„W labiryncie intryg tylko honor i ostry rapier mogą przynieść rozstrzygnięcie. Lecz gdy do gry wchodzi siła nie z tego świata, nawet to może być za mało.
Kres zabiera nas ponownie do świata Zjednoczonych Królestw – w tej pełnej spisków powieści poznamy intrygujące postacie i ciemne moce. Świat, od którego odwróciło się Boże oblicze, skazany jest na ludzkie słabości i krótkowzroczność. Kto wyjdzie z tego starcia cało? A kto zostanie okaleczony na ciele i, co gorsza, na duszy? O tym muszą się Państwo przekonać sami”.
– Arkady Saulski
Feliks W. Kres [właśc. Witold Chmielecki, ur. 1 czerwca 1966 w Łodzi, zm. 14 października 2022], jeden z prekursorów gatunku fantasy w Polsce, debiutował w 1983 roku opowiadaniem Mag, które przesłał na konkurs miesięcznika „Fantastyka”. Autor kilkudziesięciu opowiadań i kilkunastu powieści tłumaczony na kilka języków, m.in. czeski i hiszpański jego teksty ukazywały się również w takich pismach, jak np. „Fenix”, „Magia i Miecz”, „Nowa Fantastyka” czy „Talizman”.
Najbardziej znany jest z opowieści Szereru zawartych w serii pod wspólnym tytułem Księga Całości, gdzie tajemnicza siła, Szernia, obdarzyła inteligencją oprócz ludzi również koty i sępy, oraz ze Zjednoczonych Królestw – cyklu historii rozgrywających się w alternatywnym XVII wieku.
Laureat wielu nagród, m.in. Nagrody im. Janusza A. Zajdla za najlepszą powieść roku 1992, Król Bezmiarów Nagrody Śląkfa w 1994 roku w kategorii Najlepszy Twórca Roku za rok 1993 za powieść Strażniczka Istnień i w 2002 roku w tej samej kategorii za powieść roku 2001 pt. Pani Dobrego Znaku w 2001 otrzymał Nagrodę Sfinks w kategorii Najlepsza Powieść Roku 2000 za powieść Grombelardzka legenda.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy lub z serii Zjednoczone Królestwa
Czy lektura książki "Klejnot i Wachlarz" wymaga znajomości poprzedniego tomu serii?
Tak, znajomość pierwszego tomu cyklu Zjednoczone Królestwa jest niezbędna do pełnego zrozumienia wątków fabularnych i motywacji bohaterów. Powieść stanowi bezpośrednią kontynuację wydarzeń, rozwijając skomplikowane intrygi polityczne zapoczątkowane we wcześniejszej części. Czytelnik wchodzi w środek narastającego konfliktu, w którym relacje między postaciami są ściśle powiązane z ich przeszłością. Pominięcie wprowadzenia może skutkować dezorientacją w gęstej sieci powiązań i niuansach świata przedstawionego. Dzięki zachowaniu chronologii można w pełni docenić kunszt Feliksa W. Kresa w kreowaniu alternatywnej rzeczywistości.
W jakich realiach historycznych osadzona jest akcja tej powieści?
Akcja toczy się w alternatywnym XVII wieku, gdzie klasyczna estetyka płaszcza i szpady miesza się z mrocznymi elementami nadprzyrodzonymi. Świat Zjednoczonych Królestw przypomina nowożytną Europę, jednak jest to miejsce naznaczone brakiem boskiej opieki i obecnością ciemnych mocy. Honorowe pojedynki na rapiery są tu równie istotne, co polityczne spiski i bezwzględna walka o wpływy w labiryncie dworskich intryg. Autor umiejętnie łączy realizm społeczny tamtej epoki z fantastyczną wizją świata skazanego na ludzkie słabości i krótkowzroczność. Taka konstrukcja sprawia, że historia zyskuje unikalny, duszny klimat, typowy dla dojrzałej polskiej dark fantasy.
Jaki poziom brutalności i mroku dominuje w tej części cyklu?
Powieść cechuje się mrocznym, realistycznym tonem, w którym nacisk położono na psychologiczne i fizyczne konsekwencje podejmowanych decyzji. Feliks W. Kres kreuje wizję świata bez nadziei na boską interwencję, co skutkuje brutalną walką o przetrwanie i zachowanie resztek honoru. Sceny akcji z użyciem broni białej są opisane z dużą precyzją, podkreślając bezwzględność realiów, w jakich żyją postacie. Nie jest to lekka opowieść przygodowa, lecz literatura eksplorująca granice ludzkiej wytrzymałości w obliczu sił nie z tego świata. Mrok towarzyszący bohaterom buduje ciężką atmosferę, która definiuje całą strukturę tej opowieści.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Tytuł ten nie jest polecany czytelnikom poszukującym klasycznego high fantasy z elfami, krasnoludami i widowiskową, wszechobecną magią. Złożona struktura polityczna oraz tempo budowania intrygi mogą zniechęcić osoby oczekujące szybkiej, liniowej akcji opartej na prostych schematach walki dobra ze złem. Jest to literatura wymagająca skupienia, koncentrująca się na niuansach językowych i gęstej atmosferze, co może być nużące dla fanów lekkiej beletrystyki młodzieżowej. Brak jednoznacznie pozytywnych bohaterów sprawia, że osoby szukające klasycznych herosów poczują się zawiedzione pesymistyczną wizją autora. To propozycja skierowana do dorosłego odbiorcy, ceniącego realizm historyczny i pogłębioną psychologię postaci.
Czym różni się styl pisarski w "Klejnocie i Wachlarzu" od słynnej "Księgi Całości"?
Zamiast epickiego rozmachu i egzotycznych ras znanych z Szereru, autor skupia się tutaj na kameralnej, lecz niezwykle gęstej intrydze w realiach quasi-historycznych. Styl pozostaje precyzyjny i oszczędny, jednak ciężar opowieści przesuwa się z metafizyki na ludzkie namiętności i brutalne rozgrywki dworskie. W tej serii Kres rezygnuje z inteligentnych kotów i sępów na rzecz analizy ludzkiej natury w świecie pozbawionym metafizycznego oparcia. Czytelnik znajdzie tu więcej elementów powieści płaszcza i szpady oraz kryminału, choć mroczna fantastyka nadal stanowi fundament całej konstrukcji. Jest to doskonały wybór dla osób chcących poznać inne oblicze twórczości jednego z najważniejszych autorów polskiej fantastyki.
