Syn

Kiedy pół roku temu dowiedziałam się, że w Polsce ukaże się " Syn" Philippa Meyera, byłam pewna, że prędzej czy później przeczytam tę książkę. Jak się okazało, miałam co do niej dobre przeczucie.

"Syn" jest opowieścią o kilku pokoleniach teksańskiej rodziny McCulloughów. Poznajemy ich dzieje z perspektywy trzech osób: najstarszego z rodu - Pułkownika Eliego, jego syna Petera oraz prawnuczki Eliego - Jeanne Anne. Opowieść zaczyna się w XIX wieku, kiedy to plemię Komanczów atakuje rodzinny dom Eliego. Młody chłopiec zostaje wzięty do niewoli. Z jego perspektywy poznajemy życie wśród Indian.

Kolejny wątek przedstawia Peter, człowiek o bardzo dobrym sercu, traktujący ludzi sprawiedliwie bez względu na rasę czy pochodzenie. Niestety jego prawość i dążenie do prawdy wpływa na to, że sam zostaje napiętnowany.

Całość zamyka historia Jeanne Anne, dziewczyny dorastającej w Teksasie, która dorobiła się fortuny bazując na boomie naftowym.

Wszystkie te wątki wzajemnie się uzupełniają, dostarczają informacji, które pozwalają poznać rodzinę McColluoughów.

Powieść jest fascynująca. Choć może język nie jest wydumany, to mimo wszystko lektura wymaga dużego skupienia. Na początku pewien kłopot sprawia genealogia. Ale gdy już mamy wokół siebie spokój ( np. gdy dzieci już grzecznie śpią) i chęć zanurzyć się w bardzo dramatycznych losach wielkiej i dumnej rodziny, zostaniemy pochłonięci bez reszty.

Podczas lektury odpływamy w świat Dzikiego Zachodu.Na pastwiskach pasą się bizony. W powietrzu czuć lekką niepewność i obawę, czy nie zostaniemy zaatakowani przez dzikie plemiona Indian. Choć powieść wydaje się bardziej męska w odbiorze ( nie brak tu opisów polowań na bizony, sposobu przygotowania żywności na przykład z nienarodzonych cieląt) to jednak mnie, jako kobiecie, bardzo się podobała. Może to ta historia wielu pokoleń. Każde poprzednie swoimi decyzjami wpływało bezwiednie na przyszłe życie tych, których jeszcze nie było na świecie .

Książkę polecam przede wszystkim tym, którzy lubią klimat Dzikiego Zachodu. Ci, którzy czytali powieść Karola Maya "Winnetou" i byli nią zachwyceni, na pewno nie będą zawiedzeni. Ci, którzy lubią sagi rodzinne, także powinni znaleźć coś dla siebie.

Polecam ! !

Więcej recenzji na [Adres usunięty] Zapraszam !

"Wieszczono, że dożyję setki, a osiągnowszy ten wiek, nie mam prawa wątpić w przepowiednię. Nie umieram w wierze chrześcijańskiej, choć ocaliłem skalp, a jeśli są gdzieś pastwiska krainy Wielkich Łowów, to właśnie tam zmierzam. Tam albo nad Styks. Moim zdaniem żyłem o wiele za krótko: gdyby dano mi jeszcze rok, ileż dobra zdołałbym uczynić! Zamiast tego leżę przykuty do łóżka, robiąc pod siebie jak niemowlę."

Już po przeczytaniu pierwszego akapitu, wiedziałam, że to będzie niebanalna historia... i okazało się, że miałam rację.

Eli McCullough traci całą rodzinę w brutalny sposób, a sam trafia do niewoli Komanczów. Właśnie tak zaczyna się "Syn", wielopokoleniowa saga rodzinna, opowieść o narodzinach amerykańskiego pogranicza.

Przygotujcie się na surową i brutalną historię o ludzkiej naturze, na historię o imperium, zrodzonym z krwi i wyzysku drugiego człowieka. Ta monumentalna powieść jest niezwykle realistyczna, a czytelnik mimo to z niezwykłą fascynacją obserwuje jak na jego oczach dzieje się historia, a przyjemnie nie będzie, bo większość z nas przynajmniej pobieżnie zna korzenie amerykańskiego Zachodu.

Zdaję sobie sprawę, że nie jest to łatwa książka i nie każdemu przypadnie do gustu, nie jest to też to, co ja czytam na co dzień, jednak nie można odmówić jej kunsztu i dopracowania. I mimo, że jak wspomniałam, nie są to do końca moje klimaty, to muszę przyznać że mi się podobała, czuć w niej ducha zarówno epoki jak i Ameryki.

Zatem, jeśli zdecydujcie się na jej przeczytanie, to czeka was niebezpieczna, trudna, ale też nostalgiczna podróż do czasów, gdzie jedyne co się liczyło, to przetrwanie, bez względu na cenę.

