Tajemnice z przeszłości. Wydziedziczone. Tom 3

Powieść historyczna "Tajemnice z przeszłości" jest trzecim i zarazem ostatnim tomem serii #wydziedziczone, aby pojąć wszystkie wydarzenia, wątki i zależności między bohaterami, należy przeczytać książki w odpowiedniej kolejności. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę sprawnie i z dużym zainteresowaniem. Fabuła została w bardzo ciekawy, realistyczny sposób nakreślona, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie bardzo interesująco wykreowani. Główna postać - Józia od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię - to silna, dobra, nieustępliwa i mająca swoje zdanie i zasady kobieta - bardzo lubię takie damskie postaci w książkach. Józia poraz kolejny będzie musiała się zmierzyć z wieloma przeciwnościami losu, z rodzinnymi tajemnicami z przeszłości. Będzie również zmuszona podejmować trudne i ważne dla jej przyszłości decyzję, które wywołują w Czytelniku wiele mieszanych emocji! Autorka w niezwykle barwny, realistyczny sposób oddała klimat panujący na ziemiach polskich w tamtym okresie, książka ma również niezwykle bogate tło historyczne, co bardzo mi się podobało i jest ogromnym plusem tej powieści! "Tajemnice z przeszłości" to emocjonująca, miejscami poruszająca i wartościowa historia pełna życiowych mądrości i prawd, z którą naprawdę miło spędziłam czas! Chętnie w przyszłości ponownie sięgnę po książkę pisarki! Polecam!

Każda rodzina ma swoją przeszłość.

📖 „Józia zupełnie machinalnie parzyła herbatę i zmywała filiżanki, przysłuchując się rozmowom toczonym przez przyjaciół Pruszkowskiego. Jakie wspomnienia przebiegały przez jej głowę? Jakie obrazy zachowała w swoim sercu i pamięci? To już na zawsze pozostanie tylko jej tajemnicą.”

Józia po raz kolejny staje na życiowym zakręcie. Traci pracę, mieszkanie, a jej ukochany znika bez śladu. Niespodziewanie oświadcza się mieszkający obok wdowiec z szóstką dzieci. Zaskoczona Józia zaczyna rozważać propozycje zaręczyn, bowiem martwi się o swój niepewny byt. Gdy zostaje wezwana do umierającej matki, ta niespodziewanie wyznaje córce długo skrywane tajemnice o jej prawdziwym ojcu i skarbie pod gruszą. ✨

Niesamowicie urzekł mnie styl pisania autorki, który może nie był lekki w odbiorze, bowiem część dialogów została napisana gwarą, to po prostu dobrze się czyta książki pani Mirosławy. Z reguły rzadko sięgam po książki polskich autorów, z wyjątkiem Jakuba Małeckiego, czy Joanny Szarańskiej tak teraz wiem, że ta autorka jeszcze u mnie zagości, ponieważ jestem ogromnie ciekawa jej innych historii. Józia główna bohaterka to silna kobieta, która nigdy się nie poddawała. Miała własne zasady, którymi się kierowała, choć wielu miało ją za zwykłą służącą. Swą postawą utwierdzała czytelnika w przekonaniu, że może służyć jako wzór do naśladowania. Józia musiała radzić sobie z częstymi zmianami i podejmować decyzje, które będą rzutować na jej dalszą przyszłość.

„Tajemnice z przeszłości” to bardzo melancholijna książka. Bardzo życiowa, bolesna i zarazem piękna opowieść. To nie tylko historia życia Józi i jej rodziny, ale przede wszystkim doskonale oddany klimat epoki, obyczajowość, bogactwo kulturowe i historyczne. Książka pełna intryg i tajemnic, które wydają się nigdy nie kończyć. Książka pełna intryg i tajemnic, które wydają się nigdy nie kończyć. Emocjonalna, do bólu prawdziwa. Poruszająca tematy bliskie kobiecemu sercu. 🤎

