Klinika

Gaja jest młodą kobietą, która żyje dzięki postępowi medycyny. W okresie prenatalnym dokonano u niej modyfikacji genomu, dzięki której z płodu z zespołem Edwardsa stała się płodem zupełnie zdrowym. Takich osób jak ona jest więcej. Choćby jej przyjaciel Kajtek, który w ostatnim czasie zaginął. Gaja prowadzi normalne życie, ale jedno spotkanie z mamą Kajetana wpływa na to, że intensywniej postanawia poszukać przyjaciela. W tym samym czasie rząd zakazuje stosowania in vitro, ale refunduje zabiegi modyfikacji genomu, dzięki czemu Gaja czuje się napiętnowana i zastraszana. Czy młoda kobieta pokona własne lęki, czy uda jej się odnaleźć przyjaciela i co z tym wszystkim wspólnego ma polityka?

Jestem pełna podziwu dla autorki dla jej wiedzy medycznej. W pewnym momencie sama zaczęłam zastanawiać się, czy procedura modyfikacji genomu faktycznie nie istnieje, gdyż autorka pisała z takim przekonaniem i poparte takimi medycznymi wyjaśnieniami, że miałam wrażenie, że historia opisana jest na autentycznych faktach.

Klaudia od początku wprowadza nas w medyczny klimat wyjaśniając krok po kroku medyczne zawiłości, aby sprawnie złączyć je z fabułą, która mnie pochłonęła całkowicie. Mimo, że całość była przewidywalna, to najchętniej w ogóle nie odkładałabym książki, aby poznać całą historię w jeden dzień.

Bardzo podobał mi się sposób ukazania aktualnych problemów, zahaczenia o dyskryminację ze względu na orientacje seksualne, problemów związanych z in vitro czy ustawą antyaborcyjną. Mimo, że cała historia w większości pochodziła z wyobraźni autorki to czuć było pewną autentyczność.

Do samego końca nie byłam pewna zakończenia tej historii, cały czas miałam nadzieję na jakiś nieprzewidywalny zwrot akcji, ale go nie było. Muszę jednak przyznać, że sam epilog był świetny – absolutnie się nie spodziewałam takiego zakończenia historii. Z drugiej strony czuję również niedosyt, dlatego, że nie wiem czy sprawa miała jakiś dalszy ciąg.

Był to jeden z lepszych kryminałów medycznych, jakie czytałam. Przez całą lekturę nie opuszczało mnie uczucie ekscytacji ale również poddenerwowania, jakbym weszła w skórę głównej bohaterki.

Dużym plusem była również mała ilość bohaterów pobocznych, co pozwalało się skupić bardziej na tych głównych.

Naprawdę polecam zapoznać się z twórczością Klaudii Muniak, sama z pewnością sięgnę po pozostałe jej pozycje, ponieważ styl autorki bardzo mi odpowiada a książka praktycznie czytała się sama.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu.

Sporo książek Autorki przemykało mi na instagramowych postach. Opinie były świetne, więc jak zobaczyłam, że będzie miała miejsce kolejna premiera to postanowiłam sięgnąć po książkę.

Gaja to młoda kobieta, która żyje dzięki medycynie. Jeszcze będąc w łonie matki została poddana modyfikacji genomu. Dlaczego? Ponieważ była dzieckiem z zespołem Edwardsa.

Kobieta budzi się pewnego dnia i nie rozpoznaje miejsca w którym się znajduje. Wszystko wskazuje na to, że to szpital. Na dodatek uświadamia sobie, że nie pamięta co było wcześniej. Gaja czuje się zagubiona i zdezorientowana, zaczyna myśleć, że to leki które otrzymuje są tego przyczyną.

Dlaczego jest w tym miejscu? Dlaczego była operowana? Co z tego co mówi jej lekarz jest prawdą? Pytań pojawia się coraz więcej...

Thrillerów medycznych przeczytałam w życiu sporo. Tym samym mam dobre porównanie. Mogę z całą odpowiedzialnością napisać, że @klaudia_muniak zrobiła kawał dobrej roboty 🔥 Narastający niepokój i ciekawość tego co będzie dalej nie pozwalają odłożyć książki na bok. Nie ma wartkiej akcji i szybkiego tempa a czułam się jak na rollercoasterze...

Mamy teatr jednego aktora, przeplatany z retrospekcjami, które doskonale podgrzewają atmosferę. Idealnie skonstruowany i mistrzowsko napisany.

Moje wielkie ukłony dla Autorki 😊

Czy sięgnę po inne powieści? No na nawet nie pytajcie, zrobię to jak najszybciej.

POLECAM 🔥

Najnowszy thriller medyczny od Klaudii Muniak to książka dająca do myślenia Jeśli lubicie przeczytać coś z intrygującym motywem przewodnim oraz bardzo współczesną problematyką - "Klinika" będzie dla Was odpowiednia.

Centralną postacią tej powieści jest Gaja, która zawdzięcza życie rozwojowi medycyny i leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Poznajemy ją gdy już jest dorosła i żyje w Polsce pod rządami prawicowej partii. Nastroje społeczne są coraz bardziej nieprzyjemne, dochodzi nawet do protestów związanych z zakazem stosowania metody in vitro. Młodzi ludzie, tacy jak Gaja nie mogą czuć się bezpiecznie.

"Nie potrafię przejść obojętnie obok tej zatrważającej prawdy. Nie pojmuję, jak człowiek może zachowywać się w tak okrutny sposób wobec drugiego człowieka. Historia zna mnóstwo dramatycznych przykładów bestialstwa, wydawałoby się, że postęp cywilizacyjny przyczyni się do ich bezwzględnej eliminacji. Nic bardziej mylnego. Sadystyczna natura człowieka ma się dobrze, zmieniła się tylko jej forma."

Kiedy Gaja budzi się w tajemniczym szpitalu możemy od razu poczuć jej niepokój i strach. Dziewczyna jest otumaniona lekami, przetrzymywana w jakiejś sali, w nie do końca wiadomym celu. Będzie próbowała przypomnieć sobie, co jej się stało a my, czytelnicy odkrywamy to razem z nią.

"Klinika" Klaudii Muniak cechuje się bolesną realnością wydarzeń oraz umiejętnym dostosowaniem fabuły do aktualnych polskich problemów. Historia opowiadana z punktu widzenia Gai pozwala na to, aby z łatwością wejść w jej świat. Do tego osadzenie akcji w sterylnym, szpitalnym otoczeniu działa na psychikę. W książce znajdziemy zagadnienia dotyczące biotechnologii ale podane są w taki sposób, że zainteresują każdego, nawet laika. Medyczne informacje nie są uciążliwe, są wręcz przeciwnie - bardzo ciekawe. Widać, że autorka ma wykształcenie medyczne i w przystępny sposób potrafi to wykorzystać w swoich książkach.

"Klinikę" pomimo trudnej tematyki czyta się szybko. Historia wciąga, aż nie chce się odkładać książki, nie wiedząc, co będzie dalej. Ja dopiero poznaję się z thrillerami medycznymi ale po przeczytaniu drugiej już książki Klaudii Muniak wiem, że będę chętniej po takie sięgać :)

„Klinika”- Klaudia Muniak

Dziś przychodzę do Was z najnowszą propozycją od #wydawnictwokobiece Mam mieszane uczucia co do tej pozycji. Z jednej strony ciekawy pomysł, ogromna wiedza medyczna autorki i przygotowanie oraz ciekawość czy fabuła jednak pójdzie w innym kierunku aniżeli mogłoby się wydawać? Z drugiej zaś strony zbyt rozciągnięta historia oraz dość przewidywalne zakończenie (no może z wyjątkiem Epilogu)…

To może o czym jest ta książka? Gaja jest młodą kobietą, w szczęśliwym związku, posiadającą w pełni wspierającą matkę. Pochodzi z nowego pokolenia dzieci, które nie miały prawa funkcjonować normalnie, a niektóre nawet też żyć. W jej świecie rozwój genetyki jest już na takim poziomie, iż za sprawą modyfikacji genów można wyleczyć nawet najrzadsze i najbardziej śmiertelne schorzenie. Równolegle in- vitro czy też aborcja są tematem tabu, czymś nie do pomyślenia z czym władze starają się za wszelką cenę walczyć. Gdy najbliższy przyjaciel kobiety znika, dziewczyna za wszelką cenę chce go odnaleźć. Jednakże ma miejsce pewien wypadek, który odmieni jej życie o sto osiemdziesiąt stopni…

Podsumowując jest to naprawdę ciekawie napisany thriller medyczny. Podczas lektury widać, że autorka włożyła ogromną pracę w dopracowanie szczegółów. Pomimo wielu medycznych zwrotów nie idzie się pogubić, a wszystko jest przejrzyste i zrozumiałe. Niestety mimo świetnego pomysłu książka jest dość przewidywalna. Już po pierwszych kilu rozdziałach można domyślić się zakończenia. Brakowało pewnego zwrotu akcji, jakiegoś momentu wow. Nie zmienia to jednak faktu, że jestem bardzo ciekawa co jeszcze ma nam do pokazania Pani Klaudia, bo wyobraźnię ma naprawdę ogromną :)

Gaja w okresie prenatalnym została wyleczona ze śmiertelnej choroby, jaką jest zespół Edwardsa. To właśnie dzięki modyfikacji genomu dziewczyna zawdzięcza swoje życie. W podobnej sytuacji jest jej przyjaciel, Kajtek. Ta dwójka była dla siebie jak rodzeństwo, którego obydwoje nigdy nie mieli. Niestety pewnego dnia Kajtek znika bez śladu. Gaja czuje się osaczona i zastraszana przez rząd z powodu modyfikacji genetycznej, jaką przeszła, będąc płodem. Nie ma ochoty wychodzić z domu ani spotykać się z przyjaciółmi.

Pewnego dnia Gaja budzi się w sterylnie białym i czystym pokoju… Co takiego się wydarzyło i gdzie ona jest? Dlaczego nic nie pamięta?

Pomysł na fabułę jest bardzo ciekawy, porusza ważne wątki, głównie zapłodnienia in vitro. I pomimo, iż mamy XXI wiek, temat jest nadal bardzo kontrowersyjny.

