Każdy rok Tommy'ego Llewellyna

Wow. Czegoś takiego to ja jeszcze nie czytałam. Na początku historii myślałam, że rodzice specjalnie udawali, że nie pamiętają o swoim dziecku, że chcą się go po prostu pozbyć. Jednak nie... chłopiec znika z całej dokumentacji, nikt, ale to nikt nie pamięta o jego istnieniu. Tommy nazywa to Resetem. Z roku na rok przygotowuje się do tego dnia. By mieć gdzie mieszkać, by mieć jakieś oszczędności, szkołę, pracę, gdyż znikają nawet jego osobiste rzeczy. Co roku próbuję zjednać do siebie ludzi, z którymi przez rok się przyjaźnił. Momentami na wdechu czytałam o jego problemach. Przecież to nie takie proste. Jednego dnia mógł stracić wszystko. Walczył o siebie, nie poddawał się. Dla mnie to było niesamowite.

Nie pamiętali o nim rodzice, nauczyciele, jak żyć z taką świadomością?

Że trzeba za sobą zostawić wszystko, co się zebrało w rok i zaczynać od nowa. Gdy główny bohater zakochał się, zaczął kombinować. By ktoś w dniu jego urodzin powiedział "pamiętam Cię". Przyznam, że na końcówce byłam już nerwowa, do tego stopnia, że się spłakałam 🥹

Znajdziecie tu zmagania o szczęście, miłość. Przyjaźń, zwrócenie uwagi na to, czy ważne w naszym życiu są rzeczy materialne?

Przeczytajcie. Dajcie się wciągnąć w świat Tommy'ego. Zapamiętajcie tye historię nie na rok. Nie na dwa. Na całe życie.

I jestem pod absolutnym wrażeniem, że jest to debiut 😳 brawo!

Tommy LLewellyn każdego roku, dokładnie 5 stycznia zaczyna swoje życie od nowa. Data jego urodzin to jednocześnie jego przekleństwo. Wszystko, co osiągnął, każda znajomość, którą zawarł, pryskają, jak bańki mydlane i pamięć o Tommym znika. Nikt już nie pamięta o jego istnieniu. Kiedy pierwsza miłość chłopaka, Carey przepada bez śladu, Tommy próbuje ją odnaleźć. Jednak wszechświat chce, aby to dziewczyna odnalazła jego. Kiedy po latach ich losy znowu się łączą, Tommy zrobi wszystko, aby jego miłość tym razem o nim nie zapomniała.

I to kolejna już książka, której fabuła totalnie mnie zaskoczyła i chociaż z tego względu trudno będzie o niej zapomnieć. Za każdym razem, kiedy spojrzę na okładkę, będę wiedziała, że opowiadała o chłopaku, który każdego roku był wymazywany z pamięci innych i obecności w świecie.

Ta powieść bez dwóch zdań ma w sobie pewien rodzaj magii. Motyw Resetu, jak zwykł nazywać bohater książki proces, który dział się każdego roku, to balansowanie po linii realizmu magicznego. Zderzenie czegoś absolutnie niewiarygodnego, co przydarzało się chłopakowi zawsze 5 stycznia z brutalną rzeczywistością z jaką musiał się zmagać, sprawiło, że ta historia niesie w sobie taką literacką, niepodrabialną niezwykłość.

Przyznam, że momentami troszkę dłużyła mi się ta opowieść, ale na szczęście, aby uniknąć powtarzalności wydarzeń, autor dokładał do losów Tommy’ego nowe pomysły, które pozwalały mu zatrzymywać swoją obecność w świecie, a czytelnikowi nie dawały wielu powodów do znużenia. Poza tym nie mam żadnych zastrzeżeń.

To była piękna i wzruszająca opowieść o sztuce odnajdywania siebie, prawdziwej przyjaźni, której, mimo iż nie ma w pamięci, to jest stale obecna we wszechświecie i miłości, która może znieść wiele.

Gdy w pierwsze urodziny Tommy'ego wszyscy budzą się rano, nikt o nim nie pamięta, znikają również jego rzeczy. Zupełnie tak jak by wszechświat postanowił go zupełnie wymazać. Ta sytuacja powtarza się co roku, a Tomy w końcu uczy się postępowania po tak zwanym przez siebie Resecie. Co roku zaczyna od nowa, walcząc o siebie, szukając przyjaciół i próbując znaleźć sposób by nie dać więcej o sobie zapomnieć. Gdy się zakochuje, jest zdeterminowany, postanawia zrobić wszystko by przerwać tą sytuację, sprawić by ukochana kobieta o nim nie zapomniała.