No i nadszedł czas, by po raz ostatni przyjrzeć się bohaterom serii Wydziedziczone i pożegnać z ich problemami i troskami. Zanim jednak cokolwiek wam powiem o tomie trzecim, chciałam byście wiedzieli, że cała seria bardzo zapada w pamięci. Tutaj postacie od części pierwszej kołatają wam się w sercu, gdyż ich emocje są takie prawdziwe, takie swojskie. To całe poniżanie kobiet jest mocno podkreślone, wiemy, że nie miały łatwo, tym bardziej nasze uczucie do nich wzrasta. W tomie trzecim również przyjdzie się zmierzyć ze stratą i otworzyć na nowe doświadczenie. Poszukiwanie miłości bywa trudne, tym bardziej, kiedy za ciałem mężczyzny majaczy szósta pociech. Taka miłość bywa prawdziwym wyzwaniem. Trzeba jednak spojrzeć na to okiem od strony tego pana. Czy życzył sobie, by jego dzieci nie miały matki? Nie wszystkim przychodzi wychowywać się w pełnej rodzinie o szczęściu nie wspominając. Nigdy nie chciałabym znaleźć się na miejscu Józi. Na jej drodze ktoś poutykał same kłody. Wpierw strata ukochanego, później wyprowadzka z mieszkania, aż w końcu szanowny wdowiec. Tylko czy aby na pewno zwiastował on nieszczęście?

Ten, kto spotyka się z książką po raz pierwszy musi wiedzieć, że cała seria jest książką w książce. My poznajemy losy Józi poprzez pryzmat czytanych listów, ukazywania pamiątek i wracania do jej czasów, podczas gdy wydarzyło się to dawno temu.

,,Otrzymałam od cioci wraz ze skrzynią wszystkie jej zbiory, notatki i wspomnienia, a wśród nich i ten wycinek. Czuję się w jakiś sposób zobowiązana, by upamiętnić ludzi, wśród których żyła".

Jeśli nie znacie Józi, to wiedzcie, że była mądra kobietą, która wielokrotnie w życiu przegrywała. Każda postać, która pojawiła się w jej życiu zmieniała ją i kształtowała. Wszystko okraszone przepięknym piórem strojnym tam, gdzie potrzeba. Wspaniałe opisy miejsc, podkreślenie uczuć bohaterów, ogromna wiarygodność w to, co czują. Gdyby teraz ktoś mi się o nich spytał, powiedziałabym, że prawdopodobnie istnieli naprawdę. Całą serię bardzo polecam!

Zamykając oczy, za każdym razem wracam do XIX wiecznego Krakowa i przez okno obserwuje życie, które toczy się w antykwariacie przy ulicy Szpitalnej. To właśnie tu toczy się życie Józi, która kolejny raz staje na życiowym zakręcie. W jednej chwili straciła wszystko, co w pewnym stopniu dawało jej poczucie bezpieczeństwa. Nieoczekiwane oświadczyny jednego z sąsiadów mogą jednak odmienić jej los. Czy dziewczyna powinna zaryzykować i zgodzić się na małżeństwo z wdowcem z szóstką dzieci?

Życie jednak nie poprzestaje na tych wydarzeniach. Józia zostaje wezwana do umierającej matki, a ta na łożu śmierci postanawia wyjawić jej skrywane przez wiele lat sekrety. Słowa matki stają się impulsem do poszukiwania własnych korzeni. Czy uda jej się dość do prawdy? Czy rozwiąże zagadki z przeszłości?

„Tajemnice z przeszłości” to już ostatni tom sagi „Wydziedziczone”. Mirosława Kareta doskonale odzwierciedliła klimat i bogactwo kulturowe XIX wiecznej Polski. Przewracając kolejne strony czułam się jak podglądaczka, która znalazła w tajemniczej skrzyni pamiętniki, od których ciężko się oderwać. Czytanie kolejnych stron przybliżało mnie do poznania sekretów i tajemnic skrywanych przed Józią, przez jej rodzinę. Czy ich odkrycie pozwoli dziewczynie na odnalezienie siebie?

„Tajemnice z przeszłości” to książka wyjątkowa. Porusza wiele uniwersalnych tematów takich jak: miłość, niesprawiedliwość społeczna, tajemnice czy sekrety. Jednak to, co ją wyróżnia to umiejętność autorki mówienia o trudnych emocjach, takich jak ból, samotność czy tęsknota. Odczuwałam je każdą komórką własnego ciała i zapamiętam ją na długo.