Pomimo, iż akcja powieści nie rozwija się szybko, Czytelnik zatapia się w życie Gai i razem z nią próbuje rozwiązać zagadkę. W książce jest wiele opisów, natomiast to one nadają charakter powieści. Początek jest bardzo wciągający, natomiast końcówka… wbija w fotel!

Niesamowita, nieodkładalna, nieprzewidywalna. Ja się tylko pytam, czemu tak się skończyła 😭? Najgorsze, co można zrobić czytelnikowi, to zostawić go z otwartym zakończeniem w pozycji niezależnej. Mimo to, powiem wam, że już dłuższy czas nie czytałam takiego thrillera. Było bosko. Od samego początku wybudowane jest napięcie, którego nie można się w żaden sposób pozbyć. Odkładałam ją z wielkim bólem. Ten warsztat, ta lekkość podczas czytania sprawiła, że skończyłam ją błyskawicznie. Podchodzi mi trochę pod fantastykę, kojarzy mi się trochę z jednym ze starych filmów, które bardzo mocno przeżyłam, ale i tak te emocje podczas wydarzeń w książce są nie do opisania. Musicie przekonać się sami. Gorąco ją wam polecam.

Dziękuję @[Adres usunięty]ce za egzemplarz.

,, Klinika " jest pierwszą powieścią autorki , którą miałam okazję czytać. Czy jestem usatysfakcjonowana?

Chciałbym rzec, że na 100% tak, lecz czegoś mi tutaj zabrakło. Nie mogę odnieść się do poprzednich książek autorki, nie wiem jak bym je oceniła, ale najnowszą jej książkę uważam za poprawną, z dobrym pomysłem na fabułę. Jeśli chodzi o sam styl pisania, jest ON niezwykle lekki i przejżysty. Książkę czyta się naprawdę szybko a jednak czuję lekki niedosyt. Czasami miałam wrażenie jakby akcja stała w miejscu, zataczając ciągle koło, sprawiając lekkie uczucie dejavu.

Główna bohaterka, jak i wielu innych, zawdzięcza życie rozwojowi biotechnologii. Dzięki modyfikacji genomu w okresie prenatalnym, może cieszyć się zdrowiem. Tymczasem nastroje w kraju poupadają. Rząd zakazuje stosowania metody in vitro, jednocześnie popierając ingerencję medycyny w genetykę. Na ulicę wychodzą tłumy demonstrantów nie popierających rządu. Ludzie tacy jak Gaja, czują się zaszczuci, nic nie warci, w oczach innych, są tylko tworem genetycznym. Dziewczyna, aby choć na chwilę zapomnieć o prześladujących ją myślach, pogrąża się poszukiwaniach jej zaginionego przed dwoma laty przyjaciela. To gdzie doprowadzi ją odkrycie, będzie miało znamienne skutki. Prawda okaże się bardziej wstrząsająca niż można byłoby się spodziewać. Jak zakończy się tą historia? Co się może wydarzyć, gdy strach spotka się z obłędem?

Nie miałem wcześniej okazji czytać żadnej książki Klaudii Muniak. Słyszałem o nich dużo dobrego, widziałem pochlebne recenzje i opinie, także postanowiłem nadrobić zaległości. Pierwszą, którą przeczytałem była właśnie "Klinika". Przyznam, że miło się zaskoczyłem. Jest to thriller o trochę innym klimacie, ponieważ dużą rolę odgrywa tutaj sama medycyna. Widać, że autorka ma dużą wiedzę na temat tej dziedziny i potrafiła to umiejętnie wykorzystać w książce. Oczywiście w każdej powieści najważniejszą rolę odgrywają główne postacie - w "Klinice" jest to Gaja. Kobieta rusza tropem zaginionego przyjaciela, napotykając wiele problemów. Autorka nawiązuje też do obecnych realiów, wplatając je do wydarzeń opisanych w książce. Dobra i mocna rzecz!

Gaja wydaje się być normalną dziewczyną. Jeszcze w łonie matki została poddana eksperymentalnej terapii genomu dzięki której żyje. Pewnego dniu budzi się w miejscu, który wydaje jej się salą szpitalną, a w głowie ma dziurę w pamięci. Jej umysł pracuje na najwyższych obrotach próbując sobie przypomnieć jak znalazła się w tym miejscu. Zamiast dochodzić do siebie czuje się co raz gorzej, a milczące pielęgniarki, brak bliskich budzą jej niepokój. Gdzie jest? Jak tu trafiła? Czy zaginięcie jej przyjaciela Kajtka ma z tym jakiś związek?

Skuszona wieloma pozytywnymi opiniami od dłuższego czasu miałam w zamiarze przeczytanie tej pozycji. Thriller medyczny to coś co na naszym rynku jest dość rzadkim gatunkiem. Jako studiująca kierunek medyczny powinnam się w nim czuć jak ryba w wodzie, tymczasem czułam się jak waleń wyrzucony na brzeg.

Ilość opisów i medycznych zagadnień dla zwykłego czytelnika jest dość trudna do zrozumienia. Zagadnienia biotechnologii, mutacje DNA to temat ciężki i gdyby jeszcze został w tej historii przemycony w jasny i klarowny sposób bez terminologii być może książka znalazła by więcej fanów.

Nawet dla mnie gdzie udało mi się odrobinę liznąć temat, miałam wrażenie, że jestem zupełnym laikiem i nie za bardzo wiem co do czego. Do tego doszła mnogość opisów, wciąż łudząco do siebie podobne kolejne strony i mój początkowy entuzjazm zupełnie opadł.

Przesłanie jest genialne i bardzo na czasie jeśli weźmiemy do kontekst polityczny i do co aktualnie wyprawia się w naszym kraju.

Samego thrillera było tu dość mało, udało mi się odgadnąć zakończenie. Jednak oceniając całość to ta książka nie zapisze się w mojej pamięci na dłużej. Wręcz cieszę się, że wreszcie udało mi się dobrnąć do końca. Przede mną kolejne trzy pozycje autorki i liczę, że mimo wszystko uda mi się polubić z jej piórem.

Uwielbiam powieści Autorów, których jeszcze nie miałam okazji poznać. Takim wyborem tym razem została pani Klaudia Muniak, którą widywałam niejednokrotnie na Instagramie. Jej tytuły przewijały się wiele razy i bardzo długo nie miałam odwagi sięgnąć po żaden z nich. Do czasu! Pamiętam tamten wieczór, gdy zobaczyłam recenzje wychwalającą „Klinikę” i postanowiłam, że jeśli nie teraz to nigdy!

W jakimś stopniu owa powieść przywodzi na myśl to, co dzieje się obecnie w Polsce. Początkowo myślałam, że ta historia mnie nie zaskoczy, że przecież sprawy zakazu in – vitro i protesty to poniekąd moja codzienność. A jednak jestem oczarowana tym, co zrobiła Autorka. Gaja jest właśnie taką osobą – cudem, któremu pomógł rozwój medycyny. Również jej przyjaciel takowym był. Pewnego dnia Kajtek jednak zniknął. Gaja nie chce się z tym pogodzić i postanawia rozwikłać zagadkę.

Pani Klaudia prowadzi fabułę, którą czytałam oniemiała. Napiętnowanie ludzi, którzy są inni, homofobia, zabiegi in – vitro, władza – wszystko to Autorka sprowadziła do jednej powieści, a ja jestem urzeknięta do cna. Bohaterowie są świetni, a świat, jaki ich otacza jest zwyczajnie… prawdziwy! I to jeden z największych plusów tej historii. Podobało mi się, że całość jest poprowadzona na dwa czasy – coś tak jakby „przed” i „po”, chociaż „przed i po czym” to już pozostawiam Wam do odkrycia. Napięcie, jakie zbudowała pani Muniak, jest niemalże jedną, wielką „poezją”. Po prostu jest doskonałe! Nie brakuje kłamstw i tajemnic, ale nasza bohaterka nie poddaje się i całą sobą dąży do prawdy.

Może to lekki sposób pisania pani Klaudii, a może moje uwielbienie do powieści medycznych (myślę, że ten tytuł śmiało można pod takie podciągnąć), ale ta książka jest po prostu doskonała! To początek mojej przygody z Autorką, ale nie omieszkam zaopatrzyć się we wszystkie jej książki. W końcu jeśli ktoś umiejętnie i z pełną świadomością, potrafi napisać porządny thriller medyczny to zasługuje na piedestał, nie zależnie od ilości napisanych książek.

Klaudia Muniak pojawiła się na naszym, polskim rynku książki z thrillerami medycznymi. Zaczęło się w moim przypadku od "Psychopaty" i wtedy przepadłam. Tego typu powieści uwielbiam i z reguły sięgam po zagranicznych autorów, bo zwyczajnie u nas takich książek nie ma. No i okazało się, że autorka znalazła właśnie ten kawałek swój literacki akurat w medycznych dreszczowcach. Poprzednie dwie książki podobały mi się bardzo, choć za każdym razem czegoś mi w nich brakowało, pewnie dlatego, że zaczytuję się w podobnych opowieściach i mam dość wysoko postawione oczekiwania. Ale wiem, że Muniak się rozwija, brnie do przodu i dlatego z chęcią sięgam po każdą kolejną wydaną jej książkę. Tym sposobem w moje ręce trafiła "Klinika". Czy było warto po nią sięgnąć? Czy jest ciekawa, wstrząsająca i nieodkładalna?

Zacznijmy od tego, o czym tym razem autorka nam opowiada. Poznajemy główną bohaterkę, Gaję i jej przyjaciela, który jest dla niej jak brat, czyli Kajtka. Co tych dwoje łączy? Otóż, oboje żyją tylko dlatego, że jeszcze w łonie matki były przeprowadzone na nich zabiegi mające na celu zmodyfikowanie genomu. Tylko że Kajtek nagle znika. Nie wiadomo co się z nim dzieje, gdzie jest, nie ma z nim kontaktu. W tym samym czasie zaostrzają się problemy w kraju (bo naznaczmy, że akcja dzieje się w Katowicach), a przyjaciela Gaji nadal nie ma. Szuka go całymi latami, szuka go również matka, ale bezskutecznie. Co się z chłopakiem stało? I co właściwie oznacza zakaz in vitro, czy ma to coś wspólnego z naszymi bohaterami? Musicie sprawdzić!

