Jedno po drugim

Z czym kojarzy wam się wyjazd integracyjny? Z ekskluzywnym hotelem? Atrakcjami? Morzem alkoholu? Czym bogatsza i bardziej nowoczesna firma, tym wachlarz tego, czego można po takim wyjeździe się spodziewać rośnie. Bardzo często takie imprezy połączone są z wycieczką do innego kraju, w grę wchodzą ekskluzywne kurorty, które pomagają oderwać się od szarej rzeczywistości i mają za zadanie zmotywować pracowników do jeszcze cięższej pracy. Są wśród firm sponsorujących takie wyjazdy dla swoich ludzi również takie, które stawiają na nieszablonowe kierunki i ekstremalne atrakcje, choć zasada pozostaje ta sama – ma być zupełnie inaczej niż na co dzień, bardziej atrakcyjnie, wręcz luksusowo.

Taka właśnie idea przyświecała firmie Snoop, start-upowi z branży technologicznej. Współzałożyciele, niegdyś para, to Eva van den Berg i Topher St.Clair-Bridges. Wciąż współdecydujący o losach firmy organizują dla swoich pracowników wyjazd służbowy z pobytem w ekskluzywnym domku narciarskim we francuskich Alpach. Domek, z dala od cywilizacji, do którego dojechać można tylko wyciągiem, wyposażony we wszelkie udogodnienia technologiczne, wydaje się rajem na ziemi. I to nawet dla tych, którzy na nartach nie jeżdżą, a po prostu chcą doświadczyć odrobiny luksusu. O komfort gości i zaspokajanie ich zachcianek dba tajemnicza Erin i jej przyjaciel Danny, doświadczeni pracownicy, którzy doskonale znają już wszystkie typy gości. Na obecny rozwój wypadków nie są jednak przygotowani…

Prognozy pogody na tydzień, w którym gości ekipa Snoop, nie są zbyt korzystne, ale mimo to niemal wszyscy decydują się na szusowanie po alpejskich stokach. Tyle tylko, że z tej pierwszej wyprawy nie wraca Eva i wszystko wskazuje, że postanowiła zjechać samotnie ekstremalnie trudnym, oblodzonym szlakiem i to mimo czerwonego ostrzeżenia lawinowego. Co więcej, szlak ten był zamknięty, co oznaczało, że doskonale zdawała sobie sprawę z ryzyka. To, co początkowo wygląda na kaprys bogatej dziewczyny i samowolkę, staje się początkiem dramatu.

Kiedy Erin postanawia zjechać na dół w poszukiwaniu Evy, nagle nadciąga lawina. Kobieta ledwo uchodzi z życiem, jednak domek poważnie ucierpiał od śniegu. Nie tak jednak, jak pozostałe domki narciarskie, które zostały zmiażdżone przez zwały śniegu. Wszystko wskazuje na to, że wszyscy zostali odcięci od świata i uwięzieni w pułapce, jak się okazuje – bez światła, ogrzewania i zasięgu. Jednemu z pracowników udaje się skontaktować z policją, ale służby uznały, że w tym wypadku interwencja nie jest pilna, wobec ogromu potrzeb i tragedii spowodowanych przez śnieg. Wówczas policja nie znała jednak rzeczywistej sytuacji. Okazuje się bowiem, że zaginięcie Evy i jej prawdopodobna śmierć, to dopiero początek czarnej serii. W swoim pokoju zostaje bowiem znaleziony martwy Elliot, zajmujący się informatyczną stroną przedsięwzięcia. Mężczyzna prawdopodobnie został otruty, ktoś też zniszczył doszczętnie jego komputer. A że nikt obcy nie mógł do domku się dostać oznacza to, że zrobił to ktoś z jego lokatorów. To zaś oznacza, że mordercą może być każdy…

Jak potoczy się akcja tej niezwykle frapującej powieści przekonamy się sięgając po książkę pt. „Jedno po drugim”, autorstwa Ruth Ware. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona powieść klimatem i fabułą przypomina powieści Agathy Christie – szczególnie klaustrofobiczna atmosfera i ograniczenie akcji do niewielkiej przestrzeni budzi takie skojarzenia. Siła rażenia książki jest równie wielka, historia bowiem wciąga od pierwszych stron. Fakt, iż mamy do czynienia z odciętym od świata domkiem, w którym znajduje się potencjalny morderca, którego ofiarą może stać się każdy ekscytuje, ale i budzi przerażenie. Bez trudu bowiem wczuwamy się w emocje bohaterów, postaci niezwykle złożonych, którym oddane zostały kolejne rozdziały. Dzięki temu poznajemy historię z różnej perspektywy zastanawiając się, o co tak naprawdę chodzi. Wychodzące na jaw tajemnicę pozwalają tworzyć przypuszczalne wersje wydarzeń i typować mordercę. Jednak nawet jeśli domyślimy się zakończenia, to i tak lektura porywa.

