Kukułcze jajo. Saga kryminalna. Tom 11

Moja miłość do twórczości Camilli Läckberg stale rośnie i nie mogę doczekać się każdej kolejnej powieści, wychodzącej spod jej pióra. Nie inaczej było z Kukułczym jajem, które zdążyło zawrócić mi w głowie już w momencie ogłoszenia tej premiery przez wydawnictwo. Powrót do mojej ukochanej Fjällbaki miała być dla mnie czasem relaksu, ożywienia wspomnień i przede wszystkim poznania kolejnej świetnej historii. Jednak czy rzeczywiście tak się wydarzyło? O tym w poniższej recenzji.

Małym miasteczkiem wstrząsa tragiczna wiadomość — ktoś bez skrupułów pozbawia życia fotografia przygotowującego właśnie swoją wystawę. Kilka dni później na wysepce, na której przebywa znany pisarz pracujący na swoją powieścią, dochodzi do kolejnego zabójstwa. Obie sprawy bierze na swoje barki Patrick Hedström oraz jego koledzy z komisariatu. Z pozoru nic nie wskazuje na to, że obie zbrodnie są ze sobą w jakikolwiek sposób powiązane... Jednak czy na pewno? Erika Falck z kolei rozpoczyna pracę nad swoją kolejną książką i próbuje rozwikłać tajemnicę morderstwa sprzed lat, do którego doszło w samym Sztokholmie. Wkrótce wychodzi na jaw, że przeszłość ma o wiele więcej wspólnego z teraźniejszością, niż się mogło wydawać.

No i co ja mogę napisać? Camilla Läckberg powróciła i to w wielkim stylu, a Kukułcze jajo od samego początku okazało się dla mnie rewelacyjną przygodą, która skutecznie zajęła moje myśli na dłuższy czas. Prowadzone przez bohaterów śledztwo okazało się na tyle angażujące, że nawet będąc w pracy, byłam w stanie myśleć tylko o tym, co może się jeszcze wydarzyć na kartach tej powieści. Czy to nie wystarczające potwierdzenie tego, że jest to dobra książka? Myślę, że tak.

Stęskniłam się za głównymi bohaterami i ponowne spotkanie było dla mnie w pewien sposób... wzruszające. No, ale nie przesadzajmy — ważne jest to, o czym tak właściwie opowiada ta powieść, lecz o tym za chwilę. Po raz kolejny do gustu przypadł mi sposób przedstawienia przez autorkę bohaterów — policjantów, którzy narażają swoje własne życie dla innych i zrobią wszystko, by rozwiązać daną sprawę. Chciałabym wierzyć, że w rzeczywistości bywa równie bajkowo. Zaangażowanie Eriki w każdą ze spraw, o której pisze, również muszę docenić i robię to w sumie za każdym razem – nie potrafię jednak inaczej.

Sama historia porusza kilka tematów, ale jeden z nich ściśle wiąże się z brakiem akceptacji ze strony bliskich. Brak możliwości bycia po prostu sobą jest czymś okrutnie smutnym i sama nie wyobrażam sobie sytuacji, by okazać brak akceptacji dla bliskiej mi osoby za to, kim jest. Każdy ma prawo żyć po swojemu i dopóki nie krzywdzi tym innych – nie powinno nas to za bardzo obchodzić. Czytanie kolejnych rozdziałów, gdy pojawiał się ten temat, za każdym razem chwytał mnie za serce. Jednocześnie cieszę się, że autorka postanowiła wpleść tutaj ten problem i spróbować go w pewien sposób naprawić — czy jej się to udało, to już musicie się dowiedzieć sami.

Kukułcze jajo to świetny powrót do całego cyklu, ale nie jest to powieść idealna — był moment, w którym odczułam rozczarowanie, jednak nie było ono na tyle duże, by rzutowało na moje odczucia po skończeniu całej powieści, a przynajmniej nie w aż takim stopniu. Jest to pozycja, którą przeczytałam z ogromną fascynacją i zdecydowanie będę ją polecać, a jeszcze bardziej — czekać na kolejne części!

Jeśli lubicie twórczość Läckberg, a ten cykl jest jednym z Waszych ulubionych, to... koniecznie nadróbcie tę część i dajcie się na nowo porwać talentowi autorki.

Powiem szczerze, że warto było czekać tak długo na kontynuację! Saga o Fjallbace to jedna z lepszych serii kryminalistycznych, jakie czytałem. Jak na jedenastą książkę w cyklu "Kukułcze jajo" nie zawodzi i oferuje czytelnikowi te same emocje, co pierwsze tomy. Nie chcę zdradzać zbyt wiele, żeby nie spojlerować, ale wierni fani z pewnością nie będą rozczarowani! 

