Nie bój się. Detektyw D.D. Warren. Tom 7

Detektyw D.D. Warren zostaje zaatakowana na miejscu zbrodni. Poważna kontuzja uniemożliwia jej powrót do pracy. W walce z bólem pomaga jej psychiatra Adeline Glen. Tymczasem zabójca atakuje po raz kolejny. Morduje następną kobietę, jej ciało bezcześci, a na miejscu zbrodni pozostawia rekwizyty. Włamanie do domu D.D. Warren sprawia, że detektyw nie zamierza pozostawić tego bez odpowiedzi. Mimo kontuzji i bólu prowadzi śledztwo, a doktor Glen zaczyna odgrywać w nim coraz większą rolę.

Lisa Gardner powraca z kolejną częścią przygód detektyw D.D. Warren, a ja jak zawsze jestem zachwycona. Każde spotkanie z jej twórczością sprawia mi ogromną przyjemność. "Nie bój się" to thriller, który wciągnie czytelnika od pierwszych stron, a wszystko to za sprawą niebanalnej i bardzo dobrze przemyślanej fabuły. Nic tu nie jest proste i oczywiste, a ja do ostatniej strony nie byłam pewna, jak skończy się ta historia. Gwarantuję, że podczas lektury nie będziecie się nudzić! Nie wiem, jak Gardner to robi, ale potrafi stworzyć niesamowicie skomplikowaną i interesującą zagadkę kryminalną. Od samego początku intrygowała mnie postać doktor Glen, a historia jej rodziny i choroby wzbudzała we mnie mnóstwo emocji. To, nie ukrywam, pogłębiało moją ciekawość w czasie lektury i sprawiało, że napięcie rosło z każdym kolejnym rozdziałem. Przyjemność z lektury potęguje znakomity styl autorki i kreacja bohaterów. Na nią Autorka kładzie ogromny nacisk. "Nie bój się" to kolejny świetny thriller Lisy Gardner, który mogę polecić z czystym sumieniem. Czytajcie, bo warto!

Sięgając po kolejną odsłonę powieści Lisy Gardner, w której prym wiedzie detektyw D. D. Warren, wiem czego mogę się spodziewać i na co mogę liczyć. I cóż … Po raz kolejny czuję się usatysfakcjonowana, moje oczekiwania zostały zaspokojone z nawiązką …

Tym razem w Bostonie grasuje Różany Zabójca. Psychopata, który przy ciałach swoich ofiar zostawia charakterystyczne symbole, czerwoną różę i szampana. O żeby tego było mało, wycina płaty skóry ofiar i zabiera je ze sobą. Właśnie na miejsce takiej zbrodni dociera Warren i od razu postawiono przed nią nie lada wyzwanie. Kobieta po raz wtóry powraca na miejsce zbrodni, gdzie zostaje zaatakowana przez nieznanego sprawcę i nieźle poturbowana. Przestraszyła się, ale to tylko bardziej utwierdziło ją w przekonaniu, że nie może odpuścić i musi dać z siebie wszystko. Należy się to tym młodym ofiarom seryjnego mordercy. Bo warto dodać, że to nie jedyna zbrodnia w takim stylu. Ale odniesione obrażenia sprawiają, że detektyw nie może powrócić szybko do pracy. I niewiele też pamięta z nocy, w której została zaatakowana. Ale tylko ona może pomóc śledczym. Czy będzie w stanie cokolwiek sobie przypomnieć? A może strach sprawi, że będzie się obawiała o siebie i swoich bliskich i odpuści? Nie może oficjalnie uczestniczyć w dochodzeniu, ale będzie prowadzić prywatne śledztwo w tej sprawie. A gdy okaże się, że to ona jest kolejnym celem sprawcy, nie da za wygraną i nic nie będzie w stanie jej przestraszyć.

