Nigdy mnie nie odnajdziesz. Kroczący wśród cieni. Tom 1

Kanwą powieści Jarosława Kukiełki "Kroczący wśród cieni" jest walka władzy świeckiej z kościołem, który ma duże wpływy w Tin-Leve . Kościół Żywych nie odpuszcza. Cicha wojna trwa, tylko patrzeć jak zwiększy zasięg i wciągnie zwykłych ludzi. W treści sporo magii, niekoniecznie białej. Po stronach powieści snują się cienie, duchy i powstańcy tj. ożywieni zmarli. W tych fragmentach książka przypomina klasyczny horror. Bohaterowie są bardzo różnorodni. Od polityków, intrygantów, żołnierzy i świętych mężów po wojowniczki - kapłanki i stare, mądre baby. Do ostatniego gatunku należy przyjaciółka Kavela Rothenga , Berra . Oboje opiekują się sobą wzajemnie i są dla siebie ważni. Dowodzą tego ich wzajemne słowne wymiany, w tym złośliwości, docinki, przytyki i żarty. Oczywiście główna postać, detektyw, tropiciel Kavel, jest najpełniej przedstawiona i znacznie skomplikowana, o smutnym rodowodzie i przeszłości pełnej przygód, mającej związki ze światem umarłych. Góra materiału na prequel 😂 On znajdzie osobę albo przedmiot. Albo odpowiedź. Zrobi co mu zlecisz. Dobry jest. Balansuje na granicy światów. Rzeczywistego i cieni. To niebezpieczne. Kavel to mieszanka. Trochę inkwizytor Mordimer wraz z otoczniem od Piekary, trochę egzorcysta Felix Castor od Mike"a Careya. To ciekawa i niejednoznaczna postać. To jemu władze miasta Tin-Leve powierzają ważną misję. Obiecują gigantyczne wynagrodzenie, bezkarność, nawet wysokie stanowisko, byleby tylko podjął się zadania. Nawet posuwają się do szantażu, gdy ten nie jest skory do współpracy. Cóż. Nie chcę, ale muszę. 😁 Kavel przyjmuje zlecenie niechętnie. Realizując zadanie zetknie się z cieniami zmarłych i ożywionymi powstańcami tj. zombie (?) Brr. W treści pojawiają się imiona Vartik i Arevia. Kim jest Vartik ? Jakie zadanie wypełnia Arevia? Historia o tropicielu, który jest świetny w swoim fachu, jest opowieścią mroczną i pełną tajemnic. W tej części bohater wywiązał się ze swoich zobowiązań. Jakie będą kolejne zlecenia? W jaką kabałę wpakują Kavela następnym razem?

🕸 🕸 Kroczący wśród cieni probuje zrobić coś nowego na rynku fantastyki i za to ogromny plus. Po raz pierwszy mamy do czynienia z romansem pomiędzy fantastyką a historią detektywistyczną. Lubię takie odświeżające połączenia, a kiedy dorzucimy do tego fakt, że historia jest debiutem swojego autora to wszystko sprawia że usiadłam do tej historii z ogromną przyjemnością.

🕸 🕸 Autor stworzył naprawdę nietuzinkowy świat fantasy. Mamy bowiem świat gdzie przywoływanie zmarłych i polityczne gierki są codziennością. Główny bohater Kavel jest klasycznym archetypem detektywa a zarazem cudownie ten motyw odświeża. Jest bowiem pewny siebie, mroczny i zdecydowanie posiada szare poczucie moralności, ale czy znacie innego detektywa, który ma naprawdę mroczne zdolności? No właśnie. Tego po prostu nigdzie wcześniej w polskiej fantastyce nie grali. Strasznie podobała mi się błąkająca się przy naszym bohaterze staruszka — dodawała tej subtelnej nutki nostalgii, dawała te krótkie chwile czasu na refleksję. Cudownie równoważyła więc bardzo mroczną i ciężką narrację naszego detektywa. Uwielbiam, kiedy kraina, w której toczy się główna historia nie wisi w próżni - za to ogromny plus dla Pana Jarosława. Mamy tu wszystko, co potrzebne, aby odpowiednio wczuć się w tą historię. Nie zabrakło nawet porządnego opisu ustroju politycznego.

