Grzesznik

Są takie powieści, które po prostu się czyta, odkłada i nic z tego nie zostaje. Kolejna, ulotna historia wylatująca z głowy zaraz po przeczytaniu. Wiem, że te powieści są też potrzebne, ale ja wole inne. Zostawiające rozpiernicz w mózgu i bardzo intensywnego kaca książkowego. Tytuł musi mną wstrząsnąć, rozbić mój świat na malutkie fragmenty, żebym musiała sama go poskładać. Takich tytułów chcę, oczekuje oraz tychże wypatruje.

I właśnie to dostaję, kiedy sięgam po książki Artura Urbanowicza. Myślałam, że nie może być lepiej niż w Gałęziste, ale Grzesznik to zupełnie inny level mocy. To coś trudnego do opisania, ale będę starała się oddać magię powieści. Moja książka 2017 roku. Arturze, znowu mnie zniszczyłeś...

[Adres usunięty]

Fascynuje mnie to, że autor rozpoczyna książkę w taki sposób, jakby to była typowa obyczajówka. Opis i narracja jest "surowa", czasami trochę wulgarna... Widać, że wszystko jest bardzo dopracowane i dopieszczone!

Zaczyna się obyczajówkowo, a potem przychodzi taki moment, kiedy czytelnik nagle doszukuje się czegoś innego i okazuje się, że są jakieś nadprzyrodzone moce, jakieś duchy, stwory, potwory! I to pokazuje zupełnie inny obraz tego, co przeczytaliśmy do tej pory, zmienia się nasz pogląd na książkę totalnie! I ja już wiem, że tak jest u Urbanowicza, więc czytam z przekonaniem, że czymś mnie zaskoczy... i zaskakuje!

Całość recenzji dostępna na: [Adres usunięty]

Okazało się, że ta na pierwszy rzut oka męska tematyka bardzo mi się spodobała. Relacje między poszczególnymi członkami grupy były oddane bardzo realistycznie, również dzięki wyrazistym postaciom. W dodatku autor posługuje się lekkim językiem, czasem potocznym, który w pełni pasuje do tematyki powieści, nie oszczędzając czytelnika. Wiele razy zaskakuje, mrozi krew w żyłach drastycznymi scenami, umiejętnie przeplatając rzeczywistość z nadprzyrodzonymi, nieprawdziwymi zdarzeniami. A może są one bardziej prawdziwe, niż nam się wydaje?

Grzesznik to nadzwyczaj udane połączenie powieści grozy z gangsterami w roli głównej i komedii. Było wiele rozładowujących napięcie momentów, w których wybuchałam śmiechem. Jednak największym zaskoczeniem było dla mnie samo zakończenie.

Grzesznik pozytywnie mnie zaskoczył. Czy podobał mi się bardziej niż debiut autora? Nie potrafię jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, chociaż klimat Gałęzistego przemawia na jego korzyść. Każda z książek czegoś uczy, a historia Suchego kończy się niespodziewaną lekcją życia. Jeśli macie ochotę na podróż do suwalskiego półświatka, polecam.

Fragment recenzji z bloga [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

_____

Grzesznik, to druga książka w dorobku Artura Urbanowicza. Debiutancką książkę Autora Gałęziste wspominam bardzo pozytywnie. Wywołała we mnie całe spectrum emocji, ciarki i pozostawiła niezapomniane wrażenia. Tym razem było podobnie. Ponownie się nie zawiodłam.

Główny bohater Grzesznika - Marek Suchy Suchocki, jest bardzo respektowany i poważany w swoim mieście. Marek to osobistość, której świat brutalny, świat gdzie dominują kradzieże, pobicia, przemyt, morderstwa nie są obce. W tej nad wyraz specyficznej rzeczywistości, towarzyszy mu grono bardzo zaufanych i godnych ludzi. Szef suwalskiej grupy przestępczej, prócz tego, iż jest dobrze sytuowany, poważany i szanowany w mieście, to także wiedzie spokojne życie u boku żony – Katarzyny, kobiety, będącej matką jego dzieci - Iwonki i Adama. Prócz tego Marek ma jeszcze kochankę... Kochankę, u której sporadycznie poszukuje pocieszenia, jednak mimo to, dba o swoją rodzinę i stara się z nią spędzać jak najwięcej czasu. Jednak, kiedy Marek dowiaduje się, iż z więzienia wychodzi Grzegorz Samiel Samielewicz – niegdyś na cześć jego brutalnych i bezkompromisowych przekonań, został mu nadany pseudonim Grzesznik. Samiel to były szef suwalskiej mafii, mężczyzna, który trząsł Suwałkami przed Suchym, dawniej niekwestionowany król Suwalskiego półświatka. Główny bohater początkowo nie zdaje sobie sprawy, iż jego powrót może zwiastować niebezpieczeństwo, nie tylko dla jego samego, ale także względem jego bliskich. Jak łatwo można się domyśleć, Grzegorz wrócił do miasta w jednym konkretnym celu – dąży do tego, aby odzyskać dawną pozycję. Znowu pragnie dowodzić Suwałkami. Jest w stanie zrobić wszystko, aby jego osoba, znowu znalazła się na piedestale.

