Czasy Wielkiego Rozbicia. Potężne ongiś królestwo w sercu Europy rozpadło się na księstwa, którymi władają skłóceni ze sobą Piastowie. Od wielu lat Polska nie ma króla.
Na opustoszały tron padają pożądliwe spojrzenia sąsiednich władców. W głębi lasów budzą się ludzie Starszej Krwi, a wraz z nimi zapomniane przez stulecia demony. Z herbów schodzą bestie, by w walce wspomóc swych panów. Sieć intryg coraz ciaśniej zaciska się wokół młodego księcia Starszej Polski Przemysła II.
Święte księżne, grzeszni książęta i szlachetni rycerze. Jaką rolę odgrywa wielki ród Zarembów o skrzętnie skrywanych początkach? Czy minezingerzy zaśpiewają pieśń zwycięską czy też chmury nad tronem pogrążą królestwo w wiecznym mroku?
Czas rozpocząć bój o koronę, najwyższy czas zjednoczyć królestwo...
Opinie o książce
Cherezińska ma niezwykły dar dynamicznego obrazowania politycznej gry w dawnych wiekach w sposób ukradziony ze współczesnych filmów akcji. Z wyczuciem tka własną fabularną opowieść, w której jest miejsce na silnie zarysowane drugo- i trzecioplanowe postaci, na elementy nadprzyrodzone i magiczne, na momenty wzniosłe i przyziemne, na walkę i seks, na przyjaźń, zdradę i nienawiść. Powieść liczy ponad siedemset stron i wierzcie mi, że chciałoby się drugie tyle.
salon24.pl
Autorka trzyma się faktów, lecz i wypełnia całe mnóstwo białych plam. Robi to tak wprawnie, że tę historię śledziłam jak szekspirowską tragedię albo przedni film sensacyjny. A w postaciach kobiecych — zwłaszcza w świętej Kindze — zakochałam się po uszy.
Marta Mizuro, Najciekawsze książki, „Zwierciadło”
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy
Czy powieść "Korona śniegu i krwi" to czyste fantasy, czy raczej beletrystyka historyczna?
Książka stanowi unikalne połączenie rzetelnej powieści historycznej z elementami dark fantasy i realizmu magicznego. Autorka osadza akcję w realiach trzynastowiecznej Polski, wzbogacając ją o ożywione bestie z herbów oraz słowiańskie demony. Fabuła skupia się na politycznych intrygach Piastów, jednocześnie wprowadzając wątki nadprzyrodzone wpływające na losy królestwa. To idealna propozycja dla czytelników szukających epickiego rozmachu osadzonego w rodzimych realiach.
Czy lekturę cyklu Odrodzone Królestwo należy rozpocząć od tego konkretnego tomu?
Tak, "Korona śniegu i krwi" jest pierwszym tomem cyklu i stanowi niezbędne wprowadzenie do całej sagi. Powieść otwiera wielowątkową opowieść o dążeniu do zjednoczenia rozbitego królestwa polskiego pod berłem Przemysła II. Czytelnik poznaje tu kluczowe rody, takie jak Zarembowie, oraz fundamenty konfliktu, który rozwija się w kolejnych częściach serii. Rozpoczęcie czytania od innej pozycji może utrudnić zrozumienie skomplikowanych zależności politycznych i genealogicznych.
Dla jakiej grupy odbiorców ta książka może okazać się nieodpowiednia?
Powieść nie jest polecana osobom poszukującym wyłącznie suchej literatury faktu lub czytelnikom unikającym opisów brutalności i odważnych scen obyczajowych. Ze względu na obecność wątków magicznych oraz brutalnych realiów średniowiecznych bitew, pozycja ta może zniechęcić purystów historycznych oczekujących opracowania naukowego. Obszerna objętość, przekraczająca siedemset stron, wymaga również od odbiorcy dużego skupienia i cierpliwości w śledzeniu licznych wątków pobocznych. Nie jest to lekka lektura dla młodzieży ze względu na dojrzałą tematykę i złożony język.
Jakiego tempa akcji można się spodziewać po tak obszernej powieści?
Mimo dużej liczby stron, dynamika wydarzeń przypomina współczesne filmy akcji i thrillery polityczne. Krótkie i intensywne rozdziały błyskawicznie przenoszą punkt widzenia między skłóconymi książętami a postaciami fantastycznymi. Narracja sprawnie łączy sceny batalistyczne z kameralnymi intrygami dworskimi, co zapobiega poczuciu znużenia podczas lektury. Wysokie tempo sprawia, że skomplikowana historia polityczna staje się przystępna i angażująca od pierwszych stron.
Czy w fabule istotną rolę odgrywają postacie kobiece?
Kobiety w tej powieści są pełnoprawnymi uczestniczkami gry o tron, często wywierającymi decydujący wpływ na politykę. Postacie takie jak święta Kinga czy księżne piastowskie są przedstawione jako silne osobowości o jasnych motywacjach i ogromnej determinacji. Autorka odchodzi od stereotypowego ukazywania kobiet średniowiecza wyłącznie w rolach tła dla działań rycerzy. Ich decyzje, sojusze i osobiste tragedie stanowią jeden z najważniejszych filarów całej konstrukcji fabularnej.