Książka ma zarówno swoje plusy, jak i minusy. Uwielbiam książki z motywem morderstwa, zawsze mnie wciągają i trudno się od nich oderwać. Ta książka podobała mi się pod wieloma względami. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie i ich zachowania. Myślenie bohaterów i ich pomysły na rozwiązanie śledztwa zdecydowanie na plus. Bardzo dobrze było to opisane, dzięki czemu książkę czytało się bardzo lekko. Jedynym minusem jest przewidywalność. Już na początku książki można było obstawić winnych i prawdopodobnie trafilibyście w dziesiątkę.

Uwielbiam thrillery i kryminały, których akcja rozgrywa się w pomieszczeniach odciętych od świata. Takie kameralne ujęcie rozgrywającej się tragedii mocno działa na moją wyobraźnię a w połączeniu z piórem cenionej autorki wypada wręcz rewelacyjnie. Nie mogłam więc oprzeć się książce "Jedno po drugim" od ulubionej Ruth Ware, która zapowiadała historię pełną niezapomnianych wrażeń.

Ruth Ware może pochwalić się sporą wyobraźnią. Wszystkie jej thrillery są w pełni dopracowane i zaskakujące niemalże na każdym kroku. To historie z pazurem, których najsilniejszą cechą są aspekty psychologiczne, ponieważ podczas czytania nasze umysły działają na najwyższych obrotach. W przypadku najnowszej książki autorki nie było inaczej: akcja powoli rozkręca się pod względem detalów czy samej dynamiki, ale początkowe wolne tempo nie jest wadą historii a jej wprowadzeniem, ujęciem sielanki, która z sekundy na sekundę przeradza się w prawdziwe piekło.

Luksusowy domek w górach miał być rajem dla przybywających tam bohaterów. Grupa współpracowników cieszyła się (poza małymi wyjątkami), że spędzi czas na alpejskich stokach. Nikt nie spodziewał się, że zebranie ich wszystkich na odludzi ma konkretny cel. Eva zdecydowała się sprzedać swoje udziały w aplikacji a to podzieliło pozostałych na dwa obozy. Wkrótce ona przepadła bez wieści, zeszła lawina odcinając pozostałych od świata a w domku zginęła kolejna osoba. Czy to przypadek?

Gęsty klimat, dusząca atmosfera, niepewność co do kolejnych kroków bohaterów. Dzieje się tutaj wszystko i nic jednocześnie, ponieważ czytelnik czuje, że za moment wydarzy się coś naprawdę niedobrego, ale kiedy i jak się to stanie przewidzieć już nie potrafimy. Bohaterowie ujawniają swoje mroczne oblicza, okazuje się, że nikt nie jest krystalicznie czysty jak na początku mogło się wydawać a autorka rewelacyjnie poradziła sobie z kreacją bohaterów dzieląc ich na charyzmatyczne postacie, które nie boją się działać czy otwarcie mówić o swoich uczuciach. Do tego oczywiście dochodzi zagadka związana z mordercą, który ewidentnie jest jednym z mieszkańców hotelu i mamy przepis na thriller doskonały.

Po raz kolejny wybornie bawiłam się podczas lektury książki Ruth Ware. Ta autorka nieźle potrafi namieszać w fabule i robi to z taką lekkością, że aż trudno uwierzyć! Doskonale radzi sobie z opisami, ponieważ sceneria w "Jedno po drugim" jest na najwyższym poziomie oraz kreuje bohaterów, których losy ani przez moment nie są nam obojętne. Otrzymałam więc thriller pełen ukrytych znaczeń i zaskoczeń, który zapewnił mi kilka godzin niesamowitej przygody. Bestsellery z T[Adres usunięty] to zawsze trafiony wybór!

Służbowy wyjazd do luksusowego domku w górach? Co może pójść nie tak? Dramat rozpoczyna się, gdy jeden z uczestników nie wraca ze stoku, a lawina odcina kwaterę od świata, więżąc w nim ludzi tylko z pozoru będących w przyjacielskich relacjach.

Drugie spotkanie z twórczością Ruth Ware kończy się sukcesem! “Jedno po drugim” to thriller, który sprawił, że niepokój nie opuszczał mnie nawet po odłożeniu książki. Fajny pomysł na fabułę, choć trzeba chwilę poczekać, by na dobre się rozkręciła. Początek to wprowadzenie bohaterów, których mamy tu w sumie aż dziesięcioro. Dla mnie to był najnudniejszy moment. Nie lubię takiej mnogości postaci, szczególnie gdy nie wiadomo, czy wiedza na temat ich wszystkich rzeczywiście będzie mi potrzebna. Okazało się, że nie… Na tym minusów koniec, potem jest już tylko lepiej i lepiej, a kiedy pojawia się pierwszy trup, nie można się już od tej lektury oderwać. Bardzo dobrze prowadzona akcja, napięcie rośnie strona za stroną. Mnie nie opuszczało uczucie, że zaraz wydarzy się coś złego. Cała historia toczy się w hermetycznym środowisku, atmosfera jest nieznośnie gęsta, a morderca? No właśnie, przecież on też jest w domku razem z innymi! Rewelacyjne zakończenie, totalnie przerażające i satysfakcjonujące. Naprawdę mocno wkręciłam się w tę książkę. Wyłączałam czytnik i cały czas czułam się spięta, nasłuchiwałam, czy moje własne cztery ściany za chwilę czymś mnie nie zaskoczą. “Jedno po drugim” zrobiła na mnie ogromne wrażenie i można by o niej pisać same dobroci jeszcze długo długo długo, a wszystko i tak sprowadzałoby się do tego, że nie możecie zignorować tego tytułu. Po prostu po niego sięgnijcie!

