Kiedy cię spotkałam

"Kiedy Cię spotkałam" jest bardzo przyjemną i kobiecą lekturą o miłości. Każda z nas przeżywa swoje miłosne rozterki i dobrze jest móc z kimś o nich porozmawiać. Idealna wydaje się mama lub przyjaciółka. Nie ma znaczenia czy mamy lat -naście, - dzieści czy - dziesiąt są to tematy, które sprawiają nam problemy.

"Kiedy Cię spotkałam" to bardzo życiowa historia, bardzo realna i bardzo miła w odbiorze.

Trzy kobiety, trzy scenariusze i trzy różne rozterki. Historie Magdy, Zuzy i Amelii sprawią, że się uśmiechniemy, powspominamy, pożałujemy troszkę i zapragniemy je uściskać i zapewnić, że wszystko będzie dobrze

Krystyna Mirek pisze bardzo życiowe historie, z którymi każda z nas mogłaby się utożsamilić i za to cenię ijej pióro.

Podobnie jest i tym razem. Magda pewnego dnia prosi o dach nad głową swoją przyjaciółkę Amelię, jednocześnie nie wyjaśniając dlaczego ukrywa się przed światem, prosząc jedynoe, by odstraszyć każdego mężczyznę, który o nią pyta. Córka Magdy Zuza, również prosi Amelię o znalezienie dla niej kryjówki. Amelia zostajepostawiona w centrum tego wariactwa, do tego jej sercowe rozterki też nie są łatwe.

Historia Magdy, Zuzy i Amelii jest utkana emocjami. Podkreśla istotę zaufania. Ta niesamowita kobieca opowieść ukazuje świat jaki jest w rzeczywistości. Pełen rozterek i wahań oraz wyborów. Bo codzienność to nie tylko dobre momenty, ale mnóstwo takich, które decydują o dalszych naszych losach nie będąc szczęśliwymi. W życiu jest wiele istotnych wartości, przyjaźń jest jedną z nich. Magda przekonała się ile to dla niej znaczy.

Samotne Macierzyństwo to jeden z głównych wątków tej historii. Pokazuje świat pragnącej miłości kobiety, która potrzebuje wsparcia najbliższych, lecz blokują ją obawy.

Rozmowa powinna pomóc w takich sytuacjach i o tym pamiętajmy.

To życiowa książka, zmuszająca do refleksji, niosąca ukojenie.

Magda, Zuza i Amelia. Trzy kobiety, trzy opowieści. Magda porzucona w młodości przez ambitnego studenta medycyny, widzi światełko w tunelu w osobie czarującego nowo poznanego mężczyzny, który nie do końca ma uczciwe zamiary. Ostatecznie i ta znajomość kończy się złamanym sercem. Zuza, córka Magdy przeżywa katusze związane z pierwszą miłością. Amelia, przyjaciółka Magdy to kobieta ciesząca się życiem w pojedynkę.

„Kiedy cię poznałam” to ciepła, urocza opowieść, która udowadnia, że nigdy nie jest tak źle jak nam się wydaje. Po każdej burzy wychodzi słońce, nie zawsze wszystko jest stracone. Szczęście przychodzi samo, w najmniej spodziewanym momencie. To historia w której pełno emocji, przypadków, szczęście w nieszczęściu. Autorka stworzyła lekką, podnoszącą na duchu powieść obyczajową, pozbawioną infantylności. Krystyna Mirek delikatnie przemyca w treści kilka istotnych przesłań, które niejedną z nas skłonią do refleksji, bowiem jest to ewidentnie książka dla kobiet. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie, polecam wszystkim miłośniczkom literatury obyczajowej.

Książka zamiast kwiatka

Autorka kolejny raz ukazuje siebie jako znawczynię kobiecych serc i dusz. Postać głównej bohaterki Magdy, samotnej matki nastoletniej Zuzy, okazała się mi bardzo bliska z racji podobnego wieku do mojego i wykonywanego zawodu.