Kiedy pewnego felernego dnia Suchy zostaje napadnięty i zaatakowany, jego życie zmienia się diametralnie. Pobicie i silny upadek ze schodów, spowodowały bardzo poważny uraz głowy, który w rezultacie doprowadził to tego, iż mężczyzna zapada w śpiączkę. Kiedy po tygodniu budzi się, już nic nie jest takie samo. Samiel wkroczył do akcji. Jego gang zostaje rozbity, a ON sam musi dokonać bardzo trudnego wyboru. Wyboru, który może wywrzeć bardzo pejoratywny wpływ na jego dalsze życie. Czy Marek będzie walczył? Czy może się podda i ustąpi posadę Grzesznikowi? Gdyby było jeszcze mało nieszczęść w życiu Marka, które zaczęły kiełkować się w przeciągu krótkiego czasu, mężczyzna rozpoczyna u siebie dostrzegać bardzo zatrważające, groźne i jednocześnie niepokojące zdolności...

Kiedy jest się bossem suwalskiego półświatka, każda osoba ucieka przed nami w popłochu. Odda wszystko, co ma byle tylko móc dalej żyć. Czasem znajdzie się ktoś, kto próbuje pokazać pazurki, ale szybko zostają one ukrócone. Jednak by zostać na samej górze drabiny przestępczej trzeba pamiętać by eliminować najniebezpieczniejszych wrogów. Dlatego Suchy wie, że wraz z powrotem Samiela, jego poprzednika, mogą nadejść kłopoty w „biznesie”. Zwłaszcza, gdy dwóch dryblasów „przypadkowo” zrzuca go ze schodów, by obudzić się ze śpiączki jako nic nie znaczący przestępca.

Kunszt pisarski Pana Artura rozwija się fenomenalnie. Jestem dumna z tego, że nasi rodacy potrafią napisać coś tak fascynująco(!) mrocznego. Towarzyszące emocje i uczucia doprowadziły mnie do czytelniczej ekstazy. Myślicie, że to niemożliwe? Zdecydowanie dawno nie czytaliście czegoś tak dobrego! Wedle mnie Grzesznik jest idealną propozycją dla fanów grozy. Natomiast nowicjusze bardzo szybko pozostaną koneserami. Zaskakująca. Logiczna. Śmiertelna. Niebezpieczna. Mroczna. Religijna. Nieobliczalna. Dająca do myślenia.

O wiele wiecej na:

[Adres usunięty]

Zapraszam!

"Jak się uważnie przyjrzysz, całe zło na tym świecie to wynik jednego czynnika. Egoizmu właśnie, czyli dążenia do swojego dobra po trupach."

Twardy orzech do zgryzienia w ocenieniu tej powieści. Sporo mieszanych odczuć towarzyszyło mi podczas zagłębiania się w nią. Po zapoznaniu się z fantastycznym "Gałęzistym", który dostarczył mi mocną dawkę relaksu, i w oczekiwaniu na kolejną książkę autora, wysunęłam chyba zbyt duże wymagania wobec "Grzesznika". W poprzedniej przygodzie czułam narastające napięcie, budowane z dużą smykałką, lekkim piórem i zrozumieniem potrzeb odbiorcy, jednak teraz, jak na horror, zbyt mało było dreszczy emocji, nie dostałam znaczącego podniesienia czytelniczej adrenaliny.