Na początku byłam sceptycznie nastawiona, ale kolejne tomy pokazały mi, że było to zupełnie bezzasadne. Seria wciąga, jest idealna na samotne wieczory i szczerze mówiąc człowiek nie pamięta kiedy minęło te kilka godzin czytania. Postaci są bardzo dobrze naszkicowane przez autora, a sama fabuła przypadła mi wyjątkowo do gustu.

To kolejny tom sagi o Fjallbace, która mnie po prostu wciągnęła. Camilla Läckberg potrafi tworzyć niesamowity klimat i skomplikowane postacie. W tej części znowu nie brakuje tajemnic i intryg. Bohaterowie, których poznałem w poprzednich tomach, stają przed nowymi wyzwaniami. Cieszę się, że mogłem kontynuować tę literacką podróż, ale z niecierpliwością czekam na kolejne tomy. To seria, która nie zawodzi fanów kryminałów.

Camilla Läckberg jest znana z serii kryminałów osadzonych w małym miasteczku Fjällbacka w Szwecji. Jej książki łączą w sobie elementy kryminału, sensacji oraz obyczajowości, a głównymi bohaterami są pisarka Erica Falck i komisarz Patrik Hedström. Kukułcze jajo jest stylem zbliżone do poprzednich, ale akcja toczy się nieco wolniej. W sumie książka godna polecenia i sadzę, że wierni czytelnicy pisarki nie zawiodą się. 

Jestem fanką sagi już od dłuższego czasu, więc czekałam z ciekawością na ten tom. Nie zawiodłam się, mogę polecić fanom serii, a tym, którzy jej nie znają rekomenduję zacząć od początku, żeby nie pogubić się w fabule. Fascynująca opowieść, wielowątkowa oraz mająca swego rodzaju morały, które trzeba znaleźć samemu.

Jako miłośniczka kryminałów nie mogłam doczekać się 11 części o przygodach Camilli Lackberg. Czytałam wszystkie poprzednie części i nie zawiodłam się również tym razem. Ponownie pojawiający się motyw zbrodni i doskonale opisane postacie sprawiają, że całość czyta się bardzo dobrze. Wysoki poziom został utrzymany względem wszystkich poprzednich części.

🍁W trakcie jubileuszowego przyjęcia weselnego jednego z kandydatów do literackiej nagrody Nobla, w galerii obok ginie ceniony fotograf i przyjaciel rodziny. Dwa dni później dochodzi do kolejnej strasznej zbrodni, zostają odnalezione zwłoki dwóch chłopców i mężczyzny, którzy byli spokrewnieni z jubilatami. Czy oba ta morderstwa są ze sobą jakoś powiązane? Kim jest tajemnicza Lola? 🍁

.

Do tej pory nie miałam za bardzo okazji poznać lepiej twórczości Pani Lackberg, ale od teraz będę jej wierną fanką. "Kukułcze jajo" to znakomity kryminał, ze wciągającą fabułą, z dużą ilością bohaterów. Z tymi postaciami było tak, że za nim ich nie poznałam, miałam ogromny problem, bo nie byłam w stanie ich spamiętać. Tym samym początek ten nie wyglądał za obiecująco, ale później się z nimi już oswoiłam i było tylko lepiej. Skomplikowana intryga skonstruowana po mistrzowsku, ten splot wydarzeń, osób i miejsc, tylko dodawał warstwowości tej historii. Tym samym czytelnik stopniowo zostaje wciągnięty w pajęczynę spisków, kombinacji i intryg głównych bohaterów.

.

Podobało mi się połączenie dwóch historii, teraźniejszej i tej z przeszłości nawiązując do morderstwa sprzed lat, które wiele ma wspólnego z morderstwami tymi obecnymi. Jeśli chodzi o zakończenie, to już w trakcie czytania można się domyślić, w jakim kierunku potoczy się śledztwo i kto jest mordercą. Przyznam się, że nie oczekiwał po książce aż takich splotów akcji. Bardzo bym chciała do czegoś się przyczepić, przykro mi bardzo, ale nie mam po prostu do czego. Naprawdę bardzo dobry szwedzki kryminał, który czyta się bardzo szybko. Teraz pozostaje mi jedynie nadrobić pozostaje dziesięć tomów tej sagi😅

Po przeczytaniu "Czarownicy" spodziewałam się zawiłych, rozbudowanych wątków, ciekawej zagadki kryminalnej, otoczonej tłem obyczajowym i wplecionymi fragmentami, dotyczącymi głównych bohaterów sagi o Fjällbace. Moje oczekiwania zostały spełnione, książka naprawdę jest wciągająca, ale przez większą jej część sądziłam, że to po prostu dobra lektura, choć bez fajerwerków.

