Mów mi Win

Oto Win, a raczej Winston Horn Lockwood III. Z pewnością nie trzeba go przedstawiać tym, którzy znają i kochają serię z Myronem Bolitarem. Tym razem jednak to nasz narcystyczny, arogancki, obrzydliwie bogaty, ale i niepozbawiony magnetyzmu Win gra pierwsze skrzypce. Bo przecież naturalnie mu się one należą. Podobnie jak wiele innych rzeczy niedostępnych zwykłemu śmiertelnikowi, z których korzysta bez skrupułów.

Czy takiego bohatera, a raczej antybohatera można polubić? Czy można śledzić z zapartym tchem jego nieprzewidywalne działania i wyczekiwać kolejnych chełpliwych przechwałek? Jeśli napisze o nim Harlan Coben, to bezdyskusyjnie tak.

Bo prócz tak niecodziennego bohatera otrzymujemy jak zawsze u Cobena intrygę równie wciągającą, jak skomplikowaną. Prócz zabójstwa tajemniczego mężczyzny sięgamy w przeszłość rodzinną Wina, uprowadzenia przed laty jego kuzynki i kradzieży dzieł sztuki, a także ataku terrorystycznego, którego sprawców, podobnie jak porywaczy dziewczyny nigdy nie ujęto. Czy te wszystkie wątki mogą łączyć się ze sobą?

Win zrobi wszystko, by wyjaśnić sprawę. Tym bardziej że stać go na wiele więcej niż agentów FBI, a kierowanie się własnymi zasadami okazuje się dużo skuteczniejsze, niż trzymanie się ściśle litery prawa. Z czasem wyłania się obraz rodziny Wina, dla której podstawą jest dbanie o jej członków i reputację. Jak daleko są w stanie się posunąć, na co przymknąć oko, by zachować pozory?

Momentami jest zabawnie, czasem prowokacyjnie, a arogancja i przerost ego głównego bohatera aż bije po oczach, jednak dodaje to i tak niesamowicie ciekawemu wątkowi kryminalnemu sporo pikanterii. Dzięki temu powieść czyta się praktycznie na raz, nie sposób się od niej oderwać.

Uwielbiam czytać kryminały, a Coben jest jednym z moich ulubionych autorów, jeśli chodzi o ten gatunek. Każda jego książka, którą miałam okazję przeczytać, robiła na mnie wielkie wrażenie, dlatego beż żadnych obaw sięgnąłem i po tę najnowszą. Nie zawiodłem się, a pozycja tak mocno przypadła mi do gustu, że przeczytałem ją w przeciągu jednego wieczora, co w moim przypadku jest prawdziwym wyczynem i świadczy o tym, że książka jest świetna. Fabuła była tutaj dość zagmatwana, ale było to akurat mocno na korzyść, bo przecież ten gatunek charakteryzuje się właśnie takimi intrygami i zagadkami. Zachęcam do czytania.

Kryminały autorstwa Cobena czytam już od wielu i wciąż uważam, że autor trzyma dosyć dobry poziom. Nie inaczej jest w przypadku jego najnowszej książki czyli "Mów mi Win", która nie tylko trzyma poziom wcześniejszych powieści napisanych przez autora, ale nawet go troszkę podnosi. W tym thrillerze kryminalnym wszystko jest naprawdę dobrze napisane: bohaterowie, intryga, fabuła, dialogi. To wszystko sprawiło, że tę książkę czytało mi się naprawdę dobrze i szybko. Wiem, że powieść rozpoczyna nowy cykl literacki zatytułowany "Windsor Horne Lockwood III" i osobiście nie mogę się już doczekać kolejnych tomów przygód Wina. Gorąco polecam.

Tym razem mamy do czynienia z zupełnie nowym obliczem Harlana Cobena. Główny bohaterem został Win.

Przed laty w rodzinie Wina wydarzyło się coś co sprawiło, że jego kuzynka postanowiła zająć się dobroczynnością. Zanim jednak do tego doszło wuj został zamordowany, a ona uprowadzona. Czy tak było naprawdę? Minęło jednak wiele lat i zamordowany został jeden z potencjalnych sprawców, odnaleziono też obraz, który należał do rodziny. Win postanowił odkryć sekrety na własną rękę.

Ta pozycja Harlana Cobena jest bardzo ironiczna, całość fabuły toczy się wokół bogatej rodziny z sekretami. Co jakiś czas są ujawniane nowe fakty, które pokazują, że nie wszyscy członkowie familii są bez skaz. Podoba mi się stopniowe dociekanie prawdy, łączenie kilku wątków w jedną spójną całość.

Nie mam wielkiego rozeznania jeśli chodzi o twórczość tego autora. Jego kilka książek z którymi miałam okazję się zapoznać wywarło na mnie jednak spore wrażenie. Są tak skonstruowane, że nigdy nie można domyślić się rozwiązania sprawy przed czasem.

,,Mów mi Win" Harlana Cobena to wciągający thriller, który pokazuje, jak wielki wpływ na nasze działania ma nasza przeszłość oraz że prawda i tak zawsze wyjdzie na jaw.

Harlan Coben w swojej najlepszej odsłonie. „Mów mi Win” to fantastyczny thriller, który trzyma w napięciu od pierwszej strony. Wartka akcja, ciekawa fabuła i dobrze wykreowany główny bohater.

„Mów mi Win” to jest pierwszy tom z cyklu „Windsor Horne Lockwood III”.

Naszym głównym bohaterem jest Windsor Horne Lockwood III, jednak trzeba na niego mówić Win. Jest przystojnym, młodym milionerem. Jest również awanturnikiem. Ma ciekawy charakterek. Trzyma się z typkiem spod ciemnej gwiazdy – Myronem Bolitarem. Dla niego nie ma nic niemożliwego. Zawsze dostaje to co chce.

Poznajemy również kuzynkę głównego bohatera – Patricię. Przed dwudziestoma laty przeżyła niesamowity dramat. Ktoś zamordował jej ojca i porwał ją z rodzinnego domu. Przetrzymywał ją w obskurnej chacie. Jej udało się uciec, innym niestety nie. Dlaczego do tego doszło? Komu zależało na śmierci jej ojca? Dlaczego Patricia została porwana?

To nie wszystko. W obecnych czasach zostają znalezione zwłoki mężczyzny. W jego domu została znaleziona walizka z inicjałami naszego głównego bohatera oraz jego rodziny zaginiony przed laty obraz. Przypadek? Czy Win ma coś wspólnego z tym morderstwem? A może to było samobójstwo? Na te pytania znajdziecie odpowiedź w trakcie czytania powieści „Mów mi Win”.

Win prowadzi prywatne śledztwo dotyczące śmierci tego mężczyzny. Ma pieniądze, więc wszystkie drzwi i okna stoją przed nim otworem. Do jaki wniosków dojdzie? Ktoś tu strasznie ściemnia? Czy nasz główny bohater w porę to odkryje o co tu chodzi? Czy będzie dla niego za późno?

Włosy jeżą się na rękach. Są dreszcze. Powieść pełna emocji. Znakomite zwroty akcji. Nie mogłam przestać czytać. Uwielbiam to w powieściach Harlana Cobena. Jeżeli wy też lubicie dobre pióro tego autora to nie możecie przegapić tego tytułu. „Mów mi Win” na długo pozostanie w mojej pamięci.

Czy sekrety rodziny Lockwoodów ujrzą światło dzienne?

Harlan Coben jest dla mnie mistrzem zagranicznych thrillerów.

Tym razem dostałam powieść, po której szczęka mi opadła i jedynie co mogę powiedzieć to wow – to absolutnie fantastyczna historia. Już nie mogę doczekać się kolejnej części.

Uwielbiacie czytać książki Harlana Cobena lub thrillery - to serdecznie zapraszam do przeczytania „Mów mi Win”.

Z całego serca polecam.

Są antybohaterowie, z którymi od początku czytania się sympatyzuje, ale Win nie okazał się jednym z nich. Zdarzały mi się momenty, w których czułam, że mogłabym się do niego bardziej przekonać. Nie trzeba jednak lubić protagonisty, aby cieszyć się powieścią, a jest to w końcu Coben, człowiek znany z wyczarowywania skomplikowanych, pokręconych i szybkich thrillerów, w których nic nie jest takie, jak się wydaje. Książka dobrze buduje napięcie i zawiera wszystkie, zwroty akcji i niespodzianki, których można oczekiwać od Cobena. Zabawny i wciągający thriller, który sprawił, że mam ochotę przeczytać następny.

