Krew za krew

Co to była za pozycja. Nie wiem czemu tak z nią zwlekałam, prawdopodobnie przez moją krótką pamięć i fakt, że regał, na którym stała znajduje się na korytarzu. Naprawiłam jednak swój błąd. Mam nadzieję, że nikt inny go nie popełni, ponieważ ta książka zasługuje na uwagę, a jest oraz było o niej cicho, co mnie smuci. Najlepsze w niej jest to, że od początku wiemy, kto popełnił te zbrodnie, znamy jego motyw, ale mimo to "Krew za krew" wciąga i potrafi zaskoczyć. Nie znamy tutaj do końca powiązań między poszczególnymi osobami a mordercą. Do tego mamy tutaj motyw fanatyzmu religijnego jako choroby psychicznej, nawiązania do liczb ściśle związanych z wiarą, Biblią. Poza tym znajdziemy tutaj także obsesję na punkcie jakieś osoby. Książka ta pokazuje nam także, że nie zawsze jest warto stawiać czoło niektórych sytuacją w pojedynkę. Główna bohaterka Ziba właśnie w ten sposób postępowała i uświadomiła sobie jak wiele kłopotów przez to przysporzyła sobie oraz innym, pracującym nad sprawą. "Krew za krew" pokazuje nam też walkę ludzi ze swoimi demonami, którymi są traumy, a także śmierć bliskich osób. Krótko mówiąc, książka pani Victorii Selman to kawał dobrej historii, która może człowiekowi nie namiesza w głowie, ale wciągnie go od początku do końca.

Muszę przyznać,że jak na debiut książka jest na prawdę dobra.Książka napisana jest z dwóch perspektyw Raquela i Ziby, pomiędzy które zostają wplecione wspomnienia małego chłopca. Autorka od samego początku wciąga czytelnika w wir zdarzeń. Rozpoczyna się od katastrofy w której biorą udział zarówno Ziba, jak i Raquel. Następnie akcja tylko nabiera tempa.

Raquel jest schizofrenikiem i ma przeświadczenie, że jest niezwykle ważną osobą, wypełnia misję, którą zlecił mu Bóg. Wierzy w magiczne znaczenie cyfry siedem.Ziba MacKenzie jest natomiast profilerem policyjnym.Pomimo tego, że jest w żałobie, godzi się na współpracę ze Scotland Yardem, aby złapać seryjnego mordercę, który po wielu latach znów zaczął zabijać.Z czasem Ziba podejmuje samotną grę zaproponowaną przez mordercę.

Jest to thriller, który zachwyca swoją fabułą i akcją, która jest bardzo dynamiczna i rozwija się, aż do ostatniej strony. Do tego zakończenie jest nie tylko intrygujące, ale na tyle zaskakujące, że czytelnik na pewno się nie zawiedzie. Zdecydowanie polecam, bo książka zawiera wszystkie elementy, które powinien mieć dobry thriller psychologiczny.

Dzisiaj przychodzę do was z recenzją książki Victorii Selman "Krew za krew". Jest to thriller psychologiczny.

Początek jest mocny. Ziba MacKenzie uczestniczy w katastrofie w metrze. Pociąg najeżdża na cysternę z materiałami łatwopalnymi i rozgrywa się tragedia. Jako wyszkolona była wojskowa oraz policyjna profilerka stara się pomóc ile może. Trafia również na kobietę, która przed śmiercią wypowiada słowa: "On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć". Ziba postanawia dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi zwłaszcza, że łączy się to z morderstwami które znów nawiedzają miasto po ponad 20 latach. Kim jest Kastrator?

Mam problem z tą książką. Bo niby wszytko jest. Krwawe morderstwa, fajna pani detektyw czy raczej profilerka, krótkie rozdziały, ale mi tutaj nic nie pasuje. Wszystko było jakieś takie chaotyczne. Nie potrafiłam się skupić na fabule. Nie czułam podczas czytania kompletnie nic. Żadnego napięcia czy nawet ciekawości co będzie dalej. Postać Ziby jest dla mnie kompletnie nijaka. Miota się między swoim cierpieniem po stracie męża, podejrzeniami co do swojego nowego partnera a profilowaniem mordercy. Dialogi wydały mi się sztuczne i bez polotu. Pomysł na historię był bardzo dobry, ale wykonanie według mnie zawiodło. Nie twierdzę, że książka jest zła, ale od tego gatunku wymagam naprawdę wiele. Wszystko musi się kleić. Przeć do przodu, trzymać napięcie. Szkoda. Pewnie nie zapamiętam jej na długo.

