Ruchomy Zamek Hauru. Zamek. Tom 1

Główną bohaterką tej pierwszej cześci trylogi Zamek, brytyjskiej pisarki Diany Wynne Jones jest Sophie, najstarsza z córek handlarza kapeluszami. Kiedy jej ojciec umiera odziedzicza ona sklep, a jej pozostałe siostry wysłane są przez macochę w świat, by nauczyły się przydatnego fachu i mogły na siebie zarabiać. Pewnego razu Sophie odwiedza Wiedźma z Pustkowia i przemienia ją w staruszkę. Postarzała Kapeluszniczka postanawia dostać się do ruchomego zamku czarodzieja Hauru, wierząc, że tylko ON jest w stanie zdjąć zły czar. Na miejscu poza wspomnianym czarodziejem poznaje jego ucznia Michaela demona ognia Kalcyfera. Zadne z nich nie wie, że to spotkanie zmieni losy całej czwórki. Brytyjskiej pisarce udało się stworzyć nietypową baśń, która z pewnością spodoba się, zarówno dorosłym, jak i młodszym czytelnikom. Casem jest tu baśniowo wręcz sielankowo, a czasem strasznie i przerażająco. Bohaterów nie jest tu wielu, ale każdy jest oryginalny i ciekawy, żeby wspomieć tylko czarodzieja Hauru, który zamiast budzić strach wydaje się czasem śmieszny i pokraczny, czy demonna Kalcyfera z którym główna bohaterka na samym początku zawiązuje pakt. Fabuła też jest bardzo wciągająca, autorka dobrze wie, kiedy ją przyśpieszyć, a kiedy zwolnić. Podczas lektury parę razy udało się jej mnie zaskoczyć. Jest tu nawet trochę mroczno, niepokojąco, ale przede wszystkim jest to historia o miłości i przyjaźni, okraszona sporą dawką magii. Dużą zaletą książki jest też przyjemny język, przez co całość czyta się bardzo szybko. Zakończenie jest bardzo zaskakujące i trochę mnie zdziwiło, a na ostateczne rozwiązanie, to co stanie się ze złą Wiedźmą z Pustkowia trzeba w napięciu czekać do ostatniej strony. Wszystko to składa się na świetną w odbiorze baśniową historię dla czytelników w każdym wieku. Polecam!!!

Ruchomy Zamek Hauru — jest książką na podstawie której powstała animacja. Osobiście nie miałam okazji jej obejrzeć (nadrobię!) ale samą historię udało mi się poznać dzięki Wydawnictwu Nowa Baśń.

Główna bohaterka, ma wątpliwą przyjemność spotkać złą Czarownicę. Nasza antagonistka rzuca na nią czar i zamienia dziewiętnastolatkę w… staruszkę.

O ile sam pomysł na fabułę jest ciekawy o tyle zachowanie postaci już lekko mnie zdziwiło. Początkowo miałam wrażenie, że nie jest to historia dla mnie. Wszystko sprawiało, że byłam poirytowana… ale później (pewnie za sprawą magii) wciągnęłam się na tyle, że książkę pochłonęłam!

W trakcie czytania poznajemy demona Kalcyfera, Michaela, Sophie i Hauru (oraz kilka drugopolanowych postaci) i jak tego pierwszego polubiłam tak pozostali byli mi obojętni.

Nie zrozumcie mnie źle, historia jest DOBRA ale zachowanie bohaterów… irracjonalne.

Tutaj SPOILERY!

Dziewczyna zamieniona w staruszkę, która zaraz po tym nie wpada w złość/szok/ nie szuka pomocy tylko… odchodzi z domu… i okey, później zaczyna główkować co zrobić z tą sytuacją…

Właściciel zamku, któremu nie przeszkadza, że NAGLE pojawia się staruszka i zaczyna z nim mieszkać… :D

…

Koniec końców autorka ma ten dar, dzięki któremu chciałam poznać co stanie się dalej.