Niby to fikcja literacka, ale nie macie wrażenia, że powoli zmierzamy ku tego typu zagładzie? Najpierw gwałtowny rozwój medycyny, po czym teraz, przynajmniej u nas, się coraz większej ilości zabiegów zabrania. To może się okazać bardziej prawdopodobne niż pewnie autorka zakładała, choć najciekawszym elementem dla mnie tej książki są, jak zwykle zresztą w przypadku Muniak, nowinki medyczne. W tym przypadku zabiegi jeszcze w okresie prenatalnym.

I tym razem autorka prowadzi akcję dość powolnie, aby później przyspieszyć i na koniec dosłownie zszokować. Co udaje jej się za każdym razem, bo jednak mam wrażenie, że w jej głowie, gdy rodzi się pomysł, rodzi się również od razu rozwiązanie zagadki i to, jak zaskoczy czytelników, a później dopiero rozpisuje całą fabułę. Myślę, że wiele osób nie domyśli się zakończenia i będzie to największa frajda z czytania, a dla autora największy komplement.

Polecam, bo to thriller medyczny, po który warto sięgnąć, a porusza nie tylko kwestie stricte medyczne, ale również problemy społeczne, traktowanie osób chorych, a także kwestie leczenia władzy, która lubi czynić zło, tak po prostu, po to mają władzę w rękach, żeby robić z innymi co im się tylko podoba, prawda? Przyszło nam tylko mieć nadzieję, że nie ziści się wizja, którą Klaudia Muniak stworzyła w "Klinice".

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Kobiecym!

Klinika to historia młodej dziewczyny imieniem Gaja, która zawdzięcza swoje życie rozwojowi medycyny i leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Pewnego dnia Gaja budzi się w białym pomieszczeniu i nie ma pojęcia jak to się stało, że właśnie tam się znalazła. I tutaj skończę mówienie o czym jest ta książka, gdyż nie chce popsuć Wam całej zabawy.

Oh kochani! Jak ja bym chciała Wam polecić tę historię!Jestem zachwycona autorką i wiem, że to pierwsza pozycja pani Klaudii Muniak jaką przeczytałam, ale na pewno nie ostatnia. Odkryłam nową mistrzynie thrillerów medycznych i mam nadzieję, że pozostałe książki autorki są równie dobre albo jeszcze lepsze. Sama sobie zazdroszczę, że mam je jeszcze przed sobą 😉 A co Klinika ma takiego w sobie, że jestem pod tak dużym wrażeniem? Przede wszystkim napięcie. Jak ta autorka potrafi je budować! Ja nie mogłam się od tej historii oderwać. Przeczytałam ją w ekspresowym tempie, bo tak bardzo byłam ciekawa jej zakończenia. I mimo, że fragmenty z przeszłości podobały mi się mniej od tych teraźniejszych to wszystko tworzyło świetną całość. W tej książce nie ma ani jednej strony przy której bym się nudziła. A temat poruszony przez autorkę niesamowicie mną wstrząsnął. Klinika to książka, która wywołuje emocje, i to bardzo skrajne emocje. No i to zakończenie! W życiu bym się nie spodziewała, że historia właśnie w ten sposób się potoczy. Jestem zachwycona stylem autorki, pomysłem na historię oraz umiejętnością budowania napięcia dlatego z całego serducha polecam, biegnę po inne książki autorki, a Klinika dostaje 5/5.

Klaudia Muniak po raz kolejny dała rade. Stworzyła świetny thriller medyczny, który szokuje swoją prawdziwością. No bo przecież, daleko to szukać, patrząc na wydarzenia, które miały miejsce jakiś czas temu w naszym kraju?! Takich ludzi „żądnych krwi” jest pełno, dlatego ta książka mrozi momentami krew w żyłach, a zakończenie wbija w fotel…

Wyobraźcie sobie, że budzicie się w szpitalu i nie wiecie jak się w nim znaleźliście. Nikt Wam nie chce nic powiedzieć, pielęgniarka zachowuje się jakby ucięli jej język, a lekarz ma przyjść wszystko wytłumaczyć, ale spieszy mu się jak uczniowi na klasówkę, na którą nic nie umie. Beznadziejna sprawa, co? Co byście zrobili? Zaryzykowali ucieczkę? Bo ja zdecydowanie bym się mocno wkurzyła. Rozniosłabym wszystko co by stanęło na mojej przeszkodzie :P I właśnie to odczuwałam, czytając początek tej książki. O tak! Zdecydowanie myślałam, że wyjdę z siebie, za każdym razem jak bohaterka rozkminiała co się mogło z nią wydarzyć i nikt jej nic nie chciał powiedzieć.. Dobrze, że rozdziały są przeplatane wydarzeniami z przeszłości głównej bohaterki, bo możemy tworzyć własne „teorie spiskowe”, które w moim przypadku, żadne nie były trafne!

Główna bohaterka Gaja „zawdzięcza życie rozwojowi medycyny i leczeniu metodą genomu w okresie prenatalnym”. Tak samo jak Kajtek, który był jej jak brat. Ale nagle Kajtek zniknął i nikt nie wie co się z nim stało.. Dziewczyna postanawia dowiedzieć się czegokolwiek, na temat jej zaginionego przyjaciela, a to co będzie w trakcie poszukiwań odkrywać, zmrozi jej krew w żyłach. Do tego masowe protesty i zachowanie ludzi, spowoduje, że Kaja przestraszy się nie na żarty….

Autorka stworzyła historię, która przeraża…swoim realizmem. Kto wie co przyniosą kolejne lata, pozostaje nam modlić się, żeby większość z tego nigdy nie miała miejsca. Autorka powoli tworzy napięcie, co da się wyczuć już od pierwszych stron. Każda kolejna informacja, pozwala nam powoli dopasowywać każdy puzzel, tak aby na samym końcu wszystko połączyć w idealnym obrazek. Ale to co na tym obrazku odkryjemy, wcale nie będzie piękne. Takiego zakończenia się nie spodziewałam, aczkolwiek jeśli o mnie chodzi, podniosło ono ocenę całej książki :P Fabuła jest bardzo dobrze dopracowana, no i oczywiście widać, że autorka zna się na rzeczy i jeśli o mnie chodzi, jestem pełna podziwu ogromu wiedzy, jaki autorka umieściła w tej historii. Polecam.

Gaja to młoda studentka, która żyje dzięki modyfikacji genomu jeszcze w łonie matki. Obecnie cieszy się dobrym zdrowiem, jest szczęśliwa, ma chłopaka. Pewnego dnia ulega tajemniczemu wypadkowi, po którym budzi się w szpitalnej sali. Dziewczyna nic nie pamięta, nie ma też kontaktu ze swoimi bliskimi. Usilnie próbuje zrozumieć, co tu się dzieje? W jakim szpitalu się znajduje?

Ach, co tu się wydarzyło! Klaudia Muniak po raz kolejny funduje nam fabułę pełną emocji. Przez całą lekturę książka trzymała mnie w napięciu i bezustannie czułam poddenerwowanie. Mimo iż akcja płynie powolnym tempem, którego zazwyczaj nie lubię, tutaj idealnie wszystko do siebie pasuje. Czytelnik ma czas, aby poznać i zrozumieć Gaję, a następnie wraz z nią szukać rozwiązania tej zagadki.

Autorka w każdym calu dopracowała fabułę, widać jaki ogrom pracy musiała w to włożyć. Mimo wielu faktów i pojęć medycznych wszystko jest dokładnie wyjaśnione, nie ma miejsca na domysły.

Książka jest niesamowita i wciągająca. I jeszcze to zakończenie - wow! W ogóle się tego się spodziewałam. Ogromne gratulacje! Książkę gorąco polecam! ❤️

„Klinika” Klaudii Muniak to thriller medyczny, który przyprawił mnie o ciarki. Zawarta w książce fabuła brzmi tak realnie, że mam tylko nadzieję, że nadal pozostanie fikcją literacką.

Główną bohaterką i narratorką powieści jest Gaja, młoda kobieta, która zawdzięcza życie leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Gaja budzi się w szpitalu z lukami w pamięci z ostatnich dni. Nie wie gdzie jest i dlaczego tu jest. Wyobrażacie to sobie? Obudzić się w obcym miejscu i nie pamiętać wydarzeń z ostatnich dni? Dla mnie to straszna wizja. Początkowo książka nie porywa i jest dość monotonna, chociaż styl autorki sprawił, że dobrze i szybko mi się ją czytało. Mniej więcej w połowie wszystko przybiera taki obrót, że nie mogłam się oderwać. Autorka umiejętnie zbudowała napięcie, idealnym pomysłem było tu przeplatanie wydarzeń z teraźniejszości i przeszłości. Czułam różne emocje, z których dominujący był strach. Myślałam, że domyślam się, o co w tym wszystkim chodzi, jednak tego, co zaserwowała autorka się nie spodziewałam. A zakończenie? Byłam pewna, że skończy się inaczej, więc taki finał był mocnym zaskoczeniem.

Jeśli lubicie książki, w których stopniowo odkrywamy prawdę, czując przy tym dreszcz emocji, to polecam Wam „Klinikę”.

Dobry kryminał czy thriller u mnie zawsze w cenie, a już medyczny to w ogóle złoto. I pomyśleć, że jeszcze kilka lat temu nie lubiłam tego gatunku literackiego. "Klinika" Klaudii Muniak, to moje pierwsze zetknięcie z autorką i jestem pewna, że nie ostatnie. W ksiażce łączą się wątki psychologiczno-medyczne ze społeczno-politycznymi.

Gaja, młoda studentka, żyje dzięki postępowi medycyny i rozwojowi genetyki. Urodzić się miała bowiem ze śmiertelną chorobą Edwardsa, ale dzięki modyfikacji genetycznej, którą lekarze przeprowadzili jeszcze w okresie prenatalnym, jest w stanie normalnie żyć i funkcjonować. Nie tylko jej jednej w taki sposób lekarze uratowali życie, takich dzieci jest więcej, bo nowoczesne metody doprowadzają do wyleczenia większości chorób genetycznych.

