Kochanka nazistów

Maria Paszynska, znowu to zrobiła, napisała powieść, której nie da się ocenić. To ten tytuł o którym będziesz myśleć, analizować i próbować zrozumieć chociaż w minimalnym stopniu. Jednak po kilku próbach się poddasz. Ta książka nie jest zero - jedynkowa i trudno ją jednocznacznie ocenić. Więc może tego nie róbmy? Nie jest to literatura, obok której da się przejść obojętnie. Historia przedstawiona w "Kochance nazistów" to ciężki kaliber, z którym możemy się próbować zmierzyć. Jednak czy nam się to uda? Kocham książki i kocham takie historie. Nie tylko sprawiają, że moja dusza rozerwana jest na milion małych kawałków. Pozostawiają pewien niedosyt, bo takie książki mogłabym czytać bez końca. Pomimo tego, że nie ma tutaj dobrego i szczęśliwego dla nikogo zakończenia.

Literatura wojenna ma w sobie ogromny przekaz i ja bym chciała aby każdy chociaż spróbował poznać mały kawałek tego gatunku. Mamy w czym wybierać, bo rynek wydawniczy od jakiegoś czasu jest zalewany podobnymi historiami. I jeśli bym miała podać jedno nazwisko, z którym koniecznie musicie się zaznajomić była by to właśnie autorka tej książki. Także wiecie co macie robić, czytać i poznawać kawałek naszej polskiej histori.

“Ważne rzeczy, niezwykłe, piękne, przerażające, których doświadcza się po raz pierwszy, na zawsze zapadają człowiekowi w pamięć”.

Marianna Jurasz jest pełną życia i marzeń młodą dziewczyną. Jej pasją są szachy i matematyka, jest szczęśliwie zakochana w Janku, studencie medycyny. Świat stoi przed nimi otworem i wtedy wybucha wojna, która zmienia kompletnie wszystko. O Janku, który zaciągnął się na ochotnika, wszelki słuch zaginął, Marianna ze wszystkich sił stara się nie tracić nadziei. Postanawia wstąpić do konspiracji. Jej uroda i talent zostają dostrzeżone przez dowódców AK. Niebawem, nieświadoma tego co ją tak naprawdę czeka, całkowicie odcina się od rodziny, zostaje wysłana na niebezpieczną misję. Tam zdana tylko na siebie, samotna, zostaje wciągnięta w grę, w której stawką staje się życie.

Piękna i trudna jednocześnie opowieść, autorka inspirowała się prawdziwymi wydarzeniami. Z ogromną przyjemnością, ciekawością, ale i niepokojem wzięłam do ręki najnowszą książkę Marii Paszyńskiej i całkowicie przepadłam. Fabuła dopracowana w każdym szczególe przenosi nas do czasów II wojny światowej. Niesie ogromne skrajne emocje, ukazuje młodą dziewczynę, która podejmuje decyzję, która całkowicie zmieni jej życie. Wyraźnie, wnikliwie ukazani bohaterowie, różnorodność, złożoność charakterów. Marianna od razu skradła moje serce, to niesamowita, inteligentna, odważna, silna młoda kobieta. Poczułam do niej szacunek, to przez co przeszła… boli, tak bardzo boli… Jej przemyślenia, wątpliwości, niepewność, strach, ból, wewnętrzne rozdarcie, samotność, pogarda, wyklęcie.

To było takie trudne, brutalne, prawdziwe, nieodwracalne… Marianna dostaje rozkaz i nową tożsamość. Ma swoim urokiem oczarować nazistów, początkowo jest to dla niej szokiem. Stopniowo zaczyna odgrywać nową rolę, pomaga w tym jej wrodzony spryt, inteligencja, uroda i wdzięk. Z niewinnej dziewczyny staje się kobietą, która bez skrupułów wykorzystuje swoje atuty. Podejmuje samotną, dramatyczną grę, staje się jej pionkiem. Zatraca siebie i jednocześnie sobie wyrządza największą krzywdę. Po wojnie wpada w łapy UB, bestialsko torturowana przyznaje się do wszystkiego, co jej zarzucają. Zostaje oskarżona o zdradę i skazana na więzienie.

