Fangirl

"Fangirl" to książka komfortowa. Dotychczas o niewielu czytanych książkach mogłam napisać w ten sposób. Poznajemy Cath i jej siostrę bliźniaczkę Wren. Dziewczyny stają przed ogromnym wyzwaniem i zmianą w życiu, jaką jest przeprowadzka do akademika. Nowy rozdział, szkoła, znajomi, przyjaciele, zajęcia... jednym zdaniem wszystko jest nowe. Wren z ogromnym optymizmem patrzy w nadchodzący czas, natomiast Cath wycofuje się i zamyka w sobie. Po raz pierwszy dziewczyny rozdzielają się i każda zamieszka z innym współlokatorem.

Cath ma pasję, jaką jest pisanie fanfików. Nikt nie spodziewał się, jak wielką popularnością będą cieszyć się jej opowiadania. Bohaterowie jej opowieści czekają na zakończenie swojej historii, a wielki finał nadchodzi wielkimi krokami. Cath chce, aby jej opowiadanie zakończyło się przed oficjalną premierą właściwej książki. Jest to trudne zadanie, bowiem życie studenckie stało się bardzo absorbujące, czego Cath nie zakładała.

Już od pierwszych zdań wiedziałam, że zostanę fanką "Fangirl". Ogromnie podoba mi się kreacja bohaterów i pomysł na akcję. Autorka przeplata rozdziały z perspektywy Cath z fragmentami jej opowiadań, jak i fragmentami pochodzącymi z oryginalnych książek, co pozwala na bliższe poznanie głównej bohaterki. "Fangirl" napisana została dobrze, pochłonęłam ją jednym tchem. Lektura jest przyjemna, płynie się poprzez poszczególne rozdziały. Moją ogromną ciekawość wzbudził wątek opowiadań Cath oraz oryginalnej książki, a właściwie serii o Simonie i Bazie, bowiem to wyglądało tak jakby autorka stworzyła książkę w książce. Teraz wiem, że bardzo chciałabym poznać historię dwóch adeptów sztuki magii.

Główna bohaterka, jak i otaczający ją studenci zachowują się zgodnie ze swoim wiekiem. Jest to plus, ponieważ nie są sztucznie dojrzali, ani dziecinni. Mają swoje problemy i starają się im sprostać. Lekki styl pisania sprawił, iż lektura "Fangirl" była przyjemna. Kiedy odkładałam ją na półkę, już nie mogłam doczekać się, kiedy znowu będę mogła rozpocząć dalsze czytanie. Książka bardzo mi się podobała, jednak czuję pewien niedosyt. Nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione. Rozumiem, że autorka skupiła się na historii Cath, jednak ogromnie ciekawiły mnie przyczyny zachowania Wren.

"Fangirl" to książka młodzieżowa, ale i starsi czytelnicy mogą dobrze bawić się podczas lektury, czego jestem przykładem. Lektura pozwoliła na poprawę humoru i oderwanie się od codziennych obowiązków. Polecam Wam zapoznanie się z Cath i "Fangirl".

Muszę powiedzieć, że pierwszy raz miałam do czynienia z tą historią i podobało mi się.

Bo to nie tylko książka o pisaniu fanfików i romansie, nie.

Tu chodzi o znacznie więcej.

Jest Cath, która przechodzi kryzys tożsamości po tym jak na studiach przestaje mieszkać ze swoją bliźniaczką, Wren.

Ucieka od problemów i rzeczywistości do świata fantazji i zamyka się w nim.

Tworzy fanfiki mimo, że chce zostać pisarką to boi się tworzyć własne teksty.

Jednak są ludzie, którzy potrafią przebić się przez ten mur i pokazać Cath, że sama w sobie jest istotą wartościową a nie cieniem siostry.

Podejmowane są wątki depresji, opuszczenia, problemów natury międzyludzkiej, używek, studiów.

Kiedy dziewczyna napotyka na problem, po prostu się poddaje.

To była przygoda pełna ważnych tematów ale opisana w sposób dość humorystyczny i przyjemnie lekki.

Oczywiście jak w większości książek YA mamy romans ale jest rysowany delikatnie, nie jest głównym bohaterem powieści.

Postacie są dobrze wykreowane, ludzkie, nieidalne i naturalne.

Da się je lubić, potępiać, nienawidzić, podziwiać, współczuć im.

Dziękuję bardzo za tę piękną przygodę, która mimo swoich niemalże pięciuset stron, była przyjemna i niemęcząca.

