Bukiet chabrów. Bukiet uczuć. Tom 1

„Bukiet chabrów” to książka z serii „Bukiet uczuć” autorstwa Kazimierza Kiliana. Bohaterką książki jest Justyna Wolak, kobieta w kwiecie wieku, spełniająca się zawodowo pani architekt. Pewnego świątecznego poranka znajduje na swoim biurku podarunek, ale nie, byle jaki. Jest nim bardzo cenne wydanie „Opowieść wigilijna”, jednak kto podarował kobiecie ten biały kruk? Jedyne tropy wskazują na antykwariat, który prowadzi sędziwy staruszek, w dodatku jest ON przyjacielem Justyny. Jednak poszukiwania przynoszą tylko coraz więcej pytań, kobieta mierzy się, także z problemami natury osobistej i przy tym wspiera swoją przyjaciółkę oraz antykwariusza w chorobie. Co przyniesie los Justynie? Jak potoczy się przyjaźń ze starym antykwariuszem? Dlaczego listy, wrzucane przez nieznanego mężczyznę wzruszą Justynę?

Zacznę od okładki, motyw kwiatów jest piękny, tak samo, jak jej kolorystyka, a do tego w środku znajdziemy prześliczne ilustracje- nad rozdziałami (co widać na drugim zdjęciu). „Bukiet chabrów” to opowieść o poszukiwaniu szczęścia, miłości, własnego miejsca na świecie, ale także historia wielkiego oddania, przyjaźni, bezinteresownej pomocy. W tej powieści zobaczymy, że człowiek samotny, potrzebuje tylko dobrego gestu, by umilić jego dzień i zobaczyć, ile odrobina zainteresowania może znaczy dla drugiej osoby. W książce jest też ogrom przykładów, jak powinni zachowywać się wobec nas prawdziwi przyjaciele, oddani, bezinteresowni, wspierają nas, gdy tego potrzebujemy. Powieść jest napisana w ciekawy sposób, narracja jest prowadzona częściowo przez trzecią osobę, a częściowo przez samą Justynę, jakbyśmy czytali jej w myślach. „Bukiet chabrów” to bardzo ciekawa wzruszająca, nostalgiczna powieść z niepowtarzalnym klimatem. Autor potrafi opisywać emocje i uczucia w taki inspirujący sposób, świetnie ukazuje, także relacje międzyludzkie, które nie są czarne ani białe. Kreuje realne zachowania i sytuacje, które mogą przydarzyć się, każdemu z nas, co znacząco zbliża czytelnika do bohaterów powieści. Czytając, sama wciągnęłam się w opisywaną historię, przeżywałam wszystko z postaciami, byłam zła, smutna, czy zaskoczona. Uwielbiam takie książki, gdzie lektura wywołuje we mnie poruszenie i autentyczne emocje. Moim zdaniem warta uwagi.

Justyna pracuje jako szefowa działu w branży architektonicznej. Kobieta spełnia się zawodowo, ale jest rozwódką, która unika towarzystwa.

Justyna jest molem książkowym i swój wolny czas spędza we wrocławskim antykwariacie, gdzie na półkach szuka białych kruków.

Pewnego dnia pan Karol sędziwy antykwariusz, któremu pomagała Justyna w podzięce za opiekę zostawia jej w spadku kamienicę i antykwariat. Dziewczyna rozpoczyna nowe życie. Któregoś dnia znajduje tajemnicze listy...

Kto jest autorem tych listów?

Tego dowiecie się czytając tę książkę.

"Bukiet chabrów" to bardzo ciekawa historia, która wciąga od pierwszej strony.

To piękna opowieść o sile przyjaźni, miłości, nadziei, marzeniach, zmianach w życiu oraz tajemnicach.

Znakomita fabuła, ciekawi bohaterowie, nieoczekiwane zwroty akcji oraz tajemnice z przeszłości sprawiły, że nie mogłam odłożyć tej książki.

Historia bardzo nostalgiczna i emocjonalna, która spodoba mi się.

Autor porusza w książce też trudne tematy. Styl autora jest bardzo przyjemny i z przyjemnością przeczytam jego następne książki.

Spędziłam bardzo ciekawie czas z tą książką. Czyta się ją bardzo szybko.

Polecam!

,,Zima może być naprawdę piękna – zachwycała się w myślach, patrząc na roztaczający się przed nią widok. Nawet w centrum tak dużego miasta jak Wrocław. Szkoda, że niewielu ludzi to dostrzega. Zabiegani, uwikłani w wir codzienności nie potrafimy patrzeć na otaczający nas świat. Tymczasem piękno jest tak blisko, tuż obok".

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Pana Kazimierza Kiljana i mam nadzieję, że nie ostatnie. Bardzo przyjemnie czytało mi się Bukiet chabrów.