Czytając bardziej kibicowałam Kalcyferowi niż samej Sophie…

Może jestem już zbyt „adult” na tę historię? ;)

Misternie utkana fabuła… Ale może gdyby była napisana ciut inaczej?

Jeśli lubicie książki związane z magią, nietypowymi bohaterami, anime lub mangi, szukacie w książkach motywu przyjaźni, miłości, humoru to zdecydowanie będzie to pozycja dla was :)

Cieszę się, że mogłam poznać pierwszą cześć (bo jest to dopiero początek historii!) i liczę, że dalsze będą tylko coraz bardziej satysfakcjonujące ;).

Z całą pewnością przyznaję plus za postać Stracha!

Okładka wygląda genialnie i mrocznie ;)

“Ruchomy zamek Hauru” to powieść, którą możecie znać z bardzo popularnej animacji, którą stworzyło Studio Ghibli (ja oglądałam ją niezliczoną ilość razy!). Byłam naprawdę uradowana, gdy dowiedziałam się na bookstagramie, że mamy w Polsce książki, na podstawie której stworzono ten film!

Naszą główną bohaterką jest Sophie. Jest najstarszą z trzech dziewczynek i pracuje w sklepie z kapeluszami. Wszystko się zmienia, gdy pewna zła Czarownica rzuca na nią zaklęcie, które czyni ją starą. W sekundę młoda dziewczyna zamienia się w staruszkę! Poznaje również owianego złą sławą czarodzieja Hauru(świetna postać) oraz trafia do tytułowego magicznego zamku i od tego momentu wszystko nabiera tempa.

Uwielbiałam patrzeć, jak dziewiętnastoletnia Sophie, przestraszona i odosobniona, porzuca zrzuca z siebie wszystkie lęki i obejmuje bycie dziewięćdziesięcioletnią kobietą, gotową przyjąć wszystko i stawić czoło wszystkiemu, co stanie na jej drodze.

Sam zamek jest fascynującym wynalazkiem, jego zdolność do poruszania się nie jest nawet jego najbardziej niezwykłą cechą. Drzwi wejściowe otwierają się w różne miejsca, w zależności od położenia oznaczonej kolorem klamki. Cechują go jeszcze inne magiczne właściwości, ale nie chcę zdradzać za dużo :)

Sophie to taka cudowna postać: miła, kompetentna i spokojna, a jednocześnie zadziwiająco silna psychicznie i odważna. Fakt, że z młodej kobiety zostaje zamieniona w staruszkę, nie wydaje się jej przeszkadzać, wręcz przeciwnie! Przebranie wydaje się uwalniać od zahamowań, które miała, a oglądanie tego jest wspaniałe i przezabawne.

No i jest jeszcze - oczywiście - sam Hauru.. Jest to postać, która prawdopodobnie doprowadziłaby cię do szaleństwa w prawdziwym życiu, ale zachwyca w druku (lub na ekranie).

Uwielbiam tę historię również dlatego, że jest romantyczna, porywająca i całkowicie wciągająca. Nawet przy 300 stronach, powieść jest zdecydowanie za krótka. Nie wiem, czy podobała mi się bardziej niż film, ale była to bardzo przyjemna lektura! Zdecydowanie sięgnę po kolejne tomy.

"Wyciągnął niebieski płomień w kształcie ramienia, podzielony na końcu na pięć zielonych palczystych płomyków."

Sophie zostaje przemieniona w staruszkę. Decydując, że nie ma nic do stracenia, wyrusza w podróż do ruchomego zamku czarodzieja Hauru. Tam spotyka Michaela, ucznia Hauru i ognistego demona, z którym zawiera pewien pakt. Jak potoczą się losy Sophie?

Kiedy byłam młodsza, bardzo chciałam dorosnąć, teraz kiedy jestem już dorosła- chciałabym być dzieckiem na nowo. W związku z tym postanowiłam na chwilę oderwać się od rzeczywistości, poważniejszych książek i sięgnąć po coś baśniowego.

"Ruchomy zamek Hauru" okazał się bardzo śmiesznym, przyjemnym i komfortowym tytułem, który zdecydowanie podbił moje serce.