Policyjna profilerka Ziba MacKenzie znajduje się w podmiejskiej kolejce w momencie, gdy dochodzi do zderzenia z wykolejonym pociągiem. W chwili śmieci pewna kobieta dzieli się z nią intrygującą informacją. Choć gra w drużynie nigdy nie była mocną stroną Ziby, trafia do zespołu śledczego, który bada makabrycznie okaleczone ciało. Wygląda na to, że po 25 latach ciszy, morderca wyruszył na kolejne łowy. Dlaczego powrócił? Czy ma to związek z tajemniczą wiadomością?

“Krew za krew” to pierwszy tom cyklu o policyjnej profilerce Zibie MacKenzie i jednocześnie debiut autorki. Jest to historia, która wciąga bez reszty. Intryguje i zaskakuje. Ziba to barwna bohaterka, twardo stąpająca po ziemi, pewna siebie, choć wydarzenia z przeszłości pozostawiły w niej pewne skazy. Polubiłam się z nią i z ogromną ciekawością śledziłam jej losy, a także nietuzinkowe podejście do śledztwa. Tempo powieści jest wyważone, choć przyznaję, że zdarzały się momenty, w których się nudziłam. Fabuła jest wielowarstwowa, ale przy tym naprawdę przemyślana. Podobały mi się te z pozoru nic nieznaczące niuanse, które raz naprowadzały mnie na to, kim może być zabójca, a raz były zmyłką (i warto podkreślić, że mimo to, całości nie opanował chaos!). Uważny czytelnik będzie w stanie wstawić wszystkie puzzle na miejsce i przewidzieć, jakie jest zakończenie. Pochłonęła mnie ta łamigłówka i przyniosła dużo satysfakcji. Lubię thrillery psychologiczne, które wzbudzają we mnie instynkt detektywistyczny. Nie mogę nie wspomnieć o samym mordercy, którego psychika okazała się niezwykle złożona i niepokojąca. A jego motywy? Szokujące! “Krew za krew” dostarczyła mi dużo przyjemności, a nie opuszczająca mnie ciekawość sprawiła, że pochłonęłam ją w zaledwie 2 popołudnia. Jestem pewna, że fani gatunku odnajdą się w tej książce bez najmniejszego problemu i docenią historię stworzoną przez Victorię Selman. Polecam!

Na samym początku muszę przyznać, że ta książka naprawdę mnie wciągnęła. Podobała mi się bardzo i nie mogłam się od niej oderwać. Aż żałuję, że tak długo odkładam lekturę tej powieści!

Ziba MacKenzie wsiada do zatłoczonej, londyńskiej kolejki. Jako, że jest psychologiem, profilerką, bacznie przygląda się osobom, które towarzyszą jej w podróży. W pewnym momencie dochodzi do wypadku. W wyniku zderzenia kolejka zostaje kompletnie zniszczona. Ziba, wyszkolona do działania w trudnych sytuacjach, a także z podstaw pierwszej pomocy, stara się pomóc poszkodowanym. Jedna z pasażerek, którą Ziba uznała za katoliczkę, tuż przed śmiercią wypowiada zupełnie niezrozumiałe dla Ziby słowa i jednocześnie swoje ostatnie życzenie: "On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć".

Kilkanaście godzin później zostaje odnalezione ciało mężczyzny ze znanym "podpisem" sprawcy. Seryjny morderca, słynny Kastrator z Londynu, którego nigdy nie udało się zatrzymać, po dwudziestoleciu pięciu latach przerwy ponownie zaczął zabijać. Ziba zostaje jednym z członków zespołu zajmującego się śledztwem. Czy uda jej się rozwiązać zagadkę sprzed lat? Dlaczego seryjny morderca po tak długiej przerwie znów zaczął zabijać? Jakie znaczenie ma jego podpis? Czy sprawa makabrycznych zabójstw ma coś wspólnego wiadomością przekazaną profilerce podczas wypadku? Jeśli chcecie poznać odpowiedzi na te pytania i wspólnie z Zibą odnaleźć seryjnego morderce to bardzo polecam Wam tę książkę!

