Gorączka i krew

WOW!! No jestem w szoku. Jakie to było rewelacyjne!

Połączenie thrillera z fantastyką - genialny pomysł! Sam tytuł "Gorączka i krew" daje dużo do myślenia. Powiem Wam, że działo się tu, działo. Jestem pod takim wrażeniem, że brakuje mi normalnie słów. :)

Genialna fabuła, fantastyczne postaci, groza, śmierć, pełno krwi, brutalne zabójstwa i dzika, nieokiełznana magia! Uwielbiam książki, które dostarczają masę wrażeń. A w tym tytule znajdziecie dosłownie wszystko. Książkę czytałam z zapartym tchem i nie mogłam doczekać się finału, który był oczywiście MEGA! Teraz w sumie żałuję, że przygoda się skończyła tak szybko. Powiem Wam, że jest tutaj kilka motywów, które wzbudziły we mnie nawet trochę strachu i przez to mam teraz problem ze spojrzeniem w lustro. Ale żeby dowiedzieć się czemu, musicie koniecznie sięgnąć po tę powieść. Dodam jeszcze, że zabójstwa są opisane dość mocno i w niektórych momentach, aż się wzdrygałam. Dla mnie książka genialna, wciągająca i pełna napięcia. Ogromnie polecam fanom grozy, ale nie tylko. Jest to pozycja warta uwagi! Zachęcam do przeczytania, nie pożałujecie! :)

"Gorączka i krew" Cèdric Sire to okultystyczny thriller, który ocieka krwią, pachnie nią, a czytając można wręcz poczuć w ustach jej metaliczny posmak. Autor opowiada swoją historię w tak realistyczny sposób, że po jej przeczytaniu ciemność i burza mogą wywoływać u czytelnika stany lękowe.

Odbiorca od pierwszej strony wkracza w sam środek policyjnego śledztwa. Detektyw albinoska, Eva Svarta, wraz ze swoim partnerem, na starej, zapuszczonej farmie ściga braci Salaville, którzy są podejrzani o porwania młodych kobiet, które od pewnego czasu znikają na południu Francji. To co odkrywa para detektywów w gospodarstwie położonym na skraju lasu przeraża ich chociaż z niejednym, makabrycznym śledztwem mieli już do czynienia. Farma braci Salaville to piekło na Ziemi, miejsce kaźni wielu ofiar. Okultystyczne symbole wymalowane ludzką krwią, smród gnijącego ludzkiego mięsa to dopiero preludium przed tym co będzie dane odkryć policjantom na terenie zabudowań gospodarskich.

Choć przeprowadzona akcja policyjna kończy się śmiercią braci Salaville, to detektyw Eva i jej partner mają przeczucie, że coś przeoczyli. Coś, czego nie potrafią zdefiniować, umknęło ich uwadze i podskórnie czują, że zamknięcie tego śledztwa może być błędem.

Pół roku po tych przerażających wydarzeniach w Paryżu dochodzi do identycznych zbrodni. Czy tym razem policja będzie miała do czynienia z naśladowcą, czy może jednak przeczucie o zbyt wczesnym zamknięciu sprawy braci Salaville było słuszne? Śledztwo ponownie trafia w ręce detektyw Evy. Czy uda jej się doprowadzić sprawę do końca i ostatecznie zatrzymać sadystyczny ceremoniał mordowania młodych kobiet? Co wspólnego z tym śledztwem mają dawne wierzenia i historia węgierskiej księżniczki, zwanej wampirzycą z Transylwanii? "Gorączka i krew" to książka, która czyta się sama. Akcja jest tak skonstruowana, że kończąc rozdział czytelnik ma naturalną potrzebę rozpoczęcia kolejnego. Trzeba jednak zaznaczyć, że jest to książka przeznaczona dla czytelników o mocnych nerwach, którzy nie będą męczeni przez koszmary senne po skończonej lekturze.

Świat luster i wilków

„ Żeby wygrać z potworem , trzeba czasem innego potwora "

Cédric Sire to pseudonim uznanego autora thrillerów i literatury grozy, jego książki zostały przetłumaczone na kilka języków, natomiast w Polsce wydano jedynie w 2013 r. „Gorączkę i krew „, która doczekała się powtórnego wydania z nową niesamowitą okładką. Francuski kryminał do tej pory kojarzył mi się raczej z filmem typu „ Leon zawodowiec”, może „ Imperium wilków”, powieści kryminalnych francuskich autorów jak do tej pory nie czytałam. Nie licząc trzech książek Musso, ale ON raczej pisze romanse połączone z kryminałem. Może warto jeszcze wspomnieć o Bernardzie Minierze, o którego twórczości słyszałam dużo dobrego, więc nadejdzie pora i na niego.

