Anatomia. Love story

Mortui vivos docent. Zmarli uczą żywych.

Czaszki spoglądające z półek. Mroczni lekarze płacący za wykradzione z grobów ciała w imię nauki i możliwości rozwoju medycyny dzięki poznawaniu wnętrza człowieka podczas sekcji zwłok. Szalejąca dookoła epidemia i dziewczyna niezdrowo jak na tamte czasy zainteresowana medycyną i nauką. Dodajmy do tego prawdziwie gotycki klimat, a otrzymamy książkę prawie idealną. Prawie, ponieważ do połowy tej historii byłam zachwycona. Później pojawił się zgrzyt, gdy fabuła skręciła w dość nieprawdopodobnym dla mnie kierunku. Ale do rzeczy.

Akcja toczy się na początku XIX wieku w jakże urokliwym Edynburgu, gdzie w powietrzu unosi się przenikliwy fetor, na ulicach leżą nieczystości i nieszczęśnicy, którzy zapadli na rzymską gorączkę. Hazel - bogato urodzona dziewczyna, która interesuje się chirurgią oraz Jack - rezurekcjonista wykradający ciała z grobów - ta para wpadnie w ogromne tarapaty i stanie u drzwi do wielkiej tajemnicy edynburskiej społeczności. Ciężko mi napisać tę opinię, ponieważ przez sporą część lektury byłam pewna, że będę ją mocno zachwalać. To dobra książka, ale zupełnie nie rozumiem dlaczego autorka udała się w kierunku historii paranormalnej, odrobinę fantastycznej podczas gdy przeszłość jest tak fascynująca, że obroniła by się bez jakichkolwiek wstawek i ulepszeń. To trochę sprowadziło mnie do pionu i skutecznie osłabiło moje jakże pozytywne wrażenia z lektury.

Nie myślcie jednak, że nie brakuje jej zalet. Przede wszystkim to książka, którą mocno wciąga i czyta się ją błyskawicznie. Po drugie - klimat. Co tu dużo pisać - bardzo lubię powieści gotyckie, a tej nie brakuje mrocznych opisów sekcji zwłok czy brutalnie przeprowadzanych zabiegów medycznych. Autorka przenosi nas żywcem do początków XIX wieku i rozwoju medycyny, która bez szaleńców działających poza zasięgiem prawa z pewnością nie wyglądałaby tak samo jak dzisiaj.

Czy polecam? Jeśli lubicie książki o rozwoju medycyny w lżejszym wydaniu, a także gotycki klimat to jak najbardziej warto się z nią zapoznać i samemu wyrobić sobie o niej opinię. U mnie nie obyło się bez zgrzytów, ale i tak uważam, że jej lektura była dobrze wykorzystanym czasem.

[Adres usunięty]

Gotycka opowieść o ambicji, miłości i sekretach – nie tylko tych zakopanych głęboko pod ziemią. Edynburg, 1817. Hazel to dobrze urodzona, lecz postępująca na przekór konwenansom dziewczyna, która marzy o tym, by zostać chirurgiem. Jack jest rezurekcjonistą – złodziejem cmentarnym. Zarabia na życie, sprzedając naukowcom i studentom medycyny ciała, na których mogą przeprowadzać sekcje. Kiedy ich drogi się skrzyżują, Hazel i Jack będą musieli współpracować, aby odkryć tajemnice zakopane nie tylko w nieoznaczonych grobach, ale i w samym sercu edynburskiego społeczeństwa, gdzie kryć się mogą ciemne moce.

***

Ależ to była świetna historia. Zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona. Nie spodziewałam się, że ta historia aż tak mi się spodoba.

XIX wieczny Edynburg. Społeczny strach przed śmiercionośną chorobą. I w tym wszystkim ona – Hazel. Dziewczyna, które wie czego chce i nie cofnie się przed niczym, dopóki nie osiągnie swego celu. Przełamuje wszelkie konwenanse, chcąc robić to co kocha, a przy tym pomagać ludziom.

Mroczny i intrygujący klimat, to coś co charakteryzuje tę historię. Z pewnością nie jest przeznaczona dla młodszych czytelników, ponieważ zawiera ona liczne opisy zabiegów chirurgicznych, sekcji zwłok itp.

Wątek romantyczny został idealnie wyważony. Nie przyćmiewa on w tej historii tego, co istotniejsze. Poza tym ma swój urok, dzięki któremu podczas czytania fragmentów z Hazel i Jackiem mimowolnie się uśmiechałam.

Nie sposób nie wspomnieć o tej genialnej okładce, która idealnie oddaje klimat tej historii. Po tym zakończeniu zdecydowanie chciałabym więcej. Już nie mogę się doczekać kolejnego tomu. Czeka mnie jednak dłuższe czekanie, bowiem zagraniczna premiera II części dopiero w przyszłym roku.

Moja ocena: 9/10

Wow! Nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mi się spodoba! Czułam, że będzie dobra, ale nie sądziłam, że będę ją czytać z takim zainteresowaniem i że nie będę mogła się od niej oderwać ani na moment.