A jaką rolę w całej sprawie odegra psychiatra Adeline Glen, której często pacjentką po ostatnich wydarzeniach jest Warren? Siostra Adelaine odsiaduje wieloletni wyrok za morderstwo, a ich ojciec w przeszłości też miał ciemną kartę. Czy upiorna przeszłość tej rodziny ma coś wspólnego z zabójcą? A jak można ocenić dziwne zachowanie pani doktor? Zastanawiające … Musicie wytrwać do samego końca, aby uczestniczyć w finale … Nieoczekiwanym …

Nie bój się to kolejny znakomity i intrygujący thriller Lisy Gardner, gdzie psychologiczne kreacje bohaterów wysuwają się na pierwszy plan. Autorka celnie i wnikliwie kreśli portrety psychologiczne bohaterów, nic nie koloryzująca ani nie upiększając. Wszystko przedstawia takie, jak jest. Obdarte ze złudzeń, suche i szczere. I całość ubiera w efektowną fabułę, pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji i nieprzewidywalnych scen. Emocje są na najwyższym poziomie, nawet na chwilę nie są uśpione czy wyłączone. Cały czas tętno spoczynkowe jest podwyższone, a to wszystko przez nią – Lisę Gardner. To ona jest sprawcą całego zamieszania, tak sobie wzięła do serca dopieszczenie postaci detektyw D. D. Warren, że nawet na chwilę nie odpuszcza, nie pozwala na chwilę relaksu i wytchnienia. I to jest znakomite. Jazda bez pasów, krętą i oblodzoną drogą, wijącą się pośród górskich wzniesień. Kto jest w stanie przetrwać takie wrażenia? Chyba tylko najbardziej odporni psychicznie i wytrwali. A kto do nich należy? To się wkrótce okaże …

Jedno jest pewne, tej lektury nie można odpuścić. Reklamować jej nie ma potrzeby. Kto zna twórczość autorki, ten wie, na co może liczyć. Trzeba mieć duże oczekiwania wobec tej powieści, ale tak naprawdę otrzyma się zdecydowanie więcej ...

Lisa Gardner jest amerykańską autorką powieści kryminalnych. Urodziła i wychowała się w Oregonie, studiowała na Uniwersytecie Stanu Pensylwania. Po opublikowaniu pierwszej książki, która okazała się sukcesem, zajęła się pisaniem na pełny etat. Dotychczas ukazało się dwadzieścia jej powieści. Otrzymała nagrody takie jak „Thriller roku 2010” za książkę „Sąsiad” i „Grand prix de lectrices de ‘Elle’”. Jej powieści ukazały się w ponad 30 krajach.

Na pozór miłosna sceneria, w rzeczywistości miejsce zbrodni. Butelka szampana, czerwona róża i piękna kobieta, która jest … martwa. W dodatku morderca ma bardzo dziwne upodobanie, jakim jest skórowanie swoich ofiar. Detektyw D.D. Warren nie widzi nic romantycznego w obdzieraniu ludzi ze skóry. Gdy wstrząśnięta tym, co zobaczyła, zjawia się drugi raz sama na miejscu zbrodni. Tym razem to ona pada ofiarą mordercy, ale udaje jej się przeżyć. Doznaje jednak bardzo poważnego urazu, który uniemożliwia jej powrót do pracy. Zmuszona zostaje do chodzenia na sesje z psychiatrą – Adeline Glen, która ma pomóc ulżyć jej w bólu.

Tymczasem Różany Zabójca, jak nazywa go prasa, znów atakuje niewinną kobietę. Detektyw Warren postanawia prowadzić własne śledztwo, w którym ważną rolę odgrywa właśnie doktor Glen. Jednakże detektyw D.D. nie wie, czy, aby na pewno lekarka jest jej sprzymierzeńcem, czy może jednak wrogiem. Kim jest Różany Zabójca? Czy psychiatra Glen okaże się przyjacielem, czy może wręcz przeciwnie? Jak detektyw Warren upora się z tą zbrodnią?

Odpowiedzi na te pytania pozna się tylko wtedy, gdy sięgnie się po tę powieść, a szczerze ją polecam. Od pierwszych stron dokładne opisy zbrodni mrożą krew w żyłach. Narastająca akcja i jej stopniowe opisy pobudzają zmysły do tego stopnia, że człowiek się zastanawia czy w jego domu ktoś się nie kryje. Tajemnicze fakty i wiele niewiadomych potęgują ciekawość czytelnika i bezpowrotnie pochłaniają myśli. Ogromna chęć dowiedzenia się co nastąpi dalej, nie pozwala odwrócić wzroku od książki. Treść powieści zmusza do zastanowienia się nad ludzką psychiką i do czego zdolny może być człowiek. Pojawia się pytanie, czy ważniejsze są geny, czy wychowanie? Poznajemy wartość bólu w naszym życiu i jego oddziaływanie na nasz organizm.