W książce znajdziemy wiele różnych typów osobowości i jeszcze więcej stylów unikania zranienia w relacjach. Bohaterowie książki są naznaczeni miłosnymi niepowodzeniami z przeszłości i nie pozwalają sobie na szczęśliwe życie w obawie przed kolejnym rozczarowaniem, ocenianiem, odszukaniem czy zranieniem drugiej osoby.

"Kiedy cię spotkałam" to ciepła, optymistyczna powieść obyczajowa pokazująca, że nie należy się załamywać przeciwnościami losu, ale zawsze wyciągać z nich lekcje. Taką lekcję odrobił z pewnością Artur, sąsiad Amelii i chwała mu za to.

Autorka świetnie poprowadziła fabułę, niespiesznie. Bohaterowie są zróżnicowani, ale nie rozróżnia ich w książce na lepszych i gorszych. Ocenę autorka pozostawia czytelnikowi. Kolejny raz w powieści pani Krystyny odnalazłam relaks, życiową mądrość i subtelne przesłanie- " cieszę się chwilą".

To książka która z pewnością można polecić zarówno mamie jak i koleżance.

Podczas lektury zastanawiałam się z którą z bohaterek mogłabym się utożsamić. Kiedyś pewnie byłaby to oszczędna Magda, szara nauczycielka bez większych planów i oczekiwań od życia. Dziś myślę, że bliżej mi do jej córki Zuzy, która nawet gdy robi krok z tył to tylko po to żeby zrobić dwa do przodu z odpowiednią siłą rozpędu.

Życie od Początku Magdy nie rozpieszczało. Dwadziesia lat temu, gdy poznała Cezarego zakochała się, zaszła w ciążę, a potem została samotną matką. Drugi kandydat pozbawił ją oszczędności i wiary w ludzi. OSTATNI, pisarz o smutnych oczach, ale ciepłym sercu jeszcze bardziej tylko dobijał ją. Zuza, córka Magdy, przechodziła pierwsze zauroczenie a najlepsza przyjaciółka zdradziła jej tajemnicę. Amelia, przyjaciółka Magdy od lat nie ufała facetom. Znalazła się nagle w centrum wydarzeń między Magdą a Zuzą. I w tym wszystkim pies Bombel o diabelskim usposobieniu i chora kobieta.

Ta historia skradła moje serce. Utkana z emocji, lekka ale z mocnym przesłaniem. Powieść od kobiety dla kobiet. Autorka mocno motywuje, zmusza do refleksji i przypomina, że życie nie zawsze usłane jest różami, często rzucane kłody pod nogi są po to, aby udowodnić sobie co w życiu jest ważne. Warto chwytać chwile i się nimi cieszyć.

#kiedycięspotkałam to powieść o skomplikowanych życiowych wyborach, tajemicach z przeszłości, prawdziwych uczuciach, przyjaźni, samotnym macierzyństwie i walce o każdy nowy dzień. Pomimo wszystko to ciepła lektura ukazująca ludzkie zwyczajne sprawy.

@[Adres usunięty]ka od lat serwuje historię, przez które szybciej bije serce. Często problemy bohaterów są takie realne, do tego stopnia, iż mocno utożsamiamiamy się z nimi.

🏵 "Kiedy cię spotkałam" autorstwa Krystyny Mirek to powieść obyczajowa poruszająca trudne tematy.

🏵 Magda jest samotną matką i pracuje jako nauczycielka. Nie ma szczęścia w miłości, ale ma wspaniałą córkę i oddaną przyjaciółkę.

Gdy kobieta myśli, że w końcu znalazła właściwego mężczyznę, ten okazuje się oszustem i łamie jej serce. Magda wstydzi się przyznać komukolwiek jaka była naiwna, ale przypadkowo spotkane osoby uświadamiają jej, że warto zaufać, i dać sobie szansę na szczęście.

Czy Magda wyjawi prawdę córce?

