Raki pustelniki

Wielokrotnie pisałam jak bardzo cenię sagi rodzinne. To książki, które są mi niesamowicie bliskie, szczególnie te mocno nacechowane emocjami. Dlatego nigdy nie odmawiam żadnej książce z tego gatunku - tak właśnie trafiłam na serię Anne B. Ragde. Przez zupełny przypadek i po części nieświadomie, ale uważam, że był to jeden z lepszych wyborów.

"Raki pustelniki" to drugi tom cyklu, którego czytanie wyjątkowo odradzam bez znajomości wcześniejszych tomów. W tym przypadku historie zazębiają się ze sobą i stanowią kompletną całość, dlatego by zrozumieć i docenić fabułę - musicie rozpocząć od pierwszej części. Ale to fantastyczna przygoda i jestem pewna, że wielu doceni bogaty styl autorki czy jej potężną wyobraźnię. Szczególnie, że seria oparta została na typowym klimacie skandynawskim, który od latu udowadnia, że nie ma sobie równych.

Fabuła rozpoczyna się tuż po dramatycznych wydarzeniach z pierwszej części. Bracia po pogrzebie decydują się na powrót do swoich dawnych wcieleń i nie zamierzają nic zmieniać w obecnym życiu. Jednak przewrotny los ma wobec nich swoje plany i nie pozwala im na chwile wytchnienia. Pojawiają się problemy a wraz z nimi - nieoczekiwana miłość, która mocno namiesza w życiu głównych bohaterów. Kto stanie przed najważniejszym wyborem, a kto nie pozwoli by los decydował o jego życiu? Nie zdradzę Wam odpowiedzi, bo sekret tkwi w szczegółach, które poznać możecie wyłącznie na własnej skórze decydując się na kontynuację cyklu.

Powieść bardzo mocno opiera się na motywie rodzinnej tajemnicy. Po części została ona odkryta już w pierwszym tomie, ale klimat niepewności i sekretne znaczenie niektórych zachowań postaci świadczy o tym, że autorka nie odkryła jeszcze wszystkich kart. Dziś bracia bogatsi o nowe życiowe doświadczenia i przeświadczeni o tym, że już nic ich nie zaskoczy ponownie stają w obliczu trudnej sytuacji. A cała sytuacja wpływa na samego czytelnika, który od pierwszej strony żyje życiem głównych postaci - ludzkich, wiarygodnie wykreowanych, których po prostu nie sposób nie zrozumieć czy nie kibicować im w wędrówce przez życia.

Do tej pory nie czytałam jeszcze tak czystej sagi rodzinnej, nie przekreślonej innymi, pobocznymi wątkami Tutaj na pierwszym planie stoi rodzina ze wszystkimi swoimi tajemnicami i wiedzie czytelnika przez akcję ściśle dotykającą członków rodziny Neshov. Autorka w fantastyczny sposób ukazała zależność braci, którzy odwrócili się od siebie i wybrali inne drogi w życiu, a jednak wciąż potrzebują siebie nawzajem. Prym wiodą tutaj sylwetki psychologiczne postaci - jest w tej książce miejsce na wszystko co dotyczy tej rodziny, dlatego czytelnik bardzo mocno angażuje się w ich życie. Otrzymałam drobiazgową wiedzę na temat wszystkich pierwszoplanowych postaci i jestem za to niezwykle wdzięczna autorce - nie spodziewałam się, że stworzy ona tak wiarygodny i realistyczny świat a jednak pociągnęła go także przez drugi tom. Okazuje się, że wyłącznie stylem i wyobraźnią, bez mnóstwa niepotrzebnych wątków, można stworzyć historię doskonałą. Seria Anne B. Ragde jest tego idealnym przykładem.

Druga część niezwykle ciekawej norweskiej rodziny Neshov.

Rodzina kojarzy nam się z bliskością, podporą i ostoją.

Raki pustelniki zaś kojarzą nam się z samotnością, gdzie każdy jest sam sobie.

A tu jednak naraz rodzina staje się potrzebna.

W trudnych chwilach rodzina potrafi się zjednoczyć, dzwonić do siebie oraz wspierać się nawzajem.

A jak jest w rodzinie Neshov?

Po pogrzebie Anny jej synowie i wnuczka wracają do siebie, do swoich domów i obowiązków.

Najstarszy z braci Tor ma problemy z gospodarstwem.

Do tego ulega wypadkowi.

Chce swojej córce przepisać całe swoje gospodarstwo, a tu jak na złość córka zakochuje się.

Czy pomoże ojcu?

Młodszy z braci też zakochuje się.