Książki Ruth Ware to jedne z tych, które od dawien dawna chciałam przeczytać, ale nigdy nie miałam okazji. Jedną - “Pod kluczem” - kupiłam chwilę po premierze, ale do teraz leży nieprzeczytana na regale. Zawsze miałam coś innego na liście, a Ruth zawsze musiała czekać. Ale wiecie, co Wam powiem? Przeczytałam “Jedno po drugim” i jestem bardziej niż pewna, że wszystkie pozostałe książki autorki będę chciała nadrobić czym prędzej!

"Jedno po drugim" to książka, która zaintrygowała mnie już od pierwszych stron. Na samym początku autorka sprytnie opisała wszystkich bohaterów (których jest dość sporo, chociaż rozdziały pisane są z perspektywy tylko dwóch osób). Dzięki temu łatwiej jest się połapać, kto jest kim i jaką rolę pełni w Snoopie - firmie, której pracownicy wybrali się na wspólny wypad w góry. I którzy mają ze sobą dość napięte relacje. A jeśli nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi oczywiście o pieniądze…

Jedną z największych zalet tej książki jest wartka akcja i duszny klimat, który porywa czytelnika i sprawia, że od książki ciężko się oderwać. Osobiście łyknęłam ją błyskawicznie, bo tak bardzo chciałam dowiedzieć się, co będzie dalej. Chociaż zarys fabuły może i nie jest szczególnie oryginalny, Ruth Ware pisze w taki sposób, że i tak zaskoczy czytelnika nie raz i nie dwa.

Jeśli chodzi o to, do jakich książek mogłabym porównać “Jedno po drugim”... Gdy tylko przeczytałam opis, od razu przyszła mi do głowy “Rozgrywka” Allie Reynolds - głównie ze względu na zimowy klimat i fakt, że w obu książkach bohaterowie uwięzieni są w domku w górach, a za oknami szaleje okropna zamieć. Nie da się też nie zauważyć podobieństwa do jednej z najbardziej znanych książek Agathy Christie. W “I nie było już nikogo” bohaterowie również są odcięci od świata i zaczynają umierać - jedno po drugim… Nie martwcie się jednak, jeśli obie te książki czytaliście. Nie ma tu mowy o podróbce czy plagiacie, bo Ruth Ware poszła w zupełnie innym kierunku niż Reynolds czy Christie. Przytaczając tytuły, które pod względem fabuły są nieco podobne do “Jedno po drugim”, chciałabym Was raczej zachęcić do sięgnięcia po tę ostatnią!

Jeśli uwielbiacie thrillery, w których od początku nic nie jest jasne, w których każdy może być podejrzanym i które nie pozwolą Wam oderwać się od lektury - dobrze trafiliście. Taka właśnie jest książka Ruth Ware.

Lektura „Jedno po drugim” to już moje czwarte spotkanie z autorką i równie udane jak w przypadku „Pod kluczem” i „Śmierci pani Westaway”. Jedynie „Dziewczyna z kabiny nr 10” nie do końca przypadła mi do gustu.

Luksusowy dom na odludziu z pięknym widokiem na otaczające go francuskie Alpy to przepis na cudowny firmowy pobyt, czy raczej tragedię? Zdecydowanie to drugie! Od pierwszych stron wiemy, że nie wszyscy wrócą z tej wyprawy żywi. Od początku też wyczuwa się ten klaustrofobiczny, przytłaczający klimat, który wzmaga się wraz z pogorszeniem pogody, która praktycznie odcina mieszkańców domku od świata.

Nie tylko aura jest niespokojna i wróży kłopoty, ale również stłoczeni w jednym miejscu ludzie reprezentujący odmienne stanowiska i jedna osoba, której głos może przeważyć szalę zwycięstwa którejś ze stron.

Gdy z wyprawy na stok nie wraca współzałożycielka firmy, a wkrótce potem schodzi lawina, pod wpływem strachu i narastającego napięcia pozostali mieszkańcy domku zaczynają odsłaniać swoje prawdziwe oblicza.

Czy bardziej niszczycielską siłą okaże się nieprzyjazna natura, czy zło czające się w człowieku?

Nakręca się karuzela strachu, wzajemnych podejrzeń i śmierci. Odcięci od świata goście znajdują się w surrealistycznym koszmarze, a wśród nich czai się morderca.