Jak poznanie Rafała wpłynie na jej życie?

Czy córka Magdy dowie się kto jest jej ojcem?

🏵 Zarówno ja jak moja mama bardzo lubimy książki pani Krystyny, ponieważ poruszają życiowe problemy i ukazują zwyczajnych ludzi, z którymi każdy z nas może się utożsamiać. Ale nie tylko treść tej książki mi się podobała. Okładka również jest piękna i jak zwykle Wydawnictwo Luna zrobiło kawał dobrej roboty. Przepiękne wydanie i wyjątkowa treść sprawiają, że naprawdę warto jest mieć tą pozycję w swojej biblioteczce.

Mamy tu wiele wątków i postaci, które skrywają sekrety i mierzą się ze stratą, chorobą, porzuceniem, złamanym sercem, samotnością, nieudanym małżeństwem, pragnieniem miłości i szukaniem drogi do szczęścia. Szczególnie poruszyła mnie historia Basi walczącej z nowotworem, oraz historia jej rodziny.

Pani Krystyna stworzyła ciekawych bohaterów, takich zwyczajnych niezwyczajnych, którzy nie są idealni i popełniają błędy, ale którym kibicujemy i chcemy dla nich jak najlepiej.

Ta powieść ma duży ładunek emocjonalny i przyznam, że niejednokrotnie łezka mi się w oku zakręciła podczas jej czytania.

Jeśli szukacie poruszającej i życiowej książki, która wzbudza ogrom emocji, to polecam przeczytać.

Nareszcie znalazłam książkę, której bohaterki są takie jak kobiety w rzeczywistości. Mają swoje problemy, często zaniedbują siebie na rzecz innych, a nawet zapominają o sobie.

W „Kiedy cię spotkałam” jest pełen przekrój kobiet zmagających się z różnymi problemami. Ale nie było to na zasadzie ta i ta bohaterka jest nieziemsko piękna, wszystko jej się udaje, nawet jak jest problem to okazuje się on szczęśliwym zrządzeniem losu. Tu mamy do czynienia ze zwykłymi problemami, a nie takimi na wyrost.

Jest Magda, niepewna siebie nauczycielka, która samotnie wychowuje nastoletnia córkę poświęcając jej dosłownie wszystko. Jest jej córka Zuza, która przeżywa pierwsze wzloty i upadki w miłości. Jest też Amelia, zraniona przez męża do tego stopnia, że już nie marzy o kolejnym związku. Oraz Basia, kobieta chorująca na raka, która mimo wszystko postanawia zachować pogodę ducha.

Bardzo mnie zastanawiało jak autorka poprowadzi fabułę i wybrnie z niej. I muszę przyznać, że jej się udało. „Kiedy Cię spotkałam” to piękna książka. Prosta, kobieca, subtelna. Ta książka jest jak drogowskaz dla nas kobiet – zadbajcie o siebie, też jesteście ważne.