Powieść jest swoistym hołdem, złożonym młodym, zapomnianym, wyklętym, pogardzanym dziewczynom, które poświęciły wszystko dla dobra ojczyzny. Ich heroizm, przeżywane tragedie, odrzucenie, samotność, oskarżenie o zdradę przez powojenne władze. Przyszło im zapłacić niewyobrażalną cenę.

Przerażająco prawdziwa, oparta na prawdziwych wydarzeniach, trudna, bolesna, bardzo potrzebna. Nie da się przejść obok niej obojętnie, daje do myślenia, zostanie we mnie na zawsze. Bardzo, bardzo polecam.

Tatiasza i jej książki :)

Marianna Jurasz jako młoda, pełna marzeń, pasjonatka szachów i matematyki wkracza do struktur Armii Krajowej. Jest zdeterminowana, aby walczyć o Polskę. Rwie się do walki i służenia dla Sprawy. Zwłaszcza, że jej ukonachy zniknął bez śladu.

Rzucona na głęboką wodę jest jedną z lepszych wywiadowczyń. Każdego dnia walczy z nienawiścią. Jednak kiedy jej serca zaczyna na nowo drżeć z miłości, wie że to nie tak powinno wyglądać. Zakochana we wrogu,pozostawiona że złamanym sercem traci czujność.

Trafia do więzienia, a tamte tortury potrafią złamać najtwardszego.

Kochanka Nazistów to kolejna książka [Adres usunięty]m wojennym, która skradła moje serce. Oparta na prawdziwej historii pobudza wszystkie czytelnicze emocje.

Autorka ma świetne pióro, które potrafi zaciekawić od pierwszych słów.

Na początku bohaterka lekko mnie irytowała swoją postawą i lekkomyślnością. W późniejszym czasie byłam pod ogromnym wrażeniem jej odwagi i determinacji. Od połowy książki zaczęłam się zastanawiać czy gdyby dzisiaj wybuchła wojna to młodzież byłaby tak samo bohaterska jak w tamtych czasach.

Nie obyło się bez łez w oczach kiedy opisywane były tortury więzienne i zawiść ludzi. Przykre, że również Polacy byli brutalni dla swoich rodaków.

Jeśli chodzi o zakończenie to nie spodziewałam się takiego obrotu. Pełnego nadziei, ufności i światła.

Maria Paszyńska pisząc tą historię oddał[Adres usunięty]ny hołd kobietą, które walczyły o wolną Polskę.

Marianna Jurasz to młodziutka, siedemnastoletnia dziewczyna, która uwielbia matematykę i szachy.

Latem 1939 roku, chociaż nad głowami wisi widmo wojny, dziewczyna, snując plany na przyszłość, cieszy się słońcem i pierwszą miłością.

1 września wybucha wojna. Młodzież, która była patriotycznie wychowywana, rusza do walki. Po kapitulacji Warszawy walka schodzi do podziemia. Rodzi się ruch oporu. Marianna także chce walczyć, chce być potrzebna.

Wstępując do AK porzuca cały swój dotychczasowy świat. Jej uroda, spryt, analityczny umysł, znajomość języków i niezwykły charakter sprawiają, że dowódcy Armii Krajowej wysyłają Jurasz na niebezpieczną misję. Odtąd, jako Leni, choć bez broni, walczy za Polskę i dla Polski.

Przyznam, że widząc tytuł trochę się bałam ckliwej historii. Niepotrzebnie. Tej książki się nie czyta. Przez tą historię się płynie i nawet nie wiadomo kiedy następuje koniec. A po drodze jest ból, niezrozumienie, łzy, osamotnienie, odtrącenie i kara. Kara za to, że chciałaś walczyć dla kraju. Być mu potrzebna. Nie chciałaś stać z boku, tylko byłaś w samym centrum wydarzeń. Za to, w powojennej Polsce jesteś nazywana zdrajcą.

