Bez powrotu

Słyszałam wiele dobrego o książkach Mii Sheridan, więc nie miałam powodu, aby nie spróbować poznać jej twórczości, zwłaszcza, kiedy opis wydawniczy wydał mi się taki interesujący. Kojarzę autorkę, wiele jej książek przewinęło się na instagramie i recenzenckich blogach, więc, dlaczego bym nie miała spróbować i przekonać się na własnej skórze o tym, jakim piórem operuje Mia Sheridan? No właśnie, nie widziałam przeciwwskazań i takim oto sposobem „Bez powrotu” pojawiło się w moich dłoniach.

Główną bohaterka książki jest Olivia Barton, to młoda i zamorzona kobieta, której narzeczony zniknął podczas rutynowej podróży służbowej. Bardzo się o niego martwi, nie wie, co powinna myśleć, wynajmuje, więc prywatnego detektywa, który ma jej pomóc odnaleźć ukochanego mężczyznę. Kidy otrzymuje trop jest zdezorientowana, okazuje się, że zamiast miejsca, gdzie powinien być osiadł w nadmorskim miasteczku w Kolumbii, która została spustoszona przez potężne trzęsienie ziemi i śmiertelne tsunami, które uniemożliwiło nie tylko komunikację, jak i wszelkie podróże. Liv jest zdeterminowana, ma dobre serce i walczy do samego końca o tych, na których jej zależy i stara się widzieć w każdym to, co najlepsze. Zamierza dotrzeć do Kolumbii, aby znaleźć odpowiedzi, których tak desperacko szuka. Potrzebuje przewodnika – najemnika, kogoś, kto zapewni jej także bezpieczeństwo. Thomas jest idealnym facetem do wykonania tego zadania, ponieważ dorastał w Kolumbii. Jest bardzo tajemniczy na początku książki, nieuchwytny i można powiedzieć, że jest typem osoby, która nie pozwala się do siebie zbliżyć. Ma ku temu swoje powody. Pojawia się i można wyczuć atmosferę niebezpieczeństwa wokół niego, obiecuje pomóc Olivii. Kim jest ten mężczyzna? Co się stało z narzeczonym i czy dziewczyna powinna go szukać?

„Bez powrotu” to opowieść o zranionym sercu, odwadze i walce o człowieka, z którym chciało się spędzić resztę życia, kiedy przeczytałam opis wiedziałam, że będzie ona inna i ciekawa, czy tak było? Książka jest jednak trochę krótka, przez co nie wszystko może w niej wyglądać wiarygodnie, jednak, kiedy w grę wchodzą emocje i przeżyte wspólnie chwile, to uczucia potrafią dojść do głosu. Nie będę, więc tutaj moralizować, ani też doszukiwać się czegoś, kiedy nie jestem w stanie mieć podobnych przeżyć. Thomas i Olivia zostali rzuceni w wiele trudnych sytuacji i wydaje mi się, że tylko zbliżyło ich do siebie. Razem przeżyją przygodę. Będą chodzić po niebezpiecznych szlakach, unikać handlarzy narkotyków, uciekać przed mordercami, odwiedzać zdewastowane wioski. Mia Sheridan potrafi dać postaciom życie, sprawić, że nabywają autentyczności, a dialogi między nimi nie były wymuszone, wszystko wychodziło naturalnie. „Bez powrotu” jest trzymającą w napięciu, pełną zwrotów akcji lekturą, którą z pewnością zapamiętam na dłużej.

Czy macie autorów do których macie sentyment? Takich, których książki przeczytacie i tak, nawet jeśli styl pisania autora powoli się zmienia? Ja mam, to Mia Sheridan. Dwie ostatnie przeczytane przeze mnie jej książki dość różnią się od tego jaka autorka była kiedyś. Ale czy to oznacza, że zmieniła się na gorsze? Nie wydaje mi się, raczej powiedziałabym, że zmieniła podejście do świata i ludzi, do opowiadanych historii.

.