Z powieściami, które odbieram niemal jako wybitne, jest tak, że trudno je opisać. Mnogość zachwytów nad fabułą, stylem i poprowadzeniem akcji jest tak ogromna, że przytłacza nawet mnie samą. Niemniej jednak, postaram się co nieco o "Synu" opowiedzieć.

Amerykański Zachód, jawi się nam, Europejczykom dość jednoznacznie i stereotypowo – z dzikością. Pierwsze skojarzenie to bydło, konie, kapelusze i rozpościerające się wszerz i wzdłuż stepy, które zdają się nie mieć końca. I takąż wizję przedstawia tutaj Meyer, ale poza tym opowiada też o ludziach. Nieidealnych, zwyczajnych-niezwyczajnych przedstawicielach swoich czasów, którzy walczą o rodzinę, ziemie, przynależność.

To była niezwykle odświeżająca lektura. Autor wpadł na pomysł opisywania członków rodziny i jej dziejów z różnych perspektyw. Poskładał te historie, raz opowiadając treść z punktu narracji pierwszoosobowej, innym razem trzecioosobowej, a jeszcze później jako część notatek, czy też wpisów w zeszycie/pamiętniku. Autor zachował chronologię, konsekwentnie dążył do nakreślenia pewnych ram czasowych i się ich trzymał, dzięki temu jeden wątek wynikał z drugiego. Równowaga jest tu niemal idealna.

Odnosiłam wrażenie, że jest to monumentalne dzieło o ludziach – pionierach, często z głęboko zakorzenioną manią wielkości, dla których ważna jest nie tylko rodzina, ale i interesy, polityka i kraj, w którym mieszkają. To powieść historyczna, dla amerykańskich czytelników z pewnością wyjątkowo ważna i zwracająca uwagę na ich patriotyzm, folklor, przynależność kulturową. Dla nas to doskonałe studium przypadku, historia życia i śmierci, problemów wynikających z pewnych zaszłości rodzinnych, ale też arcyciekawa rzecz, jeśli chodzi o czas i miejsce, w którym fabuła się rozwija.

Jest to fascynująca podróż w czasie, wspaniała uczta czytelnicza na najwyższym światowym poziomie. Niepokojąca, wartka i boleśnie prawdziwa. Gorąco polecam!

Książka MUST READ! Majstersztyk! Piękna i przerażająca jednocześnie. Dopracowana w najdrobniejszych szczegółach! Podziwiam autora!

Bardzo dobrze napisana, epicka podróż w czasie i rozprawa z mitem o założeniu USA.

Głównymi bohaterami oprócz Stanów Zjednoczonych jest rodzina McCulloughów z Teksasu. Losy rodu śledzimy od 1849 roku od najazdu Komanczów na rodzinne ranczo poprzez XIX i XX wiek. Historia kolejnych pokoleń wpleciona jest w dzieje USA.

Mistrzowsko ukazana jest nie tylko historia kraju, ale także jego dziedzictwo kulturowe zarówno w odniesieniu do rdzennej ludności jak i nowo przybyłych osadników.

Co istotne, Meyer niczego nie ukrywa, niczego nie wybiela, nie upiększa. Historia Ameryki ukazana jest z całym dobrodziejstwem, co oznacza przede wszystkim mnóstwo wstydliwych epizodów, o których wielu chciałoby zapomnieć. Przemoc, rasizm w najgorszym wydaniu, gwałty, morderstwa, kradzieże, chaos to wszystko znajdziemy w tej opowieści.

Do tego dochodzą ogromne, zbyt wiele niszczące przemiany, których kiełkowanie, rozwój i konsekwencje autor świetnie ukazał. Na przestrzeni życia głównego bohatera, nestora rodu Eliego, Teksas, który jest główną areną wydarzeń, zmienia się nie do poznania. W kolejnych dekadach jest jeszcze gorzej. Dochodzą wojny, wydobycie ropy, walka o każdego centa i każdą pędź ziemi. Czy w tym wszystkim znajdzie się miejsce na przyzwoitość, moralność?

Niewątpliwym atutem powieści są świetne nakreślenie bohaterów. Większości z nich nie polubimy, ale z pewnością na długo zostaną w pamięci czytelnika.

Całość stanowi arcyciekawe studium człowieka, przemian kraju, szeroko rozumianych zmian i tego, jak bardzo naszym życiem kierują nienawiść i żądza oraz jak bardzo i od jak dawna podzielone jest amerykańskie społeczeństwo, i to pod każdym względem.

Syn jest bardzo dobrą książką, jeżeli ktoś oczywiście lubi takie klimaty rodem z Dzikiego Zachodu. Całość w iście epickim stylu, z rozmachem, dopracowana do perfekcji, porywającą wielowątkową historię, pełnokrwistych bohaterów. Całość czyta się świetnie.

Nie dziwię się, iż Syn znalazł się w finale Nagrody Pulitzera dla najlepszej powieści 2015 roku i zyskał uznanie zarówno krytyków, jak i czytelników. Ta opowieść to powrót do starego, dobrego pisarstwa w wielkim stylu ala Steinbeck.