Gorąco polecam tę powieść wszystkim zwolennikom thrillerów, nie zawiedziecie się. Fani Lisy Gardner będą szczególnie zadowoleni, ponieważ autorka znów pokazuje swój literacki talent. Jestem też przekonana, że osoby dopiero zaczynające swoją przygodę z tym gatunkiem, wciągną się bez pamięci.

A.L.

Szkolny Klub Recenzenta

Mrok, gęsta atmosfera oraz całkowita nieprzewidywalność prowadzą nas ku odkrywaniu kolejnych wydarzeń w najnowszej odsłonie powieści Lisy Gardner. Czy i tym razem możemy liczyć na intensywną, pełną niebezpieczeństw przygodę podczas której wszystko może się wydarzyć? Zdecydowanie!

Znakiem rozpoznawczym autorki są jej dość obszerne i bardzo dobrze rozbudowane powieści. Tutaj tło wydarzeń króluje na równi z aktualnymi dramatami a czytelnik powoli zyskuje szansę na poznanie wszystkich detali związanych nie tylko z prowadzonym śledztwem, ale i prywatnymi sprawami bohaterów. Nie pojawiają się przy tym nudnawe momenty, gdy przekraczamy granicę pościgu za psychopatą, ponieważ autorka idealnie wszystko równoważy, pozwala nam się zaangażować i dokładnie pokazuje, że prywatne doświadczenia zawsze mają konkretny wpływ na przebieg prowadzonych działań.

Fabuła typowo kryminalna nawiązuje do jednego z moich ulubionych motywów w tym gatunku: seryjnego mordercy z problemami psychicznymi. Taki bohater jest wówczas podwójnie nieprzewidywalny, zdolny do wszystkiego i w dodatku pozbawiony wszelkich zahamowań. Ten, który spędza sen z powiek detektyw D.D. Warren wypracował pewien styl i na miejscu morderstwa pozostawia po sobie czerwoną różę oraz butelkę szampana. Niestety to nie koniec wyzwań dla detektyw, która pada ofiarą wypadku i traci pamięć, w momencie, gdy akurat jako jedyna miała szansę zapamiętać twarz psychopaty. Czy to on zepchnął ją ze schodów? A może zagadka jest jeszcze bardziej skomplikowana niż nam się wydaje?

Oczywiście, że jest. Lisa Gardner nie byłaby sobą, gdyby nie kluczyła w świecie domysłów, nieoczekiwanych zwrotów akcji czy gęstej, mrocznej atmosfery. Czytelnik od początku ma poczucie, że nie wiedzieć kiedy z najmroczniejszego konta wyskoczy na nas prawdziwe zło, ale to tylko napędza nas do przerzucania kolejnych stron i delektowania się fabułą bogatą w liczne motywy, wątki oraz przywołującą wiele dobrze wykreowanych bohaterów, którzy mają sporo do powiedzenia. Nic w tej historii nie pojawia się bez przyczyny, wszystko wydaje się mieć podwójne znaczenie a mimo naszych wstępnych założeń finał i tak zaskakuje.

Czas spędzony przy twórczości Lisy Gardner zawsze jest czasem dobrze zainwestowanym. Trudno pomyśleć, że kiedyś nie mogłam porozumieć się z twórczością tej autorki, bo dziś czytam wszystko co wyjdzie spod jej pióra i jestem po prostu zachwycona! "Nie bój się" przeczytałam w dwa wieczory angażując się w wydarzenia bardziej niż mogłam przypuszczać a D.D. Warren stała się jedną z moich ulubionych detektyw. To jedna z ciekawszych kryminalnych serii, która ma w sobie wiele emocji, jest doskonale dopracowana i prezentuje sobą coś więcej niż pustą treść, więc każdemu rządnemu przygód - ogromnie polecam!

Dwie siostry. Dwa światy. Dwie zbrodnie.

