Miedzianka. Historia znikania

Moja recenzja nie będzie obiektywna z co najmniej dwóch powodów: autor pisze w niej o moich przyjaciołach - małżeństwie geologów Lenie i Bronku Hacach a także o mieście, którego dwie wieże kościelne widziałam tuż po wojnie, znałam niektórych górników pracujących w kopalni w Kowarach i Miedziance. Zamieszkaliśmy tuż po wojnie w Sosnówce, gdzie zamieszkało również kilka górniczych rodzin - repatriantów z Francji.; klimat książki odpowiada całkowicie moim odczuciom z tamtych lat, mimo że byłam kilkuletnim dzieckiem.

Znam też drogę upadku ekonomicznego i kulturalnego wsi karkonoskich, bo na moich oczach znikały sklepiki, apteki, małe warsztatu i fabryczki. Dewastowano domy i ich wyposażenie, dziczały ogrody i sady, wyrzucano książki, globusy a nawet instrumenty muzyczne. Koniecznie trzeba tę książkę przeczytać. .Wiele mówi o historii naszej i nie naszej ale czy historię można tak odróżniać. Wszyscy jesteśmy uczestnikami tej samej historii. Czytajmy i pamiętajmy o szacunku dla innych ludzi i ich dorobku materialnego i intelektualnego.

Uwielbiam takie książki! Miedzianka dotyka wszystkiego, co mi bliskie – polskości, klimatu wsi, historii ludzi, o których warto pamiętać mimo upływu czasu. Jest to jedna z tych lektur, które wracają do człowieka w najmniej spodziewanych momentach. Główni bohaterowie stają przed oczami jak żywi, choć ich los dawno już został wymazany z tablic historii. To wyjątkowa, głęboka i bardzo emocjonalna książka, którą serdecznie polecam miłośnikom polskiej literatury reportażowej. Z pewnością sprezentuję ją najbliższym.

„Miedzianka” Filipa Springera to arcyciekawa opowieść o miasteczku, którego już nie ma. Teraz to tylko łąki i zapadliska ale kiedyś to było samowystarczalne miasto, gdzie był browar, apteka, kościół, szkoła i inne budynki użyteczności publicznej. Wielowiekowa tradycja została zaprzepaszczona bo… Trudno opowiedzieć to w jednym zdaniu. Być może dzięki browarowi i jego eksploatacji wód. Może to górnictwo, które doprowadziło do zapadlisk bo na górze było miasto, a na dole była pustka bo wydobywane były rudy uranu. Może to starzejące się społeczeństwo – młodzi chcieli iść w świat a starzy po prostu powoli wymierali. Może to komunizm, może nowoczesność. Może to ludzie – o tych i o miasteczku opowiada Filip Springer. Ciekawa, fascynująca książka o przechodzeniu miasta z rąk do rąk (bo kiedyś to było miasto niemieckie, później polskie), o browarze, o uranie, o kościele, o ludziach. Absolutnie polecam.