Owszem, podobały mi się mroczne, ponure, zatrważające opisy okoliczności, scen i myśli bohaterów, przesiąknięte ludzkimi ułomnościami i słabościami, uwypuklające skłonność do popełniania grzechu i czynienia zła. Autor potrafi wybornie wytworzyć klimat niepewności i niedopowiedzeń, wyczekiwania na coś nieokreślonego, złowieszczego, zwodniczo czającego się w ciemnych zakamarkach ludzkich dusz. Natomiast zabrakło mi mocniejszych uderzeń, bardziej zaskakujących zwrotów akcji, jeszcze głębszej perspektywy. Pozornie wszystko jest, ale zatrzymuje się na powierzchowni, nie przenika wnikliwie przez kolejne warstwy.

Pomysł z wprowadzeniem wielkiej dawki humoru w dialogach zaliczam do ciekawych. Uzasadniony nadaniem lekkości ponuremu w odbiorze nastrojowi powieści, a także budujący w początkowej fazie rozkręcania się fabuły stan beztroski, niefrasobliwości, wyrzekania się odpowiedzialności za czyny przez kluczową postać, aby później krok po kroku zdejmować maski iluzoryczności i fałszywości. Co prawda żartobliwe akcenty odbiegały nieco od mojego poczucia humoru, to jednak idealnie wpasowywały się w konwencję gangsterskiego środowiska.

Główny bohater powieści, Marek Suchocki, bezwzględnie trzęsący suwalskim półświatkiem, niespodziewanie dla siebie samego zaczyna odczuwać zagrożenie ze strony pojawiającego się właśnie wyjątkowo niebezpiecznego konkurenta. Ulega groźnemu wypadkowi i musi stawić czoło nowej rzeczywistości. I znów niejednoznaczny odbiór, z jednej strony interesująco wykreowane postaci, których sposobem na życie okazuje się odgrywanie kluczowej roli w przestępczym świecie, a z drugiej strony ich profesjonalne przygotowanie do wykonywania tego zajęcia wydaje się mało przekonujące. Ciekawą postacią okazała się matka Marka, wzbudzająca wbrew kłopotliwemu zachowaniu ciepłe i sympatyczne odczucia, wyczekiwałam spotkań z nią.

Powieść czyta się dobrze, płynnie, wartki rytm, choć niekiedy miałam przesyt dywagacjami nasyconymi morałami i odgórnymi receptami na właściwe życie. Rozumiem czemu miały służyć, lecz w moim odczuciu lepiej byłoby je skrócić, przedstawić w mniej bezpośredniej i wymownej formie, tak aby czytelnik miał okazję do samodzielnego odnalezienia się w tematycznych wzmiankach, poddania się refleksjom, a być może nawet poszukiwania odniesień do własnych błędów i zaniedbań. Frapująco potwierdzone przekonanie, że wypuszczone z rąk zło, powraca z dodatkowym bagażem, nad którym nie ma się już kontroli.

Demoniczne nuty, opętanie, obłąkanie, pomieszanie zmysłów i utrata władzy nad życiem. Zawieszenie między jawą a snem, wychwytywanie tajemniczych wizji i niepokojących obrazów projektowanych przez wewnętrzne dylematy, wyrzuty sumienia i poczucie winy. A może właśnie na przekór prawdzie i sprawiedliwości, trzymanie się za wszelką cenę egoistycznych pobudek, zdradliwego przesunięcia tolerancji na zło, poddawanie się stopniowemu upadkowi. Spodziewałam się w zakończeniu mocnego tupnięcia, jak to miało miejsce w "Gałęzistym", otrzymałam mniej zaskakującą propozycję finalnej odsłony, choć trzeba podkreślić, że wszystkie wątki dobrze się ze sobą łączą, tworząc wspólną całość, a ich wyjaśnieniom niczego nie brakuje.

Nie mogę napisać, że książka nie wciąga czy nie jest atrakcyjna, bo byłoby to krzywdzące, bardziej skłaniam się ku stwierdzeniu, że nie wszystko zagrało w powieści zgodnym pulsem, czasem brakło intensywności wykonania, z kolei kiedy indziej brzmienie jakiegoś fragmentu szczególnie spodobało mi się i zdobyło moje uznanie. Nieco rozminęłam się z powieścią w podróży czytelniczej, jednak z zainteresowaniem wyczekiwać będę kolejnej książki autora. Przekonajcie się sami, jakie wrażenie robi historia zawarta na łamach stron "Grzesznika".

