Kobiety nieidealne. Iza

„Iza” to druga część serii „Kobiety nieidealne”. Tytułowa bohaterka to kobieta niezwykle inteligentna, z imponującym CV, która lubi mieć wszystko pod kontrolą. Jest typową „Zosią samosią”, twardo stąpa po ziemi i jest niezależna. Gdy potrzebuje męskiej pomocy to po prostu za nią płaci. Jest samotną matką nastoletniego syna Harumiego, który jest owocem jej związku z Japończykiem i zarazem jedynym mężczyzną w życiu. Poznajemy ją bliżej w momencie, kiedy traci pracę w korporacji. Nie może sobie poradzić z zaistniałą sytuacją, denerwuje ją siedzenie w domu. Chce i musi znaleźć pomysł na siebie i na swoją przyszłość. Podczas któregoś z babskich spotkań wpada na pomysł otwarcia baru sushi. Czy jej plan ma szansę na realizację?

Iza nigdy nie dowiedziała się kto jest jej ojcem, całe dotychczasowe życie myślała, że ON nie żyje. W przypływie szczerości jej matka wyjawia jej dwa nazwiska mężczyzn, których poznała śpiewając na statkach wycieczkowych. Któryś z nich, jeśli jeszcze żyje, jest jej biologicznym ojcem. Kobieta wraz z przyjaciółkami postanawia go odszukać, choć zastanawia się, czy jest to dobry pomysł. W końcu przeżyła czterdzieści lat bez taty i nigdy jakoś specjalnie go nie potrzebowała. Czy jej się to uda?

„Kobiety nieidealne”

„Kobiety nieidealne” to powieści o sile damskiej przyjaźni, która przetrwa wszystkie zawirowania. Przyjaciółki wspierają się nawzajem, razem tworzą mieszankę wybuchową, lecz choć każda jest inna, to wiedzą, że bez względu na to, jak potoczy się życie będą sobie nadal bardzo bliskie.

Książka jest bardzo przyjemna, napisana lekkim językiem. Dzięki temu otrzymujemy od autorek chwilę relaksu podczas czytania. Wśród Magdy, Izy, Joanny i Baśki czułam się niczym w gronie najlepszych przyjaciółek, które poczęstują winem, wysłuchają i trzeźwo spojrzą na konkretny problem. To powieść pełna prawdziwego życia – poszukiwania siebie, swojego miejsca, z problemami codzienności, która ma każda z nas.

Seria „Kobiety nieidealne” to pochwała przyjaźni, która jest wielką wartością w życiu. Często jest mocniejsza niż więzy rodzinne, trwa latami i daje siłę do przezwyciężania małych i wielkich kłopotów. Dobrze się bawiłam w trakcie lektury i często na mojej twarzy gościł uśmiech. Jeśli szukacie świetnie napisanej powieści obyczajowej sięgnijcie po „Kobiety nieidealne”. Gwarantuję, że wciągnie Was w swój świat, da wytchnienie i będzie dobrym sposobem na relaksujący wieczór.

„Iza” jest kontynuacją serii o „Kobietach nieidealnych”. W poprzedniej części mieliśmy okazję bliżej poznać Magdę, tym razem autorki przybliżyły nam obraz Izaury – czterdziestoletniej kobiety wychowującej nastoletniego Harumiego. Wydaje się, że ma ona wszystko, czego jej do szczęścia potrzeba, niestety niespodziewanie jej życie wywraca się do góry nogami, a ona nagle staje się bezrobotna. Choć jest osobą niezależną, twardo stąpającą po ziemi, niepotrzebującą do życia mężczyzny, to gdy okazuje się, że jej ojciec żyje, a jego istnienie matka skrzętnie przed nią zataiła, nawet ona kruszeje i z twardej baby, staje się zagubioną dziewczyną.

