Policja. Harry Hole. Tom 10

Świetne pióro , król skandynawskich kryminałów , nic dodać nic ująć .

„Seryjny zabójca atakuje policjantów z Oslo”

Na ogół wydaje się, że policjanci nic nie robią tylko siedzą w aucie, piją kawę i jedzą pączki. Wypisują mandaty za przekroczenie prędkości i za parkowanie w niedozwolonym miejscu. Jakby się tak przypatrzeć z bliska to nie są to ich jedyne zajęcia. Problemy z zabójstwami lub bark podejrzanych, to chyba jedne z cięższych spraw.

Seryjny morderca z Oslo powraca po kilku latach. Zabija tak, że nawet nie można poznać ofiary w miejscach, które latami były poddawane bardzo ścisłemu śledztwu. Wśród ofiar nie ma zwykłych cywilów, lecz są policjanci, którzy mieli rozwiązać każdą sprawę dokładnie i wsadzić za kratki winowajcę. Po odejściu komisarza Harrego Hole grupka doświadczonych komisarzy próbuje wpaść na trop tego, który na razie zabił jednego emerytowanego policjanta. Na miejscu zbrodni znaleziono tak zmasakrowane ciało, że nawet najlepszy pracownik z fotograficzną pamięcią miał poważne trudności z ich rozpoznaniem. Gdy parę dni później na miejscu kolejnej niewyjaśnionej sprawy ginie jeszcze jeden policjant to w końcu grupa utworzona za plecami komendanta wie, że następną ofiarą będzie człowiek, który badał kolejne zabójstwo. Kiedy policjanci znów nie wpadają na trop zabójcy zwracają się z pomocą do prawdziwej legendy kryminału norweskiego, który w tym czasie żyje spokojnie jako wykładowca na Uczelni Policyjnej. Z powodu traumy przeżytej za czasów służby sprawa, którą prowadził Harry Hole zagrażając jego rodzinie spowodowała, że odszedł i całkowicie zapomniał o policji. Nie dość, że miał problemy z pewną namolną studentką to jeszcze przychodzi do niego koleżanka po fachu i prosi go o pomoc w rozwikłaniu sprawy seryjnego psychopaty.

Czy pomimo obietnicy, którą złożył dawno temu swojej dziewczynie Harry powróci do ukochanego zawodu?

Kim jest psychopatyczny morderca jeszcze działający za czasów dobrze emerytowanych policjantów?

Kryminał według mnie bardzo dobrze napisany. Opisy przebiegu nieudanych akcji i dziwnie zabitych ofiar są bardzo rzeczywiste. Dopiero po pewnym czasie spostrzegłam, że jest to ostatni tom z serii. Mimo to bardzo polubiłam styl pisania autora i chyba zacznę polować na tomy wcześniej wydane. Książka bardzo tajemniczo napisana, prawie przez cała fabułę króluje cierpienie, ból i strata bliskich osób, na koniec oczywiście wszystko jest dokładnie wyjaśnione. Z wcześniejszej serii z Harrym Hole ukazały się: Człowiek Nietoperz, Karaluchy, Czerwone Gardło, Trzeci Klucz, Pentagram, Wybawiciel, Pierwszy śnieg, pancerne Serce, Upiory. Naprawdę podziwiam autora za to, że napisał w tak krótkim czasie tyle dobrych książek, które wzniosły go na wyżyny kryminałów. Już na samą myśl o tym, że będę mogła je przeczytać nie mogę się doczekać.

Ocena: 10/10

Na Jo Nesbo trafiła przypadkiem, oglądając jedną z recenzji w internecie. Zachęciła mnie ona do poznania twórczości tego autora. I tak w moje ręce wpadła „Policja”, dość obszerna pozycja, ale zdecydowanie warta uwagi.

Książka dotyczy zagadkowych zabójstw norweskich policjantów, których poza wykonywanym zawodem i osobą zabójcy, łączy coś jeszcze… Główną jednostką, próbującą rozwikłać kwestię nieprzypadkowych morderstw jest powołana w tajemnicy, mała grupa funkcjonariuszy.

Książka podzielona jest na cztery części. Początkowe są wprowadzeniem do świata stworzonego przez autora. Na kolejnych rozgrywa się walka między zabójcą a funkcjonariuszami. Autor nie ukazuje całej fabuły od razu. Stopniowo lecz konsekwentnie odkrywa kolejne karty policyjnej zagadki. Wydarzenia, nie mające początkowo ze sobą związku, składają się na końcu w logiczną całość. Czytając książkę Nesbo nie można mieć do końca pewności, co się wydarzy. Kiedy wszystko wydaje się jasne, następuje zwrot akcji i wszystko zaczyna się od początku.

Autor nie stworzył jednego głównego bohatera, lecz zbiorowego - policję. Nie koncentruje ON uwagi tylko na jednej osobie, lecz przedstawia szerszą perspektywę poprzez działania wielu osób.

„Policja” trzyma w napięciu do ostatnich stron. Po ich przeczytaniu ma się ochotę na więcej. Więcej jednak nie ma. Czytelnik zostaje z własnymi przemyśleniami oraz lekkim niedosytem, który skłania go do dopowiedzenia sobie dalszego ciągu.

Już to kiedyś pisałem ale ta seria jest naprawdę z ksiażki na książkę coraz lepsze jak już myślę ze poprzednia to było ochy achy i mega ogień i że już następna napewno nie będzie tak dobra to autor po raz kolejny mi pokazuje jak bardzo byłem w błędzie. W tej cześci mamy do czynienia z zabójcą policjantów których uśmierca z dużą brutalnością w miejscach dawnych niewykrytych zbrodni przez policję. W momencie gdy śledztwo staje w martwym punkcie to jak mówi przysłowie jak trwoga to do Harego Hole;)ps. który przy okazji już nie pracuje w policji tylko w szkole policyjnej. Po kilku prośbach i dramatycznej śmierci która dotknęła Harrego do bólu przystępuje ON jako konsultant do pomocy. Ksiażka ma parę bardzo fajnych zwrotów akcji gdzie już myslałem że wiem co i jak a za chwilę autor pokazał mi że nic nie wiedziałem:).To trzeba poprostu przeczytać