Książka zaczyna się sceną wykopywania ciała z grobu - jest to jedna z wielu tego typu scen, w końcu Jack, jeden z naszych głównych bohaterów, tym właśnie się zajmuje. Kradnie ciała i sprzedaje je naukowcom oraz studentom medycyny, by ci mogli przeprowadzać na nich sekcje oraz różnego rodzaju eksperymenty. Z kolei Hazel marzy się kariera chirurga, dlatego dziewczyna pilnie się uczy - nie tylko teorii, ale również praktyki. Dlatego muszę zaznaczyć tu mały #triggerwarning, bo nie każdy chce czytać o krojeniu ciał i grzebaniu w ich organach wewnętrznych.

Chociaż te sceny naprawdę wywoływały gęsią skórkę, powodowały również tak intrygujący i mroczny klimat, że polubiłam tę książkę z całych sił. Ponadto ogromnie podobała mi się postawa Hazel, która od samego początku wiedziała, że chce zostać lekarką i ciężko pracowała, by się uczyć. Mimo przeciwności losu oraz pogardy, z jaką się spotykała - w końcu w XIX wieku kobiety nie mogły zajmować się takimi rzeczami - Hazel nie dawała sobie w kaszę dmuchać. To jedna z najsilniejszych, najmądrzejszych, najodważniejszych i najzabawniejszych bohaterek, o których ostatnio czytałam.

Oczywiście książka ta nie jest bez wad - niektóre zdarzenia były łatwe do przewidzenia, inne wątki nie do końca mi się spodobały. Mimo wszystko bawiłam się przy niej tak świetnie, że nie potrafię ocenić jej inaczej niż bardzo, bardzo pozytywnie!

Przyznam, że (początkowo!) zakończenie trochę mnie rozczarowało... Niedokończone wątki, urwane w połowie sprawy - czułam niedosyt i myślałam, że chyba będę musiała obniżyć nieco moją ocenę. Na szczęście wykazałam się odrobiną błyskotliwości, sprawdziłam na Goodreads i okazało się, że - tak, dokładnie - “Anatomia” będzie dylogią! Zapomnijcie więc o moim rozczarowaniu i czekajcie razem ze mną na drugi tom!

Edynburg, rok 1817.

Przyszłość Hazel została ustalona, gdy ta była jeszcze dzieckiem. Rodzice wybrali dla niej narzeczonego, a jej marzenie o zostaniu chirurgiem pozostawać miało w świecie snów. W końcu na przeszkodzie stawała jej nie tylko pozycja społeczna, ale też płeć. Dziewczyna mogła burzyć się na konwenanse, ale prawdziwe walczenie z nimi wymagało znacznie więcej wysiłku, niż dotychczas gotowa była w to włożyć.

Jack natomiast był wolny na tyle, na ile człowiek bez pieniędzy oraz rodziny może. Pomagał w teatrze, a nocą zakradał się na cmentarze, by wykradać ciała dla Towarzystwa Anatomicznego. Jego zajęcie bywało niebezpieczne jedynie, gdy sporadycznie policja przypominała sobie o istnieniu rezurekcjonistów lub trup zmarł na rzymską gorączkę, a przynajmniej tak było dotychczas... Coś bowiem się zmieniło. Coś zaczęło się dziać.

„Anatomia. Love Story“ to młodzieżówka historyczna niekoniecznie tak romantyczna, jak wskazuje na to tytuł. Stanowi spory miszmasz gatunkowy, ale najważniejszą etykietką zdaje się być „powieść gotycka“, jako że najwierniej odbija bogatą zawartość. Są w niej mroczne budynki, cmentarze i sale do sekcji zwłok. Martwi ludzie i niedopasowani do swoich miejsc w społeczeństwie bohaterowie, których los pcha ku sobie. W dodatku w tle majaczy groźba, a śmierć, choroba i wspomnienia zarazy nie pozwalają o sobie zapomnieć. Wszystko ocieka czerwienią i ma to ogrom mrocznego uroku.

Do szczęścia brakowało mi jedynie nieco bardziej plastycznego języka. Zdania, jakimi powieść buduje Schwartz, dla mojego serca okazały się zbyt proste. Były poprawne, a jednak sam styl autorki niestety nie brał udziału w budowaniu klimatu, a ogromnie to lubię. Choć robiła to fabuła i oszczędnie opisywana sceneria. Nawet jeśli powieść mi się podobała, to miałam wrażenie, że czegoś w niej zabrakło i właśnie język jest temu winny.

Dana Schwartz stworzyła historię intrygującą i nęcącą. Taką, którą czyta się z przyjemnością. Już niemalże zapomniałam, że współczesne autorki potrafią pisać utwory niczym gotyckie klasyki i dobrze było sobie o tym przypomnieć. I może akurat tutaj znaleźć można nieco naiwności, ale naiwności niewinnej oraz wybaczalnej. Okrytej kołderką utkaną z mroku Edynburskich uliczek, piękna relacji bohaterów i odwagi ich działań.

przekł. Olga Szlachciuk

Jak tylko zobaczyłam, że książka "Anatomia. Love story" stała się bestsellerem za granicą, to wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Nie zawiodłam się. Zdecydowanie jest to wyjątkowa pozycja, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Czegoś takiego jeszcze nie czytałam! Ma w sobie niesamowity gotycki klimat, który od razu porywa czytelnika, a do tego dreszczyk emocji, który sprawia, że ciężko jest ją odłożyć nawet na chwilkę. Dużo w niej również medycyny i ciekawostek historycznych. Zdecydowanie polecam!