Z zapartym tchem śledziłam akcję przedstawianą z dwóch perspektyw zastanawiając się, kto okaże się psychopatycznym mordercą, a komu uda się przeżyć. Autorka znakomicie oddała przytłaczającą atmosferę pułapki, jaką okazuje się domek w górach. Podobnie jak zamknięci w niej goście, tak i ja nie byłam w stanie wyrwać się z niej do ostatniej strony, dając się ponieść narastającej lawinie podejrzeń, niepokoju i emocji. I choć zakończenie nie okazało się dla mnie zaskoczeniem, to lektura całości była olbrzymią przyjemnością.

Autorzy bijącej rekordy popularności aplikacji Snoop, wraz z pracownikami wyjeżdżają do luksusowego domku narciarskiego w Alpach. Spokojny z pozoru wyjazd zmienia się, gdy na stole pojawia się oferta warta miliony. Nagle wśród współpracowników pojawia się kość niezgody. Każdy z nich ma coś do stracenia, ale również wiele do wygrania.

W tym samym czasie, na zewnątrz burza śnieżna przybiera na sile. Lawina zmienia bezpieczny domek w prawdziwą pułapkę, odcinając go od świata zewnętrznego. Gdyby tego było mało, ze stoku nie zdążyła wrócić współwłaścicielka firmy. Panika narasta, a wraz z utratą ciepła gasną życia…

Najnowsza książka Ruth Ware to coś zupełnie innego. Bohaterowie zostają zamknięci w jednym domku. To tutaj rozgrywa się większość akcji, co pozwoliło autorce stworzyć świetny obraz psychologiczny bohaterów. Człowiek zamknięty w małej przestrzeni, odcięty od świata który zna, pozbawiony wszelkich wygód w tym ciepła i prądu nagle siłą charakteru walczy o przetrwanie. Wychodzące na jaw tajemnice i kłamstwa tylko dolewają oliwy do ognia, a koledzy z pracy nagle przestają sobie ufać. Tutaj każdy walczy o siebie.

Z każdą stroną ta historia przekonywała mnie do siebie coraz bardziej. Na początku miałam małe problemy, nie mogłam się odpowiednio wgryźć w fabułę, ale nie trwało to długo. Autorka fenomenalnie buduje napięcie. Pomysł na książkę jest nietuzinkowy, a fabuła świetnie poprowadzona. Chociaż udało mi się przewidzieć zakończenie to jednak nie zabrakło również elementu zaskoczenia.

Urocza sceneria, piękny domek w Alpach, otoczony zaśnieżonymi górami, a w nim grupa współpracowników, która postanowiła wybrać się na narty. Atmosfera jednak gęstnieje, gdy okazuje się, że Eva, współzałożycielka aplikacji, chce sprzedać udziały. Tworzą się dwie grupy – jedni są za, drudzy przeciw. Aby ochłonąć i przewietrzyć głowę, wszyscy wybierają się na stok. Niestety pogoda nie sprzyja, a warunki są trudne.

Ponieważ jedni lepiej sobie radzą z nartami, inni gorzej, rozdzielają się i wracają do domku. Na miejscu okazuje się, że Eva nie wróciła. Niedługo potem grupa zostaje odcięta od świata przez groźną lawinę i wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że Eva nie żyje. Ginie kolejna osoba, a wszystko wskazuje na morderstwo. Ludzie zaczynają panikować. Zabójca jest wśród nich. Tylko kto i dlaczego to robi?

Każdy boi się o własne życie, a ponieważ nie mają zasięgu i nie mogą zawiadomić służb, postanawiają się rozdzielić. Chcą przedostać się do miasta i tam pójść na policję. Czy uda im się wydostać z tego koszmaru?

Jedno po drugim to thriller zupełnie inny, niż wszystkie dotychczasowe książki Autorki. Klimat jest duszny, mroczny i zamknięty w jednym pomieszczeniu. Sroga zima, szalejąca burza, ludzie odcięci od świata, bez prądu i zasięgu, a do tego morderca, który czai się tuż za rogiem. . Duszny klimat, który wywołuje ciarki na plecach. Ta książka pokazuje, jak łatwo zmanipulować człowiekiem, by doprowadzić go na skraj obłędu. Osobiście uważam, że Pod kluczem to najlepsza książka Autorki, myślę więc, że Jedno po drugim plasuje się na miejscu drugim. Polecam!

Erin pracuje w luksusowym domku w górach jako gospodyni. Nowymi gośćmi są założyciele i akcjonariusze aplikacji Snoop, która pozwala śledzić, czego słuchają inne osoby w czasie rzeczywistym. Już na początku ich pobytu pojawiają się problemy – dla jednej z kobiet nie ma zarezerwowanego pokoju. Atmosfera między biznesowymi partnerami i tak jest już napięta, ponieważ firmę dzielą dwa obozy – ci, którzy chcą ją sprzedać, i ci, którzy nie mają takiego zamiaru. Podczas wyjazdu ma zapaść ostateczna decyzja dotycząca przyszłości Snoopa.

Jedno po drugim Ruth Ware to kryminał, którego akcja osadzona jest we francuskich Alpach. Głównymi bohaterkami i narratorkami są dwie kobiety – Erin i Liz. Piszą w pierwszej osobie, poznajemy lepiej ich myśli i uczucia, a niektóre sceny widzimy z dwóch perspektyw. Rozdziały są oznaczone imieniem danej bohaterki, a potem pojawia się informacja z aplikacji Snoop – nick, liczba obserwujących i czego akurat słuchają.