Powieść napisana przez Cedrica Sire od samego początku mną wstrząsnęła, zaczęła się z przytupem, brutalnie bez owijania w bawełnę. Owszem opis sugerował, że jest to mroczny thriller, który mrozi krew w żyłach, ale to, co znalazłam w środku przeszło moje najśmielsze oczekiwanie. Jest to krwawy i brutalny kryminał, bez mała horror, połączony z czarną magią, gdzie autor bez wstępu, bez uprzedzenia zalał mnie morzem krwi, przytłoczył stosem trupów i rzucił wilkom na pożarcie. Po pięćdziesięciu stronach miałam już dość i chciałam odłożyć książkę. Miałam wrażenie, że wbrew mojej woli ktoś wsadził mnie na krzesełko karuzeli łańcuchowej i wprawił w ruch. Tylko tak naprawdę nikt mnie nie zmuszał do czytania coś tak odrażającego i okropnego. Przecież mogłam odłożyć książkę w kąt, nawet wbrew moim zasadom, by nie porzucać książek w trakcie czytania, ale jednak tego nie zrobiłam. Dlaczego? Ano, dlatego, że konstrukcja fabuły przypomina pułapkę, jak się już w nią zagłębisz nie ma szans by się z niej wydostać. Ogromna dawka adrenaliny i zabawa w kotka i myszkę z mordercą wciągają niczym wir w rzece. Oprócz przydługich scen przemocy, odmalowanych barwnie i z lubością przez autora, znalazłam trzymającą w napięciu zagadkę, którą próbują rozwiązać detektywi. A dziwna z nich para. Vauvert typowy policjant po czterdziestce, pije, pali, w jakimś stopniu jest zauroczony koleżanką, zdeterminowany by rozwiązać zagadkę zaginionych kobiet. Eva natomiast to dopiero oryginał. Trzydziestoletnia albinoska owładnięta traumą z dzieciństwa, ma rozwinięty dar empatii, który w połączeniu z jej naturalnym instynktem, świetnie sprawdza się w profilowaniu morderców. Jej paranormalne wręcz umiejętności nie ustrzegą jej jednak przed śmiertelnym niebezpieczeństwem.

Zakończenie jak dla osoby, która nie gustuje w tego typu przygodach literackich, było jak najbardziej satysfakcjonujące, ale nie wpisuje się za bardzo w kanon horroru. Jest zbyt przewidywalne i przekombinowane. Ta historia zasługiwała na mniej standardowy finał, ale za to w końcowym efekcie wpłynął na mój pozytywny odbiór książki i pozwolił złapać oddech. Choć powieść warta jest uwagi to nie jest pozycja dla wszystkich. Nie jest to książka, przy której można się zrelaksować i rozluźnić, raczej dla czytelnika, który nie boi się odrobiny makabry, bo autorowi daleko do finezji, jeśli chodzi o ukazywaną przemoc. Jak dla mnie jest zbyt brutalna, wstrząsająca i krwawa. Czytałam z bijącym sercem i wypiekami na twarzy a koniec przyjęłam z ulgą, chociaż chyba tak źle nie było skoro nie boję się spojrzeć w lustro, a na ulicy nie oglądam się za siebie.

W pewnym sensie każdy lubi momentami trochę się bać, żeby potem poczuć się lepiej. Pod warunkiem, że strach jest „ nieprawdziwy „ i dlatego, że lubimy się bać, to twórcy mogą spokojnie planować kolejne takie historie.

Niezbyt często sięgam po kryminały, czy też thrillery, może to nie jest mój ukochany gatunek, jednak czasem lubię sięgnąć po coś zupełnie innego. „Gorączka i krew” jest thrillerem z elementami fantastycznymi, co dodatkowo podkręciło moją ciekawość. To moje pierwsze spotkanie z Cedric’em Sire’m, nigdy wcześniej nie czytałam żadnej z jego publikacji. Francuzi potrafią ująć czytelnika klimatem, jaki potrafią wycisnąć ze swojej powieści. Okładka jest niesamowita te mieniące się czerwone ślepia mogą i mają prawo nawiedzać nas w snach, niekoniecznie tych kolorowych. Jakie wrażenie wywarł na mnie autor?