Jak ja czekałam na tę książkę! Każdy miłośnik serii o Myronie Bolitarze przebierał nóżkami na myśl, że mistrz Coben puści do obiegu historię dotyczącą samego Wina. Jestem ogromną fanką książek autora, a tego bohatera darzę szczególną atencją ❤️ Gdy tylko "Mów mi Win" dotarła do mnie dzięki wydawnictwu Albatros, wzięłam się od razu do czytania. I gdyby nie mój wyjazd i późniejszy splot wydarzeń, który kompletnie odbierał mi czas myślę, że książkę bym skończyła w jeden dzień. Cudownie się ją czytało!

No i w końcu Win wkracza do akcji! Myron jest już praktycznie na emeryturze, ale ON nie zamierza zwalniać. Nadal przystojny, pewny siebie i obrzydliwie bogaty Windsor Horne Lockwood III wkracza do akcji, gdy pewnego dnia jego rodzina zostaje wmieszana w zdarzenie w przeszłości. I jak zwykle zaczyna się jazda bez trzymanki, a rzeczy, które wychodzą na jaw dziwią oraz ekscytują.

Jak fajnie było znów wrócić do tej historii. Zdecydowanie Win zasługuje na swoją historię. Sposób bycia Wina, jego zachowanie, mądrości i sposób myślenia zawsze powalał mnie na łopatki. Uwielbiam go! I zdaje sobie sprawy, że mogę być nieobiektywna, ale jestem wielką wielbicielką książek Cobena i tutaj pozwalam sobie absolutnie tylko na zachwyt. Sposób pisania autora, to jak zarysował postacie i historie, no dla mnie majstersztyk. Już dawno nie miałam ciarek jak czytałam książkę. I to było naprawdę dobre! Starszy Win podobał mi się chyba jeszcze bardziej. Na każdą wzmiankę o Myronie moja buzia szeroko się uśmiechała. Jeszcze mogłabym tak długo. I myślę, że zrozumie mnie każdy fan książek o Bolitarze. Tego stylu nie da się podrobić. Świetna książka i czekam na kolejną!

Jedyny w swoim rodzaju, wyjątkowy i niepowtarzalny Windsor Horne Lockwood III uzyskał prawo głosu. Nie spodziewałam się, że uwielbiany przeze mnie od lat, ale wciąż owiany pewną dozą tajemniczości bohater w końcu pokaże świat ze swojego punktu widzenia. Harlan Coben zrobił krok w nieznane, ale dzięki temu stworzył nowy odłam swojej nietuzinkowej serii, która rokuje lepiej niż dobrze.

Win to bohater, który do tej pory krył się w cieniu. Skupieni na serii Cobena przede wszystkim śledziliśmy przygody Myrona Bolitara, wiernego druha Wina, który uwielbiał pakować się w kłopoty a którego wybawieniem był zawsze nasz tytułowy bohater. Uwielbiam Wina od samego początku powstania serii z Myronem, ale nigdy przez myśl mi nie przeszło, że to ON mógłby zająć miejsce pierwszoplanowej postaci, bo idealnie stapiał się z tłem a jego mroczna, często tajemnicza i zaskakująca natura była smacznym dodatkiem, który wciąż pozostawał nie do końca odkrytą kwestią.

Bardzo się cieszę, że Harlan Coben postanowił zamienić swoich bohaterów rolami. Moje serce zawsze będzie oddane Myronowi, ale nowa seria z Winem już poprzez pierwszy tom wysoko podniosła poprzeczkę. Na próżno szukać w innych lekturach tak niecodziennej osobowości, człowieka o dwojakiej naturze, wiernego przyjaciela i bezwzględnego mordercę, który uwielbia stawiać na swoim. Win zawsze wydawał się w tym duecie tym "złym policjantem", kimś kompletnie pozbawionym empatii, emocji, zrozumienia i przede wszystkim miłości. Obawiałam się lektury opartej na jego historii, bo nie chciałam, żeby od razu wszystkie nieodkryte dotąd fakty znalazły swoje uzasadnienie, ale moje obawy były zupełnie niepotrzebne - mistrz thrillera i kryminału napisał książkę od której wręcz nie można się oderwać a po zamknięciu ostatnie strony w głowie mamy więcej pytań niż odpowiedzi a w tle pojawia się przemożna chęć jak najszybszego poznania dalszych losów Wina.

O czym jest seria z tym intrygującym bohaterem? Coben nie zmienia swojego spojrzenia na pisane historie, ponownie wprowadza nas w kryminalną przygodę, którą odkrywamy krok po kroku a zmienia się jedynie pierwszoplanowy bohater. Patricia Lockwoodów została porwana przed dwudziestoma laty. Okradziona i przetrzymywana na odludziu w końcu zdołała się uwolnić. Dziś, po latach, jej przedmioty odnajdują się w apartamencie zamordowanego mężczyzny. FBI wkracza do działania, by rozwiązać tajemnicę nie tylko aktualną, ale i tą zapoczątkowaną przed laty, ale to Win będzie tym, który najwięcej zdziała. On w końcu nie tylko ma prywatny związek ze sprawą, ale i wymierza sprawiedliwość według własnych zasad.

"Mów mi Win" to lektura, której nikt nie może przegapić. Fani Harlana Cobena będą zachwyceni, ponieważ mistrz napisał książkę w szczycie swoich możliwości. Zwolennicy kryminałów i thrillerów docenią kunszt i wykonanie, a wszyscy bez wyjątku zachwycą się kreacją głównego bohatera, wszechobecną zagadką, wyjątkowym klimatem, mnóstwem skrajnych emocji oraz - co w książkach Cobena cenię ogromnie - smacznym poczuciem humoru. Ogromnie cieszę się, że autor postanowił dać głos Winowi i zrobił to w naprawdę godnym stylu jedynie delikatnie zdradzając niektóre szczegóły na temat Wina, ponieważ ON sam wciąż pozostaje tym złym, mrocznym i bezwzględnym, ale tym razem jakby bardziej ludzkim. Mam nadzieję, że nie przyjdzie nam czekać na kolejną jego przygodę, ponieważ już wypatruję drugiego tomu z niecierpliwością.

Hej, cześć i czołem! 🤓

Macie swoją ulubioną pisarkę albo ulubionego pisarza?

⭐RECENZJA⭐

W niewyjaśnionych okolicznościach zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Ale nie to jest najgorsze. Uwagę policji przykuwa teczka z inicjałami WHL3 oraz pewne płótno. Oba te przedmioty zostały kilka lat wcześniej skradzione rodzinie Wina. Ów mężczyzna robi wszystko, żeby połączyć martwego mężczyznę z wydarzeniami sprzed lat. Czy uda mu się dowieść, co stało się w poprzednich latach? A może jego rodzina skrywa jakieś okropne tajemnice, o których Win nie ma pojęcia?