Kajtek, jej bliski przyjaciel, który również żyje dzięki odkryciom nowoczesnej nauki, pewnego dnia ginie. Z dnia na dzień mężczyzna znika bez śladu. Zrozpaczona Gaja postanawia się dowiedzieć, co stało się z jej przyjacielem, zwłaszcza że zauważa pewną zależność: ginie coraz więcej dzieci, które żyją dzięki modyfikacji genetycznej. Rozpoczyna własne śledztwo, bo działania policji okazały się bezowocne. Dziewczyna nie wie jednak że sama jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Dodatkowo społeczno-polityczne napięcie w kraju powoduje, że Gaja czuje się zaszczuta i wyobcowana. Rząd całkowicie zakazuje in vitro, ale pozwala na edycję genomu. Ludzie zaczynają się mocno buntować i protestować przeciw takiemu stanowi rzeczy. To, co w trakcie rozwikłania sprawy Kajetana, odkryje młoda kobieta, przejdzie jej najśmielsze oczekiwania.

Kiedy Gaja trafia do szpitala, zupełnie nie wie, dlaczego i w jaki sposób się w nim znalazła. Podawane są jej leki, które powodują że nie ma kontroli nad własnym ciałem, a wokół niej zaczynają się dziać dziwne rzeczy. O co tu właściwie chodzi? Jak przerażająca jest prawda? Jeśli chcecie ją poznać, sięgnijcie koniecznie po książkę.

Akcja "Kliniki" prowadzona jest dwutorowo. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością, ale dzięki retrospekcjom możemy lepiej poznać główną bohaterkę.

Autorka książki porusza bardzo istotne problemy natury moralnej, takiej jak in vitro, modyfikacja genetyczne, z którymi być może w niedługiej przyszłości sami będziemy się mierzyć, zwłaszcza że nowoczesna nauka nabiera niesamowitego tempa.

Genialny i nowatorski pomysł na thriller, znakomicie dopracowana fabula, lekki styl autorki, wbijające w fotel zakończenie to niewątpliwie zalety książki. Polecam fanom gatunku, a ja zamawiam kolejne thrillery Klaudii Muniak.

"Współczesne możliwości inżynierii genetycznej to potężna siła. Siła, która ma dwa wymiary. Są nimi dobrodziejstwo i destrukcja. Poznałam oba".

Teraz

Oszołomiona dziewczyna budzi się w nieznanym sobie miejscu, po chwili dochodzi do wniosku, że jest w szpitalu. Jest tylko ona, łóżko, sufit i ból głowy oraz myśli, których nie może uchwycić, bo zbyt szybko się rozpierzchają.

Wcześniej

Jako studentka Gaja zainteresowała się zaginięciem jej znajomego Kajetana,. Według jej teorii w kraju giną młodzi ludzie, którzy żyją dzięki rozwiązaniom inżynierii genetycznej, tzw. osoby modyfikowane.

"Klinika" to doskonały mariaż thrillera psychologiczno - medycznego z dramatem społeczno - politycznym.

Jest inaczej, a przez to ciekawie, autorce udało się połączyć interesującą fabułę z problemami społecznymi aktualnie dręczącymi nasz kraj. Brak tolerancji czy walka o prawa kobiet, to tylko wierzchołek góry lodowej, a wszystko jest wynikiem braku empatii. Kto z nas nie zrobiłby wszystkiego, by uratować życie swego dziecka w sytuacji, gdy jest ono zagrożone?

"Każda nienawiść zaczyna się od drobnego uprzedzenia, a każde uprzedzenie bierze się z niewiedzy i braku empatii".

Świetnie skrojona postać Gai, dzięki której poznajemy punkt widzenia "ofiary", osoby która żyje w ciągłej obawie przed zidentyfikowaniem, a w efekcie napiętnowaniem. To młoda studentka biotechnologii o otwartym umyśle, widzi co dzieje się wokół, jaki ostracyzm społeczny spotyka ludzi żyjących ze stygmatem osoby zmodyfikowanej.

Na myśl o sytuacji w której znalazła się ta młoda dziewczyna, ogarnia mnie najbardziej znienawidzone z uczuć - bezsilność. Gęsta atmosfera lepi się do skóry, a zakończenie każdego z rozdziałów powoduje w głowie chaos. Tak umiejętnie zbudowane napięcie sprawia, że nie mogę oderwać się od lektury i nie spocznę, póki nie dowiem się prawdy, a ta łamie mi serce 💔.

Co to była za historia! Muszę przyznać, że żeby wymyśleć taką historię, to trzeba mieć genialną wyobraźnię. Fabuła jest przemyślana i dopracowana pod każdym względem. Klaudia Muniak stworzyła rewelacyjną i pochłaniającą historię, od której nie można się oderwać. Stopniowo buduje napięcie, z każdym kolejnym rozdziałem niepokój o młodą studentkę wzrastał. Zachowanie Gai mogło wskazywać na niepoczytalność, więc zastanawiałam się, co się dzieje naprawdę, a co tylko w wyobraźni dziewczyny. Tym bardziej, że sama bohaterka także zaczęła już w siebie wątpić, samotna, zagubiona, bez nadziei na pomoc. Autorka przeplata rozdziały, których akcja ma miejsce w przeszłości z bieżącymi wydarzeniami. To jeszcze bardziej podsycało ciekawość i niecierpliwość czytelnika. Finał powieści jest mocno szokujący, ale też daje do myślenia. Czy rozwiązania, które podsuwa nam rozwój nauki są wykorzystywane tylko do etycznych i moralnie uzasadnionych celów?

Klinika to według mnie bardzo dobry thriller medyczny, który zdecydowanie polecam, nie tylko fanom tego gatunku. Nie ma co się obawiać medycznych żargonów, jest ich tutaj niewiele, a jeśli już się pojawiają to w bardzo zrozumiałej formie. Jako absolwentka biotechnologii, autorka wie o czym pisze. Czekam na kolejne książki Klaudii Muniak.

Gaja żyje dzięki rozwojowi medycyny i leczeniu metodą modyfikacji genomu. Podobnie jak Kajtek, którego zaginięcie wywarło duży wpływ na jej życie. Próba rozwikłania zagadki jego zniknięcia okaże się bardziej przerażające, niż Gaja mogłaby przypuszczać.

"Klinika" to druga książka Klaudii Muniak, którą miałam okazję czytać. Lubię thrillery medyczne, spodobał mi się styl Autorki i wybór kolejnej jej powieści okazał się trafiony. Znalazłam w niej kilka rzeczy, które nie do końca mi się podobały, ale mimo to, spędziłam z nią kilka przyjemnych godzin. Już sam początek okazał się intrygujący i nie ukrywam, byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy Gai. Kobieta budzi się w szpitalnej sali, a boląca rana świadczy o wypadku , którego nie pamięta. Akcja toczy się dwutorowo, dzięki czemu Autorka stopniowo wprowadza nas w wydarzenia sprzed pobytu Gai w klinice, jak i te po wypadku. Każdy kolejny rozdział budził we mnie coraz większy niepokój i zaciekawienie, a zakończenia nie byłam w stanie przewidzieć. Czegoś takiego, na pewno się nie spodziewałam. Sam pomysł na fabułę był świetny. Było trochę dłużyzn i momentami nudziłam się podczas lektury. Zabrakło mi trochę napięcia, którego oczekuję od thrillerów medycznych.

Brawa dla Autorki za świetną obserwację rzeczywistości i nawiązanie do obecnych wydarzeń społecznych i politycznych w Polsce. Dla mnie "Klinika" to dobry thriller medyczny i na pewno sięgnę po kolejne książki Klaudii Muniak.

Gaja budzi się w szpitalu. Nie pamięta jak się w nim znalazła i co jej się stało.

Gaja jest młoda kobietą. Życie zawdzięcza nowoczesnej medycynie i metodzie modyfikacji genomu jeszcze w łonie matki. Tą samą metodą był wyleczony jej przyjaciel Kajtek, który zaginął kilkanaście miesięcy temu.

Zaginięcie przyjaciela nie daje jej spokoju. Nastroje społeczne i polityka rządu jeszcze bardziej martwią dziewczynę. In vitro zostaje całkowicie zakazane, ale modyfikacja genomu nie. Ludzie się buntują, a Gaja czuje się napiętnowana. Ale chce rozwiązać zagadkę zaginięcia przyjaciela.

Czy odkryje co się z nim stało? Czy ma to coś wspólnego z jej pobytem w szpitalu?

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Klaudii Muniak. I muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem. Książka całkowicie mnie pochłonęła.

Narracja prowadzona jest dwutorowo. Teraźniejsza historia, kiedy Gaja jest w szpitalu, przeplatana jest wcześniejszymi wydarzeniami. Aby na końcu obie historie się połączyły.

Autorka wprawnie manipuluje czytelnikiem. Podrzuca fałszywe tropy. Moje domysły okazały się całkowicie nietrafione. Zakończenie jakiego się nie spodziewałam.

Bardzo lubię thrillery z wątkiem medycznym. @klaudia_muniak znajdzie się na liście moich ulubionych autorów tego gatunku.

Gaja przyszła na świat dzięki modyfikacji genów tak samo jak jej przyjaciel Kajtek. Chłopak zaginął ponad rok temu. W międzyczasie rząd wprowadza zakaz metody in vitro, przez co dochodzi do wielkich protestów. Gaja zaczyna śledztwo odnośnie zaginięcia przyjaciela, ponieważ zauważa dziwną zależność… ostatnio ginie coraz więcej osób, które przyszły na świat właśnie dzięki modyfikacji genów…

.

“Klinika” to pierwszy thriller medyczny, który przeczytałam i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Nie ukrywam, że wyczekiwałam tej książki, bo słyszałam wiele dobrego o twórczości autorki.

Podobało mi się wszystko oprócz jednej kwestii. W pewnym momencie akcja się dłużyła. Wiem, że autorka chciała wzbudzić napięcie, ale ja tak nie mogłam się doczekać, aż się dowiem co się wydarzy,, że aż się irytowałam hahah

Bohaterzy? Świetnie wykreowani. Fabuła? zaskakująca i oryginalna. Zakończenie? Wbiło mnie w ziemię.

Moim zdaniem książka naprawdę warta uwagi!