To opowieść o kobiecie, która mimo przeciwności, które stawiało przed nią życie, nie poddała się i z wielką siłą dążyła do odkrycia prawdy, która doprowadziła ją do odnalezienia siebie.

„Tajemnice z przeszłości” to nie najłatwiejsza książka w odbiorze ze względu na wymagający język, ale zdecydowanie warta poznania. Pokazująca jak ważne dla człowieka są jego korzenie i odnalezienie siebie nawet w najtrudniejszych czasach. To idealna lektura dla wielbicieli powieści historycznych i sztuki.

Czy zdarza wam się płakać, czytając ostatnią część serii? Ja tak mam. Przywiązałam się do bohaterki sagi "Wydziedziczone". Będzie mi ciężko bez niej.

W książce "Tajemnice z przeszłości" bardzo dużo się dzieje: dobrego i złego. Moja ulubiona bohaterka Józia, w końcu poznaje całkowitą prawdę o swoim pochodzeniu. Czy zechce dalej pociągnąć temat i odszukać swojego prawdziwego ojca? Dlaczego matka wyznała jej prawdę dopiero na łożu śmierci?

Józia wiele w swoim życiu przeszła. Pomimo tego, co ją spotkało, jest złotą kobietą. Czy pozna prawdę dotyczącą Antka? Oczywiście ja wam tego nie powiem. Czytając tę historię, płakałam, ponieważ mnie mocno poruszyła. Tak mam tylko przy bardzo dobrych książkach. Czułam się jakby była obok głównej bohaterki i czynnie uczestniczyła w jej życiu. Czasami moje serce biło szybciej, a czasami się zatrzymywało. Nie mogłam uwierzyć w to, co się tam wydarzyło.

Autorka doskonale odzwierciedla tamte czasy. Książa jest bardzo realistyczna. Historia Józi jest fikcyjna. O tym, jak powstała ta książka możecie przeczytać na końcu książki. Autorka w doskonały sposób to wyjaśnia.

Podoba mi się tło historyczne całej sagi "Wydziedziczone". Kto, kogo i dlaczego wydziedziczył? Zachęcam was do poznania książek: "Gorzej urodzona", "Niespełniona miłość" i "Tajemnice z przeszłości". Wszystkie te książki mają cudowne okładki.

Mirosława Kareta przenosi nas do XIX i XX wieku. Podoba mi się piękne słownictwo używane w tamtych czasach. To dzieło to literacki majstersztyk.

Jeżeli lubicie literaturę obyczajową, to przeczytajcie sagę "Wydziedziczone".

W skrócie "Tajemnice z przeszłości" to doskonałe zakończenie całej sagi.

Ani przez chwilę nie miałam czasu na nudę. Czytając epilog, nie mogłam uwierzyć, że to już jest koniec. I co ja teraz zrobię bez Józi?

Nie ma nic piękniejszego niż dobrze napisana, pełna emocji, dramatów i sekretów saga rodzinna. Niewiele jest takich historii, które mogę nazwać wyjątkowymi ponad miarę, ale proza Mirosławy Karety bez wątpienia zalicza się do tej kategorii.

Autorka stworzyła nietuzinkowy cykl Wydziedziczone, który chwyta za serce i ani przez moment nie pozostawia nas obojętnym na to co dzieje się w życiu bohaterów. To ściśle powiązana ze sobą saga, którą koniecznie musicie czytać od samego początku, ale zapewniam, że radości z przerzucanych stron będzie co nie miara, ponieważ prawda o życiu, problemy znane nam z własnego doświadczenia czy nieuchwytne marzenia towarzyszą postaciom na każdym kroku. I to jest cudowne, ponieważ wkraczamy na karty tej powieści jako towarzysze wszystkich dookoła i trzymamy kciuki, by wybranym ulubieńcom wiodło się choć odrobinę lepiej.

