzo spodobało mi się przedstawienie bohaterów (szczególnie jej i Drogomira) na zasadzie kontrastu.Ona była bardzo wrażliwa, spokojna i uczciwa. On po pewnych przeżyciach stał się arogancki, agresywny i nerwowy. Momentami aż żal mi się robiło Rozalii, z którą w dużej mierze się utożsamiałam. Pojawiło się tutaj sporo kłótni i napięć między tymi bohaterami, ale nie latało wiele brzydkich słów, co dla mnie jest zdecydowanie na plus.

Takiego finału sprawy się nie spodziewałam. Przyznaję, że zakończenie mnie zaskoczyło i mój detektywistyczny zmysł zawiódł.

Polecam Wam sięgnąć po ten tytuł, który mnie naprawdę wciągnął i bardzo mi się spodobał.

[współpraca barterowa z Filią]