😳

Za sobą mam po raz kolejny powieść mistrza @harlancoben. Tym razem pisarz zabrał mnie w nietuzinkową historię, pełną niewiadomych, akcji i jej zwrotów oraz sytuacji, które powodują, że człowiek zbiera szczękę z podłogi 😲 Ale również autor momentami gwarantuję nam papkę z mózgu! 🤯 Do teraz nie wierzę w to, co tutaj przeczytałam i zastałam 😳 W tej lekturze możemy poznać lepiej głównego bohatera Wina. W poprzednich książkach autora przewijała się ta postać, ale nigdy nie była jako pierwszoplanowa. I w końcu nadszedł jej dzień! 😁 Win pokazał się od bardzo pozytywnej strony, da się go lubić, ba! Nawet można by było się z nim zakumplować. Uważam, że jego kreacja jest na wysokim poziomie i już nie mogę doczekać się, aż w moje ręce wpadnie kolejna część z Winem w roli głównej. Lubię bohaterów, którzy wiedzą, czego chcą, nie dadzą sobie w "kaszę dmuchać" i mają swoje zasady moralne, których się trzymają. Jeśli chodzi o fabułę, to jest świetnie poprowadzona i wszystko scala się w całość na samym końcu. Nie ma tutaj przypadku, czegoś niepotrzebnego, wszystko jest po coś. Z tej powieści wylewa się wiele napięcia, a czytelnik chce wiedzieć więcej i więcej. Język i styl napisanej lektury jest świetny. Pisarz ma do tego dar, tutaj nie mam wątpliwości! Polecam! Ja z tą lekturą spędziłam świetny czas i wiem, że nieraz do niej wrócę! 🤓

😳

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoalbatros 💚

😳

Jestem wieloletnią czytelniczką i fanką powieści Harlana Cobena, Win jest więc mi znajomą postacią. Byłam bardzo podekscytowana, gdy usłyszałam, że będzie książka skupiającą się właśnie na nim. Wielu rzeczy w jego charakterze nie lubię, jest arogancki, sadystyczny, a jego umiejętności społeczne są ograniczone. Z drugiej strony jest niezwykle inteligentny, często wykorzystuje swoje ekstremalne bogactwo, aby pomagać innym, i jest lojalny wobec ludzi, na których mu zależy. Chciałam przeczytać tę książkę bez przerw i udało mi się to zrobić w jeden dzień. Naprawdę nie chciałam, żeby się skończyła, nawet gdy moje oczy walczyłyby pozostać otwarte.

W Upper West Side, na ostatnim piętrze w jednym z apartamentów, znalezione zostają zwłoki mężczyzny. Uwagę policji przykuwa skradziony ponad dwadzieścia lat temu obraz Vemeera i skórzana teczka z inicjałami WHL3. Po raz pierwszy, po tylu latach policji i FBI udaje się wpaść na trop osób odpowiedzialnych za porwanie i przetrzymywanie Patrici Lockwood. Win nie wie, jak skradziona dawno temu walizka i obraz trafiły w ręce ofiary. Kiedy FBI ujawnia, że mężczyzna miał związek z atakami terroryzmu, postanawia wykorzystać wszystkie środki, którymi dysponuje do odkrycia prawdy.

Po rewelacyjnej serii z Myronem, czas na Wina! Nie ukrywam, że bardzo czekałam na tę książkę, bo z tego duetu, to właśnie Windsor Lockwood III jest moim ulubieńcem. Z zapartym tchem śledziłam jego przygody i z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Coben po mistrzowsku buduje napięcie, wie jak wciągnąć czytelnika w opowiadaną przez siebie historię i utrzymać jego zainteresowanie do ostatniej strony. Ja, jak zawsze zresztą, jestem po lekturze zachwycona. Dla mnie "Mów mi Win" to świetna książka, w iście cobenowskim stylu. Jest intrygująco i niepewnie, a kolejne podrzucane przez Autora mylne tropy, tylko wzmagają zainteresowanie czytelnika. Trudno było mi się oderwać od lektury. Znajdziecie tu misternie skonstruowaną intrygę, ironiczne poczucie humoru, wartką akcję i rewelacyjne wykreowanych bohaterów. Czyli wszystko to, za co uwielbiam książki Cobena! Do tego, główny bohater, zapatrzony w siebie narcyz z przerośniętym ego. Win to postać obok, której nie sposób przejść obojętnie. W "Mów mi Win" Autor kolejny raz udowodnił, że w swoich książkach potrafi stworzyć niesamowicie skomplikowaną historię, z niezwykle zaskakującym finałem. Coben od lat trzyma swoje powieści na naprawdę wysokim poziomie, a ja za każdym razem podczas lektury doskonale się bawię. Polecam!

Są rodziny, które kryją wiele tajemnic, a im są większe i starsze, tym sekrety te są bardziej mroczne i jest ich więcej. Zwykle jednak dotyczą one chorób, zdrad czy innych grzeszków, rzadko kiedy mamy do czynienia z prawdziwymi tajemnicami, które mają wpływ na losy kolejnych pokoleń.

A jednak okazuje się, że właśnie takie tajemnice posiada zamożna rodzina Lockwoodów. A konsekwencje tego odczuje między innymi Win, czyli Windsor Horne Lockwood III, cieszący się dość osobliwą reputacją awanturnika, nie mający nic przeciwko siłowym rozwiązaniom problemów. Kiedy zjawiają się u niego agenci FBI, agentka specjalna Karn Young ze swoim asystentem i na dodatek nie chcą zdradzić o co chodzi, Win może zacząć przypominać sobie długą listę przewinień, ale nawet się nie spodziewa, z czym służby do niego przychodzą. Otóż w apartamencie w Upper West Side, zostają znalezione zwłoki mężczyzny. To, co zwróciło uwagę na Wina i jego rodzinę to fakt, że poza ciałem w mieszkaniu były jeszcze dwa przedmioty, prowadzące do tragicznych zdarzeń z przeszłości. Mowa o skradzionym płótnie znanego malarza oraz skórzanej walizce z inicjałami WHL3.

Do tej walizki dwadzieścia lat temu nigdy nie odnalezieni mordercy, kazali się spakować młodej kobiecie, dziedziczce majątku, Patrici. Po zamordowaniu stryja Wina, w ten sposób chcieli zmylić tropy. Morderstwo, którego się dopuścili, to dopiero początek tragedii rodziny – dziewczyna została porwana, a następnie przez kilka miesięcy przetrzymywana w oddalonej od ludzi chacie, zwanej później chatą grozy, gdzie była regularnie gwałcona. Co jednak wspólnego z tym dramatem ma zamordowany mężczyzna? Czy to ON był sprawcą? Czy pozostawione przedmioty mają stanowić wskazówkę?

Odpowiedzi na te pytania, poza funkcjonariuszami, szukać będzie również Win. Niemal nieograniczone środki finansowe mogą mu ułatwić dochodzenie, ale czy będzie mógł powstrzymać się przed działaniem poza prawem? Czy sprawę, której nie potrafią rozwiązać żadne służby, rozwiąże on? Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki pt. „Mów mi Win”, autorstwa Harlana Cobena. Miłośnicy pióra autora pokochają tę opublikowaną nakładem Wydawnictwa Albatros pozycję, która prezentuje typowy dla pisarza styl, niemal niepowtarzalny. Ale również te osoby, które do tej pory nie miały styczności z twórczością Cobena docenią zarówno fabułę książki, jak i samo prowadzenie akcji.

Na uwagę zasługuje tu szczególnie konstrukcja postaci Wina, nieszablonowa i niejednoznaczna. Daleko mu do milionera utracjusza, choć milionerem awanturnikiem jest niezaprzeczalnie. Jednak nawet ON ma swoje zasady, trzyma się też mocno kodeksu moralnego, który nieco odbiega od tego akceptowanego szerzej przez społeczeństwo. Wciągająca historia stanowi tu paradoksalnie tło, które jednak ukazuje w pełni sylwetkę Wina, a jednocześnie pozwala nam wczuć się w sytuację dzięki plastycznym opisom. Nie zabraknie też zagadek, których rozwiązanie może prowadzić do celu, a także takich szczegółów dodających opowieści kolorytu, a jednocześnie budzących niepokój, jak motyw ataków terrorystycznych. To wszystko sprawia, że książkę Cobena pochłaniamy w kilka godzin, czytając łapczywie i pragnąc poznać rozwiązanie zagadki.

Po raz pierwszy spotkałam Windsora Horne Lockwooda III. Nie miałam wcześniej okazji na bliższe spotkanie. Czy to dobrze? Czy wiele straciłam? Nie znam cyklu powieści z Myronem, w których Win się pojawia. Zaczęłam od Mówi mi Win i być może sięgnę po kolejne, wszystko przede mną …

W Upper West Side, w apartamencie na ostatnim piętrze znaleziono ciało mężczyzny.a przy nim skradziony wiele lat temu obraz Vermeera i skórzaną walizkę z inicjałami WHL3, czyli naszego bohatera. Niespodziewanie pojawia się dla śledczych możliwość dotarcia do sprawców zbrodni sprzed wielu lat, czy skradzione przedmioty do nich zaprowadzą. Budzi się mroczna przeszłość rodziny Windsora, trzeba dotknąć spraw trudnych i bolesnych, do których najchętniej nikt by nie wracał. Gdzie prowadzi trop? Gdy na jaw wychodzi, kim był zamordowany, sprawy nabierają nieoczekiwanego obrotu i znacznego przyspieszenia. Win sięga pamięcią daleko i przypomina sobie wydarzenia sprzed lat. Czy to możliwe, aby miały one aż taki związek z bieżącymi wydarzeniami? Realne, aby przez tyle lat chowały się w ukryciu, aby teraz, nieoczekiwanie ujrzeć światło dzienne? Przekonajmy się, jaki most łączy przeszłość z teraźniejszością i czy można nim dojść do prawdy?