Dobra młodzieżówka zawsze jest warta uwagi.A właśnie „FanGirl” jest taka.

Poznanie wcześniej graficznej wersji tej książki było dla mnie dobrym pomysłem,ponieważ mogłam poznać bohaterów i móc ich sobie wyobrazić.

Sięgając po powieść „Fangirl”,która ma niespełna pięciuset stron oczekiwałam porywającej historii.I przepadłam dla niej.Odnajdujemy w niej autentyczną i prawdziwą pasję,która powoduje chęć do działania.Wirtualna miłość w kontakcie z innymi daje możliwość do pokazania z innej strony.

Niestety prawdziwe życie jest dużo trudniejsze i z nim trzeba się zmierzyć.

W powieści poruszane są ważne tematy:

◾problemy z kontaktami z innymi osobami choć w wirtualnym świecie jest zupełnie inaczej.

◾pierwsza miłość,która przedstawiona jest w fajny sposób.Wszystko dzieje sie w swoim tempie pokazując,że czasem potrzeba cierpliwości,by zburzyć stworzone przez mury.

◾narastające kłopoty i trudności czasu dorastania.

◾przyjaźni która pojawia się nieoczekiwanie.

Cała historia czyta się w zastraszająco szybkim tempie.Dylematy,kłopoty oraz narastajace przeciwności losu powodują,że bardzo podobała mi się ta historia.

Choć ta lektura ma swoich zwolenników co przeciwników to z bohaterami spędziłam świetny czas.Pokazuje,że poznanie odpowiedniej osoby w życiu może przynieść wiele dobrego.

Razem z powieścią graficzną do tej książki tworzy idealny duet,by historia nabrała wiarygodności.

Mieliście okazje czytać ta książkę?

Jeśli tak to jak wasze wrażenia po jej przeczytaniu?

A jeśli nie,czy macie ja w planach?

◾Ja polecam◾

Cath i Wren to bliźniaczki, które właśnie mają rozpocząć studia. Choć są siostrami, to bardzo się od siebie różnią. Wren to ta ładniejsza, bardziej popularna, która wymienia chłopaków jak rękawiczki. Cath to ta spokojniejsza, bardziej skryta i odpowiedzialna. Ciosem dla drugiej siostry była informacja, że pierwsza nie chce z nią mieszkać w akademiku, bo chce rozpocząć nowy etap i poznać nowe osoby. Dla introwertyczki to skok na głęboką wodę, bo kampus jest ogromny, jest masa ludzi, a jej współlokatorka do najmilszych osób nie należy. Cath jednak ma sposób, by od tego uciec, bo jest ogromną fanką, i nie tylko ona, książek o Simonie Snow, do tego stopnia, że zaczęła tworzyć fanfik, który zbiera wokół siebie coraz więcej fanów. Oczekiwanie na finałowy tom serii sprawia, że liczba odsłon rośnie w zastraszającym tempie, a presja jest coraz większa. Jak pogodzić hobby z realnymi obowiązkami? Czy Cath uda się przełamać swoje lęki? Czy rodzina przetrwa rozłąkę?

Osiem lat tamu, kiedy czytałam pierwsze polskie wydanie tej powieści, jej fanką nie zostałam. Nie potrafię i nie pamiętam już dokładnie, wyjaśnić dlaczego mi się wtedy nie podobała, ale wspomnień z nią dobrych nie miałam. Wydawała mi się nudna, ciągnąca się i nie potrafiłam się utożsamić z postaciami. Teraz kiedy ją skończyłam zdanie mam kompletnie inne. Tym razem naprawdę spodobała mi się, byłam zaangażowana i rozumiałam wszystkie fanfikowe rozterki Cath. Zastanawiający jest fakt, jak gust człowieka może się zmienić po kilku latach.

Autorka zagłębia się w świat książkoholików, którzy w oczekiwaniu na kolejne części lub niepogodzenia się z przedstawionym zakończeniem, tworzą własne alternatywne finały lub shipy. Cath uwielbia Simona i Baza, to w naszych czasach można by to było porównać do tworzenia historii miłosnych Harry’ego i Drako z Harry Pottera. Jednak to nie wszystko, co tam znajdziecie, bo poruszone są aspekty porzucenia dzieci przez rodzica, kwestie uzależnień, brak wiary we własne umiejętności czy odkrywanie własnych emocji.