Zostajemy wrzuceni w sam środek wydarzeń, bez żadnego ostrzeżenia, co potęguje emocje, zniecierpliwienie, grozę i ciekawość. Znajdujemy się w starym domu usytuowanym na pustkowiu pojawiają się ciała. Pozamykane okiennice, kałuże krwi na podwórzu i odór śmierci nie dają nadziei na przeżycie. Śledczy odkrywają ciała kobiet, które były okrutnie torturowane, wielogodzinna męka kończyła się spuszczeniem z nich krwi i zdarciu skóry z twarzy. Nikomu nie życzyłabym takiej śmierci, sprawę bada komisarz Eva Svärta, która jest albinoską, nie ma sobie równych w tropieniu seryjnych morderców. Mawia o sobie, że jest potworem, który topi inne potwory, nic nie umknie jej czerwonemu spojrzeniu. Wspólnie ze swoim partnerem, komisarzem Alexandrem Vauvertem natyka się na trop obłąkanych braci Salaville, którzy najprawdopodobniej odpowiadają za tę zbrodnię. Czy na pewno? Rozrysowana przez autora sceneria wygląda makabrycznie, oprócz bardzo wielu okaleczonych kobiecych zwłok na ścianach znajdują się pentagramy, imiona demonów, diabłów, a także wilki, mające strzec tego okrutnego miejsca. Smród zgnilizny mieszał się z tlenem, zupełnie, jakby piekło otwarło przed nimi swoje wrota. Podczas akcji psychopaci zostają zabici, tylko czy to wystarczy, aby inni byli bezpieczni? Czy śmierć jest wystarczającą karą za zbrodnie? Co jeśli to dopiero początek, chociaż wydawał się końcem? Zakończenie koszmaru wydaje się zbyt szybkie i proste w odniesieniu do całej tej kwintesencji zła. Mija rok, kiedy makabryczne mordy zalewają Paryż, a nikt nie może czuć się bezpieczny, czy komisarz Eva Svärta coś przeoczyła? A może zbrodnie, które mają miejsce są jedynie dziełem chorego naśladowcy?

„Gorączce i krwi” Cédrica Sire towarzyszą brutalne opisy krwawych szczegółów makabrycznych mordów, dlatego też mogę powiedzieć, że książka jest dla czytelnika o mocniejszych nerwach. Może i książka nie do końca byłą straszna, bywały chwile grozy, ale co było ciekawe, była bardzo intrygująca. Motyw wilków był bardzo kreatywnie wykorzystany, miłośnikom tych zwierząt na pewno wyda się świetny. Autor nie owija w bawełnę, potrafi uderzyć bezpośrednio nie kłopocząc się drobnymi przesmykami podrzucanych poszlak. Nastrój grozy wylewał się ze stronnic, a metaliczny zapach krwi potęgowało obracanie kolejnej kartki. Byłam pod ogromnym wrażeniem tej historii, okładkowy opis jest trafnie skonstruowany, autor potrafi zmrozić krew w żyłach, oj potrafi. Przygotujcie się na opowieść, która wywoła w was dreszcze podczas czytania. To przede wszystkim niesamowicie mroczna opowieść, która zaskakuje elementami fantastyki, a także wyglądem głównej bohaterki. Nie spotkałam się wcześniej z takim motywem w książce, wiem, że być może jeszcze ich wiele przede mną.

Zadajecie pewnie sobie pytanie, czy „Gorączka i krew” jest jedynie stratą czasu? Zdecydowanie nie, warto ją przeczytać i zaserwować sobie sporą dawkę adrenaliny. Książka bardzo mi się podobała, została napisana ujmującym stylem, który pochłaniał moją uwagę, nie pozwalając na rozproszenie. Autor opisując poszczególne wydarzenia kreuje je krótkimi zdaniami, przez co może się je czytać trudniej. W moim przypadku nie odczułam żadnego dyskomfortu, bo nie oszukując się, książka czyta się sama. Mimo tego, że intryga nie jest tak bardzo skomplikowana, została poprowadzona w taki sposób, że tak do końca nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Gorąco Wam polecam książkę „Gorączka i krew” myślę, że nie będziecie rozczarowani, a wręcz będziecie się domagali więcej dzieł autora.

Jeśli nie lubicie długich wstępów - to książka dla was. W sumie jak lubicie - to też. Książka w którą można wejść z "marszu", w sam środek dramatycznych wydarzeń.

Francuskie kryminały kojarzą mi się z dużą brutalnością, ale mocno osadzoną w realiach. Cèdric Sire jednak nie poszedł tą ścieżką, owszem, brutalność jest, ale oprócz realności policyjnego dochodzenia, dodał trochę fantastyki.

I wyszło znakomicie.

Tak jak pisałam, od pierwszych stron jesteśmy wciągnięci w śledztwo francuskiej policji. Paryżem wstrząsa fala morderstw popełnionych z ogromnych sadyzmem. Co gorsze, na miejscu zbrodni jest krew, ale w małych ilościach. Czyżby wampir?

Nie jest to typowy kryminał. W swoim życiu przeczytałam wiele pozycji z tego gatunku i z czymś takim się nie spotkałam. Nietuzinkowi bohaterowie, zabójstwo sprzed lat, nawiązanie do historii Węgier, dawne wierzenia, elementy fantastyki wprowadzone w naturalny, subtelny sposób. Wszystko to oryginalne, niespotykane i bardzo dobre. Czytało się świetnie, akcja była umiejętnie skonstruowana, że wręcz płynęło się przez kolejne rozdziały. Ciężko mi nawet opisać jak bardzo jestem zaskoczona, pozytywnie, pomysłem, wykonaniem i klimatem. Pozostaje mi tylko gorąco polecić.