Postać Ziby bardzo przypadła mi do gustu. Polubiłam ją właściwie od samego początku. Dziewczyna wiele przeszła, wiele w swoim życiu widziała i z różnego typu sprawami miała do czynienia. Niedawno straciła męża, z którym wiodła szczęśliwa życie. Morderca jej męża do tej pory nie został schwytany. Ziba, pomimo tego, że jest psychologiem, sama prowadzi nieco samotniczy tryb życia. Stara się odizolować od innych osób, w pracy ciężko jej się dogadać z zespołem, który prowadzi śledztwo. Nawet z detektywem prowadzącym śledztwo Nigelem Fingerling nie znajduje wspólnego języka. To jej odizolowanie od innych sprawia, że Kastrator z Londynu podjął z Zibą pewną grę. Czy Zibie uda się go rozpracować? Czy to Kastrator będzie szybszy i spełni swoje groźby wobec niej? Ile osób jeszcze zginie?

W książce podobał mi się również sposób prowadzenia narracji. Większa część powieści to przemyślenia Ziby, wydarzenia przedstawione z jej perspektywy. Pojawiają się również fragmenty wspomnień z przeszłości, a także fragmenty opisujące motywy działania seryjnego mordercy. Krótkie rozdziały sprawiają, że książkę bardzo szybko i przyjemnie się czyta. Naprawdę z czystym sumieniem polecam Wam przeczytanie tej ciekawej i wciągającej powieści 🙂

Rutynowa przejażdżka pociągiem skończyła się dla Ziby MacKenzie i pozostałych pasażerów krwawym koszmarem. Katastrofa podmiejskiej kolejki przyniosła skutek w postaci rannych i zabitych. Ziba, próbując ratować konającą już katoliczkę usłyszała z jej ust słowa, które długo nie dadzą jej spokoju. Niedługo po wypadku dochodzi także do brutalnego morderstwa mężczyzny – modus operandi sprawcy jest identyczny jak zabójcy sprzed lat. Liczne rany kłute, uszkodzenia twarzy, kastracja i skropienie ciała… oliwą z oliwek. Czy brutalny morderca zwany „Kastratorem” powrócił?

Jako ogromny plus tej pozycji uznaję napięcie, które wielokrotnie autorce udało się zbudować. Dzięki temu książka była momentami wręcz nieodkładalna. Wiedza odnośnie profilowania kryminalnego była w tej pozycji podawana dość często i obficie, ale moje zastrzeżenia wzbudził sposób jej podania – bardzo podręcznikowy. Sztuczność i sztywność przekazu wyżej wspomnianych informacji był szczególnie rażący w dialogach. Sypanie jak z rękawa definicjami podczas luźnej wymiany zdań ani trochę nie nadało autentyczności bohaterce, wręcz odwrotnie. Przesadna spostrzegawczość Ziby również z biegiem lektury stawała się uciążliwa. Scena, w której profilerka rozszyfrowała, co jej rozmówca jadł na lunch po ujrzeniu jedynie resztek pokarmu między jego zębami dosłownie rozłożyła mnie na łopatki. Podobnych sytuacji było więcej – najwidoczniej, aby dostrzec czyjś grymas na twarzy trzeba być ekspertem od mowy ciała. Normalny śmiertelnik jest zbyt głupi, by zrozumieć proste gesty.

Fabuła książki była przewidywalna i nieszczególnie skomplikowana. Mało plastyczne pióro powodowało u mnie trudność z wyobrażeniem sobie bohaterów czy niektórych sytuacji. Iście „harlequinowskie” zakończenie tej historii było gwoździem do trumny i definitywnie odwiodło mnie od pomysłu podniesienia oceny, choćby z tej racji, że jest to debiut.

Niestety porównanie tej pozycji do „Milczenia owiec” czy „Mindhuntera” jest mocno na wyrost i należy być tego świadomym, sięgając po tę książkę. Nie mniej jednak jestem ciekawa postępu, jaki autorka uczyni wraz z kolejnymi napisanymi przez siebie tomami.

"Krew za krew" to bardzo udany debiut Victorii Selman, który czytałam z ogromną przyjemnością. Opis był zachęcający, szczególnie fakt połączenia "Milczenia owiec" i "Mindhuntera", czyli pozycji, które uwielbiam, był dla mnie wyjątkowo intrygujący. Szybko okazało się, że treść jest bardzo ciekawa. Moim zdaniem jednak, nie jest to lektura, która dorównuje wspomnianym dwóm pozycjom, jednak zdecydowanie jest to dobrze napisana i wciągająca książka.