.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwo Kobiece 💚

~

sylwiaczyta

Gaja żyje dzięki rozwojowi medycyny. Jej geny zostały zmodyfikowane jeszcze w życiu prenatalnym. To samo przeszedł jej przyjaciel Kajtek, który jakiś czas temu zniknął bez śladu. Tymczasem zakazano metody in vitro, co buntuje społeczeństwo. Bohaterka czuje się napiętnowana, próbuje rozwikłać sprawę Kajetana, a to, co odkryje, przewyższy jej najśmielsze przypuszczenia.

“Klinika” to kolejny już thriller spod pióra Klaudii Muniak. Książki autorki zachęcają mnie do siebie ciekawą medyczną treścią i identycznie było w tym przypadku. Tym razem na tapecie ląduje manipulowanie genami na poziomie prenatalnym, które pozwala na eliminowanie nawet śmiertelnych chorób. Na całą historię Gai patrzymy z dwóch linii czasowych. Akcja ma stonowane tempo. Jesteśmy stopniowo wprowadzani w fabułę i mamy wystarczająco dużo czasu, żeby wszystko uporządkować sobie w głowie. W książce poruszono tematy polityczne, które we mnie zawsze wywołują pewien niesmak, choć w tym wypadku miały uzasadnienie stanowiąc bazę do toczącej się akcji. Najciekawszym motywem okazały się wydarzenia, które dotknęły Gaję. Ciężko jednak na ich temat napisać cokolwiek, by nie zdradzić zbyt wiele. Musicie uwierzyć mi na słowo, że było niepokojąco, a momentami nawet mrocznie, choć pewnych faktów domyśliłam się wcześniej niż sama bohaterka. Uważam, że pomysł na tę książkę był bardzo trafiony, ale przyznam, że zabrakło mi tutaj obezwładniających emocji. Tak naprawdę dopiero samo zakończenie i rozwiązanie zagadki sprawiło, że serce zabiło mi szybciej, a oddech uwiązł w gardle. Był szok i niedowierzanie! Niemniej jednak tematyka “Kliniki” trafiła w moje gusta i choćby dlatego warto po ten thriller sięgnąć. Bo czy rzeczywiście chcielibyśmy, aby medycyna kiedykolwiek posunęła się aż tak daleko?

Metoda modyfikacji genomu płodowego - dość skomplikowana nazwa. Pomyśleć że gdzieś na świecie ( chyba w Chinach) żyją dwie dziewczynki które zostały poddane temu eksperymentowi. Czy nasza medycyna faktycznie aż tak posunęła się do przodu ?

Ocena: 7/10

@[Adres usunięty]ce @klaudia_muniak #klinika #thrillermedyczny

Gaja to dziewczyna która dzięki nowej terapii genowej pokonała chorobę. Jeszcze podczas życia płodowego przeprowadzono u niej zabieg - wymianę wadliwego DNA, odpowiadającego za zespół Edwardsa. Jej pewnego rodzaju odmienność powoduje że dziewczyna zamyka się w sobie a z czasem budzi się w zupełnie innym miejscu... Miejscu w którym zatrzymał się czas, a ona nie jest w stanie racjonalnie stwierdzić co się jej stało.

Klinika to moje trzecie spotkanie z twórczością autorki. W mojej ocenie było ono dobre. Autora, utrzymuje swoją specyfikę fabuły. jest to jedna z nielicznych autorek która porusza tematy medyczne, wykorzystując biotechnologię oraz nowinki ze świata medycyny. Jak w każdej powieści Pani Klaudii poruszane są bardzo ważne wątki. Tym razem na piedestał została wysunięta inżynieria genetyczna- manipulacja sekwencją DNA, ingerencja w naturalny układ DNA, eksperyment ale także metoda in vitro. Na pierwszy rzut oka czytelnik może stwierdzić: nie no sorry ta książka będzie za trudna! Genetyka, in vitro medycyna to tematy zbyt trudne na dobrą lekturę! - Nie mogę się z tym zgodzić ! Autorka opisała wszystko w taki sposób, aby nawet najtrudniejsze sekwencje medyczne zostały zrozumiane przez laika.

Tematyka jaka dotyka książki wydaje mi się dotyka także głęboko pojętej etyki. Niektóre sformułowania, a nawet myśli dotykały w pewien sposób moich przekonań. Choć może nie to było w tej książce najważniejsze, ale udało Pani Klaudii udało się wzbudzić we mnie wiele przemyśleń dotyczących życia.

Wracając do fabuły. Akcja rozgrywa się dwutorowo. Poznajemy tak naprawdę historię z przed momentu znalezienia się w szpitalu i tej szpitalnej. Wydarzenia mające miejsce wcześniej pozwoliły mi na wysunięcie złych wniosków natomiast było to chyba kluczowe zagranie autorki, aby Gaja sprawiała wrażenie takiej a nie innej osoby :)

Byłam w szoku kiedy okazało się że się pomyliłam! Patrząc na postać Gaji mogę ocenić ją jako osobę niestabilną psychicznie. Jest to bardzo dobrze widoczne w jej przemyśleniach które kłębią się w niej podczas pobytu w szpitalu. Sama twierdzi że ma urojenia, albo coś sobie wmówiła a wiadomo nie od dziś że kłamstwo sobie wmawiane z czasem staje się prawdziwe. Odebrałam ją poniekąd jako bohaterkę bardzo irytującą. Przez jej stan nie była w stanie racjonalnie myśleć ale też jej wszelkie myśli krążyły ciągle wokół zmodyfikowanej genetycznie. Wydawało mi się jakby dziewczyna miała na tym punkcie obsesje, i sama wmawiała sobie strach przez co zamykała się przed światem. Patrząc na zakończenie książki, już wiem czym było podyktowane jej rozdwojenie myśli. Właśnie to zakończenie wiele wyjaśnia i jest główną kwintesencją tej historii. To co troszkę mnie zniesmaczyło to temat polityki. Troszkę tak narzucano niektóre opinie, choć wydaje mi się że autorka opierała się głównie na wszystkich demonstracjach jakie miały miejsce w ostatnim czasie. Nie lubię takich politycznych wywodów, natomiast miały one także ogromny wydźwięk w tej książce, i polityka odegrała w niej ogromną rolę. Powieść była ciekawa, patrząc na aspekt psychologiczny. Zobaczyłam także jak na człowieka działa samotność, strach i niewiedza. Powieść czytało mi się bardzo szybko. Przeczytałam ją chyba w cztery godzinki z przerwami, więc naprawdę mnie wciągnęła. Polecam zapoznać się z bardzo ważną tematyką które być może już niedługo stanie się pionierem w leczeniu chorób genetycznych

Akcja „Kliniki”, dzieje się w alternatywnej rzeczywistości w Katowicach. Jest, to powieść o strachu, uprzedzeniach i samotności. Pokazuje, jak łatwo można manipulować człowiekiem zdezorientowanym, przepełnionym lękiem, niepewnym przyszłości. Gaja trafia do szpitala, ale nie pamięta, co wydarzyło się, zanim tu się znalazła. Leki, które otrzymuje, powodują, że nie ma władzy nad swoim ciałem i umysłem, ale coraz więcej rzeczy, które dzieją się wokół, wydaje jej się nielogicznych i dziwnych. Musi znaleźć w sobie siłę, musi walczyć. Kiedy Gaja próbuje dociec prawdy i zmienić swoje położenie akcja książki przyspiesza i nabiera niesamowitego tempa. Wcześniej niestety za dużo się nie dzieje, zapewne ze względu na charakter historii i stan psychiki bohaterki.

„Klinika”, to powieść bardzo zgrabnie napisana, która może się podobać i czyta się ją jednym tchem. Wspaniały pomysł na fabułę, dobry styl autorki, bardzo dobrze skonstruowana intryga powieści, oraz szokujący finał. Nie obyło się jednak bez drobnych zgrzytów. Jeżeli podobały mi się retrospekcje, które dały pełniejszy obraz życia Gai, zanim znalazła się w szpitalu, to męczyły dziwne monologi bohaterki, pozbawione zupełnie napięcia. Gaja ma problemy sama ze sobą, dlatego w którymś momencie traci wiarygodność i staje się irytująca. Za dużo jej przemyśleń, powtarzających się odczuć.

Rozwój medycyny, pozwala na coraz bardziej śmiałe mierzenie się z niemożliwym. To, co parę lat wstecz było tylko abstrakcją i marzeniem, teraz już nowoczesna medycyna wykorzystuje i w wielu przypadkach ratuje ludzkie życie. Zachłyśnięcie się nowymi możliwościami prowadzi także do niebezpiecznych eksperymentów, niemających nic wspólnego z etyką lekarską. Gdy w pobliżu kręcą się możni tego świata, zaczyna pachnąć korupcją. Polityka od dawna kojarzy mi się z bagnem i działaniami na własną korzyść, zwyczajnie z „brudną grą” i nie ma to większego znaczenia, jaka nacja polityczna, akurat dzierży władzę.

Gaja żyje dzięki nowoczesnej medycynie, w przeciwnym razie nie miałaby szans, podobnie jak jej przyjaciel, Kajtek, w którym miała ogromne wsparcie. Pewnego dnia Kajtek zniknął i wszelki ślad po nim zaginął. Dziewczyna bezskutecznie szuka go przez wiele lat, podobnie jak jego matka. Jej poszukiwania przeradzają się w obsesję, na co niechętnym okiem patrzy jej chłopak. Skojarzenie, które mi się nasunęło podczas lektury, to opowieść o Gerdzie i Kay’u z Królowej śniegu. Tylko ta historia to nie bajka i trudno oczekiwać w niej happy endu.

Klaudia Muniak pisze thrillery medyczne, które są, czym nowatorskim na polskim rynku, ale wypadają bardzo wiarygodnie, bo autorka dzięki swojemu wykształceniu, doskonale czuje się w terminologii medycznej. Widać, że nie obawia się poruszać trudnych i kontrowersyjnych tematów, szczególnie dylematów natury etycznej i moralnej. Przedstawia niechlubny obraz naszego społeczeństwa, które staje się coraz mniej tolerancyjne. Oczami głównej bohaterki widzimy bolesną i realną rzeczywistość w naszym kraju, chociaż to fikcja, a akcja dzieje się w alternatywnej rzeczywistości, to zaklinajmy przyszłość, aby ta fikcja, nigdy nie stała się prawdą.