🕸 🕸 Niestety są też rzeczy, po których dosyć szybko rozpoznacie, że książka jest debiutem. Miałam wrażenie, że wszystkie postacie drugoplanowe są w tej książce potraktowane jedną kreską. Każda zależność pomiędzy Kavelem a bohaterami z nie pierwszego planu były pośpieszne, powierzchowne czasami miałam wręcz wrażenie ze pewne rzeczy wyskakują mi tu nieco z próżni. Bez wyraźnego powodu. Warto również wspomnieć o rzeczy, która mnie odrobinę rozbawiła.. Mam bowiem wrażenie ze Kavel jest w tej historii niczym kapitan statku. Wiecie w każdym porcie inna.. Wręcz ukulał się nam tutaj mały harem. Zwyczajnie nie jestem targetem tego typu motywu więc miałam tutaj lekki zgrzyt ząbkami. Mam świadomośc, że KWC to dopiero pierwszy tom czegoś większego. Pozostaje mi więc mieć ogromną nadzieję, że w następnych tomach zależności między bohaterami zyskają tak potrzebną głębię — szkoda aby z tego powodu marnować potencjał całości.

🕸 🕸 Mimo wszystko uważam, że "Kroczący wśród cieni" to bardzo dobry debiut, mimo iż niepozbawiony wad. Historia łapie swojego czytelnika już od pierwszych stron i puszcza go dopiero pod koniec. Kavel jest postacią, za którą chce się podążać — ma swoje wewnętrzne konflikty, nie jest kryształowy, ale mimo wszystko potrafi walczyć z tym co zgotował mu autor.

🕸 🕸 Stylistycznie jest naprawdę bardzo smacznie — mimo iż Pan Jarosław debiutuje tą historią nie odczuwa się tego w stylu, jakim rozpisał tą historię. Tekst jest pełny nastrojowych i głębokich opisów, dobrych dialogów, które umieją wprowadzić w odpowiedni nastrój. Wszystko więc bardzo ładnie się nam tutaj zazębia mimo, żemomentami kroczący wybitnie nie jest historią dla mnie

nadal oceniam tą historię bardzo pozytywnie. To naprawdę bardzo fajny debiut. Acz ten cliffhanger na końcu co niektórych z pewnością zirytuje...hihihihi🔥🤭🤭

Jestem pewna, że wielbiciele fantastyki lubią od czasu do czasu sięgnąć po pełną mroku powieść, mam rację?

Jeśli do tego dołączymy wątek detektywistyczny oraz humor, to mamy przepis na prawdziwy sukces.

Główny bohater wykonuje różne zlecenia - szuka osób, przedmiotów lub informacji, ale nie lubi, by nazywać go detektywem, woli miano tropiciela. Zresztą jego postać jest na tyle tajemnicza, że od razu zaciekawia czytelnika, który chce jak najszybciej odkryć jego tajemnice, a jego historia jest naprawdę mroczna...

Tropiciel Kavel, bo tak każe się nazywać, posiada pewne niesamowite zdolności, dzięki którym potrafi doprowadzić swoje śledztwa do końca. I dobrze, bo przed nim nie lada wyzwanie. Władze miasta mają dla niego bardzo ciężkie zadanie, które może przypłacić własnym życiem, a przecież on sam ma swój ukryty cel.

Na szczęście, by mrok naszego bohatera nie zdominował całej książki, autor stworzył genialną postać - pełną ciętych ripost staruszkę Berrę, która wspomaga naszego detekt... tfu, chciałam rzec: tropiciela Kavela. Jej pomóc jest nieoceniona, a specyficzny sposób bycia od razu przypadł mi do gustu ☺️

Cała powieść mocno mnie wciągnęła, nie mogę się nadziwić jak świetny jest to debiut! To bardzo dobrze napisana powieść. Bohaterowie są intrygujący i nietuzinkowi, tak jak ich imiona (tu muszę przyznać, że na początku ciężko było mi spamiętać kto jest kim właśnie przez oryginalne imiona 😅). Klimat tej powieści jest mroczny i tajemniczy, co bardzo lubię w fantasy. Cały stworzony świat na pewno ma jeszcze wiele do ukazania, więc już nie mogę się doczekać kolejnej części, zwłaszcza po takim emocjonującym zakończeniu.

Jeśli lubicie mroczne historie, w których można spotkać ożywieńców, a bariera między rzeczywistością a światem cieni jest bardzo cienka, to sięgnijcie po tę powieść. Na pewno Wam się spodoba ☺️

Współpraca recenzencka z wydawnictwem Sine Qua Non

"Kroczący wśród cieni" to książka, która zasługuje na uznanie i pochwałę, nie tylko jako debiutanckie dzieło, ale przede wszystkim jako solidna, oryginalna i wciągająca historia.

Zacznijmy od okładki, która sugeruje mroczny klimat, taki właśnie dostajemy dzięki przenikaniu się świata żywych i umarłych. Ukazane na okładce cienie oraz kolor fioletowy są nieodzownymi atrybutami głównego bohatera.

