Harry Potter i Więzień Azkabanu

POZORY LUBIĄ MYLIĆ

„Harry Potter i Więzień Azkabanu” to trzecia część słynnej sagi J. K. Rowling. Choć Harry już trzy razy starł się z samym Lordem Voldemortem, z czego aż dwa pamięta, to trzeci rok nauki w Hogwarcie nie będzie dla niego aż tak okrutny. A może? Być może spotkanie z człowiekiem, który wydał jego rodziców na pewną śmierć, prosto w ręce Voldemorta, okaże się trudniejsze niż pokonanie największego czarnoksiężnika. Jedno jest pewne, ten rok nie będzie dla Harry'ego łatwy. Kiedy „nadmuchuje” swoją ciotkę, jest pewien, że to oznacza koniec jego edukacji w Hogwarcie. Po przejażdżce „Błędnym Rycerzem” wszystko nabiera jednak tempa i niespodziewanych dla bohatera obrotów sprawy. Bo niby dlaczego sam minister magii wita go w „Dziurawym Kotle” i jest dla niego aż nadto uprzejmy? Przecież powinien był wylecieć ze szkoły.

Od tego czasu Harry coraz więcej dowiaduje się o niebezpiecznym mordercy, który uciekł z pilnie strzeżonego przez dementory więzienia w Azkabanie. Harry'ego nie porusza fakt, że Syriusz Black, poplecznik Voldemorta, poluje na jego życie. Przecież nie może być groźniejszy od swojego pana. Jednak, gdy okazuje się, kim jest dla Harry'ego i że to właśnie z jego powodu, Potterowie nie żyją, światem bohatera zaczyna rządzić nienawiść i chęć zemsty. I nawet mecze quidditcha, nielegalne wyprawy do Hogsmeade dzięki Mapie Huncwotów, czy w końcu wspaniałe lekcje obrony przed czarną magią z profesorem Lupinem, nie mogą poprawić mu humoru. Jakby tego było mało, Ron i Hermiona kłócą się ze sobą po raz pierwszy w życiu i nic nie wskazuje na to, by mieli się pogodzić; Hagrid natomiast będzie musiał pożegnać się na zawsze ze swoim ukochanym hipogryfem Hardodziobem; a profesor Trelawney – nauczycielka wróżbiarstwa, wciąż przepowiada Harry'emu pewną śmierć.

Harry ciągle jednak myśli o zemście na Blacku, nawet wtedy gdy ma na głowie dementorów, przez których traci przytomność. Jednak może się okazać, że nie wszystko jest takim, jak się wydaje, a pozory, tak jak mają to w zwyczaju, lubią mylić. Wiele z tym wspólnego będzie miał szczur Rona o idealnie do niego pasującym imieniu, Parszywek, oraz kot Hermiony, Krzywołap. A także kilka innych zwierząt, a może jednak ludzi?

Trzecia część „Harry'ego Pottera” jest po prostu wspaniała. Wręcz buzuje w niej od zdarzeń, zwrotów akcji i niedopowiedzeń. Uwielbiam też to, w jaki sposób J. K. Rowling „przemyca” podpowiedzi z poprzednich części, tak że możemy się domyślić, co może znaleźć się w kolejnej. Po raz kolejny wielkie brawa i ukłony, a z mojej strony dozgonna miłość dla tej serii, mimo że mam już „ileś tam” lat. Dlatego znów polecam wszystkim lekturę książek o „Harrym Potterze, wszystkim niezależnie od wieku, a może akurat zobaczą jak to miło od czasu do czasu nie być mugolem.

[Adres usunięty]

Nie myślałam, że aż tak się wciągnę w Pottera.

Mam nieodparte wrażenie, że wraz z „Więźniem Azkabanu” powoli żegnamy dziecięcą literaturę i wchodzimy już w obszar starszej młodzieży. Autorce nawet udało się mnie zaskoczyć na koniec. Dla mnie to jest wybitnie dobra rozrywka i trochę żałuję, że dopiero teraz złapałam za te książki. Z drugiej jednak strony fajnie odkrywać tej świat będąc dorosłym 😊

Przeczytałem jednym tchem. Akcja się rozkręca. Pojawiają się nowe postacie. Niektóre znikają, co mnie bardzo zasmuciło.

[Adres usunięty]

Uczniowie wrócili do szkół, studenci rozpoczęli zajęcia akademickie, a ja po raz trzeci oddałam się poznawaniu przygód najsłynniejszego podopiecznego Hogwartu, czyli Harry’ego Pottera.

Jakie książka wywarła na mnie wrażenie?

Na co moim zdaniem, należy zwrócić szczególną uwagę podczas lektury?

Zapraszam do zapoznania się z moją opinią…

Spotkanie z Harrym rozpoczynamy, tradycyjnie, podczas przerwy wakacyjnej, które spędza On w domu wujostwa.

Zwykle strasznie się tam nudzi, „obchodzi” samotne urodziny i udaje mu się narazić czymś surowemu wujowi.