Pamiętacie Józię? Nie miała łatwego życia a los wciąż rzuca jej kłody pod nogi, ale to jedna z najsilniejszych bohaterek jakie znam. Straciła pracę, mieszkanie i ukochanego, po którym nie ma śladu a jednak nie załamuje rąk tylko podwija rękawy. Czy niespodziewane oświadczyny wdowca z szóstką dzieci będą dla niej jakimś ratunkiem. Józia rozważa tą propozycję, ale jednocześnie mierzy się z rewelacjami, które wyznała jej matka na łożu śmierci i postanawia, że to czas ostatecznego rozprawienia się z demonami przeszłości. Nie wie jeszcze, że prawda dopiero przed nią a to co odkryje, zaskoczy nie tylko dziewczynę.

Od pierwszych stron zachwyca wykonanie i w pełni przemyślana forma prowadzenia wydarzeń. W tej książce wszystko ma swoje miejsce, akcja jest dynamiczna, bogata w emocje i szczera tak bardzo, że zacierają się granice między fikcją a rzeczywistością. Przenosimy się w czasie, w realia polskiej wsi XIX wieku i chłoniemy emocje przeszłości, mierząc się z panującymi wówczas zasadami. Mirosława Kareta w malowniczych słowach poprowadziła mnie przez historię pełną ukrytych znaków, tajemnic sprzed lat i rodzinnych intryg, pokazując, że życie pisze własne scenariusze i nigdy nie możemy być pewni tego co czeka na naszej drodze.

"Tajemnice z przeszłości" to trzeci tom ściśle połączonej ze sobą serii, która po prostu chwyta za serce. Losy Józi, jej walka o lepsze jutro oraz hart ducha imponują z każdej możliwej strony. Najpiękniejsze jest jednak w tym wszystkim to, że Mirosława Kareta przekłada na swoją powieść czystą prawdę historyczną dyktowaną jedynie głębokimi emocjami. Napisać, że jestem zachwycona to jakby nie napisać nic, więc koniecznie sięgnijcie po losy bohaterki i poznajcie smak trudów życia.

Ostatni tom książkowej serii zawsze budzi u mnie skrajne emocje. Z jednej strony cieszę się, że poznam zakończenie historii. Z drugiej przykro mi rozstawać się z bohaterami i miejscami opisanymi w powieści.

"Tajemnice z przeszłości" to trzecia część sagi "Wydziedziczone". W niej poznajemy zakończenie wszystkich wątków rozpoczętych w poprzednich tomach.

Józia w dalszym ciągu pracuje w antykwariacie. Niestety jej pracodawca umiera. Kobieta nie ma pojęcia, co ma dalej robić. Szukać pracy, a może wracać na wieś do domu rodzinnego.

Okazuje się, że zmiany w życiu nie zawsze są złe. Romuald, wdowiec i ojciec szóstki dzieci, prosi o rękę Józi.

Czy los bohaterki się odmieni? Czy uda jej się odkryć wszystkie rodzinne tajemnice? Czy kobieta odnajdzie prawdziwego ojca i odkryje, kto zabił Antka?

Autorka sprawnie i fachowo zarysowała tło dziejowe, w tym polityczne w XIX-wiecznej Polsce. Dzięki niemu dowiadujemy się, jak żyło się bogatym i biednym obywatelom w czasach pokoju i wojny. Poznajemy ludzi, którzy zostawili po sobie ślad i zapisali się na kartach historii.

Język w powieści jest miejscami zawiły i niezrozumiały dla czytelnika, gdyż część dialogów napisanych zostało gwarą.

"Tajemnice z przeszłości" to interesująca lektura, która pokazuje, jak ważne są nasze korzenie. To skąd pochodzimy, jakie było nasze dzieciństwo, wpływa na nasze późniejsze życie i dokonywane przez nas wyroby. Sekrety, niedopowiedzenia, tajemnice mogą być ciężarem i sprawić, że nie możemy skupić się na teraźniejszości. Chcemy poznać prawdę, czasami za wszelką cenę.

Historia Józi jest wielowymiarowa, emocjonująca. Intryguje i przyciąga, lecz ostatni tom sagi jest nierówny. Pierwsze kilkadziesiąt stron nie było zajmujących i liczyłam, że opowieść nabierze szybszego tempa. Tak też się stało. W dalszej części akcja stała się dynamiczna, a następujące po sobie wydarzenia przyciągnęły moją uwagę.

Polecam 👍.