Moja mroczna Vanesso

„Moja mroczna Vanesso” to jedna z trudniejszych książek jakie ostatnio czytałam. Wywołuje ona wielkie emocje i pozostanie ze mną na długo. Po przeczytaniu tej książki czuje niemoc oraz wielką niesprawiedliwość.

„Ten tak zwany kontakt fizyczny był niewinnym gestem. Trwało to sekundę, nie zasługuję na to, żeby mieć przez to zniszczone życie”. Gdzie jest granica? Kiedy możemy mówić o molestowaniu seksualnym? Dlaczego ofiary często bronią swoich oprawców? Te i wiele innych pytań możemy zadawać bez końca.

Dużo starszy mężczyzna, nauczyciel literatury i piętnastoletnia uczennica, która całe swoje życie podporządkowała jemu. On wykorzystuje ją seksualnie, ona nie widzi w tym nic złego, broni go gdy po latach okazuje się, że jest więcej ofiar. Dlaczego? Czy Vanessa naprawdę uważa, że to co robił jej dorosły mężczyzna to nic złego? Twierdzi, że sama tego chciała, nigdy jej nie skrzywdził.

Poznajemy historię Vanessy jako piętnastoletniej dziewczyny, ale również jako dorosłej kobiety, która ma w głowie pełno myśli. Musi rozprawić się z przeszłością i zastanowić się czy to co zrobił jej nauczyciel było dobre i czy była to zwykła fascynacja czy popęd?

Po przeczytaniu tej książki zadaje sobie tylko jedno pytanie. Dlaczego dochodzi do takich sytuacji? Dlaczego dorośli wykorzystują dzieci, bo przecież piętnastolatka to jeszcze dziecko? W głowie mi się to nie mieści i nigdy tego nie zrozumiem.

Pomimo że "Moja mroczna Vanesso" skończyłam czytać na samym początku czerwca to do dziś nie jestem w stanie sobie wszystko ułożyć w głowie. To była bardzo trudna pozycja, przez którą miejscami się płynęło, a miejscami nie byłam w stanie jej czytać, przez to jakie tematy poruszała. Historia Vanessy jest trudna i myślę, że nigdy książki, które opowiadają o romansie dziewczyny, która dopiero powoli staje się kobietą oraz dużo starszego od niej mężczyzny nie będą niczym prostym. Dla niej to była miłość, seks, na który dawała przyzwolenie, dotyk, na który pozwalała, bo w końcu kochała swojego nauczyciela, a przynajmniej tak jej się zdawało. Jednak dla mnie, czytelniczki to nie było niczym innym jak gwałtem oraz molestowaniem, ponieważ ona jednak czuła, że tego nie chce, iż nie sprawia jej to przyjemności, ale jednak pozwalała na to czterdziestodwulatkowi, nie powiedziała nawet słowa. Dzięki dwóm osiom czasu, możemy nie tylko czytać o tym co się wydarzyło, ale także zobaczyć jak bardzo odbiło się to na psychice kobiety, że nawet po prawie dwudziestu latach od tych wydarzeń ona wciąż nie była w stanie normalnie żyć, była w pełni oddana swojemu byłemu nauczycielowi. Ja nie powiem tutaj na końcu, że polecam wam tę pozycję, ponieważ w tym przypadku sami musicie zadecydować o tym, czy chcecie oraz dacie radę przeczytać "Moją mroczną Vanessę".

Są książki do których wraca się i które zapadają w pamięci.. Ja właśnie mam tą książkę "Moja Mroczna Vanesso".. kiedyś poleciła mi ją bardzo dobra i miła osoba.

Nic tak w ostatnim czasie chyba mną nie wstrząsnęło jak ta książka ... Lubię czasem poczytać o czymś innym niż tylko temat miłości i happy endu 🙊

Polecam

Po licznych pozytywnych recenzjach sama postanowiłam się przekonać, co znajdę w książce "Moja mroczna Vanesso" i jestem zawiedzona. Faktycznie ma ona swoje plusy. Czuję nawet wdzięczność dla autorki za przedstawienie w sposób prawdziwy kwestii molestowania. Dzięki niej możecie zrozumieć, dlaczego nieletnie ofiary dopiero po latach szukają sprawiedliwości, albo dlaczego nigdy nie ujawniają prawdy. Bardzo fajna pozycja dla nastoletnich dziewczyn, które mogą nie odróżnić miłości od pedofilii i z pewnością zachęciłabym swoje córki do jej przeczytania.