Wiadomo, że jakieś wady musiały mi pozostać po tych latach, ale podejrzewam, że niektórzy mają podobne przemyślenia. Cath była interesująco wykreowana. To nie jest taka typowa postać kreowana w tamtych czasach, ale obecnie też. Niby jest to osoba introwertyczna, którą można łatwo manipulować i wykorzystać, która nie widzi świata poza bańką fanfika, nie ma własnego zdania i jest zależna od bliskich osób. Z drugiej strony Cath w przeciągu wydarzeń otwiera się na nowe, próbuje, eksperymentuje, nie ugina się i jest dość konsekwentna w swoich postanowieniach. Wren można nazwać jej przeciwieństwem, choć to dziewczyna, która chce posmakować wolności i się bawić. Wolno uczy się na błędach i to chyba można uznać za jej największą wadę. Osobiście najbardziej przeszkadzał mi Levi. Autorka zrobiła go aż za bardzo idealnego. Choć na początku zrobił coś, przez co można by go było potępić, to jakoś szybko jest mu to zapomniane i potem już jest tylko „panem idealnym”. Pojawia się zawsze kiedy potrzeba, wyjdzie z pracy, żeby komuś pomóc, przejedzie cztery godziny w śnieżycy, by przytulić przyjaciela. No dosłownie cud nie człowiek i tego było zdecydowanie za dużo.

Jednak biorąc pod uwagę, że i tak zdanie o tej powieści zmieniło mi się bardzo to mogę ją polecić. Może przez to, że dołączyłam do świata książkowego i jej społeczności, to po tylu latach bardziej jestem w stanie zrozumieć wszystkie zachwyty, a nie jak za pierwszym razem, kiedy ja dopiero wracałam do czytania. Tylko to wydanie jest trochę bogatsze. Żeby nie było, to teraz na końcu książki znajdziecie kilka fragmentów ze świata Simona i Cath, które nigdy wcześniej nie ujrzały światła dziennego i choć nic nowego nie wnoszą, to zawsze ciut więcej treści z tego świata.

Czy macie swoją pasję i świat w którym czujecie się komfortowo? Czy są ludzie których podziwiacie?

Moją wielką pasją jest siatkówka i ci, którzy w nią grają.

Fangirl to książka, która doczekała się wznowienia.

Przyznam szczerze, że powieść Ranibow Rowell czytałam będąc nastolatką , więc powrót do tej historii był ciekawym doświadczeniem.

Muszę powiedzieć, że dostrzegłam wiele rzeczy które wcześniej mi umknęły. Główna bohaterka ,Catherine jest wielbicielką serii książek fantasy opowiadającej o przygodach Simona Snow.

Nie tylko czytała wszystko co się na ten temat kiedykolwiek ukazało, lecz tworzyła własne historie w ukochanym uniwersum.

Dziewczyna pisząc i rozmawiając o swojej pasji czuję się pewniej niż w świecie rzeczywistym..

Małymi minusami opowieści są niezbyt dynamiczna akcja oraz objętość książki- jestem pewna, że część poruszonych wątków można było skrócić, a nie straciłyby na jakości.

Co znajdziemy w środku?

Wiele tematów, takich jak pierwsza miłość, życie na studiach, relacje rodzinne i znalezienie własnego miejsca w świecie. 

Pozycja ciepła i naprawdę przyjemna zarówno dla młodszych jak i starszych czytelników.

Ode mnie 7/10 ❤️

Kocham Simona Snowa. I pod pseudonimem piszę fanfiki z nim i Benem (jego wrogiem btw.) w rolach głównych. (O dziwo mam masę tysiący odsłon!) Od dzisiaj zaczynam też studia… tu już nie jest tak kolorowo… mam gburowatą współlokatorkę, a jej chłopak cały czas próbuje mnie zagadywać (Mój wewnętrzny introwertyk panikuje!!!!) A!!! Mam też siostrę… BLIŹNIACZKĘ. Tak, wyglądamy tak samo. Miałyśmy nawet razem mieszkać, ale stwierdziła, że przeze mnie nikogo nie pozna i nie będzie mogła imprezować, więc zamieszkałyśmy osobno 🥴

Dobra lecę na zajęcia!

Narcia!

~ wasza Cath (a dla niektórych Magicath 🤫)

To jak historia Cath mi przypadła do gustu jest niesamowite! Od pierwszych stron poczułam z nią więź i kibicowałam jej w zdobywaniu nowych znajomosci. Zmiana szkoły na każdego inaczej wpływa. Jednym przychodzi to łatwiej, a inni potrzebują więcej czasu I TO JEST OKAY.