Ziba MacKenzie policyjna profilerka bierze udział w katastrofie podmiejskiej kolejki. Jedna z umierających ofiar przekazuje jej dziwną wiadomość, która nie daje kobiecie spokoju. Wkrótce odnalezione zostają zmasakrowane zwłoki mężczyzny, z charakterystycznym podpisem seryjnego mordercy, który powrócił do Londynu po dwudziestu pięciu latach.

"Krew za krew" to debiut autorki, a ja już teraz wiem, że na pewno sięgnę po kolejne jej powieści. Nie jest to może książka z niezwykle oryginalną fabułą, jednak czytało mi się ją bardzo dobrze. Selman pisze w lekki sposób, dzięki czemu łatwo wciąga czytelnika w opowiadaną przez siebie historię. Krótkie, pełne akcji rozdziały tylko wzmagały moje zainteresowanie książką. Pisane są one z perspektywy dwójki głównych bohaterów, a ja bardzo lubię takie zabiegi. Szczególnie wspomnienia małego, wykorzystywanego seksualnie chłopca zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Autorka bardzo dobrze oddała jego ból i strach. Szkoda, że ten wątek nie został trochę bardziej rozwinięty. Spodobała mi się główna bohaterka, Ziba. Doświadczona profilerka, po traumatycznych przejściach. Na uwagę zasługuje też sam morderca. Ciekawie wykreowana postać. Jedyne do czego mogę się przyczepić to ta nieszczęsna oliwa z oliwek. Jednak z racji tego, że jest to debiut, a książka jest naprawdę dobra przymykam na to oko.

"Krew za krew" wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. Akcja toczy się w niej niezwykle szybko, a zwroty akcji nie pozwalają jej odłożyć. Polecam!

Od samego początku dość obiecujący był dla mnie tytuł, a opis kupił mnie całkiem i musiałam ją przeczytać.

*

Już na pierwszych stronach zaczyna się sporo dziać i jest to jeden z najważniejszy momentów (sama musiałam się do niego jeszcze cofnąć, gdyż kilka rzeczy mi uciekło). Rozdziały głównie są pisane z perspektywy, ale także jest kilka z perspektywy mordercy. Sposób w jaki pokazano tok rozumowania sprawcy jest niesamowity oraz ciekawy i całkowicie rekompensuje mi ON braki krwawych opisów. Zawsze ciekawiło i ciekawi mnie jak Ci wszyscy mordercy postrzegają świat i odbierają intencje drugiej osoby, a ta książka na konkretnym przykładzie uchyliła mi rąbka tajemnicy.

*

Sama fabuła jest wciągająca, zawiła i ciekawa. Do stylu autorki przyczepić się nie mogę bo czytało mi się szybko i z zapartym tchem. Bohaterowie się od siebie różnią i nie są „nijacy”. Jedyne do czego mogę się trochę przyczepić to do Ziby i jej ciągłego udowadniania swoich umiejętności oraz możliwości, ale nikt nie jest idealny, więc nawet bohaterowie nie muszą tacy być.

*

Bardzo polecam tą książkę i chętnie przeczytam jej inne książki, gdy tylko się pojawią. :D

⭐RECENZJA⭐

„Chłopiec miał kiedyś twarz anioła, ale teraz wszyscy widzą w nim jedynie diabła. Tyle czasu walczył z demonami, że w końcu sam stał się jednym z nich. A tym potworem, od którego trzeba zbawić świat, tak naprawdę jest on.”

🕛

Ziba MacKenzie pewnego wieczoru jedzie pociągiem, który zderza się z cysterną. Jest mnóstwo ofiar, kobieta próbuje pomóc rannym. Jedna z osób przed swoją śmiercią, mówi do Ziby dziwne słowa: „On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć”. Kobieta nic nie rozumie, lecz jako specjalistka kryminalna w zakresie profilowania morderców, zaczyna szukać, zadawać pytania. Czy uda jej się dowiedzieć o co chodziło umierającej osobie?

🕛

Brawo! Brawo! Brawo! Tak postanowiłam dziś rozpocząć recenzję książki „Krew za krew” autorki @victoriaselmanauthor. Kochani jestem zachwycona stylem pisarki, tym, że od samego początku lektura trzymała w napięciu. Akcja, która nie zwalnia choćby na sekundę i jej zwroty, te niewiadome. Kocham to! Wielkim plusem dla autorki jest to, że stworzyła rozdziały, które były krótkie, zwięzłe i na temat. Fabuła spójna, nieprzewidywalna, zaskakująca. Każda strona jest przemyślana w sposób niewyobrażalny dla mnie, no po prostu genialnie! Postacie ciekawe, specyficzne, no i ta analiza psychologiczna, której dokonuje główna bohaterka, opisana jest w taki sposób, że czułam jakbym to ja analizowała poszczególne osoby. W książce podobało mi się również to, że autorka ukazała emocje Ziby, jej codzienną walkę z problemami, swoimi słabościami, które nazywa demonami. Utożsamiłam się z nią. Thriller psychologiczny jako debiut godny polecenia bez dwóch zdań, także Kochani, nie ma na co czekać! Zabierajcie się za czytanie tej lektury!