[Adres usunięty]

„Grzesznik” to druga książka Artura Urbanowicza, którą miałam przyjemność czytać. Przyznam, że chyba pierwszy raz od dłuższego czasu przeżywam tak wielki dylemat w związku z oceną książki. Do tej pory nie wiem, czy „Gałęziste”, którym byłam zafascynowana podobało mi się bardziej, czy może „Grzesznik” przebił swoją poprzedniczkę. W każdym bądź razie, tak jak w przypadku poprzedniej książki, mam wrażenie, że autor bardzo wysoko postawił sobie poprzeczkę. Aż boję się pomyśleć i jednocześnie drżę z ciekawości co szykuje następnym razem :)

„Grzesznik” to połączenie książki gangsterskiej (bo takie skojarzenie nasuwa się w początkowej fazie lektury), z horrorem psychologicznym. Czytając książkę udzielał mi się niepokój, który autor wlewał w swoich bohaterów.

„Suchy” czyli Marek Suchocki, to boss suwalskiego półświatka. Rządzi niepodzielnie na swoich terenach już kilka lat. Gdy dowiaduje się, że jego największy konkurent wychodzi z więzienia, próbuje nie doprowadzić do tego, by powrócił do gry. Wraz ze swoimi najwierniejszymi ludźmi, postanawia stawić czoła rywalowi. Niestety, to dla Marka starcie staje się tragiczne. Mężczyzna spada ze schodów, doznaje wstrząsu mózgu i zapada w śpiączkę. Po wybudzeniu okazuje się, że jego rywal, ochrzczony przez media Grzesznikiem, przejął nie tylko jego lokal, ale także ludzi. Grzegorz „Samiel” zdaje się być genialnym psychopatą. Stawia Suchego przed wyborem, albo ustąpi, albo straci wszystko. W dodatku okazuje się, że grupa Suchego została rozbita a wszystkie zagrabione pieniądze, uzbierane przez lata gangsterskiej działalności zniknęły. Ujawniają się za to przerażające zdolności Marka. Jakie? Czy Marek jest opętany? Macie odwagę by sięgnąć po książkę i się tego dowiedzieć? Jeśli tak, nie pożałujecie swojej decyzji.

„Grzesznik” to niesamowicie mroczna i wciągająca książka z mafijnymi porachunkami w tle, a także taka gra o tron suwalskiego podziemia. Autor manipuluje swoim czytelnikiem z bezwzględnością, jaką charakteryzuje się zło w jego powieści. Nie jest to łatwa lektura, choć czyta się ją bardzo sprawnie, ale mam wrażenie że książka wymaga od nas zaangażowania, bycia, poczucia uwięzienia. Autor zdaje się zabiegać, by czytelnik czuł się osaczony. Szczególnie, że napięcie w powieści rośnie niemal ze strony na stronę, aż po zaskakujący finał. Mam wrażenie, że wszystko w tej książce, jest zaplanowane z przerażającą premedytacją. Z drugiej strony, mam świadomość, że jestem ta powieścią tak zafascynowana, jej ogólnym wrażeniem, które na mnie wywarła, że nawet gdyby posiadała jakieś niedociągnięcia mogłabym ich nie zauważyć. Takie książki chcę czytać. Zdecydowanie.

Polecam.

[Adres usunięty]

Muszę przyznać, że do "Grzesznika" podchodziłam z dosyć dużą ostrożnością. Dlaczego? Po pierwsze: okładka, która nie do końca trafiła w moje gusta. Po drugie: kompletnie nie wiedziałam czego mogę spodziewać się po połączeniu powieści gangsterskiej z horrorem. Pomimo moich wątpliwości postanowiłam zaryzykować i zapoznać się z "Grzesznikiem". "Gałęziste" czyli debiutancka powieść pana Artura Urbanowicza spodobała mi się tak bardzo, że koniecznie musiałam sięgnąć po jego kolejną książkę - chociażby ze względu na nazwisko i duże umiejętności tego pisarza. Jak wypadło moje drugie spotkanie z twórczością tego polskiego autora? Czy połączenie gangsterów z wątkami wyjętymi z horrorów to dobry pomysł? Zapraszam was do przeczytania dalszej części recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

Marek Suchocki "Suchy" od lat prowadzi nielegalne interesy i wcale mu to nie przeszkadza. Wręcz przeciwnie, cieszy go, że wszyscy się go boją i schodzą mu z drogi. Przychodzi jednak dzień kiedy jego najgroźniejszy konkurent wychodzi z więzienia. Marek postanawia od razu pokazać mu kto tu rządzi. Niestety porachunki kończą się dla niego dosyć tragicznie - bohater spada ze schodów i doznaje silnego wstrząsu mózgu. Kiedy po tygodniowej śpiączce odzyskuje przytomność, z przerażeniem odkrywa, że powoli traci wszystko co jest dla niego ważne. Jego grupa zostaje rozbita, a wszystkie pieniądze, które zdobył przez lata swojej przestępczej działalności znikają. "Suchy" próbuje ratować co się da, ale jego konkurent zwany Grzesznikiem nie ma zamiaru ustąpić. Dodatkowo wkrótce okazuje się, że po wypadku Marek zyskał nowe przerażające zdolności, które skutecznie utrudniają mu normalne życie. Jak potoczą się losy głównego bohatera? Jakie tajemnice skrywa Grzesznik?