Erin jest gospodynią górskiego domku. Kobieta skrywa pewną tajemnicę, o której potem się dowiadujemy. Jest profesjonalna i świetnie zorganizowana. Liz natomiast wydaje się szarą myszką, która nie pasuje do reszty towarzystwa ze Snoopa. Jest małomówna i odstaje trochę od grupy. Z jej relacji wiemy, że jest rozdarta, nie wie bowiem, którą grupę dotyczącą sprzedaży poprzeć.

Fabuła pokazuje wyjazd służbowy, na którym mają zostać podjęte ważne decyzje na temat Snoopa. Jest też czas na relaks i zabawę, jednak atmosfera jest napięta. Nie ułatwia tego lawina, która nagle schodzi z gór i uderza w domek. To nie koniec problemów – jedna z osób nie zdążyła wrócić przed katastrofą do domku, nie ma Internetu, prądu i kontaktu ze światem.

W fabule nie brakuje zgonów. Momentami miałam wrażenie, że autorka nawiązuje do powieści I nie było już nikogo Agathy Christie – odcięte od świata miejsce i kolejne śmierci, a morderca prawdopodobnie ukrywa się wśród żywych. A może to jednak przypadek lub nieszczęśliwy wypadek, że niektóre z osób umarły? Niemniej nie mogłam się oprzeć temu podobieństwu.

Interesująca jest kwestia firmy – Erin podsłuchuje rozmowy, ale nie z wrodzonej wścibskości. Goście traktują ją jak powietrze, dlatego mimowolnie zdarza jej się usłyszeć ich rozmowy. Dzięki temu możemy zobaczyć, co powoduje napięcia wśród pracowników Snoopa. Jest to istotne w perspektywie dalszego rozwoju akcji.

Najmocniejszą stroną powieści jest umiejscowienie akcji. Uwielbiam, gdy thrillery i kryminały rozgrywają się w domach – daje to złudne poczucie bezpieczeństwa, a tak naprawdę w ciemnych korytarzach i kątach czai się zło. Tu było bardzo podobnie i to świetnie wpłynęło na atmosferę książki. Równie ciekawe jest rozwiązanie – co chwilę zmieniałam zdanie co do tego, kto może chcieć pozbyć się współpracowników, a okazało się, że nie trafiłam w dobrą osobę niemal do końca fabuły.

Jedno po drugim mnie nie zawiodło – to dobry thriller psychologiczny, w którym wątek obyczajowy jest mocno rozwinięty, ale nie brakuje momentów grozy i napiętej atmosfery. Dla fanów powieści z dreszczykiem w sam raz.

“Chroni ich magia ich akcji, statusu oraz ochrony własności intelektualnej. Myślą, że nic im w życiu nie grozi - tak jak ja kiedyś myślałam. Tylko, że teraz to się zmieniło. Życie ma ich w garści. I nie wypuści.”

Ruth Ware to nazwisko, które w bardzo ekspresowym tempie podbija polski rynek książek. Autorka kryminałów wypuściła kilka książek, a polscy fani powieści kryminalnych przyjęli je bardzo dobre.

Miałam bardzo długą przerwę od czytania kryminałów, jednak ostatnio, korzystając z promocji w księgarni, zaopatrzyłam się w “Jedno po drugim” Ruth Ware i tak, jak niektóre z zakupionych przeze mnie książek czekają na swoją kolej latami, tak tutaj już nie mogłam się doczekać dobrej powieści i od razu zabrałam się do czytania.

Początkowo przeraziła mnie mnogość nazwisk i bohaterów, których poznajemy na początku powieści, jednak strona po stronie poznajemy ich charaktery i tutaj można stwierdzić, że pieniądze i sława bardzo często idą w parze ze śmiercią i zniszczeniem.

To miał być uroczy tydzień, który grupa współpracowników planowała spędzić na odpoczynku i szusowaniu na nartach wśród klimatycznego zimowego krajobrazu. Pogoda jednak szybko się psuje, tak samo jak nastrój większości osób w domku; coś wisi w powietrzu i nawet rozrywki zapewniane przez obsługę nie są w stanie przekonać wszystkich do wspólnej zabawy. Mimo niesprzyjających warunków atmosferycznych partnerzy biznesowi postanawiają wybrać się na narty, z których jednak nie wraca jedna osoba. Atmosfera robi się coraz bardziej napięta, aż w końcu wszyscy zostają zamknięci wśród czterech ścian przez lawinę, która odcina im drogę do świata zewnętrznego. Gdy dodatkowo znajdują ciało w pokoju, a pomoc nie nadchodzi wszystkich zaczynają dręczyć wątpliwości. Czy wśród nich jest morderca? Kim on jest i dlaczego zabija?