🕛

Książka swoją premierę miała 17-stego czerwca. Za egzemplarz do recenzji dziękuję @wydawnictwoczarnaowca

🕛

"Niektórych sekretów nie można zachować tylko dla siebie. Mogą nas zniszczyć, podobnie jak ludzie, przed którymi je ukrywamy."

Przyjemnie spędziłam czas z książką, miała porywające fragmenty, wciskające w fotel, ale też mniej emocjonujące, chociaż ciekawie wpasowujące się w fabułę. Niewątpliwym atutem powieści jest zgrabnie odmalowany portret kluczowej postaci, kobieta próbująca pogodzić się z utratą męża, odciągająca ponure myśli o stracie poprzez pracę dla Scotland Yardu. Ziba MacKenzie jest psychologiem wyszkolonym w siłach specjalnych, posiada wyjątkowe doświadczenie w inwigilacji, ma na koncie efektowne złapanie przerażających oprawców. Również teraz angażuje się w rozpracowanie wyjątkowo groźnego seryjnego mordercy, wysyłającego sprzeczne sygnały dotyczące swojego profilu.

Rozbudowana warstwa kulis pracy w docieraniu do charakterystyki zabójcy, widać, że autorka przygotowywała się do tematyki, i choć niektóre wskazówki wydają się zbyt oczywiste, to jednak tworzą dość frapujący zbiór metod rozszyfrowania człowieka ogarniętego mrocznymi cieniami. Ziba jest nie tylko świetnym psychologiem, ma również smykałkę detektywistyczną, co w połączeniu ze specjalistycznym wyszkoleniem wojskowym stanowi nietuzinkową mieszankę wiedzy i umiejętności. Victoria Selman, że nie uczyniła z głównej bohaterki superwoman obdarzonej wyjątkowymi mocami, a dopuściła strefę, w której mogła popełniać błędy, zdobywać doświadczenie, uczyć się. To wdzięcznie przekuło się na wyrazistość postaci i realizm sytuacji.

Tak jak gładko weszłam w powieść, w zasadzie natychmiast się w niej odnalazłam, tak później dobrze się w niej zadomowiłam, chętnie mknęłam po stronach książki, porwała mnie zagadka kryminalna, tym bardziej że napięcie narastało, atmosfera niebezpieczeństwa podgrzewała się. Wokół Ziby gęstniała gęsta mgła tajemnic do rozszyfrowania, gdyż sama stała się elementem złożonego równania detektywistycznego. Autorka ciekawie podsuwała tropy, lecz momentami zbyt bezpośrednio, aby można było im się w pełni poddać, uwierzyć w nie, zyskałyby gdyby nadać im więcej niedopowiedzeń. Doceniłam przykuwanie uwagi do konkretnych okoliczności, podczas gdy to w tle rozgrywały się istotne rozgrywki, ale i tu przydałyby się mocniejsze uderzenia.

Są to drobne uwagi, które nie rzutują znacząco na pozytywny odbiór przygody czytelniczej. Książka nie niesie przełomowych rozwiązań, ale potrafi zaskoczyć biegiem zdarzeń. Prowadzona jest dynamicznym piórem, a przy tym ma w sobie to coś, co powoduje, że chętnie wgryzamy się w thriller. Szykuje się zajmująca seria, skwapliwie wyczekiwać będę kolejnej odsłony, wszystko zapowiada, że warto będzie uwzględnić ją w planach. Na razie przekonajcie się, jak tragiczna katastrofa kolejowa, w Londynie, w godzinach szczytu, uruchomiła ciąg różnorodnych wydarzeń. Przyczyniła się do konieczności zajrzenia w przeszłość sprzed dwudziestu pięciu lat, wyzwoliła osobliwe wyznanie prawdy i prośby o pomoc, naraziła sekrety na wydobycie na światło dzienne, nakręciła spiralę przemocy i irracjonalnych działań. I co szalenie zajmujące, jak szybko mogą zmienić się reguły gry, odwrócić role graczy, przemienić tożsamości faworytów wygranej?