Pierwsze, co bardzo zaskoczyło mnie w tej książce, ale także przeraziło to jej dosyć spora objętość. "Grzesznik" liczy blisko pięćset stron, więc trzeba przyznać, że to dosyć duża i ciężka "cegiełka". Tak wiele treści sprawiło, że miałam bardzo mieszane uczucia co do tej lektury. Z jednej strony cieszyłam się, że nie będę musiała tak szybko żegnać się z bohaterami, a z drugiej bałam się, że w pewnym momencie powieść może stać się dla mnie po prostu nudna. Całe szczęście autor postarał się, aby w życiu głównego bohatera nie zabrakło niespodzianek i zwrotów akcji, dzięki czemu "Grzesznika" pochłania się z ogromną niecierpliwością i wymalowaną na twarzy ciekawością.

Powieść rozpoczyna się bardzo niewinnie - co jakiś czas w życiu Marka Suchockiego dzieje się coś dziwnego, ale początkowo nie wróży to większych kłopotów. Autor doskonale dawkuje napięcie, co sprawia, że czytelnik pragnie coraz więcej i więcej. Fabuła "Grzesznika" rozwija się bardzo powoli, a Artur Urbanowicz dokładnie opisuje wszystkie wydarzenia. Jeśli szukacie szybkiej akcji i dynamicznych dialogów z minimalną ilością opisów - możecie być odrobinę rozczarowani. Całe szczęście ja nie miałam z tym najmniejszego problemu - już od pierwszych stron "Grzesznika" pokochałam styl autora i z wielką przyjemnością czytałam kolejne strony.

Bohaterowie są bardzo dobrze i dosyć szczegółowo przedstawieni - szczególnie główny bohater, którego możemy doskonale poznać. Autor świetnie opisuje emocje i uczucia Marka Suchockiego, a także wewnętrzną przemianę jaka w nim zachodzi. Artur Urbanowicz pozwala nam obserwować jak z wyrachowanego gangstera "Suchy" staje się człowiekiem, który znacznie poprawia swoje zachowanie. Osobowość Marka wzbudziła we mnie bardzo skrajne emocje. Z jednej strony wielokrotnie okropnie mnie irytował, a podejmowane przez niego decyzje doprowadzały mnie wręcz do szału. Z drugiej jednak zdarzały się momenty kiedy szczerze mu współczułam i miałam nadzieję, że w jego życiu zapanuje w końcu spokój.

Język, którym posługuje się autor jest bardzo przystępny i doskonale dla każdego zrozumiały. Trzeba przyznać, że Artur Urbanowicz posiada naprawdę niezły warsztat pisarski i duże umiejętności. Po przeczytaniu tak dobrej książki, zyskałam pewność, że warto dawać szansę polskim autorom, ponieważ dzięki temu można odkryć takie perełki jak "Grzesznik" czy "Gałęziste". Jestem pewna, że kiedy tylko pojawią się pierwsze zapowiedzi kolejnej powieści Artura Urbanowicza, zrobię wszystko, aby dostać ją w swoje ręce i jak najszybciej przeczytać.

Zakończenie "Grzesznika" jest zaskakujące i nie sposób go przewidzieć. Jestem ciekawa czy komukolwiek udało się odgadnąć co takiego autor przygotował dla głównego bohatera i jak potoczyły się jego losy. Choć "Gałęziste" okazało się dla mnie bardziej przerażające to "Grzesznik" również wywołał we mnie mnóstwo emocji. Nie żałuję ani jednej sekundy spędzonej z tą lekturą i mam nadzieję, że wy również odnajdziecie w niej wiele zalet.

Podsumowując - "Grzesznik" podbił moje serce i z pewnością jeszcze długo pozostanie w mojej pamięci. Artur Urbanowicz stał się jednym z moich ulubionych polskich autorów, a jego książki będą miały specjalne miejsce w mojej domowej biblioteczce.