Całkiem podobnie jest i tym razem, są jednak dwie zasadnicze różnice.

O urodzinach nastolatka pamiętają jego przyjaciele-Ron i Hermiona.

A przewinienie wobec rodziny, okazuje się na tyle poważne, że chłopak musi jak najszybciej opuścić ich dom.

W pociągu do szkoły, spotyka nie tylko dawno niewidzianych znajomych, ale również nowego nauczyciela obrony przed czarną magią-Rumusa Lupina.

Mężczyzna jest bardzo sympatyczny i szybko staje się najbardziej ulubionym nauczycielem u szkole.

Okazuje się, że był On szkolnym przyjacielem Jamesa Pottera.

Chętnie pomaga Harry’emu rozwiązać jego problemy.

A w tym roku są one zdecydowanie duże…

Okazuje się, że z więzienia zbiegł Syriusz Black, bardzo niebezpieczny przestępca.

Mówi się, że to właśnie Black zdradził rodziców najsłynniejszego młodego czarodzieja, a teraz poluje na ich syna.

Nauczyciele decydują, że Harry Potter nie może pod żadnym pozorem opuszczać zamku.

Murów Hogwartu strzegą również strażnicy więzienni -dementorzy.

Są to stworzenia wysysające z ludzi szczęście i chęć do życia.

Spotkanie z nimi powoduje, że człowiek, ma tylko złe wspomnienia i czuje się pusty w środku.

Każde zetknięcie Harry’ego z tymi bestiami kończy się jego omdleniem i tym, że słyszy głosy swych konających rodziców.

Uchronić go może przed tym zaklęcie Patronusa, jest ono jednak jednym z najtrudniejszych czarodziejskich zaklęć.

Gdy młody Potter wyczarowuje wreszcie swego Patronusa, okazuje się że ma ON postać Jelenia, zwierzęcia, w które zwykle przemieniał się James.

Czytałam, iż dementorzy to symbol depresji, którą przeszła autorka.

Harry dowiaduje się dzięki temu, że bliskie nam osoby są zawsze żywe, dzięki naszej pamięci.

Kolejnym nowym nauczycielem jest Hagrid. Uczy ON ochrony przed magicznymi stworzeniami.

Niestety, już na samym początku ponosi porażkę, jego ulubiony hipogryf, rani nierozważnego Draco i ma zostać stracony.

Gdy Syriusz Black dociera wreszcie do szkoły i konfrontuje się z synem swego przyjaciela, okazuje się, że prawdziwym zagrożeniem jest ktoś(lub coś) dobrze znany młodym czarodziejom.

To doskonały dowód na to, że nie należy nikogo sądzić po pozorach.

Tymczasem okazuje się, że profesor Lupin cierpi na dolegliwość, która mogłaby zostać niezaakceptowana przez rodziców jego podopiecznych, więc musi opuścić szkołę.

Oznacza to kolejną zmianę nauczyciela obrony przed czarną magią.

Spełnia się również jedno z marzeń Harry’ego-okazuje się, że ma ON jednak bliskich i nie jest sam na świecie.

Kto będzie jego bliskim?

Aby uratować ważną dla siebie osobę i ukochanego podopiecznego Hagrida, nastolatek musi skorzystać z propozycji dyrektora szkoły, przy okazji poznając sekret przeładowanego planu zajęć Hermiony.

Czy uda mu się zrealizować plan Dumbledore’a.

J.K. Rowling w bardzo subtelny sposób zaznaczyła też fakt, że główny bohater nie jest już małym chłopcem i zaczyna dojrzewać.

Ciekawe, czy i Wam uda się, wychwycić ten moment?

Podpowiem, że chodzi o mecz quiddicha.

Jako książka dla dzieci, powieść „rośnie” razem z czytelnikiem.

„Więzień Azkabanu” jest tomem nieco mroczniejszym, niż wcześniejsze, odpowiednim raczej dla rówieśników głównego bohatera.

Ja czytam ten cykl głównie dla „ odpoczynku”, ale ta część momentami wciągnęła również mnie.

Harry kolejne wakacje spędza u wujostwa. Z telewizji dowiaduje się, iż z pilnie strzeżonego więzienia uciekł morderca Syriusz Black.

Potter pod koniec wakacji spotka swych przyjaciół i rodzinę Rona. Pan Wesley prosi Harrego by mimo wszystko nie szukał Blacka. Młody czarodziej jest trochę zdezorientowany, dlaczego miałby szukać mężczyzny, który chce go zabić?

W pociągu do Hogwartu, Potter traci przytomność po spotkaniu Dementora. Z pomocą przychodzi mu nowy nauczyciel Czarnej Magii profesor Lupin.

Podczas jednej z lekcji, którą Harry ma w planie jest wróżbiarstwo, podczas którego profesor cały czas przepowiada mu śmierć. W tym roku trzecioklasiści mogą w weekend wybierać się do Hogsmeade (jedynej wioski w Anglii zamieszkanej tylko przez czarodziejów). Niestety Potter nie ma pozwolenia od opiekuna i musi pozostać w Hogwarcie.