Czy Tommy'emu uda się wygrać z wszechświatem i zostać w pamięci najważniejszych dla niego osób?

Takiej historii jeszcze nie czytałam, życie Tommy'ego jest bardzo trudne, pełne smutku, tęsknoty i straty, on jednak nie poddaje się. Już od najmłodszych lat wykazuje się niesamowitą siłą, odwagą i wolą walki, by nie dać o sobie zapomnieć i być szczęśliwym. Te lekturę zdecydowanie każdy powinien przeczytać, dająca nadzieję, pełna wzruszeń, pokazująca że nigdy nie można się poddać i zawsze warto walczyć o siebie.

Gdy pod koniec listopada zeszłego roku otrzymałam meila z plikiem PDF, z propozycją objęcia patronatem książki „Każdy rok Tommy’ego Llewellyna” z początku podeszłam sceptycznie do tej propozycji. Po opisie wnioskowałam, że to nie jest książka dla mnie, przecież wiecie jestem totalną romansoholiczką. Coś we mnie jednak krzyczało, bym dała jej szanse.

Dałam.

Nie żałuję niczego, chyba, że chwili zwątpienia po przeczytaniu opisu.

Po skończonej lekturze bez wahania odpisałam TAK.

Ta książka jest cudowna. Magiczna. Nietuzinkowa. Nieszablonowa. Pokazująca, że prawdziwa miłość nawet w beznadziejnej sytuacji znajdzie drogę do siebie; że będzie ponad wszelakimi przeciwnościami losu.

Nie mogłam się od niej oderwać. „Każdy rok Tommy’ego Llewellyna” to przede wszystkim ból głównego bohatera. Wyobraźcie sobie, że co roku wszystkie wasze prywatne rzeczy znikają, każda pamiątka, pocztówka, ulubiona książka, czy kurtka. Każdy, kogo znacie i kochacie zapomina o was. Zostaje tylko to, co macie na sobie. Jak żyć? Z czym musiał się mierzyć chłopiec, nastolatek, dorosły nie mogący zawrzeć przyjaźni, założyć rodziny?

Nauczyciele zachwycali się anonimowym wypracowaniem, ale nikt nie pamiętał, że on był autorem. Robił bohaterskie rzeczy, a jego zasługi wszechświat przypisał wrogowi; w pocie czoła odnawiał dom dziecka, popełniał błędy, które i tak nie zapisały się w niczyjej pamięci.

Żył ze świadomością, że każdy kogo kocha i tak 5 stycznia o nim zapomni.

Przy początkowych rozdziałach towarzyszyła mi głównie złość, ale nie na książkę, bo ta jest doskonała, tylko na Reset, na TO COŚ co powodowało, że młody Tommy funkcjonował tak a nie inaczej. Zastanawiałam się, jak autor z tego wybrnie, co zrobi, bo przecież opis przewiduje, że Tommy zazna miłości.

Michael Thompson podołał, i to w mistrzowski sposób. Stworzył powieść, którą przeczytałam już dwukrotnie, i każdorazowo odkrywałam ją na nowo. Bo przy tej całej beznadziei, która każdego dnia czekała na głównego bohatera postawił na jego drodze kogoś, kto zaufał mu, otworzył swoje serce a przede wszystkim umysł na nietypowe życie mężczyzny.

„Każdy rok Tommy’ego Llewellyna” to książka, którą dumnie będę reprezentować moim logo. Wiem, że nie każdemu się spodoba, jednak fani nieoczywiste fabuły, leniwego tempa, nutki romansu i przewrotności losu będą, mam nadzieje, zachwyceni. Jak ja.

Właściwie to chyba wiele osób ze współczesnego świata toczy taką walkę o siebie, o własne przetrwanie. Na szczęście, nikt nie musi w takim wymiarze jak główny bohater. Polecam Wam z czystym sumieniem. Szczególnie, jeżeli interesują Was fantastyczne historie.

Brawa dla autorki, że zdołała opracować tak fantastyczną fabułę. Jeszcze nie spotkałam się z taką książką, gdzie poruszana byłaby taka tematyka. Powieść z serii fantasy jeszcze nigdy nie trafiła do mnie w sposób tak emocjonalny. Musicie ją koniecznie poznać.