Uwielbiam motyw zamkniętej przestrzeni i grupy ludzi, z których nie wiadomo, kto jest mordercą. Tutaj dodatkowym plusem jest mroczny, zimowy klimat i zróżnicowane relacje między pracownikami i właścicielami aplikacji. Książce nie brakuje akcji i dobrze poprowadzonej fabuły, przez którą czytelników dosłownie przepływa. Nie byłam w stanie oderwać się na dłużej i ciągle myślałam o tym, jak Ware jeszcze mnie zaskoczy. Pomimo tego, że dosyć szybko zaczęłam podejrzewać, kto jest mordercą to i tak z zapartym tchem śledziłam dalszy rozwój sytuacji. Ostatnie rozdziały to prawdziwy rollercoaster emocji i nie byłam w stanie przestać czytać nawet na moment.

Szczerze polecam “Jedno po drugim” wszystkim fanom kryminałów, którzy uwielbiają, gdy książka trzyma ich w napięciu do ostatnich stron.

Ostatnio dzięki bibliotece w moje ręce wpadła książka Ruth Ware „Jedno po drugim”. Ten tytuł ciekawił mnie od dawna, aż w końcu udało mi się książkę przeczytać i bardzo mi się podobała. Tajemnice, wewnętrzne dochodzenie, podejrzenia, strach. Tak w kilku słowach można opisać tę książkę.

.

Kiedy pracownicy jednej z popularnych aplikacji wyjeżdżają do luksusowego domku w górach to ma być to dla nich czas odpoczynku i zabawy. Jednak już chwilę po przyjeździe wszystko zaczyna się komplikować i w spotkania zaczynają wkradać się nerwy i wzajemne pretensje. A już następnego dnia dochodzi do tragedii, na domek osuwa się lawina i cała grupa wraz z dwuosobową obsługą zostaje odcięta od świata. Brak zasięgu, brak prądu, z czasem brak podstawowych środków do życia. A wtedy po kolei zaczynają ginąć kolejne osoby. Kto jest temu winien? Kto i co ukrywa?

.

Naprawdę świetna książka. Dla mnie bardzo ciekawa i wciągająca. Tajemnice, ciągłe podejrzenia. Ja do końca nie wiedziałam kto jest zabójcą. Do tego ten mroźny, mroczny klimat robił robotę. Coś niesamowitego. I ten pomysł, naprawdę oryginalny, który bardzo doceniam. Ja książkę serdecznie polecam.

Już samo słowo "klasyka" wzbudza we mnie wewnętrzny opór, bo lubię raczej to, co nowe, odkrywcze, rozwijające. I wiem, że gdy klasyczne dzieła powstawały, to też takie właśnie były, jednak to nie zmienia mojego podejścia. Z jednym wyjątkiem. Jako nastolatka odkrywałam świat zbrodni z Agathą Christie i dlatego z ogromną ciekawością sięgam po książki, które nawiązują do standardów przez nią wyznaczonych. Motyw z "I nie było już nikogo" jest chyba najpopularniejszy u współczesnych autorów, jakiś czas temu recenzowałam "Teraz zaśniesz" C.L. Taylor, a teraz jestem po lekturze "Jedno po drugim" Ruth Ware i chcę się podzielić moimi wrażeniami.  

Styl autorki znałam już wcześniej i teoretycznie wiedziałam, czego się spodziewać, a dokładając do tego znajomy motyw zamkniętego pokoju, można by uznać, że ta książka nie mogła mnie niczym zadziwić. A jednak zaskoczenia były, zarówno pozytywne, jak i negatywne. 

Zacznijmy od tego, że niewiele byśmy stracili, zaczynając czytać tę powieść w połowie. Ware tak po prostu ma, że musi trochę porozwlekać, tym razem dotyczyło to jednak tylko początku, który był takim typowym wprowadzeniem do właściwej akcji. Przedstawianie postaci w taki sposób było o tyle bez sensu, że było ich na tyle dużo, że i tak dopiero, gdy akcja nabrała tempa, zaczęłam się orientować, kto jest kim. Mimo to już na tym etapie wytypowałam mordercę i niestety trafiłam. 

Podobało mi się oczywiście to, że narracja była podzielona na dwie bohaterki, bo dzięki temu mogliśmy śledzić wydarzenia z różnych perspektyw, mimo że nie dublowały się, tylko płynnie przechodziły z jednej na drugą. 

Spodziewałam się, że klimat będzie odgrywał dużą rolę, ale zupełnie nie poczułam atmosfery odciętej od świata chatki w ośnieżonych Alpach. Potencjał był tutaj ogromny, moje oczekiwania pewnie jeszcze większe, bo mam słabość do gór, ale autorka postawiła na inne elementy. Szkoda, bo wydaje mi się, że ten byłby najbardziej efektowny. 

Wiadomo, że najważniejsza była intryga i nie była wcale przewidywalna, mimo że dobrze wytypowałam sprawcę, to już jego motywacji odkryć mi się nie udało, a tym bardziej nie wymyśliłabym takich wątków pobocznych. 

"Jedno po drugim" to pozycja raczej dla tych, którzy lubią niespiesznie toczącą się akcję i mocno zarysowane tło obyczajowe. Pozostali mogą się przy niej troszkę nudzić, ale warto dać jej szansę i nie przekreślać przez senny początek. 

