Igrając z ogniem

Zło ma wiele twarzy, czasem nosi maskę dla niepoznaki, mamiąc nią tych, którzy wbrew zdrowemu rozsądkowi wierzą, że każdy człowiek ma w sobie dobro. Kiedy w końcu widocznym staje się prawdziwe oblicze jest już za późno na ucieczkę, pozostaje tylko gorzki żal za utraconymi złudzeniami i przyszłość naznaczona ludzką niegodziwością.

Magię muzyki docenia wielu, ale tylko nieliczni dostrzegają jej duszę. Julia Ansdell jest utalentowaną skrzypaczką, nawet więcej jest wirtuozem strun, bardzo ceni przekaz melodii jaka powstaje z pomocą jej rąk i nut. Przypadkowo trafia na utwór nieznanego kompozytora, oczarowuje ją ON od pierwszego spojrzenia na pożółkł karty. W starym rękopisie jest coś co nie pozwala zapomnieć o melodycznym zapisie, kuszącym by zagrać go i zagłębić się w nim. Pierwsza próba jednak przynosi ze sobą oprócz zachwytu niepokój. Piękno wydobywających się dźwięków zostaje zakłócone zachowaniem kilkuletniej Lily. Spokojne do tej pory dziecko zmienia się w ułamku sekundy, chociaż może to jedynie zadziałała wyobraźnia i podejrzenia są niesłuszne? Julii trudno zrozumieć w to co miało miejsce, jej córeczka do tej pory nie wyróżniała się wśród swoich rówieśników negatywnymi cechami , nikt poza nimi nie był wtedy w domu i trudno ich bliskim dać wiarę w to co się stało. Czyżby wyolbrzymiała to zdarzenie? Druga próba zagrania starego walca kończy się przerażająco, tym razem skrzypaczka ma pewność, że coś złego dzieje się z dziewczynką, a na tym nie koniec niebezpiecznych sytuacji. Co kryje się w melodii, iż przy jej słuchaniu spokojna Lily zmienia się nie do poznania? Zaniepokojeni rodzice szukają odpowiedzi i pomocy, chociaż ich przypuszczenia są dość niezwykłe. Jeszcze jeden kierunek w tym niecodziennym dochodzeniu wydaje się prawdopodobny, chociaż dla Julii jest ON bardzo bolesny. Przeszłość to niejedna zagadka, niektóre z nich zawierają prawdę, jakiej poznanie nie przynosi ulgi, lecz wręcz przeciwnie - staje się ona źródłem nowych znaków zapytania i otwiera stare rany.

"Incednio" jest czymś więcej niż utworem muzycznym, brak słów by go opisać, ale czy ma w sobie siłę wpływającą na ludzkie zachowania? Wydaje się to niemożliwe, każdy kto usłyszy tę kompozycję nie odmówi jej wirtuozerii, jednak przecież to nic więcej niż zagrane nuty. Mimo wszystkiego Julia czuje, że to dzieło ma w sobie coś więcej niż tylko niezapomnianą linię melodyczną. Kiedyś ktoś włożył w nią o wiele więcej niż tylko swe serce i nieprzeciętny talent, teraz nikt nie zdaje sobie sprawy gdzie tkwią jej korzenie.

Tess Gerritsen pisze w mistrzowski sposób, jej książki przyciągają uwagę i zaskakują rozwojem fabuły. Nie inaczej jest i w przypadku "Igrając z ogniem", w której czytelnicy spotkają wątki spod znaku thrillera, tajemnice oraz historyczny motyw dotykający Drugiej Wojny Światowej. Autorka łącząc fikcję, detale mistyczne oraz fakty stworzyła opowieść obfitującą w niespodzianki i nieoczekiwane rozwiązania losów postaci. Przeplatająca się przeszłość z czasami współczesnymi nie daje odpowiedzi na rodzące się pytania, ale podsyca dodatkowo ciekawość co do poprowadzenia akcji i zakończenia. Autorka położyła duży nacisk na oddanie realiów okresu nazizmu we Włoszech, porusza sprawy znane, lecz przedstawiając je z punktu widzenia jednostki odkrywa w nich emocje, jakie często schodzą na dalszy plan w obliczu tragedii milionów. Aspekt ten nie wysuwa się na pierwszy plan, jest dopełnieniem całości, w niezwykły sposób stając się intrygującym łącznikiem pomiędzy bohaterami. "Igrając z ogniem" to lektura z dużą dawką dramatycznych zwrotów fabuły i wyjątkowym zakończeniem. Tess Gerritsen oddała hołd zapomnianym ofiarom jednocześnie dając czytelnikom niezapomnianą książkę, w której zło pokazuje swoją siłę, ale przeciwstawione jest dobru i przeznaczeniu.