A Erlend- najmłodszy żyjąc z partnerem Krumme - chcą mieć dziecko.

Czy ich plany co do dziecka powiodą się?

Autorka opisując losy bohaterów zagląda także w ich psychikę.

Zmusza czytelnika do myślenia na temat zmienności życia i przemijania.

Najbardziej zaciekawiła mnie córka Tora-Torunn.

Opisana w kombinezonie roboczym, chodząca pomiędzy świniami i wiadrami paszy, które opróżniała przed zgłodniałymi zwierzętami.

Czy więc córka przystosuje się do wiejskiego życia?

Dużą uwagę autorka poświęciła w tej książce najmłodszemu synowi i jego partnerowi.

Ich wspólne plany i marzenia na temat dziecka, przypominały swoim opisem sztywne i zimne manekiny wystawione u Benettona.

A zbiór kryształów Svarovskiego zmuszony byłby zbudować wokół witrynki fosę pełną wody i wpuścić do niej żywe aligatory.

Uważał, że dzieci i aligatory powinny chować się razem, bo słyszał, że dzieci dorastają razem ze zwierzętami.

Czy więc para partnerów gotowa jest do wychowania dziecka?

Bardzo zaskoczyło mnie zakończenie drugiej części sagi.

Szczerze mówiąc nie spodziewałam się tak drastycznego zakończenia.

Co stanie się z Torem?

Zachęcam Was do czytania drugiej części.

Szczerze mówiąc liczyłam, że fabuła rozwinie się bardziej, ale autorka znana jest z chłodnych opisów norweskich mieszkańców.

Nie mogę doczekać się trzeciej części sagi, co dalej stanie się z bohaterami powieści, bo bardzo wzbudzili moją sympatię.

Przeczytaj więc o norweskiej rodzinie.

Czy bohaterowie zbliżą się do siebie?

Jakie chowają tajemnice?

I czy rak-pustelnik- faktycznie jest nagi?

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

"...chociaż każdy na co dzień chodzi i zajmuje się swoim życiem i znojem we własnym gospodarstwie - to w chwili, gdy coś się stało, byli razem, byli jedną wioską."

Wspaniałe zanurzenie w surowych i nieco smutnych norweskich klimatach, ale z jak mocno ciepłymi sercami głównych bohaterów. Wciągająca i uwodząca powieść, magnetycznie przyciąga prawdziwymi i wiarygodnymi barwami użytymi do zilustrowania ludzkich losów. Bezpośrednie odwołanie do naturalnych i autentycznych emocji, niezakłamane opisywanie każdego detalu. Postawy i czyny bohaterów brzmią niezwykle przekonująco, sugestywnie, mamy wrażenie jakby historia dotyczyła faktycznych postaci, ludzi głęboko osadzonych w dziedzictwie, którego nic nie jest w stanie w nich zagłuszyć.

Rodzina przytłoczona wybrzmiewaniem świeżo ujawnionych tajemnic, starająca się poradzić sobie z nową odsłoną rzeczywistości. Staranne omijanie prawdy nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Rzeczy dotąd budowane na kłamstwie wytraciły stabilne podłoże i rozsypały się nieodwracalnie. Trzeba wpasować się nie tylko do nowej wiedzy o członkach rodziny, ale także odbudować relacje, oddać bliskim część siebie, ofiarować zrozumienie i akceptację, być gotowym do poświęceń, a przy tym nie zatracić własnej tożsamości. Z zainteresowaniem obserwujemy rozterki i wahania bohaterów, wysiłki sprostania konieczności przewartościowania życia, stawieniu czoła wielkim wyzwaniom, zaskakującym wyborom i decyzjom.

Wiele się w powieści dzieje, jednak wszystko splecione niespiesznymi rytmami, tak aby był czas na przemyślenia i refleksje, dokładne zrozumienie pojawiających się dylematów i wątpliwości, uchwycenie potęgi więzi, poczucia odpowiedzialności i rodzącej się solidarności. Jakże różne charaktery, style życia, postawy i poglądy, lecz wszystko składa się na unikalną i zrównoważoną całość. Przyjemnie odbywa się tę podróż czytelniczą, obserwuje łapanie rytmów codzienności, poszukiwanie siebie samego, odnajdywanie odpowiedzi na pojawiające się pytania, zdobywanie odwagi, aby choćby sprawdzić, jakie są możliwości spełnienia marzeń. Bliżej o postaciach powieści napisałam we wrażeniach po przeczytaniu "Ziemi kłamstw", pierwszego tomu sagi.

[Adres usunięty]