Jakim bohaterem dla mnie był Windsor? Nietuzinkowym i nonszalanckim. Pewnym siebie i butnym milionerem. Aroganckim i bawiącym się kobietami. Ale za to bardzo inteligentnym i przekonanym o swojej nieomylności i wyższości. Nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Czy można spędzić z nim czas miło i przyjemnie? Owszem, całkiem ciekawe chwile były u boku WHL III, pełne ekspresji i emocji. Ale to nie jest mój ulubiony bohater. Nie przekonał mnie do siebie, jakoś nie zawładnął moim sercem. Mam nadzieję, że wszystko jeszcze przed nami …

Mów mi Win na pewno przyciąga uwagę czytelnika ciekawą fabułą, szybkim tempem, nieoczywistymi zbiegami wydarzeń i oczywiście kontrowersyjnym bohaterem. Zabrakło mi takich emocji, które sprawiłyby, że nie mogłabym się od niej oderwać, że byłaby nieodkładalna. Niestety, tak nie było, momentami powiewało spokojną nudą i uśpieniem. Wiele intrygujących chwil spędziłam u boku Harlana Cobena, jednak w tym przypadku reguła pomyślności się nie potwierdziła.

Na pewno warto sięgnąć po tę lekturę, aby móc porównać twórczość autora na tle jego znakomitych tytułów, bo takich ma w swojej kolekcji mnóstwo. Czy to jest ten typowy Coben, jakiego znamy? Jak dla mnie trochę zmienił taktykę i uśpił mnie, już się martwię, aby mnie nie zniechęcił do kolejnych tytułów, które już zerkają na mnie i puszczają oczko …

Jeżeli cenicie twórczość Cobena i oczekujecie inności, to polecam, taka jest właśnie ta powieść, zwyczajnie inna …

Nigdy nie ukrywałam, że Coben należy do grona moich ulubionych autorów. Uwielbiam jego przyjazny styl, świetne pomysły i kreacje bohaterów. Możliwość poznania kolejnych historii zawsze niesie ze sobą zaciekawienie, satysfakcję i zwyczajną czytelniczą radość. Tym razem jednak wszystko odbyło się zupełnie inaczej, bo inna postać odgrywa w tym miejscu pierwsze skrzypce.

Każdy, kto choć przez chwilę miał do czynienia z serią o Myronie Bolitarze, kojarzy jego najlepszego przyjaciela. Win to postać nietypowa i niebanalna, nie sposób przejść obok niego obojętnie. Wszystkie wtrącenia, które dotychczas pojawiły się na jego temat i sceny z jego udziałem pozwoliły mi wyrobić sobie już o nim jako takie zdanie, ale przyjrzenie się mu bliżej, w całkiem odrębnej historii, stanowiło dla mnie dużą gratkę.

To, co zobaczyłam, bardzo przypadło mi do gustu. Coben pozwolił mi bowiem nie tylko lepiej poznać tego bohatera, ale także spojrzeć na niego z innej perspektywy. Dzięki temu nie tylko otrzymałam książkę, której akcja została zbudowana wokół interesującej postaci, ale również mogłam spojrzeć na wszystko innym, świeżym spojrzeniem. Niewątpliwie powieść ta różni się od swoich poprzedniczek, w dużej mierze właśnie za sprawą zbudowania fabuły wokół Wina i jego rodziny.

„Mów mi Win” to rodzinne tajemnice i powroty do przeszłości. Nierozwiązane sprawy, które stają się jeszcze bardziej skomplikowane i nowe tropy, które są niemniej uciążliwe. Takie motywy działają na mnie niczym magnes. Zbrodnia, emocje i pieniądze to połączenie, któremu nie sposób się oprzeć. Szczególnie, gdy taką kryminalną mieszankę oferuje jeden z najlepszych przedstawicieli gatunku.

Nie bez znaczenia pozostaje tutaj także wybór narracji. Oddanie głosu głównemu bohaterowi pozwala czytelnikowi bardziej się zaangażować w poznawaną historię. Podążamy za Winem próbując rozwikłać zagadki, połączyć tropy, uszeregować dane. Śledzimy jego tok myślenia, zadajemy pytania, korzystamy z jego pieniędzy. Niecierpliwie przeskakując od jednego rozdziału do kolejnego, stajemy się świadkami historii, która przedstawiona została żywo, obrazowo, z pomysłem. Nowa powieść Cobena to źródło czytelniczej rozrywki i możliwość oderwania się od własnych spraw na czas trwania lektury.

„Mów mi Win” to kolejny wspaniały tytuł w dorobku autora. Przemyślana historia została zgrabnie ujęta przyjaznym czytelnikowi słowem. Rozwój fabuły okazał się nieprzewidywalny, a zakończenie dobrze komponowało się z całością. Coben to autor, który dostarcza swoim czytelnikom dokładnie to, czego oczekują. Przyjemności i emocji płynących z lektury i komfortu w czasie czytania. Polecam.

Nawet nie wiecie jak się cieszę, że Windsor Horn Lockwood III doczekał się własnej serii! Tym razem autor naprawdę nie zawiódł, a Win dostał swój głos przepełniony ironią, sarkazmem i specyficznym poczuciem humoru.

Fabuła jest dynamiczna, ciekawa, skomplikowana i z całą pewnością pokręcona. Niejednokrotnie zwroty akcji zaskakują, a napięcie jakie buduje Coben sprawia, że thriller ten dosłownie się pochłania. Teoretycznie otrzymujemy kilka watków, które mają ze sobą wiele wspólnych elementów. Jednak czy aby na pewno się łączą?

Win to taka mieszanka Batmana z Sherlockiem Holmesem. Nieprzeciętnie inteligenty, ze skłonnościami do przemocy, ale i pomocy. Nie można także zapomnieć o jego bogactwie. Portret tego bohatera jest naprawdę skomplikowany, ale ze wszystkimi swoimi cechami i dociekliwością jest niezwykle skuteczny w swoich działaniach. Jakich? Przekonajcie się sami! Bądź co bądź w jego mniemaniu bardzo sprawiedliwych i słusznych. Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło i takich odpowiedzi na wiele pytań się nie spodziewałam.

Jak już wspomniałam Coben po raz kolejny nie zawodzi. „Mów mi Win” to książka na którą bardzo długo czekałam i wiele mi wynagrodziła. Całość czytało się świetnie i książkę mogę polecić każdemu miłośnikowi thrillerów. Polecam.

FBI znajduje zwłoki mężczyzny. Oprócz ciała na miejscu znajdują drogocenny obraz Vermeera oraz skórzaną teczkę z monogramem WHL3.

Win potwierdza, że to obraz skradziony przed laty jego rodzinie. Teczka również należała do jednego z Lockwoodów.

Zarówno Win jak i FBI starają się odkryć powiązanie między martwym mężczyzną, a tragicznymi wydarzeniami w rodzinie Lockwoodów.

Win'owi nie brakuje ani środków ani determinacji, aby dowiedzieć się co na prawdę zaszło w jego rodzinie.

"Mów mi Win" to książka, na którą bardzo czekałam. Cobena uwielbiam i jego książki biorę w ciemno. Tym bardziej, że tym razem główne skrzypce gra bohater z serii o Myronie Bolitar.

Windsor Horne Lockwood III do tej pory był postacią drugoplanową. Trochę tajemniczą i fascynującą. Wiadomo było, że jest przystojny, bogaty i z przyjemnością wykonywał czarną robotę.

W "Mów mi Win" poznajemy bliżej jego, jego rodzinę i jej sekrety. To postać bardzo charakterystyczna. Jest cyniczny, narcystyczny, a sprawiedliwość według niego, nie idzie w parze z prawem. Woli sam ją wymierzyć.