Jarosław Kukiełka w swojej powieści stworzył fascynujący świat fantasy, w którym magia, przywoływanie zmarłych i polityczne intrygi wciągają czytelnika w wir przygód. Główny bohater, Kavel, jest detektywem o specyficznych zdolnościach i głęboko skrywanych sekretach. Mężczyzna wmieszał się w walkę między władzą a kościołem. Towarzyszy mu staruszka, która dodaje nutki nostalgii, oraz dwie bliźniaczki (jedna wojowniczka, druga uczona) z wrogiego kraju. Autor z ogromną dokładnością stworzył swój świat, poświęcając dużo miejsca opisowi ustroju politycznego.

Postacie drugoplanowe mogłyby być bardziej rozbudowane i zyskać więcej głębi. Relacje między nimi a Kavlem wydają się nieco pośpieszne i powierzchowne. Mam nadzieję, że w kolejnej części będziemy mogli lepiej poznać kobiety związane z detektywem (Kavel zebrał wokół siebie swego rodzaju mały harem ;)

"Kroczący wśród cieni" to książka, która doskonale łączy elementy fantasy i kryminału, tworząc niezwykle absorbującą historię, trzymającą czytelnika w napięciu do ostatniej strony. Główny bohater, pomimo swoich wewnętrznych demonów, potrafi walczyć ze złośliwościami losu i stawiać czoła kolejnym wyzwaniom, które stawia mu życie.

Styl autora jest przemyślany i dopracowany, nasycony nastrojowymi opisami i dynamicznymi dialogami, które dodają historii życia i emocji. Rozwiązania tajemnic są świetnie skonstruowane, a moment zaskoczenia i zrozumienia, gdy poszczególne wątki łączą się w spójną całość, jest niezapomniany. Ciekawe, ile czasu przyjdzie czekać czytelnikom na kolejny tom, ponieważ "Kroczący wśród cieni" kończy się zaskakującym cliffhangerem...

Podsumowując, "Kroczący wśród cieni" to książka, która zasługuje na uwagę. Autor nie boi się zaskoczyć czytelnika, co czyni tę lekturę niezwykle interesującą. Gorąco polecam tę pozycję wszystkim, którzy poszukują literackiej przygody pełnej niespodzianek i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

Fantastyka połączona z książką detektywistyczną? W to mi graj 😊 Po opisie od razu zapaliłam się do czytania. Moje chęci dodatkowo rozbudziła wiadomość, ze to jest debiut, a debiuty uwielbiam, bo nigdy nie wiadomo, czego się po nich spodziewać.

Powieść zaczyna się z przytupem i nie traci rezonu do ostatniej strony. Autor naprawdę dobrze poradził sobie z budowaniem świata, mieszając klasyczne motywy fantasy z elementami z dzisiejszego, realnego świata (odwołanie do sprawy Depp - Heard rozłożyło mnie na łopatki 🤣) Do tego dorzucił sporo przygody, jeszcze więcej tajemnic i odrobinę humoru, który wybitnie trafia w moje gusta. Najbardziej jednak zachwycił mnie mój ulubiony motyw w literaturze fantastycznej, a mianowicie religia: mamy tu przepychanki z kościołem, mamy coś na kształt zaświatów i, co najważniejsze, mamy dopracowane połączenie tego z realizmem. Brawo!

Właściwie nie mam za bardzo do czego się przyczepić. Autor potrafi w równowagę i wszystko tutaj gra jak w najlepszej orkiestrze - nikt nie fałszuje, nikt nie wychodzi przed szereg, a słuchacz (w tym wypadku czytelnik) jest zadowolony i na koniec bije brawa i woła o bis.

To jest bardzo udany debiut. Czekam na kolejny tom.

Książka bazuje na ciekawej, wciągającej historii. Czyta się ją lekko, przyjemnie i szybko.

Pomimo iż w książce, jako całości, nie ustrzeżono się kilku dość podstawowych błędów (w szczególności na początku czytania dość irytujące były niektóre rozwiązania stylistyczne czy przejścia, które wydawały się zbyt proste i sztywne, co pozostawiało delikatne wrażenie, jakby to rzeczywiście były początki kariery pisarskiej, przy czym nie wiem czy na późniejszym etapie książki zostało to poprawione, czy po prostu przestałem już zwracać na to uwagę, bo przestało mi to przeszkadzać ;p), to prezentuje się ona bardzo dobrze. Na szczególną pochwałę zasługuje również fakt, iż udało się w książce uniknąć błędów logicznych (nic nie irytuje mnie tak bardzo jak braki ciągu logicznego w historii).

Podsumowując, serdecznie GRATULUJĘ wydania pierwszej książki, w szczególności iż jest ona NAPRAWDĘ bardzo dobra. Jako dość wybredny fan tego gatunku mogę tylko dodać, że gdyby każda nowo powstała książka z tej kategorii była tak dobra jak Twoja, to miałbym dużo więcej książek do czytania!!! :)