[Adres usunięty]

Tess Gerritsen odbiega tym razem od tematyki medycznej i akcję „Igrając z ogniem” umiejscawia w środowisku muzyków.

Główna bohaterka powieści, Julia Ansdell, jest skrzypaczką.

Jest też szczęśliwą żoną i matką.

Cieszy ją jej praca, nie ma w życiu większych problemów.

Podczas występów we Włoszech, kupuje zabytkowe nuty pięknego walca.

Melodia ją fascynuje i przeraża zarazem.

Gdy zaczyna grać, z jej słodką córeczką, dzieje się coś dziwnego.

Najpierw zabija ukochanego kota, potem rani matkę, czyli Julię.

Kobieta zaczyna bać się kilkulatki.

Jej mąż uważa, że kobieta przesadza, jednak jeździ z córką na kolejne badania.

Wszyscy uważają, że dziewczynka jest normalnym dzieckiem.

Matka uważa jednak, że zachowanie małej Lily jest spowodowane słuchaniem melodii walca.

Próbuje skontaktować się z antykwariuszem, od którego kupiła nuty.

Otrzymuje jednak wiadomość, że sprzedawca został zamordowany i lepiej by zostawiła tę sprawę.

Skrzypaczka postanawia jednak wyruszyć do Wenecji.

W trakcie pobytu odkrywa wzruszającą historię autora utworu-Lorenzo.

Był to utalentowany, żydowski skrzypek, mieszkający w „mieście na wodzie”

Gdy chłopak był nastolatkiem, został poproszony przez przyjaciela rodziny, by towarzyszył pewnej młodej damie, w konkursie muzycznym.

Podczas prób do występu, Lorenzo zakochuje się w pięknej Laurze.

Jednak realia II wojny światowej, są bezlitosne. Młodzi nie mogą nawet wystąpić w konkursie.

Chłopak jest bowiem Żydem, a Laura-gojką.

Los ponowie łączy ich ze sobą po kilku latach.

Tym razem wyznają sobie miłość.

Niestety, Lorenzo zostaje wywieziony, wraz z rodziną do obozu pracy.

Rodzina trafia do Polski, chłopak do San Sabba we włoskim Trieście.

Jako talent muzyczny „ma szczęście”-zostaje muzykiem w specyficznej orkiestrze.

Mianowicie, muzycy mają zagłuszać odgłosy wydawane, przez straceńców.

To podczas pobytu w obozie komponuje ów piękny walc, który grała Julia-„Walc dla konających”.

Julia Ansdell, czuje się w Wenecji niebezpiecznie, ktoś atakuje ją i jej przyjaciółkę.

Ma wrażenie, iż ma to związek z posiadanymi przez nią nutami.

Wzywa na pomoc męża.

Czy kobieta odkryje tajemnicę kompozycji Lorenzo?

Czy pozna dlalsze losy Laury i jej ukochanego?

Czy zrozumie, co dzieje się z Lily?

Tego dowiecie się, czytając „Igrając z ogniem”.

Spotkałam się z wieloma książkami, poruszającymi tematykę losów Żydów w Niemczech i Polsce za czasów II-giej wojny światowej, polityki Hitlera, itd.

Jak dotąd nie zetknęłam się jednak z wątkiem rządów Mussoliniego w literaturze popularnej.

Cieszę się, że jedna z moich ulubionych autorek, ukazała, mniej znane(przynajmniej dla mnie) oblicze wojny.

„Igrając z ogniem” to dobry kryminał, w którym miłośnicy twórczości Dana Browna, odnajdą coś dla siebie.

To również wzruszająca historia miłości dwójki młodych ludzi i okrucieństwa otaczającej ich rzeczywistości.

Gdy przeszłość miesza się z teraźniejszością, a miłość mierzy się z rzeczywistością.