Jeżeli chodzi o fabułę, to dla mnie to Coben w najlepszym wydaniu. Tajemnica goni tajemnicę. Intryga jest skomplikowana i trudna do rozszyfrowania.

Ja jestem na tak i chcę więcej.

Czytelnicy znający twórczość autora wiedzą, że pisze dość schematycznie. Niemniej jednak konstrukcja książki i jej fabuła jest tak interesująca i przewrotna, że nie sposób się tu nudzić.

Wielbicielom autora polecać nie trzeba, ale nowym, wahającym się czytelnikom polecam gorąco.

Harlan Coben po raz kolejny napisał świetną powieść. Z tym autorem jest tak, że jeśli decydujemy się przeczytać jakąś jego książkę, to zawsze mamy pewność, że trafimy na dobrą literaturę, która nas nie zawiedzie. Jestem świeżo po czytaniu tej pozycji i przyznam szczerze, że dawno już nie spędziłam tak przyjemnego czasu podczas lektury. "Mów mi Win" to pozycja, która wciąga od samego początku i sprawia, że czytelnik nie jest w stanie oderwać się od lektury. Jak na dobry kryminał przystało, sporo jest tutaj intryg, niespodziewanych zwrotów akcji, zagadek i tajemnic. Ogromnym zaskoczeniem było dla mnie zakończenie, które mnie po prostu wbiło w fotel. Totalnie mnie to zaszokowało.

Bardzo lubię czytać kryminały i zawsze chętnie sięgam po tego typu książki. Ostatnio miałem okazję przeczytać najnowszą powieść Harlana Cobena, która zrobiła na mnie spore wrażenie. Ten autor jest dla mnie zawsze gwarantem tego, że dostanę nieźle wymyśloną fabułę i świetnie wykreowanych bohaterów. Moje nadzieje się potwierdziły i nie zawiodłem się. Lektura ta okazała się prawdziwym majstersztykiem, wciągnęła mnie niemal od pierwszej strony i do samego końca trzymała w napięciu. Myślę, że jest to jedna z lepszych powieści tego autora, które czytałem. Zachęcam do sięgania po klasyki, bo naprawdę warto.

W ekskluzywnym penthousie w Upper West Side znaleziono zwłoki mężczyzny. Poza ciałem denata śledczy natrafili na skradziony przed laty obraz Vermeera oraz skórzaną walizkę z emblematem WHL3. Oba przedmioty łączą się z pewną nierozwiązaną sprawą, nad którą pracował cały sztab śledczych. Dwadzieścia lat temu Patricia, dziedziczka fortuny Lockwoodów, została porwana podczas napadu na rodzinną posiadłość, w wyniku którego śmierć poniósł jej ojciec. Przez długie miesiące przetrzymywano ją w drewnianej chacie na odludziu, gdzie była systematycznie bita i gwałcona. Pewnego dnia udało jej się uciec, ale policja nie złapała sprawców. Win jest zaskoczony, gdy do jego drzwi puka dwójka agentów FBI, prosząc o pomoc w toczącym się śledztwie. Nowe dowody wskazują, że obie sprawy mają dużo szersze tło i być może po latach uda się ująć brutalnego sprawcę. Win zrobi wszystko, żeby rozwikłać skomplikowaną łamigłówkę i zemścić się za krzywdy, jakie spotkały jego rodzinę…

Z duetu Myron- Win, od zawsze bardziej lubiłam tego pierwszego, był taki zabawny i na swój pokrętny sposób normalny, czego nie mogę napisać o ekscentrycznym i psychopatycznym dziedzicu fortuny Lockwoodów. Byłam ciekawa nowej serii Harlana Cobena, nie od dziś wiadomo, że autor zawsze ustawia sobie wysoko poprzeczkę, Nie mogło być inaczej w tym przypadku. Książka okazała się sporym, ale jakże miłym zaskoczeniem, nie spodziewałam się aż tak intrygującego scenariusza. Przedstawiona w tym tomie historia jest aż nadto rozbudowana, ale za to przedstawiona w odpowiednio, w jasny i klarowny sposób. W końcu udało mi się polubić Wina, a to już coś, został pokazany z zupełnie innej, takiej wręcz sympatycznej strony. Zaproponowana łamigłówka zapewniła mi kilkugodzinną wyśmienitą intelektualną rozrywkę, która skutecznie pobudziła moje neurony. W tym thrillerze nie natraficie na utarte schematy i znane rozwiązania, jest błyskotliwy i kreatywny, przez co przypadł mi do gustu już od pierwszych stron. Nie zabrakło tego charakterystycznego dla książek Cobena napięcia i poczucia niepewności co do tego co dalej się wydarzy. Dzieje się sporo, akcja jest wartka, aż iskry lecą, a taką dynamikę uwielbiam.

Bogactwo ekscentrycznych osobowości i rozbudowana psychologia postaci, to kolejne zasługujące na uwagę elementy. Każdy z bohaterów ma niebagatelną rolę w tym skomplikowanym scenariuszu, trudno jest jednoznacznie ocenić poszczególne osoby. Spodobała mi się ta charakterystyczna, nad wyraz niezobowiązująca atmosfera tej serii, którą zawdzięczam głównie ekstrawaganckiej nonszalancji Wina, który już od pierwszych stron skradł moje czytelnicze serce. Nie zabrakło nawiązań do pozostałych książek Cobena, ale ten thriller można spokojnie czytać bez znajomości pozostałej twórczości autora. Win świetnie poradził sobie w roli głównego bohatera, był nico mniej psychopatyczny, dostrzegłam nawet przebłyski empatii, w roli samozwańczego detektywa radzi sobie świetnie. Doceniam solidną dawkę sarkazmu i czarnego humoru Lockwooda, które to wybitnie wzbogaciły nową serię Cobena. Końcówka była zjawiskowa i wybitnie zaskakująca, dokładnie w stylu autora, który do ostatniej strony pozostawia czytelnika w niepewności. Rzeczy, które na pierwszy rzut oka mogłyby być oczywiste, nigdy takimi nie są i za to kocham twórczość Cobena.

Mów mi Win jest intrygującym thrillerem, który dzięki zastosowaniu wielu niekonwencjonalnych fabularnych technik trzyma w napięciu praktycznie od pierwszej do ostatniej strony. Książka stanowi niezłe wprowadzenie do nowej serii, która pokazuje dobrze znanego czytelnikom bohatera w zupełnie nowym wydaniu. Najnowszy thriller Cobena polecam fanom mocnych wrażeń, którzy docenią wyrafinowanie i wybitny literacki poziom tego tomu.

Ja uwielbiam Cobena i Jego "zakręcone" powieści a "Mów mi Win" to kolejna bardzo dobra pozycja w sam raz na jeden wieczór.

Trzeba przyznać,że Coben diabelnie dobrze lubi gmatwać ale pewnie musi bardzo dobrze mieć rozpisane konspekty,bo w rozwiązaniu ostatecznym ,w końcowych rozdziałach jednak się w tym wszystkim nie gubi.I czytelnika tym samym miło zaskakuje.

Tutaj Coben miło mnie zaskoczył głównym bohaterem.Myślałam,że znów spotkam Mayrona Bolitara,który będzie grał tu pierwsze skrzydła a tu proszę na pierwszym miejscu pojawia się jego przyjaciel Win.I to razem z Winem będziemy kroczyć jego bogatymi ścieżkami,będziemy próbować rozwikłać zagadki i tajemnice,łączyć tropy.Śledzić będziemy jego myśli i odpowiadać na pytania by dać czytelnikowi satysfakcję w łączeniu dowodów i rozwikłaniu zagadki.

Trzeba przyznać,że H.Coben trzyma swoje powieści na wysokim poziomie,a ja czytając dobrze się przy tym bawię.Polecam

Czy zdarzyła się Wam w trakcie lektury książki relacja hate-love z jej bohaterem? U mnie ma to miejsce bardzo rzadko. Niemniej coś podobnego przytrafiło mi się z tytułowym Winem. Mężczyzną równie pociągającym, intrygującym, inteligentnym, co wkurzającym i odpychającym z powodu niektórych decyzji, jakie zdarzyło mu się podjąć, bogatym Narcyzem. Śmiało mogę powiedzieć, że moje pierwsze spotkanie z twórczością Cobena było bardzo udane.