Niektóre rozdziały związane z Lolą wydawały mi się lekko naciągane, albo może bardziej nieprzystające do naszych realiów, tak odległych od szwedzkich. Częściowo domyślałam się rozwiązania, ale to, co autorka zafundowała nam w finale przeszło wszelkie moje przypuszczenia. Mówiąc kolokwialnie - opad szczeny, a po zupełnym zaskoczeniu, ściśniętym sercu, smutku, ostatecznie z trudem powstrzymywane łzy. Tego się nie spodziewałam. Nie zdradzę nic więcej, by nie psuć Wam zabawy.

Polecam, bo u mnie książka zostanie w pamięci.

" [...] Ni­gdy nie czuł się rów­nie wolny jak teraz, gdy ostroż­nie przy­cze­piał do ramy kar­tecz­kę ze sło­wem Wina. [...]"

Było to moje pierwsze spotkanie z sagą o Fjällbace Camilli Läckberg. Po "Kukułczym jaju" wiem, że chcę poznać poprzednie tomy. Nie znałam wcześniejszej historii postaci występujących w tej książce i szczerze wam powiem, że mi to w niczym nie przeszkadzało. Zrozumiałam całą fabułę. Bardzo mocno się w nią wkręciłam. Doznałam tutaj ogromnej palety emocji. Byłam szczęśliwa i jednocześnie przerażona. Niektóre sceny bardzo mną wstrząsnęły, a inne lekko zniesmaczyły.

Camilla Läckberg doskonale buduje napięcie. Wie, jak zaszokować swoich czytelników. Jestem zachwycona z niesamowitych zwrotów akcji. Niektóre postacie również były zszokowane. Co tu się narobiło? Miało być tak pięknie, a wyszło tragicznie. Kto tu zawinił? Kto jest odpowiedzialny za tragiczne zbrodnie? Czy winny zostanie surowo ukarany?

Podobało mi się tło całej historii. Szwedzka autorka doskonale zadbała o szczegóły swojej powieści.

W tej książce spotkałam wszystko to, co w dobrych kryminałach powinno się znajdować. Były zbrodnie, doskonale prowadzone śledztwo, wścibscy bohaterowie, niesamowite zwroty akcji i niestandardowe zakończenie.

Dla takiej książki warto było zarwać nockę.

Nie będę opowiadała wam fabuły, ponieważ nie chcę wam zdradzić treści książki.

Jeżeli cenicie sobie twórczość Camilli Läckberg, to nie możecie przegapić tego tytułu. "Kukułcze jajo", to doskonały kryminał.

Spotkałam tutaj między innymi: Patrika Hedströma, Ericę Falck, Hen­ninga Bau­era i Lolę. Kim jest tajemnicza Lola? Tego dowiecie się, czytając tę powieść. Czy warto ją poznać? Na to pytanie niestety odpowiecie sobie sami, oczywiście dopiero po przeczytaniu.

Tutaj spotkacie osoby ze środowiska LGBTQ+.

Polecam "Kukułcze jajo" wszystkim fanom kryminałów. Czas poświęcony na czytanie tej książki nie będzie czasem straconym.

Camilla Läckberg, a raczej jej Saga o Fjällbace sprawiła, że zakochałam się w skandynawskich kryminałach. Dlatego bardzo się ucieszyłam, gdy po latach znów mogłam towarzyszyć Patrickowi oraz Erice w rozwiązywaniu kolejnej ciekawej sprawy i jak zawsze była to dla mnie świetna zabawa.

„Kukułcze jajo” to powrót Läckberg do tego co znane i lubiane przez jej czytelników. Duet Ericki oraz Patricka stanął przed niełatwym, ale i dość makabrycznym zadaniem. Fabuła jest poprowadzona w taki sposób, że przeszłość przeplata się teraźniejszą i trzeba się na niej mocno skupić, aby nie umknęło coś istotnego. Gdy już się skupimy to zapewne tak jak ja, niektórzy dojdą przed bohaterami do finału niektórych wątków. Jednak uwierzcie, że i tak wszystkiego nie da się przewidzieć i pod sam koniec byłam w mocnym szoku, że wszystko potoczyło się w takim kierunku.

Poza głównym duetem reszta bohaterów jest interesująca oraz wielobarwna. Läckberg nawiązała do świata osób transpłciowych i dzięki temu ukazała, że nie boi się poruszać tematów trudnych społecznie, ale i zarazem ponadczasowych. Jednak jeżeli martwicie się, że jest to temat dominujący to spokojnie. Uwierzcie, że tym wydaniem będziecie zachwyceni.