Główną bohaterką powieści jest Justyna, która po pracy jest molem książkowym, uwielbia spędzać czas wolny czytając lub czasem odwiedza też wrocławski antykwariat, gdzie przegląda półki w poszukiwaniu białych kruków. Pomaga również starszemu antykwariuszowi, a czasem z nim gawędzi o książkach i o życiu. Różni ich wiele lat, ale łączy ich niezwykła pasja. Dwójka obcych sobie osób, jest sobie niezwykle bliska. Ma też przyjaciółki, z którymi spędza czas.

Antykwariat można powiedzieć jest dla Justyny jak drugi dom. Pewnego dnia wydarzy się coś, co odmieni życie kobiety. Jedno wydarzenie, będzie zarazem powrotem do przeszłości, ale również niesamowitą zmianą w życiu.

To powieść, która wciąga od pierwszych stron, mnie porwała, nawet nie wiem kiedy ją skończyłam.

Historia Justyny jest bardzo przyjemnie opisaną historią, która składa się z różnych epizodów, zwrotów akcji i przyjemnych zaskoczeń. W książce nie brakuje tajemnic, interesujących zmian w życiu bohaterki oraz odkryć, które prowadzą po nitce do kłębka. On zaś okazuje się podróżą w przeszłość, spotkaniem ze swoimi uczuciami i marzeniami.

Zamiłowanie Justyny do książek, nie jest mi obce, a wręcz bardzo bliskie. I to w jakiś sposób pozwalało mi się z nią utożsamić, co powodowało, że z przyjemnością poznawałam jej historię.

Podsumowanie

To naprawdę klimatyczna powieść, tak odrobinę inna od tych najnowszych, ma w sobie odrobinę starego stylu. Moim zdaniem jednak to coś ważnego, bo niewiele jest już takich książek. Dlatego cieszę się bardzo, że mogłam ją przeczytać i poznać, mam nadzieję, że kontynuacja również jest utrzymana na takim poziomie.

Pan Kazimierz stworzył historię, która może podobać się wielu osobom, niezależnie od tego ile mamy lat. Moim zdaniem każdy możne znaleźć w niej coś dla siebie. Nutka tajemnicy, odkrycia, nieznajomi mężczyźni, miłość i nadzieja.

Piękna historia z miłością w tle. Książka jest nie za gruba ma ok. 270 stron, podzielonych na krótkie rozdziały. Dla mnie zdecydowanie za krotka ale bardzo treściwa. Emocjonująca, pełna empatii i ciekawych zdarzeń.

Justyna to młoda kobieta, która pracuje jako architekt. Właściwie jako szefowa działu. Odnosi sukcesy w życiu zadowowyma ale w prywatnym ma za sobą rozwód. Unika towarzystwa, jedynie z Agatą swoja najlepszą przyjaciółką nawiązuję bliższa relacje. Druga osoba jest pan Karol, antykwariusz, który dla niej staje się kimś więcej niż sprzedawcą perełek książkowych. Łączy ich pasja do starych książek a jak się okaże i przyjaźń. Po jego śmierci okazuje się, że jest jedyną spadkobierczynią jego majątku. Odchodzi z pracy i przejmuję antykwariat a z nim tajemnicze listy....

Historia bardzo ciekawa, nostalgiczna, mająca wiele wątków, które są poruszane. Jedne mniej inna bardziej. Pełna opisów, pasji i rozważań. Justyna to bardzo ciepła osoba, która bezinteresownie pomaga staremu antykwariuszowi, gdy ten choruje. Ma w sobie dużo empatii. Historia pokazuje nam także siłę przyjaźni. Justyna i Agata wspierają się w każdej sytuacji. Z czasem dołącza do nich Moniak, i we trzy tworzą przyjacielskie trio, które wytrwa wiele. Maja odmienne zdania, ale szanują to, że każą z nich ma inne podejście do sytuacji.

Fabuła może nie należy do wybitnych ale ma w sobie magie . Coś, co sprawia , że książkę czyta się jednym tchem. Dodatkowym atutem jest wplecenie w całość wątki miłosnego. Nie tylko między autorem listów a jego zmarłą żoną a między Justyna i Marcinem. Kim jest autor listów i kim jest Marcin musicie odkryć sami. Dodatkowo muszę przyznać, że zaskoczyła mnie forma książki. Książka jest refleksyjna, pełna uczuć. W połowie ma swoją tajemnicę w postaci listów, i ich autora. Odkrycie przez Justynę kim jest zaskakujące i wzruszające. Gdybym nie wiedziała, że autorem książki jest mężczyzna, nigdy bym na to nie wpadła. Autor ma świetne pióro, lekkość pisania i z przyjemnością sięgnę po inne książki tego autora. Polecam