Vanessa jako nastolatka nie była zdolna do zrozumienia krzywdy, jaką robił jej Strane.

To doprowadziło do traumy, syndromu sztokhosztokholmskiego, które dla wielu osób mogą być niezrozumiałe i które w czytelniku mogą wywołać złość. Nie winię w żaden sposób podejścia bohaterki. Wręcz przeciwnie, strasznie jej współczuję, że jest taka słaba, że dała się nieświadomie zmanipulować i wciągnąć w to bagno, które zniszczyło jej całe życie. Na tym niestety plusy się kończą.

Książka od początku jest nudna. Ogromna ilość opisów, czasem nic nie wnoszących do fabuły, nie budowała napięcia, a jedynie mnie przynudzała. Wciąż i wciąż czekałam na jakiś zwrot akcji. Zakończenie także nie spełnia moich oczekiwań. Pozostawia jednak pole manewru. Pozwala uwierzyć, że Vanessa uwolni się od swojego uzależnienia. Czuję się trochę oszukana opisem. Jest to jednak moja subiektywna ocena. Każdy z was z pewnością odczuje ją inaczej.

"Tacy mężczyźni wiedzą, jak wybierać dziewczynki. To prawdziwi drapieżcy. Patrzą na stado i selekcjonują najsłabsze sztuki".

Są takie książki, których nie powinno się przeczytać.

Są książki, które rozkładają Cię na części pierwsze.

Są to historie jak z życia wzięte; przepełnione emocjami, współczuciem, otwierają oczy na sytuacje, o których moglibyśmy w życiu nie pomyśleć.

Ale wiecie co najgorsze jest w takich książkach?

Otwierają wspomnienia, które już dawno zostały zakopane.

Ciężko mi powiedzieć, że ta książka jest fajna czy przyjemna bo fabuła poruszona w tej pozycji jest dość nie przyjemna.

Powiedziałabym nawet, że osoby o słabych nerwach nie powinny jej brać do rąk chociaż to też może być zmyłkowe bo pomimo, że sama mam mocne nerwy to ta książka rozbiła mnie na milion małych kawałków.

Wiecie chodzi o to, że pomimo iż to fikcja literacka to mimo wszystko dzieje się to w rzeczywistości. Autorka w prawie idealny sposób pokazała jak działanie pedofila może wpłynąć na psychikę młodej dziewczyny, która z wiekiem nie wyrasta z uwielbienia swojego oprawcy.

Niestety też były w tej książce niektóre kwestie, które doprowadzały mnie do szału i nie zgadzałam się z autorką.

Bo nie zawsze wszystko wygląda to tak jak zostało opisane.

Polecam bo warto.

„Moja mroczna Vanesso” Kate Elizabeth Russell to powieść obyczajowa i poniekąd psychologiczna. Ponura i mroczna książka o wykorzystywaniu seksualnym. Vanessa jako 15 latka zakochała się w starszym od siebie wykładowcy. Po latach zastanawia się czy to była miłość, czy skrzywdził ją i wykorzystał, ale przecież sama tego pragnęła, była bardzo samotna. Dziewczyna jest pełna rozterek i niepewności. Jako 32 letnia kobieta zdaje sobie sprawę, że to mógł być gwałt i zwykłe molestowanie. Czy skończą się rozterki Vanessy? Czy profesor literatury oczyści się z zarzutów?

Czytałam tę powieść z pewnymi oporami, nie moje klimaty. Tematyka poruszona w tej książce jest ciężka i skłoniła mnie do rozmyślań. Książka pełna emocji i ponurych myśli i traumy. Odnosimy się w tej książce to tzw. syndromu sztokholmskiego, kiedy osoba krzywdzona zakochuje się w swoim oprawcy. Niestety młodziutka Vanessa nie zdaje sobie z tego sprawy, dopiero po latach prawda do niej dociera. Trudno opisać mi tę powieść, musicie po prostu sami po nią sięgnąć.

