Klątwa Lucyfera. Adam Berg. Tom 3

Adam Berg znów w akcji. Zapnijcie pasy i rzucie się w wir szaleńczej przygody. Uwaga może być niebezpiecznie.

Klasztorem w Chełmnie wstrząsają dramatyczne zdarzenia: dochodzi do kradzieży niezwykle cennego artefaktu, ktoś bezcześci świętą figurę, zostaje zamordowana zakonnica. Przeorysza zwraca się o pomoc do Adam Berga. W świętym miejscu zaczyna panoszyć się mordercze profanum. Kto stoi za tym diabolicznymi czynami?

Pan Krzystof Bochus ponownie to zrobił. Stworzył zagadkę, której nie da się rozwiązać. Choćby nie wiem jak wytężać umysł morderca do samego końca pozostanie nieznany. Autor będzie nas zwodził, podrzucał mylne tropy, zaskakiwał, szokował i ogólnie bawił się nami jak kot przysłowiową myszką.

Atmosfera w tej książce jest duszna i trochę z piekła rodem. Klasztor ukrywa w swych przepastnych wnętrzach nie tylko drogocenne dzieła sztuki, ale też czające się psychopatyczne zło, które być może mieszka w jego rustykalnych celach, przesiaduje w refektarzu, odpoczywa w bibliotece ze starodrukami, po cichu przemyka ciemnymi korytarzami. Zakonnicom nie można do końca wierzyć, „cywilni” mieszkańcy boskiego przybytku też wydają się mieć coś za uszami. Komu zaufać, jak powstrzymać mordercę?

Adam Berg ma trudne zadanie do rozwiązania i żadnych sprzymierzeńców na widnokręgu. Nie ma jednak na niego silnych i po wielu emocjonujących zwrotach akcji znajduje w końcu winnego. Finał jest zaskakujący, szokujący. Przewiało mi przez niego migdałki ponieważ zastygłam na kilka minut w nieeleganckiej pozie otwartej buzi.

Czytając „Klątwę Lucyfera” przepadłam dla świata. Wciągnęła się w niesamowicie szybką i zaskakującą akcję. Zafascynowało mnie niezwykłe połączenie sacrum i profanum na jednym talerzu. Zagadka kryminalna rozłożyła mnie na łopatki. Główny bohater jak zwykle mnie nie rozczarował, bo namiętnie ładował się kłopoty, robił sobie wrogów, ciął poczuciem humoru jak skalpelem i rozczulał pewne niewieście serca.

Adam Berg zostaje poproszony o pomoc w rozwikłaniu zagadki kradzieży drogocennej relikwii z Klasztoru sióstr szarytek w Chełmie. Chcący wypocząć po wcześniejszych wydarzeniach niechętni godzi się i wyrusza na Pomorze.

Już na samym początku okazuje się, że nie będzie to spacerek. Najprawdopodobniej znowu przyjdzie mu się zmierzyć z wyjątkowo przebiegłym przeciwnikiem.

„Po drugiej stronie lustra był ktoś, kto potrafił planować i realizować swoje zamierzenia. Ktoś sprytny, bezwzględny i profesjonalny. Prawdziwy Pan Zło”

Okoliczności w jakich będzie musiał zmierzyć się z problemem też nie należą do sprzyjających.

„Świątynia przyciągająca zło jak magnes opiłki żelaza, zakonnice rozmijające się z powołaniem, wolontariusze cuchnący gorzałą… Wreszcie prosty lud katolicki przepojony nienawiścią do innych i odmiennych. Było coś niepokojącego i fałszywego w tym miejscu.”

Kradzież precjozów schodzi na boczne tory, gdy jedna z sióstr zostaje zamordowana. Adam będzie zmuszony podjąć współpracę z lokalna policją i ludźmi przebywającymi w klasztorze. Jego największym zmartwieniem jest to, że nie wiadomo komu może zaufać.

„Klątwa Lucyfera” to trzecie spotkanie z genialnym Adamem Bergiem – dziennikarzem ze smykałką do pakowania się w problemy i ich rozwiązywania.

Powyższy, krótki opis i dwa genialne cytaty z książki są wystarczającą reklamą najnowszej odsłony. Osobiście uważam, że dwa pierwsze tomy były bardzo dobre, ale trzeci, mówiąc żargonem bardziej współczesnym – to petarda!!!

Krzysztof Bochus pozamiatał. Dosłownie. Polecam gorąco.

Co powiecie na akcję powieści umiejscowioną w owianym mrokiem tajemnic klasztorze? Dla mnie był to strzał w dziesiątkę! Poznajcie kolejną część cyklu z Adamem Bergiem, która ukazała się w nowym wydaniu 28.08.

Berg kolejny raz pakuje się w nie lada kłopoty. Czy ciąży na nim klątwa? Ledwo uszedł z życiem po zetknięciu z Lucyferem, jego życie prywatne zaczęło się statkować, lecz stan względnego spokoju i równowagi nie mógł trwać długo. Dziennikarz podejmuje się próby rozwikłania zagadkowych wydarzeń rozgrywających się w klasztorze na Kujawach. Giną dzieła sztuki, bezczeszczone są święte figury, w zagadkowy sposób umiera jedna z sióstr.

Rzadkością są cykle, w których każdy kolejny tom trzyma wysoki poziom pierwszej części. Autorowi udało się jednak to trudne zadanie. Już przy pierwszym tomie serii przepadłam. Drugi był mistrzostwem w trzymaniu czytelnika w napięciu, a trzeci przeniósł mnie w zupełnie niespodziewaną rzeczywistość, w mury zimnego, mrocznego, zamkniętego klasztoru, pełnego tajemnic, zagadek, intryg. @bochuskrzysztof w doskonały sposób oddał klimat miejsca, w jakim zdecydował się umiejscowić akcję.

Przeplatanie współczesności z historią, życia Adama z zasadami funkcjonowania według ściśle określonych reguł w zakonie, bazujące na kontraście, było niezwykle ciekawe.

Ponieważ jest to wznowienie książki wydanej po raz pierwszy w 2021 roku, fabuła nawiązuje do toczącej świat pandemii. Teraz, gdy lockdown dawno za nami, inaczej odbieram opisane wydarzenia i zapewne gdybym czytała powieść 3 lata temu aura niepokoju wywołanego wirusem mocniej oddziaływałaby na moje emocje podczas czytania. Nie mniej jednak książka bardzo mi się podobała i z pewnością sięgnę wkrótce po jej ostatni tom.