B[Adres usunięty]

Podmiejski pociąg i wypadek, który zbiera krwawe żniwo. Ziba jest w samym centrum wydarzeń i po katastrofie pomaga innym, mimo że sama jest ranna. Tam od pewnej kobiety słyszy pewne zdanie "On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć". Tą kobietą jest matka zamordowanego przez seryjnego morderce, Aidana.

Ziba MacKenzie jest profilerką policyjną. Jej zadaniem jest stworzenie profilu psychologicznego przestępcy, tak żeby zaprowadzić śledztwo na właściwe tory i zawęzić grono podejrzanych. Jest to trudna praca, która wymaga dość obszernej wiedzy i umiejętności. Pewnego dnia Ziba zostaję wciągnięta do zespołu śledczego, który bada powrót Kastratora. Seryjny morderca powrócił do Londynu po 25 latach i znów sieje spustoszenie. Ziba pomimo, że dalej zmaga się z czarnym psem po stracie męża, podejmuję walkę z przestępcą. Ten jednak uważa profilerkę za swojego anioła stróża i zaczyna z nią pewną grę.

Lubię thrillery, jednak do thrillerów psychologicznych nie żywiłam wielkich uczuć. To się właśnie zmieniło! Ta książka niesamowicie mnie wciągnęła. Cała relacja między Zibą, a Kastratorem jest dopracowana w najmniejszym detalu. Mamy tutaj perspektywę profilerki i zabójcy, więc patrzymy na wszystko z dwóch stron. Książkę czyta się szybko i wszystko jest ze sobą bardzo spójne, co daje logiczną treść. Pióro autorki jest na prawdę ciekawe i aż dziw bierze, że ta książka jest jej debiutancką. Może czasem wydaje się sztywna, jednak całość daje na prawdę ciekawy efekt.

“Krew za krew” autorstwa Victoria Selman, to specyficzny thriller z ciekawymi i przekonującymi motywami złoczyńcy, ale muszę przyznać, że mam pewien problem z tą książką. Ogólnie rzecz biorąc, książka jest dość ciekawa, gdyż jest to interesujące podejście do seryjnego morderstwa, schizofrenii jak i profilowania. Sami bohaterowie, są też dość dobrze wykreowani, choć główna bohaterka Ziba strasznie mnie irytowała. Jednak największą wadą tej książki jest styl autorki. Jak dla mnie był bardzo chaotyczny i mało spójny, przez co książkę czytało mi się dość wolno. Sama struktura opowieści wydawała się niezgrabna i po prostu nie płynęła dobrze i dynamicznie. Ponadto wydaje mi się, że środek historii niepotrzebnie się dłużył, jednak za to zakończenie miało fajny zwrot akcji.

Podsumowując, ja tej książki ani nie polecam ani nie odradzam. Ma swoje wady, które są dla mnie sporym problemem, więc ja jej z czystym sumieniem nie mogę polecić.

Gdy w wyniku zderzenia podmiejskiej kolejki z wykolejonym pociągiem dochodzi do katastrofy, jedną z osób znajdujących się w centrum całego zdarzenia jest Ziba MacKenzie, profilerka. Nie doznała poważnych obrażeń w wypadku, w związku z czym, pomaga innym rannym. Jedną z osób, której Ziba ma nadzieję pomóc jest kobieta. Niestety okazuje się, że umiera a ostanie, czym przed swoją śmiercią obarcza Zibę to słowa: "On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć".

Niedługo po tragicznym wypadku w Londynie odnaleziono bestialsko zmasakrowane zwłoki noszące ślady, jakie zostawiał na swoich ofiarach pewien seryjny morderca przed laty.

Czy rzeczywiście potwór spędzający sen z powiek mieszkańcom Londynu, powrócił po dwudziestu pięciu latach w dawne kąty?

Co wspólnego z kolejnym zabójstwem może mieć tajemnicza wiadomość, jaką Ziba usłyszała z ust umierającej kobiety?

Kto zapoluje na kogo...?

"Krew za krew" to niezwykle udany debiut autorki.

Muszę przyznać, że księżkę przeczytałam jednym tchem i nie potrafiłam jej odłożyć.

Świetnie przedstawione etapy tworzenie profilu seryjnego mordercy oraz całego procesu dochodzenia w śledztwie, opartego na dziedzinie kryminologii - profil sprawcy i profil ofiary.