W GRZESZNEJ ODSŁONIE

Suwałki jeszcze nigdy nie wydawały się tak przerażające. Urbanowicz powraca w nowej, grzesznej odsłonie serwując czytelnikowi książkę, która wyrywa ze strefy komfortu, wywołuje dreszcze zwierzęcego przerażenia i atakuje umysł.

Słowo "grzech" nabierze nowego znaczenia, a demony zyskają twarz, której nikt z nas się nie spodziewał.

KIM JEST GRZESZNIK?

Tytułowy Grzesznik to figura wystrugana z prawdziwym pietyzmem. Jest człowiekiem bez zasad, który sam ustala granice swojego okrucieństwa. Trudni się przemytnictwem, obrotem towarów na czarnym rynku, łamaniem kości na zamówienie... czyli właściwe wszystkim, co złe, nielegalne i zdeprawowane. Jest gangsterem z krwi i kości, któremu obcy jest altruizm.

Marek Suchocki "Suchy" żyje według własnych zasad, ponieważ Suwałki to jego rewir. Jest Bossem, który wzbudza nie tylko strach, ale także swoisty, przepełniony odrazą, szacunek.

Do czasu... do czasu, gdy na scenie pojawia się nowy, agresywny gracz.

GRA PLANSZOWA

Urbanowicz wybudza czytelnika z letargu, a następnie sukcesywnie, bez skrupułów buduje zabójcze napięcie. Historia gangsterskiego półświatka najmocniej przykuwa uwagę odbiorcy. Już od pierwszych słów mimowolnie angażuje się ON w fabułę, próbując przyswoić relacje łączące bohaterów i wyobrazić sobie ich sylwetki.

Szybko i brutalnie zostaje wciągnięty do rzeczywistości, której nie zna i której szczerze się obawia. Podczas lektury miotają nim sprzeczne, silne emocje, ponieważ zdaje sobie sprawę, że "Grzesznik" to coś więcej niż opowiastka o gangsterze i jego życiu.

To krwiożerczy thriller o opętaniu, demonach, śmierci i nieustającej, okrutnej karze.

"Pragnienie zemsty połączone ze strachem to potężna siła, która odbiera zdrowy rozsądek. Są jednak granice, cienkie linie, po przekroczeniu których człowiekowi staje się wszystko jedno i nie myśli logicznie."

"Grzesznik" przypomina grę planszową. Z tą różnicą, że o swoim uczestnictwie dowiadujesz się dopiero po przegranej. To Urbanowicz jest siłą, z którą należy się liczyć. Zwodzi umysły skomplikowaną, wielopoziomową rozgrywką. Gdy wydaje nam się, że połączyliśmy wszystkie wolne końce, okazuje się, że ponownie ulegliśmy kłamliwym podszeptom.

Bezwiednie stajemy się pionkami, które na równi z głównym bohaterem, biorą udział w tej przerażającej grze.

DEMONICZNA OPRAWA

Urbanowicz ponownie sięga pod warstwy ziemi i pyłu, by oczom czytelnika objawić demony. Złe duchy, które na Suwalszczyźnie grasują pośród drzew, opętując ofiarę i niszcząc nadzieję.

To na nich opiera całą fabułę, jednocześnie kryjąc ich oblicza w cieniu niedopowiedzeń i przerażenia.

Łączy świat rzeczywisty ze światem fantastycznym, pozostawiając pomiędzy nimi cienką, niemal przeźroczystą granicę. Odpowiada na wiele pytań, równocześnie kreując uczucie niedosytu, które pogłębia się z każdą kolejną stroną. Jako ludzie jesteśmy chciwi, a Urbanowicz skutecznie karmi wszystkie nasze grzeszne zachcianki.

NIE ZNAJDZIECIE CHWILI WYTCHNIENIA

"Grzesznik" to oryginalna pozycja, która wywoła najróżniejsze reakcje - od lekkiego drżenia do bezsennych nocy. Nie jest to tylko opowieść o Opętanym, ale także wizualizacja kary za grzechy.

Każdy odnajdzie tu swój własny przekaz. Do każdego czytelnika "Grzesznik" przemówi innym głosem, szarpiąc najgłębiej ukryte pragnienia i strachy, podjudzając, mącąc umysł.

Nie znajdziecie chwili wytchnienia. Grzesznik nie pozwoli o sobie zapomnieć.