Bo widziałam, że wiele osób irytowało to, że Cath się cały czas stresuje (i troszkę jest sztywniarą).

Wszystkie wątki zostały tu mega poprowadzone. Jestem zadowolona

Potrzebowałam takiej historii

🍂MUST READ NA JESIEŃ!!! 🍂

~

sylwiaczyta

"Fangirl" to opowieść o Cath, dziewczynie rozpoczynającej studia, fance serii książek o Simonie Snow. Cather, bo tak brzmi jej pełne imię, pisze fanfiki na temat swoich ukochanych bohaterów, które stają się bardzo popularne. Zamykając się we własnym świecie, świecie magii, odsunęła się jednak od rówieśników. Przez całe dotychczasowe życie jej jedyną przyjaciółką była jej siostra bliźniaczka, Wren, zupełne przeciwieństwo Cath. Wraz z rozpoczęciem roku akademickiego Wren odsuwa się od Cath, usamodzielnia, rozpoczyna własne życie. Jak poradzi sobie Cath? Czy uda się jej nawiązać relacje z rówieśnikami? Czy poradzi sobie na kursie pisarskim? Jakie rodzinne zawiłości kryją się pod pozorem tej lekkiej historii?

Szczerze, nie jest to książka, która mnie zachwyciła, ale też nie zniechęciła, nie ma w niej nic, co by mnie poruszyło do głębi. Ot, dobra czytanka, by oderwać się od codzienności; historia młodej dziewczyny, z typowymi dla jej wieku problemami, choć może nie do końca. Na pewno wiele dla siebie znajdą w niej członkowie i członkinie fandomów i miłośniczki, miłośnicy fan fiction, w końcu powieść mówi o ich pasji. Polubiłam postać wiecznie uśmiechniętego Leviego, za pozytywną energię, którą rozdaje wszystkim wokół. Wszystko, co dzieje się do okoła tak na prawdę jest tylko dodatkiem do pasji Cath. Nie zrozumcie mnie źle, nie potępiam fandomów, nie mam o nich złego zdania, każdy i każda ma własną pasję, jednak nie jest to mój świat i nie do końca umiem się w nim odnaleźć. Chyba jedyną rzeczą, na która właściwie zwróciłam uwagę, było to, że fanfiki tworzone przez Cath były gejowskie

Fangirl to pozycja, która z pewnością jest znana, co do tego nie mam wątpliwości. Wyczekiwana przez rzesze nastolatków, miała świetną promocję, przez którą wiele osób się skusiło. Ja także chciałam ją przeczytać, spodziewając się cudownej powieści, w końcu opis głównej bohaterki przypominał mnie, czego chcieć więcej?

Przez wszystkie pozytywne opinie, chciałam, a nawet próbowałam pokochać Fangirl, jednak nie udało mi się. W pewnym momencie podczas czytania uświadomiłam sobie, że to nie jest to, czego się spodziewałam. Dostałam ładnie opakowane ciasto, które wprawdzie smakowało, ale przeciętnie, niczym się nie wyróżniało.

Bohaterowie powieści nie urzekli mnie w żaden sposób. Ich kreacja pozostawia wiele do życzenia, nie byli pełnowymiarowi, co mnie rozczarowało, choć nie jest to jedyna rzecz. Myślę, że najgorsze jest to, że nie są to postacie, które zapamięta się na dłużej, pomimo swoich charakterów i zachowania. Levi i Cath to jedne z najnudniejszych postaci, jakie spotkałam na swej drodze czytelniczej. Jedyna pozytywna bohaterka w moim odczuciu to Reagan, która choć trochę odróżniała się od reszty, inni to papierowe wycinanki

Pomysł na fabułę jest moim zdaniem naprawdę interesujący, jednak autorka nie wykorzystała całkowicie jego potencjału. Właśnie z tego powodu tak bardzo chciałam przeczytać tę książkę. Temat fanfiction od lat jest poruszany, a wplecenie go w pełnowymiarową pozycję jest czymś nowym, a przynajmniej ja nie czytałam nic podobnego.

Styl pisania Rainbow Rowell jest dość przeciętny jak na pozycje młodzieżowe, inaczej mówiąc nijaki. Z jednej strony prosty i łatwy w odbiorze, ale zarazem mało finezyjny - choć może to ja wymagam zbyt wiele. Zaliczam się do młodzieży, więc teoretycznie powinnam być usatysfakcjonowana, jednak czytałam zbyt dużo lepszych pozycji dla osób w moim wieku.

