Sięgając po tą książkę byłem pełny obaw czy Jim Francis, przykładny ojciec, mąż oraz nawrócony kryminalista to nadal ten sam Francis Begbie - psychopata, sadysta oraz zatwardziały recydywista znany z poprzednich znakomitych książek Irvine Welsha.

Historia przenosi nas do Stanów Zjednoczonych gdzie Jim Francis, wiedzie spokojne życie wraz z żoną i dwoma córkami. Jim jest artystą, tworzy rzeźby oraz obrazy, które przedstawiają brutalnie okaleczone podobizny celebrytów i ludzi z show-biznesu. W jego pracach dominują wszelkiego rodzaju okrucieństwa, przemoc oraz brutalność nie pasująca do wizerunku człowieka idealnego jakim teraz jest i powodująca, że zadajemy sobie pytanie kim tak naprawdę jest teraz Franco.

Pewnego dnia do Jima (Francisa) dzwoni telefon z którego dowiaduje się, że jeden z jego synów z poprzedniego małżeństwa został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach a policja nie znalazła winnych tej zbrodni. Otrzymując tą wiadomość Jim postanawia wrócić do Edynburga aby ustalić co się stało i kto jest odpowiedzialny za śmierć jego syna.

Czy Jim po powrocie do Edynburga znów stanie się starym znanym wszystkim Francisem Begbie szukającym zaczepki do bójki na każdym kroku oraz dociekającym prawdy przy pomocy pięści i noża jak oczekują jego starzy znajomi?

Czy dowie się kto tak naprawdę zabił jego syna?

A może Franco naprawdę się zmienił i jest teraz innym, lepszym człowiekiem który stroni od przemocy?... Jeśli chcecie się tego dowiedzieć musicie przeczytać tą książkę!!! :)

Dodatkowo jeśli czytaliście poprzednie książki z serii Trainspotting ta będzie dla Was niesamowitym uzupełnieniem historii o kolejne wątki tym razem dotyczące życia Franco Begbiego. Dzięki tej książce możemy bardziej zagłębić się w historię jego dorastania, dowiedzieć się co doprowadziło to tego, że jego życie potoczyło się tak a nie inaczej oraz dowiedzieć się czegoś więcej o tym kim tak naprawdę jest teraz.

Samo zakończenie książki zaskakuje i zmusza nas do zastanowienia się co stanie się dalej przez co ze zniecierpliwieniem będziecie czekać na kontynuację, która widząc poprzednie dzieła Welsha będzie skazana na sukces.

ARTYZM BRZYTWĄ MALOWANY

Od chwili, kiedy przeczytałem moją pierwszą powieść Irvine’a Welsha, znakomity „Trainspotting Zero”, stałem się miłośnikiem prozy szkockiego autora. Każda kolejna książka tylko utwierdzała mnie w przekonaniu, że to znakomity pisarz. Mocny, kontrowersyjny, ale mający coś do powiedzenia i przekazania. Nie inaczej rzecz ma się z najnowszym dziełem autora, znakomitą „Martwą naturą z brzytwą”, która po raz kolejny zabiera nas do świata „Trainspottingu” by dopowiedzieć kilka słów do losów bohaterów.

Głównym bohaterem tej powieści jest jednak niejaki Jim Francis, przykładny, ułożony ojciec i mąż mieszkający w domu przy kalifornijskiej plaży. Miłośnik tańca i książek, zajmuje się sztuką – a dokładniej rzeźbiarstwem i malarstwem i to właśnie tu widać pierwsze zgrzyty. Bo dzieła Francisa są brutalne i pełne przemocy. Przypadek? Nikt nie wie, że ten porządny człowiek to w rzeczywistości Frank Begbie, dawny zakapior, psychol, gotów każdemu (kolokwialnie mówiąc) dać w gębę, nawet jeśli nie miał szans na wygraną. Impulsywny wariat, wyciągający nóż przy byle okazji. Czy to możliwe, że tak bardzo się zmienił? Już niedługo każdy będzie mógł odpowiedzieć sobie na to pytanie, kiedy przeszłość upomina się o Begbiego.

Wiadomość z Edynburga przynosi wieść, że oto jego syn z wcześniejszego małżeństwa został zamordowany w tajemniczych okolicznościach. Policja jak zwykle nie spieszy się szczególnie, Begbie musi więc wrócić na stary kontynent – i być może do starego życia – i wziąć sprawy w swoje ręce. Ludzie, którzy go znali, spodziewają się, że będzie rzeź, ale czy rzeczywiście?

Jeśli czytaliście „Trainspotting”, „Porno” czy „Trainspotting Zero”, „Martwa natura z brzytwą” to lektura, której nie możecie sobie odpuścić. Bo choć Irvine Welsh w niemal każdej swojej książce powracał do trainspottingowego uniwersum i postaci, które tam pozostawił, chyba nigdy – poza samą trylogią – tak mocno nie skupił się na losach któregokolwiek z tamtejszych bohaterów. Co za tym idzie, niniejsza powieść przesycona jest odwołaniami do tamtych wydarzeń i smaczkami dla tych, którzy dobrze je pamiętają.

Ale to także duże literackie zaskoczenie dla miłośników prozy Welsha. Po brudnym, wulgarnym i niedbającym o jakiekolwiek językowe i stylistyczne zasady „Trainsporttingu”, bardzie ugładzonym, ale nadal nurzającym się w brudzie „Porno”, wysmakowanym literacko „Trainspottingu Zero” czy szalonej „Niezłej jeździe”, „Martwa natura z brzytwą” jest nad wyraz zwyczajna, jak na dzieło szkockiego pisarza. Przynajmniej do pewnego momentu. Potem wszystko wraca na stare tory, ale jednocześnie wciąż pozostaje odmienione. Co tylko pokazuje, że Welsh jeszcze nie raz nas zaskoczy i nie daje się wcisnąć do żądnej szufladki, nawet jeśli wydaje się, że właśnie stworzył coś, co idealnie do niej pasuje.

Niniejsza powieść to więc kolejny dowód jego znakomitej formy. I świetny przykład na to, że literatura piękna wcale piękna być nie musi, by zachwycać i poruszać na wielu poziomach. Ja ze swej strony polecam gorąco, oby więcej było takich właśnie nowości na naszym rynku.