Każde kolejne spotkanie z twórczością Lisy Gardner i detektyw D. D. Warren sprawia mi ogromną przyjemność i niesie olbrzymią czytelniczą satysfakcję. Autorka ma wspaniałą wyobraźnię, wie, jak zainteresować i zatrzymać czytelnika, a swoje historie przedstawia przy pomocy lekkiego pióra i znakomitego stylu. Takie połączenie po prostu musi być gwarancją sukcesu.

Jeszcze do niedawna nie rozumiałam zamiłowania innych czytelników do książkowych serii. Lubiłam opowieści zamknięte w jednym tomie, które pozwalały mi już za chwilę poznać innych bohaterów, nowe wydarzenia i rzeczywistości. Tymczasem , kiedy poznałam bliżej detektyw D. D. Warren, bardzo szybko zmieniłam zdanie. Odważna, bystra i zdeterminowana policjantka przyciągnęła mnie niczym magnes. Próbując dotrzymać jej kroku przy rozwiązywaniu kolejnych spraw, obdarzyłam ją szczerą sympatią, na czas lektury przenosząc się do jej świata i zapominając o własnych sprawach.

Każda następna powieść Gardner jeszcze bardziej zbliża nas do pani detektyw. Jej szczerość i autentyczność, problemy na gruncie zawodowym i prywatnym, upływający czas, który odciska się na jej życiu- te elementy dodają tym powieściom realizmu i pogłębiają nasze przywiązanie do D. D. i jej policyjnej codzienności. Mam wrażenie, że pisarze kryminalni zbyt rzadko pozwalają, by na pierwszy plan wysunęły się kobiety, świadomie lub nie, spychając je w cień. Tymczasem Gardner wierzy w swoją bohaterkę i raz za razem pozwala, by umilała ona czas sympatykom mocnych opowieści.

Gdyby zapytano mnie o polecenie dobrego kryminału lub thrillera, bez wahania wskazałabym ten tytuł. Historia łączy bowiem razem wszystko to, co uwielbiam w podobnych opowieściach. Od pierwszych stron sporo się dzieje, a kolejne rozdziały wypełnione zostały tajemnicami i emocjami. Choć w opowieści tej zbrodnia zajmuje odpowiednie sobie miejsce, a rozlew krwi również ma się dobrze, to tym razem Gardner zaskoczyła mnie mocnym naciskiem na psychologię. Głębiej niż zazwyczaj sięgnęła do umysłu bohaterów, bardziej skupiając się na ich uczuciach i motywacjach. Takie podejście zrobiło na mnie ogromne wrażenie i sprawiło, że całość nabrała jeszcze wyraźniejszego charakteru.

Autorka przyzwyczaiła mnie do tego, że zawsze stawia sobie poprzeczkę bardzo wysoko. I tym razem także spisała się na medal oferując intrygującą i niebanalną kryminalną historię. Zawiła i skomplikowana fabuła, psychologiczne tło, trudna przeszłość, rodzinne więzi, mocne charaktery i nutka okropności. Czy można chcieć czegoś więcej? Cieszyłam się tą opowieścią na każdym jej etapie. Szukałam winnych, rozgrzeszałam innych, próbowałam poznać wszystkie odpowiedzi i samodzielnie rozwiązać zagadkę. Na czas lektury stałam się detektywem amatorem, walcząc nie tylko z książkowymi upiorami, ale także ze sobą.

„Nie bój się” to kolejny fantastyczny tytuł w dorobku Gardner. Mogłabym zachwalać tę powieść jeszcze długo. Nie chcę jednak przy tej okazji zbyt wiele Wam zdradzić. Przekonajcie się na własnej skórze, co kryje się w książkach tej autorki. Pozwólcie się zaskoczyć. Ani przez chwilę nie pożałujecie.

Różany Zabójca, to on sieje postrach wśród mieszkańców Bostonu. Zabija młode kobiety, okalecza w charakterystyczny sposób i zostawia swoje znaki rozpoznawcze: róże, kajdanki i szampana.

Sprawą zajmuje się detektyw D.D. Warren. Podczas oględzin mieszkania pierwszej ofiary zostaje zepchnięta ze schodów i kontuzjowana. Na domiar złego, to mogła być jedyna szansa śledczych na schwytanie seryjnego zabójcy. Detektywi zaczynają nierówną walkę, w której stawką jest życie kolejnych kobiet. Kto wyjdzie z niej zwycięsko?

