Porzuciłam islam, muszę umrzeć

Super książka trzymająca w napięciu. Wszystkie książki Margielewskiego godne są polecenia.

"Porzuciłam islam, muszę umrzeć" to książka trzymająca w napięciu, poruszająca, a przede wszystkim niestety opowiadająca prawdziwą historię - niestety, bo szkoda, że wydarzenia w niej opisane są prawdą, a nie tylko przerażającą fikcją.

Farita - powinna być jak inne muzułmańskie dzieci - grzeczna, niesprzeciwiająca się rodzicom, wypełniająca ich wolę i stosująca się do tego co zapisane w Koranie. Im dłużej jednak przebywa ze swoim kuzynem, który wychowywał się w Stanach i opowiadał jej o amerykańskiej kulturze, tym więcej pytań się w niej rodzi - zaczyna być dociekliwa, a swoimi wątpliwościami dzieli się z najbliższym - oni w odpowiedzi cytują jedynie fragmenty Koranu i coraz bardziej nie podoba im się jej zachowanie.

Okazja opuszczenia Arabii Saudyjskiej i wyjazd do Londynu staje się swego rodzaju gwoździem do trumny - dziewczyna zachłystuje się "innym" światem i zaczyna dostrzegać jak bardzo, to co wpajane jest jej przez najbliższych, nie zgadza się z tym co uznaje za pewnik. Początkowo nadal posłuszna swojej rodzinie i religii wychodzi za mąż, rodzi syna. Nie jest w stanie jednak dłużej ukrywać, że wiara jej najbliższych nie jest jej wiarą. Wie, że dokonanie apostazji w Islamie jednocześnie wiąże się ze śmiercią. Farita ucieka do Europy wiedząc, że ojciec wydał na nią wyrok śmierci, którego to wykonanie powierzył...bratu dziewczyny. Od tej pory każdy dzień wiążę się dla niej z niebywałym strachem o życie swoje i dobro swojego syna - czy Asad odnajdzie ją i wypełni wolę ojca. 😱

Farita to jedna z wielu kobiet, która za wolność i chęć życia zgodnie ze swoimi zasadami płaci bardzo wysoką cenę.

Mimo, że jej ojciec umarł - wyrok śmierci nadal jest aktualny, bo teraz nie ma już kto zakazać bratu "polowania" na siostrę.

P.S. Farita została lekarką, syn jest już nastolatkiem, przez pewien czas przebywała nawet w Polsce...nadal się ukrywa.

Spędziłam weekend z książką „Porzuciłam islam, muszę umrzeć” autorstwa Marcina Margielewskiego… i powiem Wam, że jestem wstrząśnięta, jestem poruszona odwagą bohaterki i niesamowitą drogą do jej życia „w zgodzie z sobą”.

Arabia Saudyjska to kraj, w którym „instytucjonalna miłość do Boga potrafi paradoksalnie przesłonić miłość do najbliższych”. To miejsce często zamykane w kilku stereotypach i słowach: inne, obce… dalekie. Podczas lektury, dowiadujemy się jak wygląda tamtejsza kultura z punktu widzenia kobiety dorastającej tam, osoby zadającej pytania (co już skazywało ją na wielkie niebezpieczeństwo), osoby odrzucającej dyktowaną przez mężczyzn narrację.

Farita nie miała w sobie zgody na sprowadzenie roli kobiety do jej użyteczności. Chciała szukać prawdy, poszerzać wiedzę, dyskutować… a gdy odkryła, że w jej kraju to nie jest możliwe, że pragnienie wolności myśli jest łamaniem nakazów Allaha, ojca oraz męża… zrozumiała, że naraziła się na śmiertelne niebezpieczeństwo. „Religia, którą porzuciłam w nadziei na wolność, nigdy mi na nią nie pozwoliła. Mimo upływu lat wciąż próbuje mnie więzić, a ja wyszarpuję jej skrawki niezależności, by móc normalnie funkcjonować”.

Zlecanie morderstwa własnego dziecka w imię Allaha to częsta praktyka, ale o tym najczęściej nie wiemy. W naszej ocenie skupiamy się na nieistotnych szczegółach (strój kobiet)… nie sięgamy głębiej. „Świat często ubolewa nad losem Saudyjek, które muszą się przed nim zasłaniać, ale większość kobiet, które znam, włączając w to mnie, nie ma problemu z noszeniem hidżabu czy abai. Lubimy to. To część naszej kultury. Nie lubimy tylko, gdy się nas do tego zmusza”.

Gorąco polecam lekturę książki „Porzuciłam islam, muszę umrzeć”, bo to świetnie napisana, poszerzająca myślenie i poruszająca historia.

Wiemy z mediów jaka jest rola kobiet w islamie. W "Porzuciłam islam, muszę umrzeć" czytamy historię kobiety, która nie zgadza się z takim życiem saudyjek, z takim traktowaniem przez ojców, mężów, braci. Mamy XXI wiek, a przeciwstawianie się religii grozi śmiercią. To poruszająca historia Saudyjki, która porzuciła swoją religię.

Ta książka powstała na podstawie wywiadu z kobietą, która nie godzi się na życie w Arabii Saudyjskiej. Kto odrzuca wiarę w tym kraju, naraża się na śmierć. Najgorsze jest to, że wyrok wydał ojciec, a brat podjął się go wykonać.

Farita, to o niej jest ta książka. Autor spotkał się z bohaterką w jednym z europejskich krajów. Sama nie podała informacji gdzie mieszka, nawet swojego imienia. Wybrała tylko pseudonim. Nie ma żadnych szczegółów, które by mogły naprowadzić do niej jej prześladowców.

Dla mnie była to ciekawa historia. Zachęcam do lektury!

Ciekawa lektura dla kogoś, kto ma jakiekolwiek pojęcie o islamie i muzułmanach poparte wiedzą i faktami. Cała reszta niech traktuje ją jako czystą fikcję literacką, niezobowiązującą rozrywkę. Książka przedstawia historię Saudyjki, której grozi śmierć. Przekaz autora jest niezwykle emocjonalny i łapiący za serce, czytając można uronić niejedną łzę i trzeba oddać Margielewskiemu, że idealnie potrafi podtrzymać napięcie na każdej stronie. Biorąc książkę za powieść obyczajową, a nie źródło wiedzy, na pewno nie będziecie zawiedzeni.