Czemu Syriusz chce odnaleźć Harrego?

Czy profesor Lupin będzie dobrym nauczycielem?

Co będzie robił Harry, gdy wszyscy będą w Hogsmeade?

Na te i więcej pytań odpowiedź znajdziesz w książce.

Kolejna część o przygodach Harrego. Ciut grubsza niż dwie poprzednie, lecz równie szybko się czyta. Jak do tej pory autorka mnie nie zawiodła. To już trzecia część a ja coraz bardziej zagłębiam się w życie Pottera. Mogę nawet stwierdzić, że staje się jego rówieśnikiem i razem z nim uczę się w Hogwarcie. Choć szkołę mam już za sobą, to bardzo chętnie mogłabym wrócić do Szkoły Magii i Czarodziejstwa. Nie wiem czy jest jeszcze ktoś, kto tak jak ja nie czytał jeszcze tej serii. Jeśli są tu takie osoby to gorąco polecam jest wspaniała.

W trzecim tomie przygód Harry’ego Pottera autorstwa Joanne Kathleen Rowling główny bohater ani na chwile nie będzie mógł odetchnąć i cieszyć się rokiem szkolnym. Już na samym początku okazuje się, że ze strzeżonego więzienia dla czarodziejów ucieka Syriusz Black. Azkaban to nie przelewki i prawdą jest, że takie wydostanie się z niego jest precedensem, który wzbudza przerażenie w świecie czarodziejów. Seryjny morderca, niebezpieczny i stojący u boku Czarnego Pana to szaleniec, który prawdopodobnie zrobił to aby dorwać pewną osobę. Jak już się wszyscy domyślają, jest to Harry Potter, o którego życie drży cały Hogwart.

Albus Dumbledore nie chce ryzykować, dlatego zgadza się na obecność Dementorów u wrót szkoły, aby pilnowali bezpieczeństwa i nie wpuszczali intruzów. Te przerażające istoty potrafią wyssać z człowieka całe szczęście, marzenia i osobowość, nie negocjują i nie słuchają się żadnych argumentów. Z takim orszakiem trudno byłoby Syriuszowi dostać się do chłopca, ale jego determinacja nie pozwala na pozostawienie sprawy w spokoju. Innym wątkiem, który rozwija się w książce, jest pojawienie się nowego nauczyciela Obrony przed Czarną Magią. Profesor Lupin to uśmiechnięty, sympatyczny i spokojny człowiek, który jak się okazuje był przyjacielem ojca Harry’ego. W ten sposób ta dwójka zbliża się do siebie, a chłopiec może poznać kilka opowieści o swoim zmarłym rodzicu. Również Severus Snape zna Lupina. Nie wspomina jednak dobrze swych czasów szkolnych, ponieważ James Potter wraz ze swoją bandą regularnie gnębili młodego Severusa. Chłodne stosunki między dwójką nauczycieli nie są pomocne w ochronie Harry’ego. Okazuje się nie być niezawodna, przez co Syriusz Black zyskuje dostęp do chłopca.

Tylko czy naprawdę trzeba wierzyć w to, że jest ON strasznym szaleńcem? Jakie naprawdę są więzi i stosunki między tą dwójką? Ron Weasley i Hermiona Granger towarzyszą Harry’emu na każdym kroku. Ich obecność okaże się najbardziej przydatna w kulminacyjnych scenach, kiedy to pojawi się uznany za zmarłego Peter Pettigrew. A może to właśnie ON stanowi niebezpieczeństwo?

Joanne Kathleen Rowling trzyma nas w napięciu przez całą powieść, aby po raz kolejny w mistrzowski sposób połączyć każdy wątek ze sobą. Chociaż szczur Rona i Czarny Pan wydają się nie mieć ze sobą żadnego powiązania, w rzeczywistości są bliżej siebie niż myślimy! Poprzednie części, czyli “Harry Potter i Kamień Filozoficzny” oraz “Harry Potter i Komnata Tajemnic” dostarczyły nam wiele informacji o świecie czarodziejów i Hogwarcie. “Harry Potter i Więzień Azkabanu” pozwala na zgłębienie przeszłości, czasów szkolnych Jamesa Pottera i poznanie nowych postaci, które jak zwykle okażą się posiadać zupełnie odmienne cechy, niż się spodziewamy. Harry stoczy walkę z Dementorami, nierówną i zagrażającą jego życiu, jednak w najgorszym momencie otrzyma pomoc z najmniej spodziewanej strony…

Książka stanowi dla mnie literaturę obowiązkową i polecam każdemu, kto wcześniej chociaż na chwilę spotkał się z niesamowitym światem magii i Hogwartu. Czytanie przygód Harry’ego Pottera wciąga, a dynamicznie rozwijające się kolejne wątki brzmią bardzo obiecująco. Więzień Azkabanu okazuje się być zupełnie kimś innym, ale o tym dowiemy się dopiero pod koniec powieści!