Uwielbiam tę serię, są to lekkie, śmieszne, typowo kobiece powieści, które, mimo iż są zabawne, to przedstawiają zwykłe życiowe problemy. Tytułowe „kobiety nieidealne”, są barwne i kompletnie od siebie różne. Razem tworzą mieszankę wybuchową, przy której nie sposób się nudzić. Ich zabawne dialogi oraz przekomarzanki niekiedy doprowadzały mnie do śmiechu, ale najpiękniejsze jest to, że każda za każdą wskoczyłaby w ogień, lub gotowa byłaby oddać życie w imię przyjaźni. Czytając książkę, ogromnie im tego zazdrościłam, gdyż taka przyjaźń w dzisiejszych czasach jest na wagę złota.

Kolejną zaletą tej pozycji jest to, że nie jest ona przesłodzona, mimo że w tle występuje wątek miłosny. Autorki skupiły się raczej na kilku wątkach głównych, jakimi są perypetie Izy, czyli między innymi na poszukiwaniu ojca, który niespodziewanie „okazał się żywy”. Czy bohaterce udało się go odnaleźć? Czy ON wiedział o jej istnieniu? Musicie przekonać się sami.

Nikt nie jest idealny, Iza, Magda, Joanna i Basia stanowią tego najlepszy przykład. Nie przejmują się jednak, ponieważ ich bliscy kochają je takimi, jakie są: z pełnym bagażem składającym się z zalet i wad. My kobiety powinniśmy brać z nich przykład i gdy padniemy, musimy wstać, poprawić koronę oraz iść przez życie dalej z wypiętą piersią i dumnie stawiając czoła przeciwnościom losu. „Kobiety nieidealne” pokazują, że warto mieć marzenia oraz dążyć do ich spełnienia, chociażby po trupach, ale do celu.

Co mogę powiedzieć o reszcie postaci? Przede wszystkim to, że są równie postrzeleni, jak tytułowe bohaterki serii. Moimi ulubieńcami jest Harumi – syn Izy oraz Tolek – syn Magdy. Tworzą oni duet niczym Bonnie i Clyde, wystarczy minuta, a oni już mają ułożony plan działania, ku uciesze czytelników, a urwaniu głów ich matek, stanowią niezłą rozrywkę.

Polecam wam zarówno ten tom, jak i poprzedni oraz dwa kolejne, które niebawem mają się ukazać. Magdalena Kawka wraz z Małgorzatą Hayles stworzyły serię obyczajową, przy której można się zaśmiać, jak i wzruszyć, która pozwala spojrzeć na problemy z zupełnie innej strony i w której każda z nas znajdzie odrobinę siebie.

Iza lubi mieć wszystko pod kontrolą. Ma nienaganną figurę, jeszcze lepsze CV, a gdy potrzebuje pomocy mężczyzny, po prostu za nią płaci. Gdy na jaw wychodzi pewna rodzinna tajemnica, okazuje się, że nie nad wszystkim da się zapanować, nie za wszystko da się zapłacić, a życie lubi płatać figle…

"Samotna to ja byłam przez dwanaście lat mojego małżeństwa. Byłam samotna tym najgorszym z możliwych rodzajem samotności, z której nie zdajesz sobie nawet sprawy, dopóki nie zjawi się ktoś, kto ci to uświadomi. Wtedy byłam samotna, teraz jestem po prostu sama."

Jakiś czas temu pisałam Wam o pierwszej bohaterce cyklu "Kobiet nieidealnych" Magdzie. Teraz przybliżę Wam Izę. Nie, nie, to nie o mnie, chociaż czy ja wiem?

Iza to silna i niezależna kobieta, którą z pewnością można polubić. Oczywiście posiada mnóstwo wad, niedoskonałości, jak każda z nas. Dlatego tym bardziej wydaje się nam tak bliska. Zbyt wszystko kalkuluje, analizuje, ale i potrafi iść na żywioł. Sami przyznajcie, że interesująca kobieta.