Myślę, że nie jest to powieść wymagająca, czy też trudna. Jest odpowiednia dla czytelnika w każdym wieku. Historię Sophie przepełnia magia, nieoczekiwane zbiegi okoliczności oraz miłość i przyjaźń. Zamysł fabularny nie jest typowy, ani schematyczny. Tak naprawdę nigdy nie byłam do końca pewna co może mnie czekać na następnej stronie. Po cichu liczyłam jednak na to, że doczekam fragmentu, w którym Hauru będzie próbował udusić Sophie za ciągłe przestawianie jego rzeczy i jej podejścia do zabicia pająków. 😂

Autorka wciągnęła mnie w świat swoich bohaterów niemal od razu, co na ogół rzadko się zdarza, ponieważ z reguły wprowadzenia do (każdego gatunku) książek są bardzo spokojnie.

Jeśli już mowa o bohaterach- wszyscy byli cudowni! Baśniowi, z charakterem, z przeszłością, z historią... magiczni. Wyłoniłam nawet swoich ulubieńców, a wśród nich znalazł się między innymi Kalcyfer. Polubiłam tego paskudnego demonka od razu. Znacznie wyróżniał się na tle innych.

Polecam po stokroć!! To pozycja obowiązkowa.

Na koniec taka anegdotka: przez te kilka godzin, które poświęciłam na przeczytanie RZH, miałam wrażenie, że już skądś znam tę historię, jednak nie mogłam sobie przypomnieć skąd. Za to teraz już wiem. Na podstawie książki zostało stworzone anime! (Tak na marginesie, naprawdę świetne i warto poświęcić trochę czasu na obejrzenie go).

Od lat uwielbiam interpretację Ruchomego Zamku Hauru autorstwa Hayao Miyazakiego. Znam ten film praktycznie na pamięć, co nie powstrzymuje mnie przed ponownym go oglądaniem. Powiedziawszy to, nie mogę powiedzieć, jak bardzo się wstydzę, że nie sięgnęłam po książkowy pierwowzór wcześniej. Być może to ze strachu. Bo panicznie się bałam, że będzie ona monumentalnie lepsza i już nie będzie mnie otulać to specyficzne szczęście, które zawsze mi towarzyszyło przy oglądaniu tego filmu. I cóż, mój strach po części był zasadny. Bo pokochałam w tej książce każde słowo. Zgodnie ze swoim tytułem, Ruchomy Zamek Hauru to niekończąca się przygoda! Stary i nowy świat zderzają się w tej klasycznej opowieści o magii i klątwach, czarownicach i czarodziejach, o utraconym, a później odnalezionym celu i być może o najważniejszej z wszechmoralnych wartości i życiowych lekcjach. Ale najważniejsza siła tej powieści tkwi w postaciach, nie idealnych, w których można zobaczyć własne odbicie, pełnych wątpliwości i tak ogromnie ujmujących. I tak zwyczajnie, uwielbiam tę historię, uwielbiam jak jej fabuła gładko płynie przez naszą wyobraźnię, jak łatwo można zatracić się w niej zatracić, a jednocześnie tak łatwo odnaleźć. Jak prosto można zwizualizować sobie każdy jej szczegół, każdą scenerię, każde odczucie. Jak bardzo związujemy się z bohaterami, jak razem z nimi śmiejemy się, płaczemy, złościmy. I każde bajkowe nawiązanie, baśniowe elementy i niepowtarzalny klimat, całkowite zaufanie do czytelnika, sprawiają, że tak po prostu kocham ją całym sercem. I jedynie czego żałuję, że już nie mogę jej przeczytać po raz pierwszy, nie mogę zakochać się od pierwszych stron. Bo wiem, że każde kolejne spotkanie tylko wzmocni moją miłość, ale braknie mu tej magii pierwszego spotkania. Wiem, wiem, jak to brzmi, banalnie, jak pusty frazes, ale to mój, prawdziwy frazes.