"Kochanka nazistów" to opowieść o odwadze i heroizmie. To opowieść o poświęceniu wszystkiego co masz i co znasz, dla większego dobra, mimo że później, zamiast nagród są szykany. To wreszcie patriotyzm w czystej postaci.

Najbardziej bolesne dla mnie było to, że w historię Marianny Jurasz wplecione są losy, wydarzenia i fragmenty z życia kobiet z wywiadu AK. Bardzo często młode dziewczyny dostawały skrajnie trudne zadania, z których jednak potrafiły się wywiązać. Ich osiągnięcia miały realny wpływ na działania wojenne. Jednak dochodząc do nich można było się pogubić, nierzadko gubiąc gdzieś po drodze siebie.

Kobiety, na równi z mężczyznami ginęły w więzieniach, były bestialsko katowane w katowniach gestapo, trafiały do obozów, a rzeczywistość Polski Ludowej okazywała się dramatyczna.

Pamiętajmy o polskich wywiadowczyniach!

Każda wojna nam coś odbiera. Jedni wracają bez nogi inni z duszą rozdartą na pół.

Pierwszy raz w życiu po przeczytaniu książki po prostu musiałam ochłonąć. Poukładać sobie w głowie to o czym opowiadała historia i po prostu ubrać odczucia w słowa.

Siedemnastoletnia Marianna Jurasz jest dziewczyną o analitycznym umyśle, świetnie grającą w szachy (o których może z pasją opowiadać przez wiele godzin) wywodzącą się z dobrze sytuowanej lekarskiej rodziny marzącą o karierze naukowej i torowaniu przedstawicielkom swojej płci drogi do zawodów zdominowanych przez mężczyzn.

Niespodziewanie dla siebie wiodąca spokojne życie nastolatka zakochuje się pierwszą niewinną miłością w koledze swego brata- Janku. Chłopaku o ciepłym spojrzeniu , któremu daleko było do filmowego amanta.

Wszystko to jednak blednie w obliczu globalnego konfliktu..

Marianka zaś rwie się do walki za Ojczyznę.

Nic jednak nie przygotowało jej na konsekwencje raz powziętej decyzji.

I przysięgam że ojczyzny mój nie zdradzę a bronić będę jej za cenę mojego życia.

Te słowa otworzyły nowy rozdział w życiu młodej szachistki.

Od tej pory posługiwała się innymi personaliami , musiała przełamać strach wstyd i wewnetrzny opór.

Czy jej serce zdołało to przetrwać czy może zabiło mocniej dla kogoś o kim nawet nie myślała?

Czy po wojennej zawierusze dwa rozdzielone serca będą potrafiły się odnaleźć?

Uwielbiam takie piękne emocjonujące historie.

Trzymające w napięciu, wzruszające , pełne zwrotów akcji z pełnokrwistymi bohaterami osadzone w klimacie opisanym w sposób tak realistyczny.. miałam wrażenie, że słyszę świst spadających bomb , krzyki ludzi i wydawane po niemiecku rozkazy.

Coś pięknego i niesamowitego napisane zajmująco i prawdziwie.

Było to moje pierwsze spotkanie z piórem Marii Paszyńskiej i jestem absolutnie oczarowana i zachwycona. ❤️

„Byłam tylko siedemnastoletnią dziewczyną, która niedawno cieszyła się latem, słońcem, miłością. Uśmiechała się, miała plan, snuła plany. Teraz patrzyłam na zamarłe wskazówki zegara i nie mogłam znaleźć obie nawet skrawka nadziei na lepsze jutro”.

„Kochanka nazistów” to książka oparta na prawdziwych wydarzeniach. Opowiada ona historię kobiety, która w trakcie II Wojny Światowej była w stanie poświęcić wszystko. Rodzinę, dom, zdrowie, a nawet życie.