Ale przejdźmy teraz do czegoś, co mi się spodobało, a mianowicie fanfiction o Simonie Snow! Te krótkie historie, które mogłam poznać, wręcz pokochałam i chciałam więcej, dlatego tak szybko przeczytałam Fangirl. Coś, co miało być dodatkiem okazało się najlepszą rzeczą z całej pozycji. Bo osobiście życie Cath i jej wieczne wywracanie oczami nie wywarło na mnie żadnego wrażenia, jedynie czułam lekką irytację i zawód, że nie otrzymałam czegoś lepszego.

Wiele razy podczas lektury miałam wrażenie, że czytam o niczym. Trochę tego, trochę tego, ale w zasadzie nic konkretnego. Czyli ogólnie rzecz ujmując mogę tę książkę określić jaką przeciętną - jest całkiem niezła, ale jednak sporo rzeczy mi tu nie pasuje. Największy plus to taki, że czyta się stosunkowo szybko, więc nawet dla opornych nie będzie problemu. Zdaję sobie również sprawę, że ta pozycja ma mnóstwo fanów i do dzisiejszego dnia zastanawiam się, co widzą szczególnego, co ja przeoczyłam. Jednak gusta są różne, więc nie wnikam, kto co lubi, więc jeśli chcecie przeczytać Fangirl, droga wolna. Jednak nie szykujcie się na coś, co odmieni wasze życie.

Recenzja pochodzi z osobliwe-[Adres usunięty]

Po "Fangirl" sięgnęłam ze względu na samą autorkę, do której mam słabość od kiedy tylko przeczytałam jej pierwszą powieść, którą była "Eleonora & Park". Dlatego gdy tylko nadarzyła się okazja postanowiłam również zapoznać się z kolejną książką tej pisarki. Oczywiście zwróciłam uwagę na uroczą okładkę, ale muszę przyznać, że opis także zaintrygował mnie od samego początku i wskazywał na niesamowitą historię. Jeśli chcecie dowiedzieć się jakie wrażenie zrobiła na mnie ta lektura, zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, w której z pewnością odnajdziecie takie informacje.

Cath i Wren to siostry bliźniaczki, które z charakteru nie są do siebie w ogóle podobne. Jedna cicha, skromna i zamknięta w sobie, druga natomiast otwarta, przebojowa i pełna życia. Do pewnego momentu dziewczynom wcale to nie przeszkadzało, kiedy jednak nadchodzi czas college'u ich drogi się rozchodzą i nic nie jest już takie samo jak kiedyś. Wren bardzo chciała zasmakować nowego życia i poznać nowych ludzi, dlatego postanowiła zamieszkać w innym pokoju niż siostra. Cath była tym faktem bardzo zawiedziona, zwłaszcza gdy okazało się, że jej nowa współlokatorka jest dosyć nieprzyjemna. Dla Cath to naprawdę ogromne wyzwanie, ponieważ dotychczas jej codzienność kręciła się wokół nastoletniego czarodzieja Simona Snowa i jego przygód, a także fanfików, których była autorką. W świecie internetu dziewczyna ma swoich fanów, a liczba komentarzy oraz czytelników jej twórczości stale rośnie. Ma już liczną grupę, która z niecierpliwością czeka na kolejne jej wpisy. Cath uwielbia swoją anonimowość i jest typową fangirl. Jak pogodzić życie studenckie ze swoją pasją i pisaniem fanfików? Czy bohaterka otworzy się na nowych ludzi i pozwoli im się do siebie zbliżyć?

Bohaterowie jakich wykreowała Rainbow Rowell są po prostu perełkami w tej całej historii. Barwne, bardzo pomysłowe, a przy tym niezwykle realne - dokładnie w taki sposób możemy opisać postacie, które występują w tej powieści. Już na samym początku polubiłam Cath, która nie chciała wyróżniać się z tłumu, ale przede wszystkim miała swoją pasję. To właśnie dlatego tak mocno zżyłam się z tą bohaterką. Wren, która jest przeciwieństwem swojej siostry, także idealnie pasowała do tej opowieści. Pokazała zupełnie inny świat niż ten, w którym żyła Cath. Imprezy, przyjaciele, alkohol - właśnie to wszystko było dla niej najważniejsze. Jest to bardzo często spotykane zachowanie wśród osób, które mają około osiemnastu lat. Pomimo tych kilku wad Wren jest niezwykle pozytywną postacią i często staje się ona podporą dla swojej siostry.