Ogół problemów poruszonych w tej książce bardzo mnie zdołował. Byłam zasmucona tą historią, ale takie rzeczy dzieją się ciągle wokół nas. Przeczytajcie koniecznie i wyraźcie swoje opinie.

Książka porusza w trochę odmienny temat trudny temat. Niektóre fragmenty są dosyć mocne ale stanowczo warto ją przeczytać.

Książka bardzo dobrze napisana wciąga od pierwszej strony i nie daje odetchnąć do końca. Autorka przedstawia nam świat Vanessy, która zakochuje się w swoim nauczycielu. Główna bohaterka zagubiona nastolatka bez przyjaciół pragnie zwrócić na siebie uwagę, pech chciał że zauważył to dojrzały mężczyzna, który umiał to bardzo dobrze wykorzystać do swoich wstrętnych manipulacji. Podoba mi się, że historia jest przedstawiona z perspektywy piętnastoletniej dziewczynki oraz dorosłej już kobiety, która niestety przez romans z dorosłym mężczyzną ma zniszczoną psychikę. Autorka podejmuje w powieści bardzo ważny temat jakim jest pedofilia, z którą spotykamy się wszędzie. Bardzo dobrze jest przedstawiona toksyczna relacja naszych bohaterów, dziewczyna która nie zdaje sobie sprawy ze swojego postępowania, oraz mężczyzna, który umie bardzo dobrze manipulować swoją ofiarą. Gdy romans prawie wychodzi na jaw sprytny nauczyciel potrafi przedstawić wszystko na niekorzyść Vanessy, która uległa bierze winę na siebie co doprowadza do wydalenia jej ze szkoły. Podświadome działanie nauczyciela niszczy Vanessę jak długo działająca trucizna. Zwabił, uzależnił od siebie, wykorzystał a na dodatek potrafi obwinić ją, że to jej wina bo przecież ona go kusiła, ona tego chciała. Nawet po latach gdy nauczyciel zostaje oskarżony przez inne kobiety o molestowanie Vanessa nie dopuszcza do siebie myśli, że była ofiara molestowania, bo przecież powiedział że ją kocha. Ta historia na długo pozostanie w mojej pamięci, historia dziewczyny, której nikt nie uświadomił że związek z dorosłym mężczyzną jest zły, której nastoletni umysł został omotany przez wyrafinowanego pedofila. Autorka ma lekkie pióro i z łatwością możemy zagłębić się w uczucia młodej dziewczyny. Czasami podczas czytania towarzyszyły mi bardzo silne emocje, szok i obrzydzenie, podczas czytania niektórych opisów miałam ochotę rzucić książką, albo złapać wstrętnego nauczyciela i urwać mu co nieco. Nie dla wszystkich będzie to łatwa lektura ale szczerze polecam. Trudno jest określić książkę z taką historią czy się podobała, na pewno jest warta przeczytania aby poznać dokładnie wpływ molestowania na ofiarę.

Kiedy fascynacja tłumaczy zbrodnię? Dlaczego ofiara broni swojego oprawcę?

Główna bohaterka książki, Vnessa Wye to piętnastoletnia dziewczyna, która ,,czuje się lepiej, niż czułaby się, gdyby była szczęśliwa”. Samotna. Zagubiona. Nierozumiana. Dopóki w jej życiu nie pojawia się on. Mężczyzna, który sprawia, że wszystko się zmienia. Starszy, dojrzały profesor literatury, który sprawia, że dziewczyna czuje się wyjątkowa. Fascynuje, otacza swoją aurą. Przytłacza.

Niebanalne komplementy, wersy klasycznych powieści cytowane do jej ucha. Ostrożny dotyk, badający sytuację, bo przecież nie chce jej do niczego zmusić. To wszystko wystarcza, aby cały dotychczasowy świat piętnastoletniej dziewczyny kręcił się wokół starszego mężczyzny.

Nikt nigdy nie sprawił, że tak się czuła. Wyjątkowa. Doceniana.

Zbyt młoda, aby dostrzec grę swojego oprawcy, zagłusza niepokojące sygnały starając się znaleźć tłumaczenia jego czynów. Zbyt zakochana.