„Nie bój się” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że tego się nie spodziewałam. Czytając zapowiedź książki myślałam, że czeka mnie śledztwo jakie już znam z innych książek, jednak autorka mnie zaskoczyła. Książce nie brakuje brutalności. Tutaj nie ma owijania w bawełnę. Obok seryjnego zabójcy mamy również bardzo ważne dla całej fabuły wątki poboczne. Rodzinne tajemnice wychodzą na światło dzienne, konsekwencję będą ogromne.

Autorka stworzyła świetną intrygę. Od pierwszych stron daje się wyczuć unoszący się w powietrzu ciężki klimat powieści, który nadaje jej charakteru. Zakończenie to jak przejażdżka rollercosterem. Emocje mieszają się ze sobą a wątki zaczynają tworzyć spójną całość.

Z ogromną ciekawością sięgnę po poprzednie i kolejne książki autorki. Myślę, że warto!

Jedna z moich ulubionych zagranicznych autorek Lisa Gardner i tym razem mnie nie zawiodła. W jej najnowszym dziele "Nie bój się" tyle się dzieje, że aż nie mogłam spokojnie usiedzieć. Bałam się o naszą cudowną bohaterkę D.D. Warren. Jej życie po raz kolejny było zagrożone. Do końca książki nie byłam pewna czy wyjdzie z tego żywa. Pewien morderca wrócił na miejsce zbrodni, w którym nasza D.D. prowadziła czynności. Tak ją załatwił, że cały czas ma problemy z bólem. W jego złagodzeniu pomagam jej pewna pani psychiatra Adeline Glen.

Kim jest Adeline Glen? Poznając jej historię, byłam przerażona. Dziewczyna urodziła się ze straszną chorobą. Na skutek mutacji genu SCN9A nie odczuwa bólu. Nie wie kiedy ma gorączkę. Co chwilę musi sprawdzać swój stan zdrowia oraz czy nie doznała jakichś urazów. Ma o trzy lata starszą siostrę Shanę, która w wieku czternastu lat dokonała pierwszego zabójstwa na 12-letnim chłopcu. Trafiła za to za kratki. Prawdopodobnie nigdy nie wyjdzie na wolność, ponieważ w więzieniu zabiła kolejne trzy osoby. Ich biologiczny ojciec to seryjny morderca Harry Day. Na szczęście już nie żyje. Czy to dzięki swojej rodzinie Adeline postanowiła zostać psychiatrą? Dodam, że ta bohaterka również nie jest idealna. Czy zachowanie biologicznego ojca miało wpływ na zachowanie jego córek? Przekonajcie się o tym czytając siódmy tom rewelacyjnej serii z detektyw D.D. Warren "Nie bój się".

W Bostonie grasuje seryjny morderca nazwany "Różanym Zabójcą". Co robi? Poluje na piękne i młode dziewczyny. Oskórowuje je i zostawia przy ich ciałach różę i szampana. Kim jest ten psychopata? Czy to może jest naśladowca Harrego Daya? Komu zależy, żeby świat o nim usłyszał?

Detektyw sierżant D.D. Warren będzie miała ręce pełne roboty. Nie dość, że musi zmagać się z potwornym bólem, dzięki któremu boi się przytulić własnego synka to jeszcze musi być bardzo ostrożna. Seryjny morderca jest bliżej niż myśli i niestety poluje na nią. Już raz przez przypadek udało mu się ją dopaść. Kolejnego z nim spotkania nie będzie w stanie przeżyć. Czy w tym tomie D.D. Warren straci życie?

Pozostawiam was z pytaniem, czy jej psychiatra Adeline Glen chce pomóc, czy zaszkodzić D.D.?

Lisa Gardner stworzyła kolejne wspaniałe dzieło, które po raz kolejny mnie zaskoczyło. Ani przez sekundę nie byłam w stanie się nudzić. Autorka w idealny sposób o to zadbała. Tym razem fabuła jest nieziemska. Mieliśmy seryjnego mordercę, a teraz mamy jego naśladowcę. Czy trafnie wytypujecie psychopatycznego mordercę? Czy Różany Zabójca poniesie konsekwencje swoich czynów?

Bardzo bałam się o moją ulubioną bohaterkę. Nie mogłam patrzeć, jak męczy się ze swoim bólem. Miałam nadzieję, że psychiatra pomoże jej go poskromić.