Jak się czuje człowiek, który jest inny od pozostałych? Na ten temat może wypowiedzieć się Gaja, młoda kobieta, która żyje dzięki modyfikacji genetycznej. Choć o dokonanym zabiegu nie wie dużo osób, dziewczyna niejednokrotnie czuje się gorsza, zwłaszcza gdy na ulicy wybuchają masowe protesty...

"Klinika" to opowieść poruszająca tematy różnic w społeczeństwie, zmian, a także ludzkich przekonań. Klaudia Muniak w ciekawy sposób ukazuje, jak ludzie odnoszą się do różnych metod wpływających genetycznie na potomstwa, w tym metodę in vitro i zespół Edwardsa. Możemy zaobserwować podany temat z dwóch perspektyw - obserwujemy działania ludzi, ale także mamy wgląd na uczucia "zmodyfikowanej" osoby. Książka podzielona została na dwa różne momenty czasowe. Jeden opowiada o wcześniejszych losach dziewczyny, natomiast drugi to teraźniejszość. Aktualnie kobieta znajduje się w szpitalu, gdzie zagadkowy staje się jej pobyt. Nie pamięta, jak tam trafiła, jest bezsilna, nie ma kontaktu z rodziną. Niepokojący staje się również fakt, że przesypia długie godziny, a pielęgniarki nie chcą udzielać żadnych informacji. Jak potoczą się jej losy? O tym przekonacie się, sięgając po ten bestseller.

Historia opowiedziana przez Klaudię Muniak jest tajemnicza, pełna emocji. Młoda kobieta ląduje w szpitalu, jej przyjaciel zaginął, kontakt z rzeczywistością jest utrudniony. Tajemnicze zaginięcia, nierozwiązane tajemnice, czy to może się dobrze skończyć? Przekonajcie się sami. Moim zdaniem, autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawiła podany temat, wplatając kilka wątków pobocznych. Książka jest nieco innym thrillerem, lecz wartym uwagi. Pobudza ciekawość i emocje czytelnika. Moim zdaniem zasługuje na ocenę 8/10.

Dzień dobry! 😃

Znacie pisarkę @klaudia_muniak? Jakie macie zdanie na temat jej książek?

⭐RECENZJA⭐

Gaja i Kajtek swoje życie zawdzięczają rozwojowi medycyny. Przyjaźnią się od wielu lat, w ogóle traktują się jak rodzeństwo, którego nigdy nie mieli. Pewnego dnia mężczyzna znika, nie wiadomo, co się z nim stało. Kobieta próbuje rozwikłać zagadkę zaginięcia przyjaciela. Czy jej się to uda? Czy Gaja podoła temu wszystkiemu, co się dzieje w kraju?

🧬

Moje pierwsze spotkanie z autorką @klaudia_muniak uważam za dość udane 😉 Nigdy wcześniej nie czytałam thrilleru medycznego i tym bardziej byłam zaaferowana. Pisarka wpuszcza nas w pełną niewiadomych historię. Nie ma tutaj zbędnych opisów. Wszystko jest przedstawione w prosty i odpowiedni sposób, tak żebyśmy zrozumieli, bo patrząc na te przeróżne określenia medyczne, to można czasem się pogubić i wielu rzeczy nie zrozumieć. Tutaj tych nieścisłości nie ma, gdyż właśnie są klarownie przedstawione. Akcja w książce toczy się w przeszłości i teraźniejszości. Dla mnie ważne było to, co dzieje się obecnie, tamto jakoś nie miało dla mnie większego znaczenia. Kreacja bohaterów jest świetna. Czuć bijące od nich emocje oraz ogólne uczucia i to, co myślą. Czasem miałam wrażenie, że to jest takie realne, ale tak naprawdę nie wiemy, co dzieje się za drzwiami medycyny. Może okazać się, że obok nas takie "cuda" się dzieją. Mroczna, pełna tajemnic powieść sprawia, że nie chce się jej odłożyć choćby na chwilę. Strona ucieka za stroną, mimo, że nie ma tutaj wartkiej akcji ani jej zwrotów. Zakończenie mnie zszokowało, jakoś tego się nie spodziewałam 🤔 Czy sięgnę po inne lektury pisarki? Tak! 😁 Czy tę powieść Wam polecam? Jak najbardziej! 😁 Miłego 😘

🧬

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @[Adres usunięty]ce 🖤

🧬

Gdyby nie leczenie metodą modyfikacji genomu w okresie prenatralnym, Gai nie byłoby zdrowej na świecie.

Tylko dzięki postępowi medycyny, wszystkie wadliwe geny mogą zostać naprawione.

W tej samej sytuacji jest jej przyjaciel Kajtek.

Pewnego dnia chłopak znika, a Gaja postanawia rozwikłać sprawę jego zaginięcia.

Kiedy trafia na facebooku na grupę, gdzie ogłaszają się rodzice zaginionych dzieci, okazuje się, że spora ich liczba to osoby takie jak ona- modyfikowane genetycznie.

Dziewczyna niebezpiecznie zbliża się do prawdy, która okaże się być bardziej przerażająca niż myśli...

To jest kolejna książka autorki, którą przeczytałam i po raz kolejny dałam się jej zaskoczyć.

Temat poruszony w książce, niezwykle na czasie, skłania nas do wielu refleksji.

Jak daleko może posunąć się człowiek podczas zabawy w Boga?

W tej historii przekonacie się, że bardzo daleko i nie będzie to miła wędrówka.

Oczywiście wszystkiego dowiemy się pod koniec, bo autorka sprytnie połączyła teraźniejszość ze wspomnieniami.

Ja jestem tym wszystkim co tutaj się zadziało przerażona, ale nie zdziwiona.

Ponieważ człowiek, aby żyć jest w stanie zapłacić każdą cenę.

Dosłownie każdą.

Więcej dowiecie się z książki, którą już teraz Wam polecam.👍

Polecam Wam również obejrzeć film ,,Wyspa" ze Scharlett Johansson, bo tam również pojawia się podobny temat.

Autor: Klaudia Muniak Tytuł: Klinika Wydawnictwo: Wydawnictwo Kobiece Gaja zawdzięcza życie rozwojowi medycyny i leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Podobnie jak Kajtek, z którym przyjaźniła się od lat. Byli jak rodzeństwo, którego żadne z nich nigdy nie miało. Jednak jakiś czas temu Kajtek zniknął. Tymczasem nastroje społeczne gęstnieją: rząd zakazuje metody in vitro, dochodzi do masowych protestów. Gaja czuje się zastraszona i napiętnowana. Próbuje rozwikłać sprawę zniknięcia przyjaciela. To, co odkryje, okazuje się znacznie bardziej przerażające, niż mogłaby sobie wyobrazić. Do tej książki podeszłam w ciemno, poniewaz uwielbiam autorkę i wiedziałam, że czeka mnie dobra przygoda. Książka napisana jest prostym i przyjemnym językiem. Nie ma problemu z odnalezieniem się w fabule. Już od pierwszej strony wcieliłam się w role bohaterki i śledziłam jej losy. Podczas czytania byłam przepełniona różnymi emocjami, z których najintensywniej odczuwałam niepewność ze względu na zaginięcie Kajtka. Gdy ją zaczęłam byłam bardzo podekscytowana. Jednak kilka chwil później byłam zdezorientowana. Dziwnie czytało mi się o powtarzających rzeczach, ale czekałam, by sprawdzić, czy będzie się dziać coś lepszego. Musiałam na chwile ją odłożyć, by podejść za drugim razem i zostać wgniecionym w fotel. Nagle fabuła zaczęła przyspieszyć, a ja zaczęłam wciągać się w nią jeszcze bardziej. Probowałam sama rozwiązać sprawę zaginięcia Kajtka, w sumie podejrzewałam, że mogło się wydarzyć coś niedobrego. Niestety życie Gai było zagrożone, a ja byłam przerażona tym, co autorka dla niej przygotowała. Nie mieściło mi się to w głowie. Byłam tak zdenerwowana i można powiedzieć zdezorientowana, że siedziałam i czekałam na rozwiązanie tej sprawy. Pod koniec byłam bardzo szczęśliwa, ale niepewna losów Gai. Spodziewałam się zupełnie czegoś innego. Zakończenie totalnie wyrwało mnie z fali książki. Nie to, że nie podobało mi się, tylko zmiotło mnie ono z planszy! Początek nie do końca mi się spodobał, ponieważ nie lubię, gdy fabuła jest rozwlekana, lecz po chwili miałam ciarki na całym ciele, by później doznać ogromnego szoku. Mimo wszystko czuje lekki niedosyt po niej. Myślę, że początek nie był dla mnie zbyt dobry, ale późniejsze fakty wraz z zakończeniem górują. Opowiem trochę o głównej bohaterce. Gaja była bardzo miłą dziewczyną. Dążyła do celu po trupach. Nie zwracała na nikogo uwagi. Muszę powiedzieć, że nie do końca podobała mi się jej postawa, lecz cieszę się, że miała ogromne wsparcie. Mimo tego zaginięcia jej przyjaciela jest ona mądra i pewna siebie. Spodobało mi się to w jaki sposób się zachowywała. Ocena 6/10

[RECENZJA]

KLINIKA

Autor: Klaudia Muniak

Wydawnictwo: Kobiece

Premiera: 19.05.2021

Klaudia Muniak – Autorka thrillerów psychologicznych (PSYCHOPATA i NIE UFAM JUŻ NIKOMU) w których łączy wiedzę medyczną, z wywołującą dreszcz tajemnicą. Wśród książek wydanych w Wydawnictwie Kobiecym do tej pory poznaliśmy historię dwóch dziewczyn: Igi i Mai. W KLINICE poznamy nową bohaterkę Gaję.

NIEUCHRONNIE OSUWAM SIĘ W OBŁĘD.

AŻ DO TEJ CHWILI NIE MIAŁAM POJĘCIA,

CZYM JEST STRACH.