Od pierwszych stron byłam zaintrygowana. Dałam się porwać w wir rozważań Wina, który ma za zadanie rozwikłanie tajemnicy pewnego morderstwa, które ewidentnie ma coś wspólnego z jego rodziną oraz dramatycznymi wydarzeniami z przyszłości. Kiedy FBI ujawnia, że martwy mężczyzna był zamieszany w akty terroryzmu, nasz bohater musi odkryć, co łączy te tak różne sprawy sprzed lat. A jego zaplecze, jako nieoficjalnego agenta, jest naprawdę imponujące. Od tego momentu stajemy się świadkami odkrywania krok po kroku prawdziwej łamigłówki, w której aż roi się od powiązań, ludzi, poszlak, śladów, które w końcu prowadzą do zaskakującego finału. I powiem Wam, że ta droga do poznania zagadki sprzed lat, była najlepsza. Świetnie się bawiłam, jeśli można tak powiedzieć, biorąc pod uwagę niektóre wydarzenia. Coben po mistrzowsku buduje napięcie i zasadza się na zainteresowanie czytelnika, aby wciągnąć go bez reszty w fabułę. Mnogość wątków, często zupełnie nieoczywistych kierunków, w jakich zbacza śledztwo – wszystko to sprawiło, że z niecierpliwością oczekiwałam na kolejne puzzle tej skomplikowanej, momentami szokującej, układanki. Panie Cobenie – właśnie zyskał pan nową fankę.

Podsumowując:

„W życiu dominują szarości”, lecz wydaje się, że w przypadku Wina ta definicja nie obowiązuje. Choć ta powieść była moim pierwszym spotkaniem z Cobenem, muszę przyznać, że niewątpliwe ma ON talent w konstruowaniu zawiłych zagadek, w których mnogość wątków nie przytłacza, a wręcz przeciwnie – wywołuje szereg emocji, które sprawiają, że od jego powieści wprost nie można się oderwać. „Mów mi Win” to skomplikowane sudoku, w którym ciężko jest ułożyć prawidłowo szereg cyfr. Do tego stopnia, że w pewnym momencie łapiemy się na tym, że zaczynamy się zastanawiać, czy autor nie wyprowadził nas w pole. A mimo to próbujemy połączyć kolejne fakty, zebrane przez głównego bohatera. Czy zakończenie zaskakuje? Jak najbardziej. Czy ostatnie ruchy Wina także? Być może... Ten facet, jak i cała fabuła, jest stanowczo przewrotna i chyba to sprawiło, że ta książka tak bardzo mnie zafascynowała. Polecam!

WIN WKRACZA DO AKCJI

Coben powraca z nową książką! Tym razem jednak bohaterem wiodącym nie jest jeden z jego typowych głównych bohaterów, a postać poboczna, tytułowy Win. Ale ponieważ jest to jedna z najciekawszych kreacji, jakie wyszły spoi ręki tego jednego z niekwestionowanych mistrzów thrillera, lektura to kawał naprawdę dobrej zabawy. Zwłaszcza, że fabularnie bynajmniej nie zawodzi.

Win wkracza do akcji, kiedy na Manhattanie zostaje znaleziony trup, a przy nim przedmioty skradzione przed laty rodzinie Wina. Problem w tym, że martwy mężczyzna miał powiazania z zamachami terrorystycznymi, a jakby tego było mało, przeszłość rodu Lockwoodów kryj się sekrety, które lepiej by sekretami pozostały. Zaczyna się zabawa w kotka i myszkę, próba odkrycia prawdy i walka o sprawiedliwość. Tylko, że każdy pojmuje ją nieco inaczej…

Często w popkulturze tak się zdarza, że bohaterowie drugo planowi czy nawet epizodyczni, okazują się być ciekawsi od tych zajmujących główne miejsce. Weźmy filmy Kevina Smitha, w których to poboczni Jay i Cichy Bob tak spodobali się widzom, że doczekali się duch własnych filmów, animacji i serii komiksowej. Albo „Madagaskar”, gdzie show ukradły i pingwiny, i lemury. W „Shreku” wybijali się osioł i Kot w butach, w „X-Men” Wolverine… I długo można by tak wymieniać. Każdy jednak zna takie przykłady i może wymienić własne. W świecie literatury też nie brak podobnych postaci, a w twórczości Harlana Cobena zdecydowanie jest nią Windsor Horne Lockwood III.

Co to za postać? Niepokorny duch, człowiek żyjący według własnych zasad i interpretujący wszystko tak, jak mu odpowiada. A słowa, które padają z jego ust, można by uwieczniać jako cyniczne motta czy złote myśli. I to właśnie ON odróżnia tę powieść, od innych książek Cobena. Pojawiał się już w powieściach poświęconych Myronowi Bolitarowi, z którym się przecież przyjaźni, ale teraz dostał główną rolę i wykorzystuje to w bardzo dobrym stylu. A mi osobiście taka odmiana od typowych cobenowksich postaci przypadła do gustu.

Cała reszta jednak to typowy Coben, co z pewnością ucieszy miłośników jego twórczości. Zbrodnia, zagadka, akcja, szybkie tempo, lekkość stylu, swoboda… Tej lekkości i swobody, nonszalancji niemal, zdecydowanie jest tu więcej, ale i miłośnicy bardziej typowych dla autora tworów będą usatysfakcjonowani. Tradycyjnie nie ma tu głębi, nie ma też psychologicznego nurzania się w umysły i dusze postaci, ale zabawa jest dobra, dobrze napisana i niepozostawiająca miejsca na nudę.

Czyli kolejna dobra pozycja autora dla miłośników mocnych wrażeń. Coś w sam raz na ponure jesienne wieczory z lekturą z dreszczykiem w dłoni. Oby tylko Coben zaserwował nam więcej przygód Wina w przyszłości, bo byłaby z tego ciekawa seria ze sporą dawką cynizmu.

Nie jestem fanką kryminałów i raczej rzadko po nie sięgam. Kilka dni temu skończyłam czytać tę powieść, ale jej wybór okazał się całkowicie przypadkowy. Muszę przyznać, że nigdy wcześniej nie czytałam żadnych pozycji tego autora, choć oczywiście wiele o nim słyszałam. Do książki podchodziłam sceptycznie, ale na szczęście moje obawy okazały się bezpodstawne, a fabuła mocno mnie wciągnęła. Fabuła jest tutaj spójna, logiczna, ale nie jest przewidywalna, co w kryminałach jest sporym plusem. Bohaterowie zostali wykreowani dokładnie, z dbałością o szczegóły. Jeśli chcecie zacząć swoją przygodę z literaturą kryminalną, to zacznijcie od Cobena.

Od lat nie czytałam Harlana Cobena. Kiedyś bardzo lubiłam, szczególnie serię z Myronem Bolitatem, dlatego też postać Windosra Horne Lockwooda nie jest mi obca. Z tym większą chęcią zagłębiłam się w lekturę książki „Mów mi Win”, która przybyła do mnie z księgarni TaniaK[Adres usunięty].

Windsor Horne Lockwood III, czyli Win jest ekscentrykiem, którego nie łatwo lubić. Ma wszystko to, za co można znienawidzić człowieka : jest obrzydliwie bogaty, niesamowicie przystojny, zarozumiały, uważa się za lepszego od większości społeczeństwa i doskonale zdaje sobie z tego wszystkiego sprawę.

Żyje sobie swoim nudnym idealnym życiem do momentu aż odbiera telefon od swojego dawnego kolegi z FBI, który ma dla niego zadanie. Wiąże się one z odnalezionym po latach dziełem sztuki, które należy do rodziny Lockoodów. I ze zwłokami, które zostały znalezione w tym samym mieszkaniu. Okazuje się, że zamordowany mężczyzna był poszukiwany prze ponad 40 lat. W ten sposób Win angażuje się w sprawę szóstki z Jane Street, powraca także sprawa kuzynkami Patricii, o której ta z pewnością chciałaby zapomnieć.