Doskonała akcja, ciekawa fabuła i jak zwykle dobrze przedstawione dwie bohaterki sprawiły, że tę powieść czytałam dosłownie jednym tchem.

Jeżeli jeszcze nie znacie naszej bohaterki D.D. Warren, to koniecznie musicie ją poznać. Nie musicie czytać poprzednich tomów, żeby zrozumieć ten, ale radzę wam je nadrobić. Bardzo dobre thrillery.

Z całego serca polecam "Nie bój się" mommy_and_books.

Bardzo lubię, kiedy w książkach kryminalnych, seryjny morderca zostawia po sobie podpis. Niesie to zawsze wtedy obietnicę smacznej zagadki i daje poczucie pewności, że gdzieś pomiędzy akapitami autorka lub autor da pewną wskazówkę, która naprowadzi na ślad okrutnika. No i tutaj nie było inaczej. A co nowego o D.D. Warren?

Ano, wszystko się komplikuje, bo ktoś szanowną panią detektywkę zrzuca ze schodów i w wyniku solidnego uderzenia kobieta traci pamięć. A ponieważ rzecz miała miejsce na terenie gdzie dokonano zbrodni, możliwe jest, że D.D. widziała mordercę. A ten, obrał ją sobie za cel i planuje zabójstwa na szeroką skalę.

Na Lisę Gardner zawsze można liczyć. Jej thrillery zawsze trzymają w napięciu i rzadko kiedy można odgadnąć kto jest mordercą. Gdyby ktoś bardzo chciał pomarudzić, to pewnie przyczepiłby się do tego, że czasem są schematyczne i ta forma czasem wkrada się do jej powieści. Mnie to nie przeszkadza, ponieważ wątki prowadzone są w sposób niezwykle inteligentny i potrafią zmylić w najmniej spodziewanym momencie.

Autorka posiada niebywałą lekkość w budowaniu napięcia. Zręcznie nim lawiruje, nie pozwala czytelnikowi odetchnąć i napina tę cięciwę do granic możliwości, dzięki czemu trudno jest odłożyć książkę. A potrzeba czytania jest tak silna, że kolejne strony uciekają w mgnieniu oka i historia kończy się szybciej niż założyliśmy.

Jeśli ktoś zna twórczość autorki, to namawiać do czytania nie muszę. Jeśli jednak nigdy nie miał przyjemności, to serdecznie polecam! Można zacząć czytać od początku i powoli poznawać bohaterów, ale można też zacząć w dowolnym momencie.

Obserwując niektóre zbrodnie i modus operandi można wyróżnić wśród wszystkich zwyrodnialców tych, którzy czerpią satysfakcję z zadawania bólu, straszliwie okaleczając swoje ofiary i nieustannie obserwując przesuwanie skali cierpienia, a także tych, którzy okaleczają już po śmierci sycąc się bezgraniczną władzą nad śmiercią. Nawet nie warto dyskutować nad tym, który rodzaj jest gorszy, istotne jest to, że ten drugi jest trudniejszy, jeśli chodzi o czynności policyjne, a co za tym idzie – złapanie sprawcy.

Właśnie dewiantem tej drugiej kategorii jest Różany Zabójca, grasujący w Bostonie. Jego makabryczne praktyki obejmują oskórowanie ciał zamordowanych kobiet, a także stworzenie misternej inscenizacji na miejscu zabójstwa. Kobiety zostają pozbawione skóry w ich własnych łóżkach, zaś stałym elementem wystroju jest butelka szampana na stoliku oraz czerwona róża leżąca na brzuchu.

Pierwsze z tych zabójstw jest prawdziwym szokiem również dla funkcjonariuszy, w tym dla D.D.Warren, detektyw bostońskiego wydziału zabójstw. Najgorsze jest to, że zabójca wydaje się działać niczym duch, nie pozostawiając żadnych śladów, w tym biologicznych. Mimo tego coś na miejscu zbrodni nie daje pani detektyw spokoju, dlatego wraca ona na miejsce, gdzie dokonano tej straszliwej zbrodni. Jednak, mimo policyjnego przygotowania nie spodziewa się, że zabójca mógłby wrócić na miejsce – prawdopodobnie to on właśnie czai się na miejscu i przez niego policjantka spada ze schodów. W efekcie nabawia się skomplikowanego złamania barku który na długo uniemożliwia jej normalne funkcjonowanie.