Ja książki autorki zawsze pochłaniam na raz. Delektuję się jej każdym słowem, które spływa po mnie wprost do mojego serca. Uwielbiam jej ciepły ton i postacie, które zawsze dzielą się na dwie połówki: tych, którzy przechodzą jakieś problemy i te, które zawsze stoją obok, by służyć im jako oparcie. Autorka poruszyła tutaj kilka bardzo ważnych tematów. Pierwszym z nich jest samotne rodzicielstwo. Przeważnie spowodowane szybko rozwijającą się miłością, gdzie każdy dzień mieni się tylko barwami i można spijać z niego same pozytywne rzeczy. Wtedy to nie myśli się o konsekwencjach współżycia, a gdy test ukazuje dwie kreski, druga strona w magiczny sposób jak się pojawiła, tak znika. Drugi temat to brak kontaktu między rodzicem a dzieckiem. I może niektórzy z was będą się nie zgadzali z tym stwierdzeniem, ale nie wolno całych nas poświęcać tylko dla dziecka. Zawsze trzeba znaleźć coś dla siebie, pozostawić jakąś namiastkę swojego życia dla własnych radości, gdyż kiedy nasza pociecha dorasta, przeważnie pozostajemy z niczym. I teraz kolejny temat, jakim jest poszukiwanie miłości i uwagi u drugiej osoby. Skoro wcześniej nie zachowaliśmy dla siebie żadnej pasji, to po dorosłości naszego dziecka zaczyna nam brakować tego, co sami mu ofiarowaliśmy. Chcemy być kochani, doceniani i kiedy nadarza się ku temu okazja, ufamy bardziej niż kiedykolwiek. Bardzo często zresztą felernie, gdyż pozostaje nam po nich nie tylko wspomnienie, ale i pusty portfel, żal i smutek, że byliśmy tak naiwni. Popadając w depresję nie zauważamy rzeczy dobrych, wszędzie każdy widok przesłania nam zazdrość i zgryzota. Ze wstydu chowamy głowę w piasek i zamykamy się na innych, nawet tych, którzy są skorzy udzielić nam pomocy. I następną rzecz, którą podkreśliła jest nowy początek, otwarcie się na uczucie. Nie ważne ile mamy lat, wiek to tylko liczba. Nigdy na nic nie jest za późno. Tą powieścią dała mi wiarę we własne możliwości i popchnęła do działania, bo odkładanie czegoś na później, zawsze będzie tym na później. Może więc warto zrobić to teraz?

Cudowna opowieść kilku osób, która łączy się w piękną całość. Przeczytajcie, bo warto!

Krystyna Mirek to niekwestionowana mistrzyni opowiadania o życiu i... kobietach. Jej powieści zazwyczaj podnoszą na duchu i dają nadzieję, opowiadają o kobietach, które żyją tu i teraz i łatwo się z nimi utożsamić. I tym razem autorka nie zawiodła swoich czytelniczek, pisząc powieść obyczajową, którą po prostu chce się czytać.

Jest to opowieść o kilku zupełnie różnych kobietach, które z pozoru nie mają ze sobą nic wspólnego. Nie łączą ich charaktery, ani praca, ale jest coś, co je spaja – swego rodzaju porozumienie.

Trzeba Wam wiedzieć, że to historia wielowarstwowa i przekładana informacjami niczym kilkupiętrowe ciasto z kremem. Opowiada o wielu ważnych dla nas rzeczach, ale też wskazuje błędy, których nie powinniśmy w przyszłości popełniać.

Autorka wiele mówi o niezależności kobiet, o tym, by wbrew wszystkiemu dążyć do celu i spełniać swoje marzenia. Próbować, myśleć, podejmować odważne decyzje i nie dać sobie wmówić, że kobieta jest mniej warta od mężczyzny. Nie jest to absolutnie żaden poradnik na dość oklepany ostatnio temat pt. "Jak odnieść sukces", a wspaniała powieść obyczajowa o ogromnej sile kobiet przepełniona delikatnymi sugestiami i wskazówkami, które mogą pomóc wyjść z opresji i po prostu żyć.

To wspaniała, mądra i wyjątkowa powieść, którą powinni przeczytać wszyscy potrzebujący wsparcia. Bo ukojenie w jej treści znajdzie naprawdę wiele osób. Ponadczasowa, inteligenta i nieprawdopodobna historia!

Pewnie choć raz w życiu każdy z nas myślał, że nic od niego nie zależy i że już gorzej być nie może. Towarzyszące nam wówczas bezsilność, brak perspektyw, poczucie poniesionej porażki, a niekiedy i zdrady czy kłamstwa na długo mogą odebrać nam siły, by stawiać czoło codzienności. Ta historia doskonale przełamuje ten stan rzeczy, pokazując, że nie zawsze jest aż tak źle, jakby nam się wydawało.