Gaja – młoda dziewczyna, która zawdzięcza życie, rozwojowi medycyny i leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Jeszcze w łonie matki w Klinice Życia przeszła zabieg ratujący jej życie. Jako dziecko często wraz z matką jeździła na wizyty kontrolne, teraz jest w pełni zdrowa, studiuje, ma chłopaka Dawida. Jej przyjaciel Kajtek, którego poznała podczas wizyt w Klinice Życia także przeszedł podobny zabieg i zawdzięcza życie nowej technologii. Matki Gai i Kajtka ze względu na podobne przeżycia mocno się ze sobą zaprzyjaźniły. Jednak jakiś czas temu Kajtek zniknął. Gaja jest bardzo zmartwiona utratą przyjaciela. Angażuje się w poszukiwania i często zagląda na internetową grupę rodzin osób zaginionych HELP. Do tego dochodzi do masowych protestów ludzi, na skutek zakazu stosowania metody in vitro przez rząd. Gaja coraz gorzej się czuje, nie wychodzi z domu, stroni od ludzi, czuje się zastraszona i napiętnowana.

TO, CO ODKRYJE, OKAZUJE SIĘ ZNACZNIE BARDZIEJ PRZERAŻAJĄCE, NIŻ MOGŁABY SOBIE WYOBRAZIĆ.

Ja jako Czytelnik również jestem zszokowana i przerażona finałem tej historii. Zakończenie wydaje się tak bardzo niemożliwe, odległe od naszych czasów, a jednocześnie takie rzeczy mogą wydarzyć się już za chwilę. Postęp medycyny jest dobrodziejstwem XXI wieku, ale zastosowany w nieumiejętny sposób, poprzez nastawienie na zysk, może zagrażać życiu ludzi. Dodatkowo poruszony zostaje również temat in vitro i aborcji oraz protestów. Wszystkie pojęcia medyczne i specjalistyczne zostają wyjaśnione. Książkę czyta się szybko i z zaciekawieniem, z każdą stroną atmosfera coraz bardziej gęstnieje, rośnie strach i pojawia się coraz większy wachlarz emocji. Wydarzenia opowiadane są przez Gaję. Rozdziały opisują historię teraźniejszą, czasami bohaterka wraca też do wcześniejszego okresu. Autorka zmusza do refleksji, ostrzega i pokazuje co może się stać gdy… .

Myślę, że wszyscy fani tego gatunku będą zachwyceni. Ja również jestem zadowolona po lekturze. W porównaniu z dwoma wcześniejszymi tytułami zakończenie jest najbardziej szokujące, treść chyba jednak podobała mi się bardziej w Psychopacie i Nie ufam już nikomu. Świetne okładki wszystkich trzech książek, trzy kolory, postać kobiety. Super wyglądają w biblioteczce i tworzą komplet. Czekam na kolejne książki Autorki, jestem bardzo ciekawa po jaki temat tym razem sięgnie Klaudia Muniak. Wam polecam sięgnąć po KLINIKĘ.

Gaja i Kajtek przyjaźnili się od dzieciństwa. Oboje żyli dzięki rozwojowi medycyny. Mieli wadliwe geny, które zostały naprawione w życiu prenatalnym. Teraz Gaja studiuje biotechnologię. Niestety z Kajtkiem nie ma kontaktu, bo chłopak zaginął. Dziewczyna bardzo się tym przejmuje i chce pomóc w poszukiwaniach.

Czy znajdzie przyjaciela? Dlaczego Kajtek zniknął bez śladu?

"Klinika" to thriller medyczny, który wciąga od pierwszych stron. Jest mrocznie i duszno. Bohaterka trafia do szpitala i robi wszystko, żeby przetrwać i uciec, choć nieraz dopada ją zwątpienie i panika. Czujemy jej strach i lęk.

W książce zostały dobrze pokazane mechanizmy władzy i niepokoje społeczne. Choć jest to fikcja literacka, to zastanawiałam się, co by było, gdyby Polska właśnie tak wyglądała. Każdy człowiek mógłby zostać wykorzystany w jakimś celu przez innych.

Powieść czyta się świetnie, a zakończenie przyprawia o ciarki na skórze.

„Sen pozostawia po sobie posmak przyjemnej błogości, który jednak szybko zastępuje niepokój, bo dociera do mnie, że ktoś kręci się niebezpiecznie blisko mnie. Niemal narusza moją przestrzeń osobistą, jest o włos od przekroczenia granicy tej wrażliwej strefy”.

„Klinika” to moje pierwsze spotkanie z twórczości autorki. I przyznam, że jestem baardzoo zadowolona z lektury. Szczególnie z wątku medycznego, który odgrywał pierwszy plan w tej historii. Postęp biotechnologii i mutacje genów opisane w książce zrobiły na mnie wspaniałe wrażenie, tym bardziej, że jest to obszar, który pasjonuje mnie od lat. Autorka znakomicie wymieszała fikcją literacką z wiedzą z kategorii medycyny, czy biotechnologii. Sam początek przyprawił mnie o dreszcze i w napięciu oczekiwałam, co wydarzy się dalej. Główna bohaterka dostała szansę na życie. Gaja miała bardzo złożoną i skomplikowaną osobowość. Trochę przeszkadzał mi na początku wątek polityki, chyba nie do końca jestem jego fanką w książkach. Natomiast widać, że autorka nie boi się poruszać tematów tabu, które niekiedy wykraczały poza strefę komfortu i bezpieczeństwa. Sama nie wiedziałam, co o tym myśleć, ale właśnie te wątki potęgowały moje emocje. Z doskonałego początku przeszłam na chwilowy etap monotonii i gdzieś w środku miałam wrażenie, że brakuje mi akcji. Chociaż o nią było trudno patrząc na to w jakiej sytuacji znalazła się Gaja. Spodobał mi się również wątek przyjaciela Gai, bo ta zagadka nie dawała mi spokoju. Samo zakończenie dosłownie wbiło mnie w fotel i wciąż nie mogę się po nim otrząsnąć. Miałam wrażenie, że moje emocje zlewają się z emocjami głównej bohaterki. Autorka umiejętnie zmanipulowała mnie wprowadzając w mój umysł potężną dawkę strachu i chwilowy obłęd, że ta historia nie może mieć takiego zakończenia! I właśnie dlatego „Klinika” wciąż siedzi w mojej głowie! Polecam!

Gaja zawdzięcza życie i zdrowie rozwojowi nauki, a konkretnie metodzie modyfikacji genomu w życiu płodowym. Pewnego dnia budzi się w szpitalnym łóżku, nie wiedząc co się stało, gdzie się znajduje i bez kontaktu z bliskimi. Od lekarza dowiaduje się, że uległa wypadkowi, w wyniku którego straciła nerkę. Kobieta ma jednak sporo wątpliwości co do okoliczności wypadku, z każdym dniem w klinice czuje coraz większy niepokój.

Rozdziały opisujące pobyt Gai w tajemniczej placówce przeplatają się z retrospekcjami z przeszłości, opowiadajacymi o relacjach bohaterki z bliskimi, a także zawierającymi tło polityczne i społeczne reakcje na decyzje rządu i wprowadzenie zakazu stosowania metody in vitro. Gaja wspomina też swojego zaginionego przyjaciela, Kajtka.

Akcja powieści płynie bardzo powoli, powiedziałabym wręcz leniwie. Fabuła jest bardzo dobrze przemyślana i prowadzi do szokującego finału. Niestety w książce zabrakło mi emocji, które cenie sobie w thrillerach. Napięcia nie czułam praktycznie żadnego, a zakończenie w moim odczuciu było poprowadzone odrobinę zbyt szybko w stosunku do całości fabuły - nieco rozwleczonej i momentami nużącej.

Odczuwam pewien niedosyt w związku z wątkiem zaginięcia Kajtka. Miałam nadzieję, że więcej będzie się działo na tej płaszczyźnie. Niemniej jednak na pewno sięgnę po inne książki autorki, bo bardzo cenię sobie jej pióro, a sam pomysł na fabułę był trafiony i jestem ogromnie ciekawa kolejnych!

„Klinika” to moja pierwsza styczność z piórem Klaudii Muniak i pierwszy thriller medyczny. Opis mnie zaintrygował, ale podeszłam do czytania na luzie, nie stawiając wygórowanych oczekiwań.

Zdezorientowana Gaja budzi się w zupełnie nieznajomym otoczeniu, którego ze względu na swój stan fizyczny i psychiczny nie jest w stanie dokładnie określić ani zbadać. Przypomina szpital, ale zachowanie personelu medycznego wzbudza w niej niepokój. Skąd się tu wzięła? Dlaczego nikt jej nic nie mówi? Kiedy zobaczy bliskich? Czy jej pobyt tutaj ma coś wspólnego z faktem, że jest ona młodą kobietą, która żyje dzięki leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym?

Biologia, sposób funkcjonowania ludzkiego organizmu zawsze leżały w kręgu moich zainteresowań, a genetyka zawsze mnie fascynowała. Nie sądziłam jednak, że tematyka ta wpleciona do bardzo dobrze skonstruowanego thrillera może być tak intrygująca. Historia opowiadana jest w narracji pierwszoosobowej w czasie teraźniejszym oraz przeszłym. Czytaniu towarzyszy nieustanna atmosfera grozy i lęk, który dzielimy wraz z Gają. Co ciekawe – nie ma tu wartkiej akcji, a mimo to książka nie nudzi, lecz wciąga nas a napięcie jest tak budowane, że czym bliżej końca książki tym trudniej się oderwać. Opisywane wydarzenia są sprytnie otoczone aktualnym tłem polityczno-społecznym, co czyni fabułę niezwykle realną i pozwala nam głęboko wczuć się w klimat książki. Choć położenie głównej bohaterki wydaje się beznadziejne mocno trzymałam kciuki za szczęśliwe zakończenie. Nie będę zdradzała Wam szczegółów – przeczytajcie sami, bo warto!

Emocje, napięcie, tajemniczość, niepewność, atmosfera grozy - wszystkie elementy ciekawego thrillera znajdziecie w "Klinice".

Z pewnością to nie ostatnia książka autorki po którą sięgnę.

"Klinika" to najnowsze dziecko autorki.

Poznajemy Gaję, która swoje życie zawdzięcza modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Jej przyjaciel z najmłodszych lat również swoje życie zawdzięcza takiej ingerencji.