Moje 7/10. 

"Luksusowy domek w górach wydaje się rajem na ziemi.Do czasu, gdy lawina nie zmieni go w piekło"

~"JEDNO PO DRUGIM" to kolejna, prze-genialna powieść kryminalna z domieszką thrillera Locked Room, który w ostatnim czasie trafił w moje ręce.To dzięki wam, a zwłaszcza @ruderecenzuje #rudemówiżedobre zgłosiłam się do zrecenzowania najnowszego "dziecka autorki".

~Będąc już jakiś czas po lekturze, kiedy emocje nadal we mnie buzują, rzekłabym, że po raz kolejny dzięki waszym poleceniom trafił mi się doskonały, rasowy kryminał z dużą dozą thrillera psychologicznego przy którym moja głowa mogła pracować na najwyższych obrotach by móc składać nowe elementy mrocznej i zawiłej układanki okraszonej mnóstwem tajemnic, kłótni i nieporozumień.

~Tym razem akcja powieści ma miejsce w luksusowym domku narciarskim w Alpach.

Już możecie sobie wyobrazić ten klaustrofobiczny, duszny klimacik.Sroga mroźna zima z mnóstwem śniegu, góry plus ciągłe ryzyko zejścia lawiny...

Więc, aby było jeszcze ciekawej z powodu szalejącej burzy oraz niszczycielskiej lawiny, wyjazd służbowy kilkuosobowej grupy ludzi kończy się totalnym odcięciem od cywilizacji.

Cała grupa zostaje wręcz uziemiona wewnątrz chaty, co staje się początek góry lodowej, która staje się spiralą nieszczęśliwych wypadków w których giną ludzie, dosłownie "jeden po drugim"

~Całą historię poznajemy za sprawą dwóch kobiet: Erin - która jest opiekunką ośrodka oraz Liz, jednej z uczestników wycieczki.To właśnie dzięki szczegółowemu, wielostronnemu poznaniu dwóch perspektyw, jesteśmy w stanie przyjrzeć się z bliska zaistniałym wydarzeniom, sytuacjom jak i bohaterom.

Uwielbiam takie manewry w książkach, kiedy całą opowieść poznajemy "oczami" kilkorga bohaterów.

~"Jedno po drugim" to tytuł dzięki któremu fani Agaty Christie będą miło ukontentowani z zawartości.Tym bardziej, że książka jest nieodkładana, co gwarantuje ciągłe napięcie, dreszczyk emocji, tajemniczości, świetnej psychologicznej kreacji bohaterów oraz pomysłowych manewrów które komplikują odkrywanie spektakularnego zakończenia.

Polecam gdyż naprawdę warto zagłębić się w tą niezwykle klimatyczna i zagadkową historie.

Ja ze swej strony czekam na kolejne nowości wydane spod pióra samej Ruth Ware.

Polecam J.K.

Dla ośmiu pracowników pobyt w luksusowym domku we francuskich Alpach miał być chwilą wytchnienia i odpoczynku. Wszystko jednak zmienia się w momencie, gdy na stole pojawia się pewna oferta. Stawka jest wysoka- w grę wchodzą miliardy. Zdania współpracowników są podzielone a napięcie sięga zenitu. Każdy z nich ma coś do stracenia, ale i do wygrania.

Tymczasem na zewnątrz panuje burza śnieżna, a niszczycielska lawina odcina domek od świata zewnętrznego. Jakby tego było mało, okazuje się, że współwłaścicielka firmy nie wróciła do domku. Czas mija a pomóc nie nadchodzi.. Odchodzą jednak osoby.. Jedno po drugim..

Bardzo lubię pióro Autorki, więc nie mogłam sobie odmówić jej najnowszej książki. Trzeba przyznać, że Ruth Ware ma talent do tworzenia mocno klimatycznych powieści. Tak było i tym razem.. Ale.. Książka według mnie wypada słabo na tle pozostałych powieści Autorki. Przez pierwszą połowę dzieje się niewiele, i choć klimat jest świetny to nie czułam napięcia podczas czytania. Bardzo szybko domyślamy się kto stoi za tajemniczymi morderstwami a niestety, nie tego oczekuje od dobrego thrillera. Zabrakło mi więcej akcji i dreszczyku emocji, zakończenie mnie nie usatysfakcjonowało. Pomysł na fabułę jest świetny jednak to zdecydowanie za mało by stwierdzić, że jest to naprawdę dobry thriller.

Dla osób poszukujących lekkiej historii w górskim klimacie, ta książka jest jak najbardziej na tak, jednak jeżeli szukacie mocnych wrażeń obawiam się, że tak jak ja, będziecie zawiedzeni.

Po poprzednich książkach autorki miałam mieszane uczucia, jednak ostatecznie postanowiłam przeczytać nowość, aby dowiedzieć się w którą stronę tym razem przechyli się szala. Jakie są moje przemyślenia?

'Przyjechałam, bo nie mogłam sobie pozwolić na to, by mnie tu zabrakło.'