Win jest na tyle skuteczny w śledztwie, że odkrywa tajemnice swojej rodziny, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego. Czy zostaną wyciągnięte na powierzchnię zależy wyłącznie od niego.

Miałam duże oczekiwania co do tej książki. I na początku bałam się, że nie zostaną zaspokojone. Brakowało mi wartkiej akcji, jednak moje obawy były przedwczesne. Mimo, iż trochę to trwało, w końcu doczekałam się takiego Cobena jakiego znam i lubię. Zaczęło się dziać sporo i szybko, nagle Win stwierdza, że już wszystko wie, a ja się dziwie: jak to, przecież ja nie wiem nic?

Fani amerykańskiego pisarza z pewnością nie poczują się zawiedzeni po lekturze tej książki.

(…)- Windsor Horne Lockwood? – pyta kobieta.Od razu wiem, że są z policji, nawet nie muszą pokazywać odznaki. Sadie też się od razu orientuje. Odruchowo wstaje i podchodzi do mnie.(…)

W Beresford, w północno-wschodniej wieżyczce na ostatnim piętrze zostaje znalezione ciało, ale to dopiero początek. W mieszkaniu starego mężczyzny o szarawej cerze jest coś jeszcze – jeden z dwóch zaginionych obrazów należących do Lockwoodów oraz aktówka z inicjałami Wina. Teczka, która znalazła się w szafie nieznajomego, tak naprawdę należała do kuzynki Windsora – Patricii.

24 lata temu dwaj mężczyźni zamordowali jej ojca – Aldricha i porwali Patricie i kazali jej się spakować w tę teczkę. Po tygodniu odnaleziono ją w szopie zwaną teraz „chatą grozy ”. Było to brutalne porwanie, sprawcy połamali jej nos, kilka żeber i zgwałcili ją, a przynajmniej tak twierdziła. 7 miesięcy po tym wydarzeniu skradzione zostały obrazy Vermeer i Picasso. Win uważa, że sprawcami są te same osoby. Windsor otrzymuje telefon od dawnego przyjaciela zwanego P.T i zaczynają wspólne śledztwo. Każde nowe informacje, które otrzymuje, dosłownie zwalają go z nóg. Jak myślicie, czy nieznajomy ma związek z tymi sprawami?

Jest to moje pierwsze spotkanie z Harlanem Cobenem. Słyszałam o nim i o jego książkach wiele pozytywnych opinii. Mów mi Win przykuło moją uwagę szczególnie, choć tak naprawdę sama nie wiem dlaczego.

Cała recenzja na: CzasoStrefa

"Mów mi Win" jest początkiem nowej serii od Harlana Cobena, w której czołową postacią jest Wind­sor Horne Loc­kwo­od III czyli po prostu Win. Naj­lep­szy kum­pel znanego niektórym My­ro­na Bo­li­ta­ra. Niezwykle pewny siebie, bezczelny typ, który za­wsze do­sta­je to, czego chce, a pozwala mu na to bogactwo, władza i inteligencja. Sprawiedliwość - owszem ale tylko na jego zasadach.

Znaleziono zwłoki męż­czy­zny po­wią­za­nego z pewnym zamachem i historią rodziny Wina, a ten zrobi wszystko, by ta mroczna jej część, nigdy nie ujrzała światła dziennego.

Od pierwszych stron akcja wartka i ostra jak żyleta. Każdy rozdział zakończony w taki sposób, że po prostu nie masz wyjścia i musisz czytać dalej - to stały zabieg w repertuarze Cobena, który sprawdza się za każdym razem. Choć początkowo sprawa nie wydała mi się interesująca, to z każdą kolejną stroną nabierała rumieńców. Historię śledzimy z perspektywy tytułowego bohatera. Niezwykle kontrowersyjna postać, która od początku budzi ogromne emocje. Król Świata - doskonale wie, że może wszystko... i robi to. O dziwo polubiłam go, bawił mnie jego sposób bycia. Z wierzchu pozer, w środku humanista. I choć autorowi zdarzyło się popełnić lepsze książki, to jednak ta nie wypada najgorzej.

"Mów mi Win" to początek serii poświęconej bohaterowi znanemu czytelnikom z cyklu z Myronem Boltairem. Jeżeli poznaliście go wcześniej – wiecie, czego można się spodziewać. Jeżeli nie… nie wiem, czy chcielibyście mieć z nim osobiście do czynienia 🙂

Co innego w książce. Tego bohatera można kochać lub nienawidzić, jednak obojętnie, jakie budzi uczucia – intryguje. Zarozumiały, bezczelny i przebiegły. Obrzydliwie bogaty, przystojny i ponadprzeciętnie inteligentny. Czy śledztwo, które prowadzi, mogłoby być nudne?

Intryga została oparta na wielu wątkach: morderstwach, porwaniu, rodzinnych tajemnicach, kradzieży cennych obrazów. Autor jednak wiedział co robi – w tej książce nic nie dzieje się bez przyczyny. I, chociaż czasami zdarzyło mi się pogubić pośród wielu bohaterów, Coben pomagał szybko się odnaleźć. Śledztwo samo w sobie było wyjątkowe, bo kto inny, jak nie Win, może mieć tak nieograniczone możliwości.

Ci, którzy nie poznali wcześniej bohatera, nie będą mieli żadnych problemów z odbiorem powieści. To całkiem nowa sprawa i nowe oblicze Wina.

Narracja jest prowadzona w pierwszej osobie, więc na wylot poznamy tego wyjątkowego bohatera. Akcja jest wartka, a jeżeli śledztwo w którymś momencie musi zwolnić, Autor absorbuje czytelnika przemyśleniami Wina. Dzięki temu książkę trudno odłożyć dopóki nie dotrze się do zakończenia.

A jeśli o zakończenie chodzi – tu zaskoczenia nie będzie. Harlan Coben po mistrzowsku doprowadza do rozwiązania intrygi.

"Mów mi Win" to książka, przy której świetnie się bawiłam. Winsdoor Lockwood to chyba najlepszy bohater, jakiego wykreował Harlan Coben. Ponadto efektowna intryga, świat oczami bogacza i doskonały plot twist – Autor i tym razem mnie nie zawiódł 🙂

Harlan Coben, został moim ulubionym autorem, właśnie po tym, jak przeczytałem tę książkę. Powieść ta ma wszystko, co moim zdaniem, powinien zawierać idealny thriller kryminalny, czyli: interesującą historię, ciekawie wykreowanych bohaterów, zwroty akcji oraz dialogi. Pierwszą część z zapowiedzianej przez autora trylogii, której głównym bohaterem jest Windsor Horne Lockwood III, przeczytałem w jeden dzień z ogromną przyjemnością. Jedynym minusem tej książki jest to, że jest to dopiero właśnie pierwszy tom trylogii, po którym wprost nie mogę się doczekać kolejnego. Gorąco polecam tę książkę, naprawdę warto ją przeczytać.

Znacie to uczucie, kiedy okazuje się, że wasz ulubiony autor wydaje nową książkę i to z ekscentrycznym, pobocznym bohaterem w roli głównej? Chyba nie może być nic lepszego! Sprawy jednak nieco się komplikują, gdy po przeczytaniu powieści zdajecie sobie sprawę, że czasami jest lepiej, jak postać poboczna zostaje postacią poboczną. A doskonale utwierdził nas w tym przekonaniu Harlan Coben w swoim najnowszym thrillerze pt. "Mów mi Win".

Tym razem w roli głównej Win, czyli Windsor Horne Lockwood III! Dobrze nam znany milioner i awanturnik, najlepszy kumpel Myrona Bolitara. Król życia, który zawsze dostaje to, czego chce.

Przed dwudziestoma laty dziedziczka fortuny Lockwoodów, Patricia, została uprowadzona podczas napadu na rodzinną posiadłość. Przez wiele miesięcy przetrzymywano ją w chacie na pustkowiu. Patricii udało się uciec, lecz jej oprawców nie schwytano, nie odzyskano również rodzinnych pamiątek, które zostały skradzione podczas porwania.

W Upper West Side, w apartamencie na ostatnim piętrze znaleziono ciało mężczyzny. Oprócz zwłok uwagę policji przykuwają dwa przedmioty: skradzione płótno Vermeera i skórzana walizka.