Język jakim posługuje się Rainbow Rowell jest idealny dla tego typu powieści. Prosty, lekki i zrozumiały dla każdego kto sięgnie po tę książkę. Muszę przyznać, że czytanie "Fangirl" sprawiło mi mnóstwo przyjemności i skutecznie umiliło nudne momenty, których doświadczałam. Powieść czyta się niezwykle szybko, a wzmianki o Simonie Snowie pozwalają nam zbliżyć się go głównej bohaterki bez większego wysilania naszego umysłu.

Wydarzenia, które mają miejsce w tej powieści są tak ze sobą połączone, że czytelnik nie ma nawet chwili, w której mógłby zacząć się nudzić czy poczuć monotonię. Historia przedstawia nam prawdziwą pasję głównej bohaterki, której nie jeden człowiek może pozazdrościć. Losy obu dziewczyn wcale nie są tak oczywiste jak z początku mogłoby się wydawać, ponieważ autorka co chwilę wprowadza nowe wątki, a także skutecznie utrudnia życie Cath i Wren sprawiając, że muszą one walczyć z codziennymi problemami.

"Fangirl" to powieść idealna przede wszystkim dla młodzieży, ponieważ pozwala w stu procentach zagłębić się w świat, który wykreowała autorka. Książka całkowicie mnie pochłonęła, a także sprawiła, że na mojej twarzy często pojawiał się uśmiech. Dodatkowo podczas czytania tej pozycji mogłam doskonale się zrelaksować i odpocząć od natłoku obowiązków. Dzięki tej opowieści możecie przekonać się czym jest prawdziwa pasja, przyjaźń, rodzina i jak to wszystko pogodzić z miłością. Mam nadzieję, że swoją recenzją zachęciłam Was do sięgnięcia po "Fangirl" i już wkrótce sami zobaczycie, że warto poświęcić swój czas, aby poznać twórczość Rainbow Rowell.

Wren i Cath to siostry bliźniaczki, podobne do siebie jak woda i ogień. Wren chce w życiu spróbować wszystkiego. Lubi imprezować, randkować i poznawać nowych ludzi. Cath woli siedzieć w ich wspólnym pokoju i pisać fanfiction do książki, która zawładnęła całym jej światem. Jest fanką nastoletniego czarodzieja Simona Snowa. Wróć! Jest Prawdziwą Fanką, która… ma swoich własnych fanów, bo pisze fanfiki o Simonie. Gdy dziewczyny rozpoczynają naukę w college’u, ich drogi nieco się rozchodzą…

Po przeczytaniu „E&P”, która to książka ani trochę mi się nie spodobała, długo zastanawiałam się, czy sięgnąć w ogóle po kolejną książkę autorki. Ale postanowiłam Rainbow Rowell dać kolejną szansę. I wiecie co? Było mi smutno. Po raz pierwszy od dłuższego czasu, było mi smutno, że książka się skończyła. Chciałam ją czytać jeszcze i jeszcze. Bez końca. Może książka mnie nie porwała, ale oplotła sobą i nie chciała wypuścić spomiędzy stron. Czy to oznacza, że jestem fangirl? Nie, nie jestem.

Fangirl KR

Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak bardzo utożsamiałam się z głównym bohaterem książki. To ja, ja jestem Cath. Aspołeczna, bojąca się ludzi, żyjąca we własnym świecie. Jestem Cath i jest mi z tym cudownie.

Jednak, gdy Cath zamieszkuje w akademiku, musi opuścić swój bezpieczny świat i stawić czoła rzeczywistości. Dzieli pokój z Reagan, dziewczyną sarkastyczną, dziwną i wredną. Mimo to polubiłam Reagan, która zawsze była chętna do pomocy Cath, gdy przy tej zabrakło siostry. Dziewczyny w swoim pokoju mają stałego gościa, Leviego. To „chłopak” Reagan, tak przynajmniej uważa Cath. To facet, którego życiowym mottem jest „Uśmiechaj się – to nic nie kosztuje”, więc ON uśmiecha się do każdego, zawsze i wszędzie. Do tego jest zawsze pomocny i troskliwy. Taki typ, co to go do rany przyłóż.

Może powieść nie należy do najambitniejszych. Dostajemy tu porcję tego, co już znamy. Rodzina, problemy młodych dorosłych, miłość, przyjaźń, nauka, szkoła, imprezy. Mimo to, ta słodko-gorzka historia otoczyła mnie i moje serce. I pozostanie tam na bardzo długo, jeśli nie na zawsze…

Urocza, słodka, nerdowa, MOJA.