Na wyjazd służbowy do domku w Alpach wybierają się przyjaciele i jednocześnie współpracownicy z firmy pracującej nad aplikacją muzyczną. W momencie, gdy spada lawina okazuje się, że na miejscu jedno po drugim umierają uczestnicy imprezy. Czy to tylko zbieg okoliczności? A może ktoś ma powód, aby mordować?

Na początku niewiele się dzieje, dopiero po długim wstępie otrzymujemy pierwszego trupa. I chociaż rozdziały są krótkie i całość czyta się bardzo szybko to nie odnalazłam dla siebie efektu wow. Sama zagadka rozwiązała się stosunkowo szybko i dopiero pod koniec wyczuwałam swego rodzaju napięcie. Czytając miałam raczej wrażenie, że sięgnęłam po historię obyczajową z elementami thrillera. I na tym poziomie historia byłaby naprawdę dobra.

'W pokoju zapada cisza. Zamykam oczy, ale to nie pomaga na moje poczucie bycia zamkniętą w pułapce, a może nawet je wzmaga.'

Spodziewałam się więcej. Więcej akcji, więcej napięcia i więcej niewiadomych. W efekcie otrzymałam dobrą historię, jednak niewyróżniającą się na tle innych. Klimat zamkniętej przestrzeni i kilkunastu osób okazał się niewystarczający. Niemniej z pewnością warto przeczytać, mniej oczekiwań i na pewno będzie wówczas więcej zadowolenia.

'Nikt nie potrafi być taki bezduszny. A nawet jeśli, to czy nie próbowałby udawać jakiegoś rodzaju zatroskania?'

Surowa mroźna zima, luksusowy domek leżący w wysokich partiach Alp, miejsce odcięte od świata, cicho wszędzie, głucho wszędzie - co to będzie!

Ten wyjazd integracyjny miał zacieśnić więzy i zapewnić kilka dni sportowej rozrywki. Niestety już na samym początku w dziwnych i niewyjaśnionych okolicznościach ginie jedna z postaci. Nim bohaterowi zaczną się zastanawiać co tak naprawdę się wydarzyło nadciągnie groźna śnieżna burza, a wraz z nią lawina, która odetnie ich od reszty świata, a urokliwy alpejski domek stanie się śmiertelną pułapką. Godziny mijają, pomoc nie nadchodzi, bohaterowie zaczynają ginąć jeden po drugim, a pozostałych ogarnia panika.

Czy fabuła nie przypomina Wam książek w klimacie Agathy Christie, bo mi bardzo. A do tego autorka nadała całości indywidualnego charakteru. Książka zapewniła mi świetną rozrywkę, bawiłam się wyborowo po kolei odkrywając sylwetki psychologiczne bohaterów. Oczarował mnie sam alpejski klimat - śnieżne lawiny, nieustannie padający śnieg, głośno zawodzący wiatr. Bardzo lubię to uczucie niecierpliwości, kiedy za wszelką cenę chciałabym poznać rozwiązanie zagadki, a autorka wyciąga z szafy kolejne trupy.

Jak widać Ruth Ware to autorka, która nigdy nie zawodzi i zawsze trzyma wysoki poziom. Za każdym razem potrafi udowodnić, że zna się na rzeczy tworząc historie niezwykle zagadkowe, klimatyczne i pełne emocji. Jedno po drugim ma moją pełną rekomendację.

Grupa udziałowców i współzałożycieli muzycznej apki o nazwie Snoop organizuje wyjazd do domku narciarskiego w Alpach. Spotkania służbowe połączone z zimowym szaleństwem sugerują dobrze spędzony czas. W firmie niestety nie do końca dobrze się dzieje, a kiedy w grę wchodzą ogromne pieniądze zaczynają się nieporozumienia. Jakby tego było mało schodzi lawina i dwanaścioro ludzi zostaje zupełnie odciętych od świata. Dopiero teraz rozpoczyna się prawdziwa gra.

Wszystko ok. Ciekawa zagadka kryminalna, czuć narastające napięcie między bohaterami. Fabuła lekko przewidywalna. Dość szybko odkryłam kto za tym wszystkim stoi. Mimo ponad czterystu stron czyta się bardzo sprawnie, a to przede wszystkim za sprawą krótkich rozdziałów. Niestety ja nie poczułam takich emocji jak w dwóch wcześniejszych książkach Autorki. Zarówno "Pod kluczem" jak i "Śmierć Pani Westaway" pochłonęły mnie od pierwszych stron i puściły dopiero z ostatnią kropką. Tutaj nawet nie wiem gdzie leży przyczyna mojej obojętności. Akcja dzieje się w górach które kocham, może niekoniecznie zimą, ale jednak. Klaustrofobiczny klimat po zejściu lawiny, bezradność bohaterów, narastający strach jednak tym razem nie zaiskrzyło, tak po prostu i nie będę już tego roztrząsać. Książka dobra, ale mnie nie porwała. Myślę, że to kwestia gustu więc nie zniechęcajcie się od razu. Sprawdźcie sami o co chodzi.