W "Bez powrotu" jak zwykle bohaterowie są szlachetni, mają zasady, tak jak to bywa u Mii. Tu jednak pojawia się pewna moralna wątpliwość, czy tak naprawdę ten bohater, w tym przypadku Thomas jest dobrym człowiekiem? Wkraczamy w świat brutalny, bezwzględny, szokujący. To jest właśnie coś nowego u autorki. Zazwyczaj kojarzyłam ją z historiami osadzonymi w raczej spokojnych realiach, a tu mamy Kolumbię, pełną handlarzy narkotyków, gwałcicieli, niebezpieczną. Mam wrażenie, że Mia Sheridan poszukuje nowych pomysłów, nowych przygód, którymi mogłaby zaskoczyć czytelników.

.

Bohaterowie tej historii są ludźmi doświadczonymi przez los, zasmakowali okrucieństwa tego świata. Jest bardzo prawdziwie, naturalnie oddane. Autorka ma do tego niebywały talent, świetnie oddaje uczucia i emocje bohaterów, emocje trudne do wypowiedzenia, trudne do zrozumienia. Wszystko to owiewa eteryczną nutką tajemnicy, zwodzi czytelnika, by ostatecznie wyrzucic mu prawdę prosto w twarz. Za to cenię sobie jej twórczość.

.

Kilka słów jeszcze o fabule: Livvy zostaje opuszczona przez swojego narzeczonego, Aleca, który jak się okazuje przebywa teraz w Kolumbii. Martwiąc się o niego postanawia do niego pojechać, by zrozumieć dlaczego ją opuścił, czy odbyło się to z jego woli i czy nic mu nie jest. Kolumbia jest aktualnie po klęsce żywiołowej, a sam kraj nie jest bezpieczny. By dotrzeć gdzie planuje musi wynająć osobę, która będzie w stanie pomóc jej dotrzeć do celu. Tak poznaje Thomasa, swojego przewodnika, z którym przyjdzie jej spędzić wiele dni. W tym czasie będzie miała okazję, by zastanowić się nad swoim podejściem do życiem, słusznością swoich przekonań i zrozumieć uczucia jakimi darzy narzeczonego. Pytanie jak wpłynie na nią czas spędzony sam na sam z Thomasem.

.

Czasem życie zaskakuje nas w najmniej oczywistym momencie i daje sygnały, że nie wszystko musi być takie na jakie wygląda.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Mii Sheridan. Muszę przyznać, że nie było ono ani dobre, ani złe. Zaliczmy je do dość neutralnych. „Bez powrotu” to romans osadzony we współczesnych realiach. Fabuła książki całkiem mi spodobała już od pierwszych stron. Duży plus dla autorki za wprowadzenie dawki odrobiny tajemniczości oraz elementów podróżniczych. Z czasem niestety zaczęło robić się dość przewidywalnie. Jednak zupełnie nie przeszkadzało mi to w czytaniu. Tym bardziej, że książka jest naprawdę cieniutka i szybko się ją czyta. Szkoda także, że autorka nie rozwinęła niektórych wątków i postąpiła z nimi „po macoszemu”.

Bohaterowie? No cóż… Stali się dla mnie dość obojętni. Nie zdążyłam zapałać do nich ani sympatią, ani nienawiścią.

Nie mogę pozostawić bez komentarza okładki, która ma się nijak do treści książki.

Pomimo tak neutralnych początków z autorką chętnie sięgnę po jej wcześniejsze książki. „Bez powrotu” polecam każdemu kto szuka nie wymagającej ogromnego skupienia lektury na jeden wieczór.

"Bez powrotu" jest nieco krótsza od pozostałych książek autorki i trochę inny styl. Jest szybka, pełna akcji, tajemnicza, trzymająca w napięciu, namiętna i pełna niespodzianek. Czyni to ją zdecydowanie bardziej wyrazistą na tle innych. Jest dość krótka i szybka w czytaniu. Nadrabia wewnętrznym bogactwem treści i fabuły. Połączenie romansu wraz z czającym się na każdym kroku napięciem. Gorączka wydarzeń i ciągła akcja, dreszczyk emocji u czytelnika. Miejscami wzruszenie i łzy w oczach. Niezapomniana podróż. Właśnie tymi słowami można najlepiej oddać charakter, jaki miała ta książka. Na samym końcu jest zapowiedź jej następnej książki, w którą zaopatrzę się jak najszybciej.