Marianna Jurasz to młoda dziewczyna, która uwielbia książki, matematykę i szachy. Gdy ma 17 lat postanawia wstąpić do konspiracji. Jej uroda, spryt i inteligencja sprawiają, że dowódcy AK postanawiają ją wysłać do Niemiec na niebezpieczną misję. Jednak najpierw musi się nauczyć po niemiecku Myśleć i wyznawać niemieckie wartości.

Jak każda osoba w tamtym czasie straciła wiele. Miłość, Polskę, wolność, szkołę i lekcje szachów. Pragnęła tylko jednego. Zemsty. Jak potoczyły się dalej losy Marianny? Jak wojna zmieniła ją? Przekonacie się sami.

Książkę przeczytałam w dwa wieczory. Zdecydowanie należy do tych, które jak się zacznie czytać to nie można przestać. A wszystko to za sprawą zarówno lekkiego stylu pisania autorki, jak również opisanych w niej wydarzeń. Nie brakuje tutaj okrucieństwa i brutalności, ale są również tutaj momenty, gdy młodziutka Marianna jest chociaż trochę szczęśliwa.

Muszę przyznać, że autorka ma niezwykły dar przenoszenia czytelnika w miejsca, w których dzieje się akcja. Cały czas czytając miałam wrażenie, że stoję gdzieś obok i patrzę jak z nieba lecą bomby lub stoję w drzwiach sali przesłuchań. Czuć było strach, ale również nadzieję, że kiedyś ten koszmar skończy się.

Jeśli lubicie książki, których akcja oparta jest na prawdziwych wydarzeniach to bardzo polecam „Kochankę nazistów”.

Powieści, których historie opisują wojenną rzeczywistość za każdym razem mocno trafiają do mojego czytelniczego serca. Poruszają moje najczulsze struny, sprawiając, że przez długi czas przeżywam poznane historie, dziękując w duchu, że nie jesteśmy świadkami wydarzeń, których doświadczyli bohaterowie tych powieści.

Historia zapisana na kartach najnowszej książki Marii Paszyńskiej uderzyła we mnie w dwójnasób, gdyż „Kochanka nazistów” inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. Jak przyznaje autorka, losy Marianny Jurasz utkane są niemal w całości z prawdziwej historii, wydarzeń, fragmentów życia kobiet z wywiadu Armii Krajowej. To opowieść o postawie kobiet, które nie wahały się przed niczym, aby poświęcić się dla dobra Ojczyzny. Ich męstwo, odwaga zasługują na uznanie i słowa wdzięczności. Myślę, że ta książka jest niejako pomnikiem ku chwale wobec takiej postawy.

Marianna Jurasz jest młodą kobietą, uwielbiającą szachy oraz matematykę. Niestety wybuch II wojny światowej ściera w pył jej plany i marzenia. Jej patriotyczne wychowanie kieruje ją na drogę walki o Polskę, jej mieszkańców. Dlatego też bez wahania wstępuje do podziemia. Dowództwo Armii Krajowej powierza kobiecie niebezpieczną misję. Otrzymując nowe personalia, wkracza do niebezpiecznej gry. Jako Leni Köhler poświęca się pewnej Sprawie, w której okrucieństwo wojennej rzeczywistości nie zna granic. Marianna musi stawić czoła niebezpieczeństwu, które zagraża jej życiu. Niestety kobieta jest tylko pionkiem w grze.

Jak potoczą się losy Marianny? Czy wyjdzie cało z tej niebezpiecznej sytuacji? Koniecznie sięgnijcie po tę książkę i poznajcie historię, która jest obrazem charyzmy kobiety gotowej na poświęcenie się dla dobra Ojczyzny.

To, co ujęło moje serce, to ukazanie niezłomności młodych kobiet. Poświęcenia swojej młodości, godności nieraz i życia. Ta postawa zasługuje na uznanie, szacunek oraz warto, aby takie historie ocalić od zapomnienia. Dzięki temu następne, młode pokolenia mogą docenić smak wolności, która niestety często ma dla nich mniejszą wartość aniżeli tak być powinno.