Tak właśnie odbieram powieść Tess Gerritsen Igrając z ogniem. Julia Ansdell, amerykańska skrzypaczka, podczas pobytu w Rzymie trafia do małego, klimatycznego, "zakurzonego" antykwariatu, w którym nabywa nuty nieznanego jej utworu, napisanego przez niejakiego L. Todesco. Po powrocie do domu, w wolnej chwili, postanawia zagrać Incendio. Intrygujący i niepokojący utwór wywołuje napad agresji u trzyletniej Lilly, córeczki Julii. Skrzypaczka jest zdruzgotana, nie może uwierzyć, że jej mały aniołek jest zdolny do tak brutalnych zachowań. Julia, obserwując dalsze poczynania córeczki, zaczyna łączyć jej kolejne napady agresji z tajemniczym Incendio. Ansdell postanawia sprawdzić jaka historia kryje się za powstaniem utworu. Ślady prowadzą do Włoch, do Wenecji z okresu drugiej wojny światowej.

Akcja powieści toczy się dwutorowo. Z jednej strony mamy teraźniejszość, Julię Ansdell i skomplikowaną, mroczną historię jej rodziny. Z drugiej strony zaś, przenosimy się do Włoch Benito Mussoliniego. Poznajemy tragiczną sytuację włoskich Żydów i wpisaną w nią historię miłości niezwykle utalentowanego żydowskiego muzyka Lorenzo Todesco i jego wybranki, córki znanego i poważanego profesora, Laury Balboni. Obie historie, i ta z teraźniejszości, i ta z przeszłości naznaczone są bólem i cierpieniem, a rozwiązanie obu jest poruszające i zaskakujące.

Z dużą przyjemnością przeczytałam Igrając z ogniem. Fakt, nie jest to powieść typowa dla Tess Gerritsen. Autorka nie napisała kolejnego thrillera medycznego, lecz książkę łączącą elementy "dreszczowca" i powieści historycznej. Osobiście, bardziej spodobał mi się wątek dotyczący przeszłości. Jest ON zdecydowanie ciekawszy i mocniej rozbudowany. Wątek z teraźniejszości to nieco zagmatwana i wydumana opowieść. Nie zmienia to jednakże faktu, iż Gerritsen znów stanęła na wysokości zadania i napisała książkę, którą przeczytałam z zapartym tchem. To wciągająca, inteligentna lektura, a jej zakończenie (jak zwykle u Gerritsen) co najmniej zaskakuje. Cieszę się, że autorka podejmuje nowe wyzwania i nie trzyma się kurczowo swego najsłynniejszego duetu Rizzoli & Isles. Mam wrażenie, że wraca po trosze do swych literackich korzeni, którymi wcale nie były thrillery medyczne.

Słyszałam opinie, iż Igrając z ogniem to najsłabsza powieść Tess Gerritsen. Zupełnie się z tą opinią nie zgadzam. Ona jest po prostu inna, co nie znaczy gorsza. Autorka wiarygodnie i przejmująco uchwyciła i oddała na kartach powieści klimat Włoch Benito Mussoliniego oraz współczesnego Rzymu i Wenecji z uroczymi, małymi sklepikami, pachnącymi kawiarniami, tłumami turystów na ulicach, gwarem, tłokiem i niespożytą energią ich mieszkańców, napędzaną gorącym słońcem i wyborną kuchnią. W ten krajobraz umiejętnie wplotła dramatyczne historie dwóch rodzin, z dwóch różnych zakątków świata i dwóch różnych epok. Ja ten pomysł kupuję! Przeczytałam z przyjemnością i z czystym sumieniem mogę polecić!

Igrając z ogniem - Tess Gerritsen - recenzja

Tess Gerritsen angielska pisarka, z zawodu lekarz internista. Pisze romanse kryminalne i thrillery medyczne. Jej kariera pisarska nabrała rozpędu w 1996 roku, kiedy ukazał się jej pierwszy thriller medyczny "Dawca". Dzięki odniesionemu sukcesowi mogła zrezygnować z praktyki lekarskiej.