Postać Ziby MacKenzie bardzo ciekawa, dynamiczna. Chwilami też ukazana, jako kobieta, która nosi w sobie wielki smutek po starcie męża, tocząca walkę ze swoimi słabościami i demonami z przeszłości.

W mojej opinii "Krew za krew" to świetni thriller psychologiczny i szczerze przyznaję, że jedna z lepszych książek, jakie czytałam.

Gorąco polecam!

Swoją premierę powieść miała 17 czerwca.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca

W Londynie dochodzi do wypadku na torze podmiejskiej kolejki, w której jedzie Zimba MacKenzie. Jest wiele ofiar śmiertelnych i rannych a także popażonych. Zimba jako była pracownik służb specjalnych nie waha się ani chwili i pomaga poszkodowanym, choć sama jest ranna. W czasie tej pomocy pewna kobieta, Theresa przekazuje jej tajemnicza wiadomość: ,,On to zrobił. Musisz komuś o tym powiedzieć".

W niedługim czasie zostaje zamordowany mężczyzna. Modus operandi morderstwa jest praktycznie identyczny jak ten sprzed dwudziestu pięciu lat. Czyżby do Londynu powrócił seryjny morderca? Dlaczego znowu zaatakował? Zimba zostaje zaangażowana w śledztwo i musi stworzyć profil psychologiczny mordercy.

W jaki sposób wyznanie Theresy łączy się z obecnymi wydarzeniami? Czy Zombie uda się znaleźć wspólny mianownik między tymi sprawami?

Ta książka jest trochę inna niż wszystkie. Zabójcę poznajemy juz na początku, ale mnie martwcie się, bo wcale to nie psuje całej akcji ☺pojawiają się zagadki, w których gra toczy się o życie. Zimba będzie będzie musiała poznać zabójcę i okiełznać własne demony z przeszłości. Narracja odbywa się z perspektywy Zimby i seryjnego mordercy a do tego mamy tajemnicze nawiązania do przeszłości, które pozwalają nam lepiej zrozumieć sytuacje i dodatkowo naprowadzić czytelnika na nurtujące pytania. Kobieta o ciętym języku i nie bojach się mówić to co chce zostanie postawiona przed trudnym zadaniem. Poznacie mnóstwo szczegółów jakie wykorzystuje się do tworzenia profilu psychologicznego sprawcy i będziecie na pewno zaskoczeni☺ Autorka pokazuje jak przeszłość i wyrażone krzywdy mogą wpłynąć na zachowanie dorosłego juz człowieka. Jak ciężko jest się zmierzyć z demonami. Porusza bardzo trudną sprawę molestowania dzieci i tego jak często jest to "olewane" przez dorosłych, którzy mogą dziecku nie uwierzyć. Powiem szczerze, że trochę mnie przeraziła ta książka i chyba będę musiała ją ,,odchorować".

Jest to debiut literacki tej autorki, ale uważam, że całkiem udany 😊

Kto ma ochotę na świeżutką propozycję od Wydawnictwa Czarna Owca? Na thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony? Jeśli zamierzacie spędzić z nim parę chwil, to ostrzegam, że przerodzą się one w długie godziny, a koniec nastąpi szybciej niżbyście sobie życzyli. Intrygujące, prawda? :)

"Krew za krew" Victorii Selman jest pierwszą książką otwierającą cykl o Zibie MacKenzie, czyli niesamowicie uzdolnionej profilerce kryminalnej. Główną bohaterkę poznajemy w trakcie kryzysu emocjonalnego spowodowanego tragiczną śmiercią męża. Nie potrafi się pozbierać, ciągle żyjąc przeszłością.

Co więc powoduje, że Ziba nagle powraca do zawodu i dzielnie mierzy z ciężarem rzeczywistości? Co staje się lekarstwem na tragedię? Ano kolejne tragiczne wydarzenia. Ziba uczestniczy w wykolejeniu pociągu, podczas którego śmierć ponosi wiele niewinnych. Jedną z nich staje się zagorzała katoliczka, której ostatnie słowa przewracają świat Ziby o sto osiemdziesiąt stopni i które przynoszą więcej pytań, niż odpowiedzi. On to zrobił. Musisz komuś powiedzieć - może oznaczać tak naprawdę cokolwiek.