Krystyna Mirek porusza w książce wiele ważnych tematów i problemów. To samotne macierzyństwo, relacje z córką, nieudane relacje partnerskie, trudy życia, oszczędzanie, by zapewnić córce lepszą przyszłość, poświęcenie dla drugiej osoby i zapominanie o własnych potrzebach. Podkreśla, że nie wolno nam zapominać o sobie. Znana formułka, że "szczęściliwa matka, to szczęśliwe dziecko" tylko potwierdza jej prawdziwość. Jesteśmy tak samo ważne, jak szczęście naszych dzieci. Jednakże trzeba mieć na uwadze to, by nie dać się zwieść pozorom, pochopnie nie rzucać się w ramiona drugiej osoby. Zaufania nie zdobywa się na pstryknięcie palcami. 

Autorka postawiła przede wszystkim na relacje międzyludzkie. Będzie to relacja córka-matka, przyjaciółka-przyjaciółka czy damsko-męskie. Istotne okazały się tu szczerość, rozmowa i przyznanie się do błędu. A to, jak wiemy, nie jest takie proste. 

To, co mnie zaskoczyło, to to, że spodziewałam się, że spotkam tu walkę o marzenia, a ostatecznie wszystko w życiu bohaterek działo się jakby przez przypadek. 

"Kiedy cię spotkałam" to słodko-gorzka powieść niosąca nadzieję na lepszy czas. To historia, która przestrzega przed pochopnym zaufaniem niewłaściwej osobie. To lektura udowadniająca, że w życiu liczy się rodzina, prawdziwe uczucie i bliskość, a nie ilość zer na koncie. To książka dla każdej z nas. Polecam!

Pozory. Jak one potrawą być zwodnicze, a ludzi, którzy się nimi kierują, sprowadzają na manowce. Wydaje mi się, że im więcej życiowego doświadczenia (nie mylić z wiekiem, bo on tu nie ma znaczenia) tym człowiek mniej polega na tym, co wydaje się na pierwszy rzut oka. Osobiście mam uczulenie na ocenianie ludzi „a bo pewnie…”, więc Magda była moją solą w oku. Jej podejście do życia, użalanie się nad sobą i jednoczesne osądzanie innych doprowadzało mnie do potężnej irytacji. Zatem cieszę się, że dalsze jej losy potoczyły się w kierunku przemiany, a przynajmniej uzmysłowiły jej, że nie wszystko złoto co się świeci. Polubiłam Zuzę, po której widać naleciałości matki, ale jej giętki umysł starał się z tym walczyć. Także poboczne wydarzenia były ciekawe i poruszały różne problemy i rozterki. Książkę czytało się super, ale zakończenie pozostawiło niedosyt. Mam nadzieję, że kiedyś powstanie kontynuacja.

Krystyna Mirek ma w swoim dorobku wiele niesamowitych powieści obyczajowych, które pokochały czytelniczki całym sercem. Dzięki swojemu barwnemu i obrazowemu stylowi, autorka potrafi wciągnąć czytelnika w niesamowicie realne historie.

Spokojna, klimatyczna historia wciągająca już od pierwszych stron. Cała fabuła bazuje na prozie życia i pokazuje, że zmienić się może ono w ułamku sekundy. Jedna szybka, nieprzemyślana decyzja, zbyt szybkie zaufanie, a rodzi tyle zamieszania.

Umiejętnie prowadzona narracja, pozwala nam na stopniowe odkrywanie tożsamości i tajemnic głównej bohaterki.

W nas kobietach jest taki stereotyp „Matki Polki” poświęcająca się dla wszystkich, zapominających o własnych potrzebach. Jest to historia, która niesie przesłanie, autorka porusza temat bliski większości współczesnych kobiet. Przedstawia nam kobietę pracującą, utrzymującą dom, wypełniającą rolę matki, ojca, przyjaciółki i nauczycielki. Pokazuje jak ciężki i samotne jest życie matki, wychowującej w pojedynkę potomstwo. Jednak z drugiej strony mamy tu piękną matczyną miłość, wytrwałą, nieustającą i przede wszystkim bezwarunkową. Książka, która nie tylko bawi i wzrusza, ale też łączy pokolenia i ukazuje jak wiele nawzajem, możemy się od siebie nauczyć.