Książka „Igrając z ogniem” zawiera dwie historie, które w pewien sposób się łączą. Pierwsza opowiada o trzydziestoletniej skrzypaczce. Podczas pobytu we Włoszech Julia odwiedza antykwariat, gdzie odnajduje kartkę na której ktoś odręcznie zapisał nuty przedstawiające nieznaną jej wcześniej melodię. Zafascynowana kobieta postanawia ją kupić. Po powrocie do domu urzeczona kompozycją postanawia ją zagrać, od tego momentu z jej trzyletnia córką zaczynają dziać się dziwne rzeczy…

Druga historia przenosi nas do przedwojennych Włoch, gdzie żyje młody żydowski muzyk Lorenzo. Pewnego dnia przyjaciel jego dziadka proponuje mu wystąpienie w konkursie muzycznym w duecie z jego córką, chłopak bardzo niechętnie zgadza się na wspólny występ i obawia się, że dziewczyna w ogóle sobie nie poradzi. Jego przeczucia okazują się nietrafne, a młodzi muzycy dzięki cotygodniowym próbom zbliżają się do siebie. Niestety nadchodząca wojna wszystko zmienia.

Co łączy tych dwóch muzyków, choć dzieli ich tak wiele lat?

Na początku nie podobało mi się wtrącanie przez autorkę opowieść drugiej postaci, zwłaszcza, że robiła to gdy już wciągnęłam się w historię. Na szczęście to przekonanie szybko minęło i dałam się całkowicie wciągnąć. Książkę czyta się bardzo przyjemnie, wzrusza i trzyma w napięciu, nie da się od niej oderwać. Zakończenie było satysfakcjonujące i nie spodziewałam się takiego.

Jedyne co mi się nie spodobało to wypowiedź z tyłu książki, której autor sugeruje, że opowieść pani Tess jest wiele mocniejsza niż historie H.P Lovecrafta, zasugerowałam się tym, niestety rzeczywistość okazała się inna. Nie ma to jednak wpływu na moją ocenę książki.

Marta, lat 16

źródło:[Adres usunięty]

"Pot występuje mi na twarz, gdy staram się zachować tempo i nie pominąć żadnej nuty. Mam wrażenie, że smyczek porusza się niezależnie ode mnie, że ktoś go zaczarował, a ja próbuję mu po prostu dotrzymać kroku."

Mocny, wstrząsający i trzymający w napięciu thriller. Taka odsłona twórczości Tess Gerritsen bardzo mi odpowiada. Doskonale podsycane napięcie, wspaniale rozplanowane wydarzenia, wartka akcja, ciekawe postaci, nietuzinkowy pomysł na fabułę, historyczne tło, wszystko ze sobą fascynująco współgra. Książkę pochłania się błyskawicznie, trudno jest się od niej oderwać, szybko mkniemy po kolejnych stronach. Wspaniale poprowadzone i połączone wątki, jeden dziejący się współcześnie, i drugi odwołujący się do dramatycznych wydarzeń przełomu lat trzydziestych i czterdziestych dwudziestego wieku, mających miejsce głównie w Wenecji. Zakończenie zaskoczyło mnie, spodziewałam się innego wyjaśnienia spraw i okoliczności, jednak autorka wykazała się większą kreatywnością i pomysłowością, a to zawsze nadaje powieści dodatkowy plus. Bardzo satysfakcjonująca lektura, po którą z pewnością warto sięgnąć, kilka godzin interesującego, poruszającego i z sensacyjnym dreszczykiem zaczytania.

Skrzypaczka Julia Ansdell podczas pobytu w Rzymie zakupuje w małym, dusznym i zakurzonym antykwariacie książkę z nutami cygańskich melodii i urzekającego ognistego walca "Incendio". Docenia wyjątkowy kunszt kompozytora Lorenza Todesco i natychmiast po powrocie do Stanów Zjednoczonych zaczyna ćwiczyć wykonanie wspaniałego utworu. Muzyka w nim zawarta przekonuje i pochłania ją całkowicie, magicznie przyciąga, nie może się jej oprzeć, odczuwa wewnętrzny przymus grania i słuchania jej. Jednakże wydaje się, że walc wywołuje bardzo dziwne i niepokojące zachowania u trzyletniej córki Lily. Dlaczego dziewczynka tak mocno reaguje na ten utwór? Czemu nikt nie chce wierzyć Julii, że to właśnie walc jest odpowiedzialny za niepożądane postępowanie córki? Czyżby zło wkradało się do ich domu i zabierało z niego to co najcenniejsze? W jaki sposób dojść do źródeł niebezpieczeństwa zagrażającego rodzinie? Czy uda się zapobiec tragicznym wydarzeniom, wyjaśnić mroczne tajemnice i niewiadome, dojść do prawdy? Co tak naprawdę ukrywa się w zapisie nut kompozycji?

[Adres usunięty]