Szczęśliwe życie Gaji kończy się wraz z wiadomością, że Kajtek zaginął. Nie ma go ponad rok. Dziewczyna próbuje rozwiązać zagadkę jego zniknięcia.

Budzi się w szpitalu. Lekarz informuje ją, że miała wypadek i musiała mieć wyciętą nerkę. Dziewczyna nic nie rozumie, ciągle jest ospała, a matka rzekomo odwiedza ją kiedy ona akurat śpi. Co tak naprawdę stało się z dziewczyną? Co stało się z Kajtkiem? Dlaczego nie może się z nikim skontaktować? Czy to jest szpital? Czy naprawdę miała wypadek? Kto potrzebował jej nerki? Ile pytań tyle odpowiedzi do których musimy dotrzeć.

Autorka nie szczędzi nam napięcia i nie szablonowej historii. Momentami chciałam przyspieszyć, żeby dowiedzieć się co dalej. Co z dziewczyną? O co chodzi. Moje podejrzenia były słuszne,a zakończenie było pięknie poprowadzone.

Akcja działa się praktycznie w jednym miejscu, a tyle emocji dostarczyła.

Bardzo mi się podobała książka . W sumie jak każda autorki.

Jedyne co było na minus w tej to bardzo dużo, powtarzających się pojęć medycznych, które trochę mi przeszkadzały.

Znacie twórczość Klaudii Muniak ? Która z jej książek podobała Wam się najbardziej ?

"Klinika" to już trzecia powieść autorki i trzecia, którą przeczytałam. Czy najlepsza ? Jakie wywarła na mnie wrażenia? O tym za chwilę.

Gaja żyje dzięki rozwojowi medycyny i leczeniu metodą modyfikacji genomu w okresie prenatalnym. Wraz z matką regularnie jeździ do Kliniki Życia na badania kontrolne. Tam podczas jednej z wizyt spotykają matkę Kajtka, przyjaciela Gai, który tak jak ona zawdzięcza życie metodzie modyfikacji genomu płodowego. Chłopak zaginął bez wieści. W tym samym czasie na ulice wychodzą ludzie protestujący przeciwko zakazie stosowania metody in vitro. Gaja czuje się zastraszona i napiętnowana. Za wszelką cenę chce dowiedzieć się dlaczego zniknął Kajtek. Ale to co odkryje okaże się przerażające..

Poraz kolejny autorka mnie nie zawiodła. Thrillery medyczne z jakimi miałam styczność zazwyczaj mnie trochę nudziły, ale u Pani Klaudii nie ma czasu na nudę. Wszystko jest opisane przejrzyście i z niezwykłą dokładnością i znajomością pojęć medycznych. Lekkie pióro autorki sprawiło, że książkę pochłonęłam w jedno popołudnie. To naprawdę świetnie napisany thriller medyczny i u mnie "Klinika" wskakuje na podium jeśli chodzi o książki autorki. Czekam z niecierpliwością na kolejne książki i mam nadzieję, że autorka znowu mnie zaskoczy❤

Polecam !

Dziękuję @[Adres usunięty]ce za możliwość przeczytania książki

Gaja budzi się w jednoosobowej sali szpitalnej zupełnie otępiała. Jest słaba, nie wie, co się stało, czemu tutaj się znajduje i gdzie ta placówka w ogóle jest. W końcu pojawia się pielęgniarka, ta jednak irytująco milczy, a nasza bohaterka pomału wpada w coraz większy niepokój. Bo… to w ogóle jest szpital, prawda?

Zastanawiam się, jak określić gatunek tej książki – to był bardziej thriller medyczny czy zagadkowe science fiction? Z powracających wspomnień głównej bohaterki stopniowo buduje się nam świat przedstawiony, który jest pewną wizją polskiej przyszłości. Akcja dzieje się na Śląsku, w znanych mi Katowicach, a jednak poziom zaawansowania nauki i technologii jest wyższy niż obecnie.

Autorka umiejętnie dozuje napięcie. Razem z bohaterką zaczynamy analizować sytuację prawie, że od zera, dlatego czyta się szybko, zdania i strony wręcz połyka. Powieść ma tylko ok. 250 stron w ebooku, a dzieje się dużo, także można sobie wyobrazić to tempo. Jednocześnie wizja jednej osoby zamkniętej w tajemniczej szpitalnej klitce sprawia, że można się poczuć duszno i klaustrofobicznie.

Początek powieści to teraźniejszość co jakiś czas przerywana wspomnieniami Gai. W dużym skrócie dziewczyna budzi się, łyka tabletki przyniesione od pielęgniarki, po czym zapada w sen. To, co się dzieje pomiędzy jej epizodami nieprzytomności jest dla czytelnika czarną plamą i przy okazji tego otępienia lekami, odrobinę zmieniłabym w kilku miejscach sposób narracji. Gaja co prawda mówi o tym, jak źle się czuje, ale jej ocena sytuacji i tak jest zaskakująco trzeźwa. To nie jest duży zarzut! Po prostu wydaje mi się, że byłoby to wiarygodniejsze, gdyby darować sobie pewne przemyślenia, bo do niektórych rzeczy człowiek dochodzi dopiero po czasie.

Zakończenie było wstrząsające. Spodziewałam się takiej sceny, ale człowieka i tak ciarki przejdą, jak to sobie wyobrazi… Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz i polecam fanom powieści trzymających w napięciu, czytelnikom, którzy lubią razem z bohaterami rozwiązywać mroczne zagadki.

Gaja budzi się pewnego dnia w szpitalu, jednak nie pamięta wcześniejszych wydarzeń, które mogły do tego doprowadzić. Personel szpitalny nie jest chętny do udzielania informacji. Z każdym dniem jest tylko gorzej. Dziewczyna zaczyna się bać i próbuje dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi. W książce poruszono temat metody in vitro, która zostaje zakazana w Polsce, to budzi olbrzymi sprzeciw społeczeństwa. Wokół podobnych tematów kręci się fabuła.

Jestem w szoku, ponieważ to, co się tam dzieje i samo zakończenie może wcale tak bardzo nie różnic się od rzeczywistości lub przyszłości, jaka nas czeka. Autorka poruszyła ważne tematy, opierając się na obecnych wydarzeniach w Polsce. Dawkowała napięcie w taki sposób, że każdy rozdział zmuszał do przewracania kartek, aby tylko odkryć otaczającą nas tajemnicę. Jednocześnie ukazuje drugie oblicze ludzi, które często może być niewidoczne na pierwszy rzut oka. Niektóre rzeczy mogą być dobre, ale potrafią przynieść wiele zła, jeśli dostaną się w niepowołane ręce.

Czekam na więcej książek autorki, bo to było fenomenalne. 👏

Autorka kolejny raz spowodowała, że przeczytałam książkę jednym tchem.

Niesamowicie wciągająca opowieść o Gai, dziewczynie, która przeżyła, dzięki nowoczesnej metodzie modyfikacji genów i leczenia płodów. Nowoczesna technologia i rozwój medycyny umożliwia prowadzenie sprawnego życia. Niewątpliwy przełom dał nadzieję wielu rodzicom na wychowanie zdrowego potomka. Bohaterka jest bardzo szczęśliwa, że Klinika Życia pozwoliła jej poznać Świat. Jednakże jej szczęście nie trwa wiecznie... sytuacja diametralnie zmienia się kiedy niespodziewanie znika jej przyjaciel - Kajetan, chłopiec, który również przeszedł zabieg modyfikacji genomu, by przeżyć.

Gaja, pewnego dnia, budzi się w szpitalu.Niczego nie pamięta. Jeszcze nie wie, że za chwilę podejmie walkę o życie.

Autorka poruszyła bardzo ważne zagadnienia dotyczące leczenia płodów za pomocą modyfikacji genów oraz zapłodnienia metodą in vitro. Pomimo XXI wieku tematy te w dalszym ciągu są w społeczeństwie kontrowersyjne. W książce ukazane są nastroje społeczne w stosunku do podejmowanych decyzji przez obóz władzy. Przyznaję, że nie spodziewałam się, że historia będzie powiązana z polityką i jestem bardzo mile zaskoczona. Jest to wątek, który nie zawsze jest poruszany, a w tej historii staje się priorytetowy. Myślę, że na pewno będziecie zaskoczeni i podczas czytania będziecie zastanawiali się nad swoimi poglądami w aspektach dotyczących rozwoju medycyny i coraz większej ingerencji w ludzkie ciało.

Obiecuję Wam wiele przemyśleń, pomimo szybkiej akcji. Czytając pamiętnik Gai będziecie odczuwać wraz z nią każdy bodziec - od radości z życia, po depresję i strach o swoje życie. Zakończenie... pozostanie w pamięci bardzo długo.

Piątkowy wieczór spędziłam z nowością od polskiej autorki Klaudii Muniak. Sporo słyszałam o jej twórczości ale jeszcze nie miałam okazji sięgnąć. Po przeczytaniu Kliniki już planuje kolejność w jakiej sięgnę po jej poprzednie książki!

.

"Klinika" jest thrillerem medycznym. Ja thrillery bardzo lubię aczkolwiek nigdy nie czytałam medycznego.

.

Główna bohaterka Gaja żyje dzięki innowacyjnej metodzie modyfikacji genomu. Dzięki takiego zabiegowi dziecko rodzi się zdrowe a polega to na wycięciu kawałka DNA i zastąpieniu go nowym - zdrowym fragmentem. Szczerze mówiąc nie wiedziałam wcześniej, że coś takiego istnieje ale może dlatego że nie interesowałam się tym tematem.

.

Gaja jednak przez to co przeszła będąc jeszcze płodem czuje się zastraszana przez rząd i organizowane protesty. Dziewczyna bardzo angażuje się w poszukiwania swojego przyjaciela Kajtka, który jest taki sam jak ona.

.

Książkę czyta się jednym tchem, mimo nie dużej ilości dialogów. Dialogi same w sobie są ciekawe. Zazwyczaj nie lubię dużej ilości opisów ale w tej książce jest zupełnie na odwrót. Uważam, że te opisy dodają tej książce uroku i są całkowicie na plus.

Nie chcę spoilerować ale zakończenie mną wstrząsnęło, nie spodziewałam się takiego obrotu spraw.

.

Książka zdecydowanie warta uwagi!