,,Kiedy Cię spotkałam'' obyczajówka, która wprowadza nas w świat pełen emocji. Poruszająca historia o przyjaźni, miłości, która skłania do refleksji, pokazuje nam, że szczerość i dialog to podstawa w naszych relacjach.

Magda to kobieta, która nie ma szczęścia w miłości. Spotyka wciąż nieodpowiednich mężczyzn. Pierwszy z nich: student medycyny. Związek z nim zakończył się ciążą. Drugi po obietnicach o wielkiej miłości, zostawił ją bez oszczędności i wiary w uczucia. Trzeci tylko ją zdenerwował, bo okazało się, że jest żonaty.

Zuzia podobnie jak jej mama nie ma łatwo. Chłopak, które zaczęła darzyć uczuciem okazał się kimś innym a na dodatek jej przyjaciółka zdradziła jej sekret.

Amelia to przyjaciółka Magdy, która marzy o spokojnym życiu. Jednak do jej domu cały czas ktoś wbiega i żali się jej na swój los. Ale wszelkie jej życiowe mądrości okazują się nieskuteczne.

Książka napisana jest lekkim i przyjemnym stylem. Jak każda, która wychodzi spod pióra pani Krystyny Mirek potrafi dostarczyć wielu emocji. Autorka wspaniale wykreowała każdą z postaci. Na przykładzie Magdy zostało Pani Krystyna pokazała, że czasami warto odpuścić i zadbać o siebie. Bohaterka jest osobą, którą na pierwszym miejscu stawia dobro dziecka. A czasami zdrowy egoizm i zrobienie czegoś dla siebie jest tak samo ważne jak rodzina.

Były momenty, które rozbawiły mnie, ale były również takie, które skłaniały do refleksji. Jest to powieść o relacjach międzyludzkich. O przyjaźni i o relacji pomiędzy matką i córką. Jest to również historia o tym by być w życiu ostrożnym i umieć ocenić komu można zaufać.

„Kiedy Cię spotkałam” to powieść zwracająca uwagę na kobiety oraz ich potrzeby,które często odkładane są na bok w imię pojawiających się dzieci,rodziny,pracy i walki o każdy dzień.

Historia pokazuje,że nawet będąc w dużych kłopotach przez naiwność,nie należy uciekać w samotność,tylko trzeba stawić im czoła.Warto wtedy nie zapominać o relacje z najbliższymi i ich wtedy nie okłamywać.Szczera rozmowa i przyznanie się do błędu jest ogromnie ważne,ponieważ kłamstwo nigdy nie jest dobre!

Bardzo podobała mi się postawa Zuzy,która początkowo uciekła przed rozczarowaniem,lecz szybko zrozumiała co jest ważne.Także Magda i jej bezinteresowna pomoc mnie poruszyła.Od samego początku bardzo polubiłam obie dziewczyny za ich dobre serce i normalność.

Historia jest hołdem dla samotnych mam,które potrafią wychować dzieci na dobrych ludzi oraz odrzucić nieodpowiednich mężczyzn pojawiających się w życiu.Egoizm i samouwielbienie tych facetów nie jest potrzebny dla silnych kobiet,które pragną prawdziwego uczucia i bliskości,a nie pieniędzy zgromadzonych na koncie.

Jest to znakomita powieść autorki niosąca przesłanie i jednocześnie przestrogę przed zbyt szybkim zaufaniem nieodpowiedniej osobie.To również obraz pięknej relacji matka-córka,która pomimo burzy sprawiły,by w ich życiu wyszło słońce.

Kocham takie życiowe historie i dlatego z całego serca polecam książkę

Magda i Zuza – matka i córka, obie zranione szukają schronienia u Amelii, kobiety, która dla jednej jest przyjaciółką, dla drugiej ciocią. Obie, chociaż mają z sobą świetny kontakt, nie chcą, aby ta druga dowiedziała się, co je trapi i gdzie są.