„Kukułcze jajo” to mocny i genialny powrót Autorki do Fjällbancki. Może i da się przewidzieć niektóre wydarzenia, ale i tak od lektury nie da się oderwać. Jestem pewna, że fani Autorki będą zachwyceni! Polecam ♡

Fjälbacka znów przestaje być bezpiecznym miejscem. Najpierw ginie popularny fotograf, który szykuje właśnie swoją najnowszą wystawę. Niedaleko galerii trwa właśnie wystawna impreza lokalnej śmietanki towarzyskiej. Dwa dni później dochodzi do okropnego mordu kilku osób. Lokalna policja z Patrickiem Hedströmem na czele musi rozwiązać obie sprawy. W tym czsie Erika szuka inspiracji do najnowszej książki. Na wystawnym przyjęciu żona zamordowanego fotografa wspomina jej o sprawie z 1980....

Tęskniłam za tą serią. Läckberg po słabej "Czarownicy" długo kazała mi czekać na ponowne spotkanie z bohaterami. Warto było! Dostałam dokładnie to, co seria z Eriką ma najlepszego. Teraźniejszość i zbrodnię z przeszłości, ten niespokojny klimat, lekki mrok i wilgoć, ciekawe tło obyczajowe, Erikę mieszającą się w oficjalne śledztwo. I trudne tematy też są. Widzę minusy tej serii nimo tego i tak bardzo ją lubię. I chociaż domyśliłam się prawie wszystkiego i odgadłam poplątane wątki to i uważam, że "Kukułcze jajo" dało radę! Macie w planach?

Współpraca reklamowa

„Kukułcze jajo” to niesamowicie wciągający kryminał Camilli Läckberg ukazany nakładem Wydawnictwa Czarna Owca. Autorka stworzyła wielowątkową historię- cofa się do lat osiemdziesiątych opowiadając o życiu transseksualnej Loli i jej córki oraz przedstawia losy jej znajomych w teraźniejszości.

Elisabeth i Henning Bauer na wyspie organizują złote wesele. Zapraszają rodzinę i znajomych należących do elity. Rolf Stenklo pomimo głębokich relacji z parą nie przychodzi na przyjęcie. W tym czasie przygotowuje się do wernisażu, który ma się odbyć następnego dnia. Wydarzenie to ma być rozliczeniem z przeszłością i ma mieć dramatyczne następstwa. Do wystawy jednak nie dochodzi, bo fotograf zostaje zamordowany. Ginie jedno ze zdjęć, które, jak się potem okazuje, jest najważniejszym elementem układanki i tym samym wspólnym mianownikiem łączącym przeszłość z teraźniejszością.

Czytelnik poznaje również historię Loli- trans płciowej kobiety, która wraz ze swoją córką zostaje, w 1980, roku zamordowana. Okoliczności śmierci są wielką tajemnicą. Ówczesna policja nie szukała mordercy- wszystko wskazuje na to, że ktoś pilnował aby prawda nie wyszła na jaw. Kto jest winny całej sytuacji? Kto jeszcze musi zginąć zanim prawda zostanie ujawniona?

Aktualnie sprawą morderstwa Rolfa zajmuje się Patrick. Swoje śledztwo rozwija poruszając śmierć Loli. W jaki sposób łączą się te dwie sprawy? Każda nowo ukazana informacja mocno komplikuje plany bohaterów. Stopniowo ujawniane tajemnice powodują nagłe zwroty akcji. Autorka zrobiła to po mistrzowsku.

Historia mocno zaskakuje, szokuje. Autorka utkała gęstą pajęczynę z intryg i kłamstw bohaterów. Stworzyła kolejną pozycję literacką, która dała mnóstwo emocji i do ostatniego przeczytanego słowa trzymała w napięciu. Pokazała relacje międzyludzkie, które nie zawsze są łatwe. Znając umiejętności autorki dotyczące zwodzenia czytelnika spodziewałam się na zakończenie wielkiego festiwalu fajerwerków. Nie zawiodłam się.

„Kukułcze jajo”, to książka z tych nieodkładanych. Pomimo obszerności czyta się szybko. Camilla Läckberg stworzyła niepowtarzalny, mroczny klimat. Czytając ma się wrażenie, że towarzyszy się bohaterom.

Autorka kreacją Loli pokazuje, że ludzie transseksualni również zasługują na miłość i normalne życie. Otwiera umysł na takich ludzi. Troszkę boję się o tę pozycję- jak zostanie odebrana w naszym kraju, w którym tematy LGBT są jeszcze tematem tabu. Jednak wierzę, że wątek ten nie przekreśli chęci sięgnięcia po tę pozycję. Jest godna polecenia!

"Yerbo Poczytalni"

[Adres usunięty]