Młoda i zagubiona. ,,Ugłaskana” przez starszego mężczyznę, prowadzącego gry psychologiczne, wymuszające na niej poczucie winy nie pozwalają spojrzeć na sytuację trzeźwym okiem. Bo to dla niej zaryzykował tak wiele, ma obowiązek go chronić. Zdjąć z niego ciężar ryzyka jakie podjęli wspólnie. Byli niczym Lolita i Humbert.

Omotana i nieświadoma manipulacji. Ślepa na krzywdę jaką jej wyrządza. Bo przecież to właśnie ją wybrał, to ją pokochał. Dostrzegł to co dla innych było niewidoczne. Odkrył w niej to czego sama nie była świadoma. Więc powinna czuć wdzięczność.

Ale przecież miłość nie sprawia, że czujemy pustkę i nicość.

I nawet pomimo upływu lat, będąc już dorosłą kobietą Vanessa nie jest gotowa zdjąć z siebie kajdan wspomnień. Otoczona murami przeszłości, musi znaleźć w sobie siłę, aby ponownie spojrzeć na dawną relację. Tym razem inaczej, bo oczami kobiety nie dziewczynki, której związek z nauczycielem niezaprzeczalnie wpłynął na dorosłe postrzeganie świata. Napiętnowana jego dotykiem, przytłoczona ciężarem jego słów wraca do wydarzeń z przeszłości, znajdując coraz więcej pytań. Czy powinna definiować się jako ofiara, skoro wyraziła na wszystko zgodę? Czy powinna szukać sprawiedliwości, skoro wciąż utrzymywała kontakt z domniemanym oprawcą? Czy naprawdę mogło być ich więcej? A jeśli tak to czy traktował je dokładnie tak samo jak ją? I czy w ogóle te oskarżenia są prawdziwe?

Debiutancka powieść Kate Russell pokazuje nam walkę dorosłej kobiety z jej piętnastoletnimi wyborami i przekonaniami. Książka, która otwiera nam oczy na wykorzystywanie nieletnich i manipulację oprawców. I chociaż momentami, możemy nie zgadzać się w pewnych kwestiach z główną bohaterką to nie znajdziemy tutaj usprawiedliwienia dla czynów starszego mężczyzny i jego kłamstw.

Poruszająca ważny temat lektura, która skłania do myślenia, ukazuje z czym ofiary mierzą się w późniejszym życiu, które zostało naznaczone tak młodo.

„Moja mroczna Vanesso” to jedna z trudniejszych książek jakie ostatnio czytałam. Wywołuje ona wielkie emocje i pozostanie ze mną na długo. Po przeczytaniu tej książki czuje niemoc oraz wielką niesprawiedliwość.

„Ten tak zwany kontakt fizyczny był niewinnym gestem. Trwało to sekundę, nie zasługuję na to, żeby mieć przez to zniszczone życie”. Gdzie jest granica? Kiedy możemy mówić o molestowaniu seksualnym? Dlaczego ofiary często bronią swoich oprawców? Te i wiele innych pytań możemy zadawać bez końca.

Dużo starszy mężczyzna, nauczyciel literatury i piętnastoletnia uczennica, która całe swoje życie podporządkowała jemu. On wykorzystuje ją seksualnie, ona nie widzi w tym nic złego, broni go gdy po latach okazuje się, że jest więcej ofiar. Dlaczego? Czy Vanessa naprawdę uważa, że to co robił jej dorosły mężczyzna to nic złego? Twierdzi, że sama tego chciała, nigdy jej nie skrzywdził.

Poznajemy historię Vanessy jako piętnastoletniej dziewczyny, ale również jako dorosłej kobiety, która ma w głowie pełno myśli. Musi rozprawić się z przeszłością i zastanowić się czy to co zrobił jej nauczyciel było dobre i czy była to zwykła fascynacja czy popęd?

Po przeczytaniu tej książki zadaje sobie tylko jedno pytanie. Dlaczego dochodzi do takich sytuacji? Dlaczego dorośli wykorzystują dzieci, bo przecież piętnastolatka to jeszcze dziecko? W głowie mi się to nie mieści i nigdy tego nie zrozumiem.

Zapoznajcie się z debiutem literackim pani Kate Russell. Książka ta daje wiele do myślenia. Stawia wiele trudnych pytań, na które często nie ma odpowiedzi.