Zuza musi pozbierać się po rozczarowaniu pewnym chłopakiem, a także zdradą przyjaciółki. Dla 17-dziewczyny to nie łatwe zadanie. Czy da sobie radę?

Magda nie ma szczęścia w miłości. Po raz kolejny została sama ze złamanym sercem. Czy będzie umieć jeszcze komuś zaufać?

Amelia jest kobieta po przejściach i to niemałych, chociaż nikt o tym nie wie. Teraz pragnie tylko spokoju. Tylko czy będzie jej to dane?

Jak potoczą się losy tych trzech kobiet? Czy odnajdą swoje szczęście?

Ta książka to nie jedna historia, a trzy, chociaż łączą się z sobą. Mnie się podobała i dość dobrze się bawiłam przy jej czytaniu. Wciągnęła mnie praktycznie od początku, z zainteresowaniem śledziłam losy bohaterek. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Akcja sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które mnie potrafiły zaskoczyć.

Poznajemy trzy kobiety. Każda z nich inna, każda na swój sposób ciekawa. Mają różne życiowe doświadczenia, są w różnym wieku, ja jednak ich drogi często się przecinają. Każdą z nich polubiłam, każda według mnie była warta poznania.

„Kiedy Cię spotkałam” to książka o trzech kobietach, która mnie się podobała. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Magda i jej córka Zuza znajdują się w dość nieciekawej dla siebie sytuacji. Jedna i druga przed czymś ucieka ale nie chcą by ta druga się o tym dowiedziała. Proszą Amelię by ta udzieliła im schronienia u siebie w domu. Najpierw przychodzi Zuza, Amelia pozwala jej się zatrzymać u siebie choć nie do końca podoba jej się fakt, że jej mama ma o niczym nie wiedzieć. Po chwili przychodzi do Amelii również Magda prosząc o to samo. Amelia próbuje rozegrać sprawę tak, by te dwie kobietki się nie spotkały. No ale jak to zrobić? Przecież nie mieszka w jakimś wielkim pałacu by bez problemu mogły się mijać. To jednak zaledwie wierzchołek góry lodowej. Bowiem Magda i Zuza muszą rozpracować pewne prywatne sprawy, które je dręczą.

✨

Czytałam już kilka książek autorki i niestety ale muszę powiedzieć, że ta mnie wynudziła. Spodziewałam się porywu uczuć, nadziei i wielu emocji. Niestety ale się troszkę zawiodłam. To nie tak, że cała historia jest beznadziejna. Absolutnie nie! Początek mocno mnie zaciekawił bo ta plątanina wydarzeń, o której wspomniałam wyżej ogromnie mnie zaintrygowała. Byłam ciekawa co wyniknie z takich gierek no ale później to już troszkę wiało nudą.

Kiedy już fabuła nabrała tempa to miałam wrażenie, że główne bohaterki same nie wiedzą czego chcą. No bo jak można w ogóle mieć nastoletnie dziecko, w tym przypadku córkę, wychowywać ją samemu i nie mówić jej prawdy tylko kręcić na wszystkie strony i unikać konfrontacji? To samo dotyczy Zuzy. Zamiast usiąść i szczerze porozmawiać z mamą, opowiedzieć o tym, co ją gnębi to również unika kontaktu. Niezbyt to dojrzałe ze strony obu pań. Ja jak najbardziej rozumiem, że taki właśnie był zamysł całej historii bo bez tego nie byłoby reszty. Jednak mnie osobiście ogromnie to irytowało. Na szczęście zakończenie zrekompensowało pewne rzeczy. Jak dla mnie zbyt mało emocji bo oprócz początkowego zaciekawienia towarzyszyła mi irytacja a wiem, że książki Pani Krystyny są w stanie rozbudzić we mnie dużo więcej emocji.