"Obawiałam się tylko jednego. Tego, że ja zawsze słuchałam bardziej rozumu."

Bardzo zaabsorbował mnie wątek z matką naszej bohaterki. Ich relacja daleka jest od doskonałej. Kobiety nigdy nie nawiązały ciepłej relacji. Brak jest między nimi zrozumienia i szczerej rozmowy. Czy będą potrafiły to zmienić?

Podobało mi się to, iż autorki duży nacisk położyły na to, by pokazać czytelnikowi jak ważne jest to skąd pochodzimy, gdzie są nasze korzenie.

Kolejnym istotnym elementem (tak jak i w przypadku pierwszego tomu) okazała się prawdziwa przyjaźń czy potrzeba akceptacji i miłości. Każda z nas, kobiet jest inna, ale chcemy i dążymy do tego samego. Osobiście bardzo kibicowałam Izie, by w końcu odnalazła to, czego jej najbardziej brakuje.

"Szukałam bliskości, ale jeśli choć zaświtała na horyzoncie - po cichu zamykałam za sobą drzwi."

Duet Kawka i Hayles ponownie postawiły na lekkość, humor, ale i znalazło się miejsce na głębokie, poważniejsze spojrzenie na wiele tematów i kwestii, które zmuszają do refleksji. Piszą o codzienności, zwykłym życiu, ale to właśnie w tej zwyczajności niewątpliwie tkwi siła jej przekazu.

"Kobiety nieidealne. Iza" to niezobowiązująca powieść o poszukiwaniu tożsamości, o ludzkich słabościach, o miłości, potrzebie bezpieczeństwa, sile przyjaźni, nadziei. To książka, w której każda z nas znajdzie cząstkę siebie. Zdążyłam już przyzwyczaić się do ciepłych, swojskich spotkań nieidealnych przyjaciółek. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, który będzie poświęcony Joannie.

sza-[Adres usunięty]

Drugą część „Kobiet nieidealnych” przeczytałam w ciągu jednego wieczoru. Po pierwszym tomie, wiedziałam już czego mogę oczekiwać i nie mogłam się doczekać kolejnego spotkania z czterema przyjaciółkami. Tym bardziej, że Iza wydaje mi się najbardziej barwną postacią z całej czwórki. Po lekturze mogę stwierdzić, że zarówno autorki, jak i bohaterki trzymają wysoki poziom, choć te drugie nie zawsze trzymają pion ;)

Iza, to kobieta silna, która lubi mieć wszystko pod kontrolą zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym. W wyniku splotu różnych wypadków traci jednak pracę, a w jej życie osobiste wdziera się mężczyzna, którego wcale w nim widzieć nie chce. Dodatkowym utrapieniem jest nastoletni syn i szalona mamusia, która nawiedza córkę niespodziewanie z siłą huraganu. Jakby tego było mało, Iza dowiaduje się, że ojciec, którego opłakiwała w dzieciństwie żyje. Tylko… nie do końca wiadomo kto nim jest. Przyjaciółki wspólnie wyruszają w podróż, której celem jest poznanie obu kandydatów.

Czy Izie starczy motywacji do ruszenia z własnym biznesem? Czy uda jej się porozumieć z matką, która czasem wydaje się przybyszem z innego świata? Czy znajdzie ojca i dopuści do siebie, nie do końca wygodną, miłość młodszego mężczyzny?

Książkę czyta się cudownie. Czasem pojawiają się powody do śmiechu, a niekiedy do wzruszeń. Lekkość i naturalność dialogów, świetny humor i prawdziwe kobiety z charakterem, to główne zalety tej opowieści.

Ciekawi mnie, która z przyjaciółek będzie bohaterką kolejnej części, czy ciężarna Baśka, czy może Joanna, której orientalny mąż w końcu otrzymał wizę? Już nie mogę się doczekać kontynuacji tej historii, a Was zachęcam do poznania kobiet nieidealnych, takich jak my.