Aby jakość funkcjonować z bólem, DD.Warren jest zmuszona poddać się terapii, prowadzonej przez Adeline Glen. Chociaż ból dzięki temu nie znika, staje się łatwiejszy do oswojenia. A to istotne, bowiem Różany Zabójca znów uderza i – podobnie jak poprzednio – nie pozostawia po sobie żadnych śladów. Co nim kieruje? Czy to zemsta na kobietach? Jak to możliwe, że nie zostawia praktycznie żadnych tropów? Przekonamy się o tym dzięki niezwykle wciągającej powieści pt. „Nie bój się”, autorstwa Lisy Gardner.

Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka, to przerażające studium zbrodni, a zarazem skrzywionej psychiki człowieka. To jednocześnie lektura, która zachwyci zarówno osoby ceniące sobie powieści kryminalne, sensacyjne, thrillery, jak i wszystkich tych, które poszukują w książkach głębokich pokładów wiedzy psychologicznej.

To już kolejna książka z cyklu o D.D.Warren, która coraz bardziej przekonuje nas o niezłomności pani sierżant. Jednocześnie to lektura o frapującej fabule, szybko toczącej się akcji, gwarantującej niesłabnące emocje. Zanurzenie się w tej powieści, to jednocześnie zanurzenie się w zbrodni, psychopatycznym umyśle mordercy, to przerażająca wizja tego, co może się przydarzyć każdemu. Jednocześnie ze zdumieniem obserwujemy, jak coraz większą rolę w tej zbrodni zaczyna odgrywać osoba doktor Glen i jej siostry. Jak zakończy się ta historia? Ile jeszcze kobiet musi umrzeć, by poznać prawdę o tym, co się stało? Zaskakujące zakończenie to prawdziwa wisienka na torcie, pokazująca nie tylko talent autorki do tworzenia wciągających historii, ale i do umiejętnego stopniowania napięcia. Nic zatem dziwnego, że trudny będzie czas oczekiwania na kolejny tom serii.

Nie bój się…

W Bostonie grasuje psychopatyczny morderca, który obok ciał ofiar zostawia czerwoną różę i butelkę szampana. Gdy detektyw Warren bada miejsce zbrodni ktoś zrzuca ją ze schodów w wyniku czego traci pamięć, a być może to właśnie wtedy widziała twarz mordercy… Gdyby tego było mało to seryjny morderca wziął sobie za główny cel swojego planu samą panią detektyw…

Po książki Gardner mogę sięgać w ciemno, a do serii o D.D. Warren w nowej odsłonie wracam bardzo chętnie.

„Nie bój się” to kolejny świetny thriller na koncie autorki, który wciąga czytelnika w wir wydarzeń. Jak zawsze śledztwo przeprowadzone jest bardzo rzeczowo i świetnie opisane. Autorka swoje książki opiera na bardzo dobrym researchu, dzięki czemu za każdym razem jest w stanie zaskoczyć czytelnika czymś zupełnie nowym. Zycie prywatne Warren przeplata się ze śledztwem w sprawie psychopaty, które poluje na naszą detektyw i inne kobiety z Bostonu. Od samego początku czuć napiętą atmosferę i gęsty klimat. Autorka nie szczędzi dość szczegółowych opisów zbrodni co działa w tej serii zdecydowanie na plus. Obok ważnego śledztwa porusza także wątki zmuszające czytelnika do refleksji i zastanowienia się co jest ważne i co tak naprawdę ma wpływ na nasze życie.

Jeżeli chodzi o bohaterów to jak zawsze mamy do czynienia z silnymi i odważnymi postaciami. Kobiety wykazują się niezwykłą determinacją i swego rodzaju egoizmem. Są to postacie takie jak lubię - z krwi i kości.

„Nie bój się” to bardzo dobry thriller po który warto sięgnąć. Zresztą tak jak i po całą serię o D.D. Warren. Zapewne jeżeli większość z Was sięgnie po pierwszy tom z serii to będzie chciało jak najszybciej przeczytać resztę. Książkę oczywiście jak najbardziej polecam!