Magdalena nie ma szczęścia w miłości. Jej pierwsza miłość ją zostawiła, przez co została samotną mamą. Drugi okazał się oszustem, który zostawił ją bez żadnych oszczędności, a wiara w miłość została roztrzaskana na kawałki. Trzeci… jaki się okaże, trzeci…? Zuza, jej córka ma niewiele łatwiej. Przyjaciółka zdradziła jej tajemnice, a chłopak, który jej się podobał okazał się być innym, niż się wydawało…

Literatura obyczajowa, która przeplata losy kilku bohaterów. Co ciekawe, każdy z nich jest zupełnie inny, goni za czymś innym, poszukując no właśnie… czego?

Magdalena, nauczycielka, która samotnie wychowuje nastolatkę.

Zuzanna- jej córka, która aktualnie przeżywa rozterki miłosne, jest również świetną pływaczką, której wróżona jest świetlana przyszłość.

Jest też kilka pobocznych postaci, ale dla mnie te dwie są najważniejsze.

Ocena trochę spadła ze względu na głównych bohaterów. Bo o ile jestem w stanie zrozumieć rozkapryszoną nastolatkę, która kłamie, oszukuje i kombinuje, tak nie rozumiem, jak matka może oszukiwać dziecko i wszystkich obok w tym siebie. Zatajać, uciekać, kombinować… jaki poważny i dorosły człowiek- dosłownie ucieka od problemów? Na początku byłam zaintrygowana, ale strasznie mi się dłużyło, a później była dla mnie po prostu nudna. Głównie to zadecydowało o mojej ocenie i o odbiorze tej książki.

Na mnie osobiście nie zrobiła, aż tak wielkiego wrażenia, bo po przeczytaniu nie zostało mi za dużo w pamięci. Ale jeśli ktoś szuka jakiegoś letniaczka, na zbliżające się letnie wieczory, lub jest fanem tego gatunku to zapewne będzie zadowolony.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Kilka dni temu premierę miała cudnie wydana powieść @[Adres usunięty]ka . 😍 Jest to historia o kobietach i (chyba głównie) dla kobiet. 😊 Fabuła opiera się na relacjach międzyludzkich. Opowiada o nieudanych związkach, przyjaźni i miłości, tej romantycznej, ale również rodzicielskiej. 💕 Czyż to nie idealny prezent na nadchodzące święto Mam? 🥰

•

Zuza i jej mama tworzą swoją małą rodzinkę. Od zawsze były tylko we dwie i nigdy nie czuły się "wybrakowane". Świetnie się dogadują i są ze sobą bardzo blisko. Magda pracuje w szkole i odkłada każdy grosz na studia swej ukochanej córki. Pragnie dać jej wszystko, co najlepsze. Dziewczyna pomału wchodzi w dorosłość i przeżywa pierwsze miłostki. Poznany na basenie chłopiec niestety łamie jej serce. Najgorsze jest to, że zdradziła ją wieloletnia przyjaciółka. Zuzia postanawia odpuścić sobie szkołę oraz treningi i zaszywa się u cioci Amelii. Nie wie jednak, że mama również szuka schronienia w tym samym miejscu.

Życie singielki, a na dodatek samotnej matki, nie jest usłane różami. Z czasem zaczyna w nim czegoś brakować. Tak też poczuła się Magda, która zapragnęła przeżyć przygodę życia i zakochała się w przystojnym mężczyźnie. Wizja wspólnych egzotycznych wakacji szybko okazała się obłudą, a pieniądze z konta przepadły. Jak ona teraz spojrzy w oczy córki?

•

Słodko-gorzka opowieść, która wzbudza emocje i skłania do refleksji. Zwraca uwagę na potrzeby kobiet, ale także przestrzega nas przed łatwowiernością. Mimo rozterek z jakimi zmagają się bohaterki, książkę czyta się przyjemnie, a momentami bywa naprawdę zabawnie. Serdecznie Wam ją polecam! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwoluna . ❤️