„Kochanka nazistów” to bez wątpienia powieść, która mocno mnie dotknęła. Bolesna historia rysowana wojenną zawieruchą, którą ukazała Maria Paszyńska porusza do łez. Co ważne autorka uczyniła to w sposób jakże realistyczny, co jeszcze bardziej podkreślało dramatyzm historii Marianny Jurasz. Aż strach pomyśleć ile kobiet dotkniętych było podobnymi doświadczeniami rysowanymi wojennym okrucieństwem.

Bez wątpienia książka ta powinna dotrzeć do jak największego grona czytelników. Dziś, gdy tak blisko jesteśmy wojennej rzeczywistości, warto zastanowić się, czy nie wpisać tego tytułu do kanonu lektur szkolnych, tak, aby nieco ją odświeżyć, by młodzież w literaturze mogła wczytać się we współczesne problemy, a nie te z epoki kamienia łupanego. Tę myśli pozostawiam każdemu z Was.

Książka „Kochanka nazistów” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Od kilku lat obserwuje się w literaturze pewien trend, który dominuje w literaturze kobiecej. Akcja powieści zwykle dzieje się podczas okupacji i gdzieś w środku tego wojennego rozgardiaszu, autorki rozwijają swoją opowieść. Bywa, że losy bohaterów są na pierwszym planie, a drugowojenna zawierucha jest jedynie mdłym tłem, ale dzieje się też tak, że wszystko ze sobą współgra i czyta się tę powieść z ukontentowaniem. I Maria Paszyńska to uczyniła. Napisała powieść kompletną w moim mniemaniu.

Jest to opowieść o młodziutkiej Mariannie. Dziewczynie pełnej ideałów, zakochanej w Janku, matematyce i grze w szachy. Wojna weryfikuje jej postrzeganie rzeczywistości, Marianna wstępuje do AK i od tej pory staje się Niemką – Leni, która musi działać jako szpieg i wyciągać informacje od najwyższych rangą oficerów SS. A droga do tego celu wiedzie przez rauty, bale i łóżko...

To skrupulatnie i drobiazgowo napisana opowieść o kobietach, które podczas II wojny światowej odegrały olbrzymią rolę. Pamiętać należy, że to nie były tylko sanitariuszki, łączniczki czy kucharki, ale też profesjonalnie wyszkolone zwiadowczynie, dzięki którym Polskie Państwo Podziemne uzyskiwało cenne informacje na temat pozycji wroga, jego planów i działań na terenie naszego kraju.

Wspaniałe tło historyczne, pełne ciekawostek i faktów, doskonale współgra z fabułą, która pewnie tylko w jakiejś części jest wytworem wyobraźni autorki, bowiem należy wspomnieć, że jest to opowieść pisana na faktach.

Wszystko się tutaj zgadza. Doskonała znajomość historii, opowieść o aryjskich szkołach dla dobrych dziewcząt, które miały się stać żonami idealnymi dla niemieckich żołnierzy. Autorka świetnie też ukazała pewne zachowania, które były aktem bezwzględnego oddania dla fuhrera. Ideologiczna i fanatyczna miłość do wodza III Rzeszy mierzi czytelnika i wprawia w stan swego rodzaju niedowierzania, ale daje pewien pogląd w sprawie i utwierdza w przekonaniu, że skrajności prędzej czy później doprowadzają do okropieństw.

Autorka doświadcza swoją bohaterkę najgorzej jak tylko może. Upadla ją, depcze po jej nadwątlonym i przesyconym smutkiem życiu, ale nie oskarża, nie piętnuje. Tę rolę wręcza czytelniczkom, bo to one mają za zadanie wysnuć pewne wnioski.

Dużą rolę gra tutaj też miłość. Nie tylko ta patriotyczna – do Ojczyzny, ale też ta najbardziej pierwotna, romantyczna, która miesza się w przypadku Marianny; ta pierwsza, niewinna, z tą dojrzałą i namiętną. Która jednak okaże się trwalsza?

Gorąco polecam. To mądra, wyważona i arcyciekawa powieść!