Windsor Horne Lockwood III lub Win – jak nazywają go przyjaciele – nie wie, jak skradzione dawno temu jego walizka i obraz trafiły w ręce ofiary zagadkowej zbrodni. Gdy FBI ujawnia, że martwy mężczyzna stał również za aktami terroryzmu, Win musi odkryć, co łączy te tak różne sprawy sprzed lat. Na szczęście ma do dyspozycji trzy rzeczy, których brakuje FBI: osobisty związek z co najmniej jedną ze spraw, nieograniczone środki finansowe i możliwość wymierzenia sprawiedliwości według własnych zasad.

Ogólnie rzeczy biorąc, nie miałam dużej styczności z dziełami Cobena, lecz po przeczytaniu mnóstwa pozytywnych opinii w Internecie o jego dziełach, nie trudno domyślić się, że jest jednym ze sławnych i wysoko ocenianych autorów kryminałów.

Przyznam bez bicia, że czytając Wina, jakoś tego nie czułam.

Nie mam wątpliwości co do tego, że główny bohater został wykreowany świetnie. Oryginalny, intrygujący i z krwi i kości, podobnie jak reszta, od razu sprawia, iż przez powieść chce się brnąć dalej.

Przytłaczała mnie jednak seria nieprawdopodobnych zdarzeń i brak realizmu. Coben jakby wyssał całą historię z palca, nie przekonując tym samym czytelnika o dynamicznej akcji, jaką stworzył. Sama książka, cóż. Pomińmy fakt, że znacznie odbiega od rzeczywistości i jakiejkolwiek logiki. Z nawału informacji, które otrzymujemy na starcie, też nie jestem zadowolona. Dużo postaci, dużo informacji i zagmatwany splot wydarzeń to coś, co chyba irytuje każdego czytelnika.

Wartości, które przekazuje Coben, skłaniają jednak do refleksji, dlatego nieco szkoda mi oceniać historię spod jego pióra tak nisko. Autor pokazuje nam, że za pieniądze da się teoretycznie załatwić wszystko, łącznie z perswazją wywartą na innych. Ludzie wobec pieniędzy są bezsilni, bo to bogacze są bezkarni. Tak czy siak, jak wspomniałam wcześniej, całość do mnie nie trafiła. Co prawda, były ciekawe momenty, pełne adrenaliny, które zmuszały mnie do użycia swoich szarych komórek, lecz to nie wystarczył, bym uznała tę książkę za ponadprzeciętną w swoim mniemaniu. Nie da się zaprzeczyć, że powyższa pozycja przyciąga uwagę czytelnika przez kontrowersyjnego bohatera, szybkie tempo i nieoczywiste wydarzenia. Niestety przez większość czasu powiewało jednak nudą.

Ciąg dalszy recenzji na blogu czytelnika!

Sporo czytelników zapewne kojarzy Harlana Cobena właśnie z postacią Myrona Bolitara, ale czy ktoś jeszcze pamięta o jego ekscentrycznym przyjacielu? Tym razem to właśnie Win będzie głównym bohaterem i pokaże się nam ze swojej prawdziwej strony.

Windsor Horne Lockwood III jest bogaty jak diabli, zresztą tak jak jego rodzina, co niejednokrotnie wykorzystywali, aby ochronić swoje dobre imię. Tym razem okaże się to tym bardziej pomocne, bo gdy w luksusowym apartamentowcu zostają odnalezione zwłoki mężczyzny i przedmioty należące do rodziny Wina, pieniądze będą mu bardzo potrzebne. W końcu zdobywanie informacji sporo kosztuje… a Win posunie się do wszystkiego, żeby je zdobyć.

Na jaw wyjdą rodzinne tajemnice, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego. Jak postanowi rozwiązać tę kwestię Win, który wydaje się nie mieć sumienia i na co dzień jest nieobliczalny? Oto jest pytanie…

Fabuła zasługuje na dużego plusa, ale Win tylko na trójkę… Ale w sumie 3+ to prawie 4, co nie?

Nie zrozumcie mnie źle, Coben i jego książki zawsze mi się podobają, ale Win. Ech! Ten facet jest nieznośny i napuszony, a przy tym tak kontrowersyjny, że nie wiem, czy go lubię, czy nie. Wydaje mi się jednak, że taki jest zamysł – Windsor jest na pewno nietuzinkowy i łatwo go zapamiętać.

Autor jak zawsze zaskoczył mnie zakończeniem, którego właściwie wcale bym się nie spodziewała, a rzeczywiście jest dość nietypowe. Czytało się szybko i dobrze, ale co jak co, prywatnego samolotu to Winowi zazdroszczę… ;)

Dziękuję Wydawnictwu Albatros za egzemplarz.

Cobena lubię, znam i często czytam, więc co by autor nie napisał, ja jestem zadowolona. Najnowsza książka mimo "cobenowskiego" stylu jest trochę inna, ale taka musi być, jeśli jej bohaterem jest Win. Kto czytał wcześniejsze książki z cyklu z Myronem, wie że ta postać jest cyniczna, bezwzględna i nawet trudno ją lubić, ale właśnie na tym polega jej urok.

Sama fabuła broni się świetną konstrukcją, zamieszaniem i końcówką, której niesposób się spodziewać. Rodzinne dramaty Wina, niewyjaśnione tajemnice i zabójstwo, które rzuca na nie więcej światła, to tylko wierzchołek tego co tu się będzie działo. I to wszystko bardzo mi się podobało, jednak czuje trochę niedosyt warstwy, powiedzmy, psychologicznej. Liczyłam, że autor odkryje przed nami trochę motywacji Wina. Jest to charakterystyczny bohater, o którym przeczytałabym więcej.

Podsumowując, jest to kolejny cykl Cobena, który będę czytać, mimo że trochę się różni od tego co znam. Jednak podobało mi się, całkowicie wciągało i ciekawiło aż do samego końca.

„Mów mi Win” to książka autorstwa amerykańskiego pisarza powieści kryminalnych — Harlana Cobena, który na swoim koncie ma ich już naprawdę wiele. Dodatkowo, jako jedyny współczesny autor otrzymał trzy najbardziej prestiżowe nagrody literackie w kategorii powieści kryminalnej — w tym Edgar Poe Award.

Win, a właściwie Windsor Horne Lockwood III, pojawił się już wcześniej w cyklu książek Cobena o przygodach Myrona Bolitara jako postać drugoplanowa. Jednakże tym razem wcielił się w główną rolę, dając nam szansę na lepsze poznanie go oraz jego przeszłości.

Fabuła rozpoczyna się od momentu znalezienia martwego ciała mężczyzny w jednym z apartamentów na Manhattanie. Niby nic nadzwyczajnego, w końcu morderstwa nie są wcale takie rzadkie, szczególnie w Nowym Jorku. Jednak uwagę przykuwają dwa przedmioty leżące obok zwłok — bezcenne płótno Vermeera i walizka z inicjałami WHL3 — skradzione przed laty rodzinie Wina. Jak się później okazuje, sprawa ta będzie o wiele bardziej skomplikowana niż na początku mogło się wydawać. W trakcie osobistego śledztwa Windsor odkrywa coraz więcej mrocznych sekretów Lockwoodów, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego. Jednak, jakim cudem jedno zabójstwo może być połączone z tymi wszystkimi wydarzeniami? I o co tak naprawdę tutaj chodzi? Win z pewnością będzie się musiał bardzo wysilić, aby poznać prawdę i przechytrzyć FBI.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Cobena, więc z początku nie wiedziałam nawet, czego mogę się po nim spodziewać. Jednak ostatecznie się nie zawiodłam. Szczerze przyznaję, iż jest to jeden z lepszych kryminałów, jakie czytałam. Szczególnie spodobał mi się główny bohater, który jest nietuzinkowy oraz dość nieprzewidywalny. Ma swoje własne sposoby na wymierzanie sprawiedliwości i z pewnością potrafi odpowiednio wykorzystywać pieniądze, mając ich aż nadmiar. Jak najbardziej polecam tą książkę każdemu, kto ma ochotę przeczytać dobry kryminał. Ja sama na pewno sięgnę także po inne dzieła Harlana.

WL

źródło: [Adres usunięty]