W międzyczasie do Ziby zgłasza się główny inspektor Scotland Yardu, Falcon. Prosi o pomoc w stworzeniu profilu seryjnego mordercy, Kastratora z Londynu, który po ponad dwudziestu latach znowu zaatakował. Kastrator na celownik bierze starszych mężczyzn, homoseksualistów. Zadaje im ciosy nożem w szyję, obcina genitalia, masakruje twarz i wylewa na denata oliwę z oliwek. Zawsze. Poza jednym przypadkiem, gdy jego ofiarą został młody chłopak, Aiden Lynch.

Co sprawiło, że morderca powrócił do zabijania? Dlaczego zmienił miejsce zbrodni i czemu stał się brutalniejszy?

MacKenzie, chcąc czy nie, wpada w szereg przeróżnych wydarzeń. Dołącza do brutalnej, morderczej gry, której śledzenie przynosi wiele emocji, szczególnie z punktu widzenia czytelnika. Historia z niesamowicie wciągającą intrygą oraz z rozbudowanymi charakterami bohaterów. Doskonale bawiłam się podczas tworzenia profilu sprawcy, przeprowadzania dedukcji i wysnuwania racjonalnych (bądź nieco mniej racjonalnych) wniosków.

Przyznam, że jestem pod wrażeniem zgrabnego sposobu, w jak autorka poprowadziła narrację. Czytało się szybko, bo w stylu dominowały raczej niezłożone zdania, co z początku nieco irytowało, ale w trakcie dynamicznych zwrotów akcji pasowało idealnie. Efektem było całkowite zatopienie się w sprawie, wciągnięcie i próbowanie na własną rękę rozwiązać zagadkę oraz wykreować profil mordercy.

Co mogę więcej dodać? "Krew za krew" to książka, która czyta się sama. Ziby MacKenzie nie da się nie lubić, a każdego innego bohatera podejrzewa się o najgorsze. Tu nic nie jest pewne... No, może jedno: wkroczymy w świat pełen symbolów, religii i psychopatów. Ukryte znaczenia czy kluczenia między tajemnicami staną się chlebem powszednim.

Polecam i gwarantuję świetną przygodę. Bo książka Victorii Selman jest jak kieliszek wódki: pochłania się ją na raz. A temu towarzyszą przeróżne uczucia: od skrzywienia się, poprzez poczucie gorzkiego smaku, aż dochodzi się do finału, czyli do przyjemnego, ciepłego uczucia rozlewającego się po ciele. To właśnie wtedy wiemy, że nic nie wiemy. :)

Londyn.

Godziny szczytu.

Zatłoczona kolejka podmiejska wiezie ludzi do swoich domów.

W pewnej chwili dochodzi do zderzenia.

Pociąg jest kompletnie zniszczony,są zabici i ranni.

Ofiarom pomaga profilerka Ziba MacKenzie,która również znajdowała się w środku.

I wtedy jedna z umierających kobiet przekazuje jej wiadomość: ,,On to zrobił.Musisz koniecznie komuś o tym powiedzieć."

Niedługo potem zostaje odnalezione ciało z makabrycznym ,,podpisem" sprawcy,co oznacza,że po 25 latach do Londynu powrócił seryjny morderca zwany Kastratem.

Czy Zibie uda się odkryć,dlaczego powrócił po tylu latach?

I kto nim jest???

To była bardzo dobra książka.

Szybko się ją czytało i byłam ogromnie z siebie zadowolona,bo już w połowie odgadłam,kto jest Kastratem.

Czy aby na pewno???

Hmmm...jednak na sam koniec autorka sprowadziła mnie do parteru.

Bo zabójcą okazał się być ktoś zupełnie inny.Ktoś,kogo się kompletnie nie spodziewałam.

Bardzo mi się podobała postać głównej bohaterki Ziby,która pomimo swoich traumatycznych przeżyć nie poddała się i usiłuje rozwikłać zagadkę tajemniczej wiadomości z pociągu oraz pomaga policji w znalezieniu mordercy.

Dodatkowym atutem jest również to,że na całą historię patrzymy oczami samego sprawcy,co pozwala nam trochę ,,pogrzebać"w jego chorym umyśle i poznać motywy postępowania.

Dlatego z czystym sumieniem polecam Wam tę książkę.

Sens i głębia rozmowy polega na wzajemnym wsłuchaniu się i odbieraniu niewerbalnych komunikatów. Nie wszystko jest prawdą, ale oczy są lustrem duszy.

"Goethe dobrze to nazwał: >>„Zachowanie jest lustrem, w którym każdy pokazuje, kim jest”.