Ta opowieść jest niezwykła pod wieloma względami. Fabuła przyciągnęła moją uwagę, gdyż jest mega nowatorska. Szczególnie spodobała mi się postać głównego bohatera. Nawet po zakończeniu lektury ciągle zastanawiam się, co ja zrobiłabym, gdybym znalazła się na jego miejscu.

Wow, co to była za lektura! Już sam opis sprawił, że muszę ją przeczytać. Bardzo oryginalny pomysł na fabułę - coś nowego, innego. Nie mogłam oderwać się od czytania. Podobały mi się długie opisy, polubiłam tytułowego bohatera. Warto po nią sięgnąć, na długo pozostaje w pamięci. 

Wow, co to była za lektura! Już sam opis sprawił, że muszę ją przeczytać. Bardzo oryginalny pomysł na fabułę - coś nowego, innego. Nie mogłam oderwać się od czytania. Podobały mi się długie opisy, polubiłam tytułowego bohatera. Warto po nią sięgnąć, na długo pozostaje w pamięci. 

Poruszająca opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, potędze miłości i poczuciu zagubienia, które każdy człowiek doświadczył przynajmniej raz w życiu. Z postacią Tommy’ego Llewelyna można się utożsamiać, dlatego pomimo fantastycznego wydźwięku całej powieści, w książce można znaleźć wiele nawiązań to typowej prozy życia codziennego.

Bardzo interesująca książka, która porusza, zmusza do refleksji i pozwala zbliżyć się do głównego bohatera. Jest to człowiek po przejściach, co roku 5 stycznia jego życie zaczyna się od nowa - jak to możliwe? Jest to oczywiście science fiction, ale fabuła tak wciąga, że łatwo o tym zapomnieć. Czyta się bardzo przyjemnie. 

Co to znaczy czuć się zapomnianym? Ile jest warta nasza obecność na świecie, skoro wkrótce zostaniemy całkowicie wymazani z kart historii? To tylko niektóre pytania egzystencjonalne, które przychodzą na myśl podczas czytania tej książki. Polecam - to wzruszająca i otwierająca umysł lektura, z którą każdy powinien się zapoznać.

Jedna z tych książek, o których ciężko zapomnieć.

Realizm magiczny, ale w najlepszym wydaniu. Bardzo lubię historie, w których można wejść w buty głównego bohatera. Bez przerwy zastanawiałem się, co ja zrobiłbym na miejscu Tommy'ego. Książka daje dużo do myślenia, polecam.

Nie chciałabym przeżywać takiego resetu jak główny bohater. Nie miałabym w sobie takiej siły jak Tommy. Świetna książka, ponieważ wywołała ona u mnie ogromne emocje. Takich książek powinno być jeszcze więcej na rynku. Musicie ją koniecznie przeczytać.

''Każdy rok Tommy’ego Llewelyna'' Michael Thompson

✧ Staram się dotrzymywać słowa jeśli składam obietnice. Oto jestem z nową opinią, na którą czekaliście. Wczoraj wieczorem zakończyłam swoją przygodę z Tommym. Jak przez nią przebrnęłam, nie mam pojęcia. Szczerze powiedziawszy, nie jestem pewna czy gatunek fantasy, science fiction jest gatunkiem, który mi odpowiada.

✧ ''Każdy rok Tommy’ego Llewelyna'' To oryginalna opowieść. Inna niż do tej pory miałam okazję czytać. Tylko, że mam mieszane odczucia po przeczytaniu tej powieści. Z jednej strony historia jest ciekawa i nawet wciągająca, ale nie poczułam vibe z tą książką. Nie czuję się nią zafascynowana na tyle, by dać jej wyższą notę.

Z pewnością jest to nowość na rynku książkowym, więc miłośnicy tego gatunku będą nią zachwyceni. Dlaczego uważam tę powieść za nowość? Ponieważ nigdy przedtem nie miałam styczności z tego typu opowieścią. Pomimo że nie zachwyciła mnie ta pozycja ma ona w sobie pewien urok.

Tommy i jego oryginalna historia jest dość monotonna. Mimo to chcę ją Wam polecić. Chociażby dlatego, żebyście sami wyrobili sobie zdanie o tej historii.

✧ Fabuła: Płynie sobie wolniutko, ale monotonią dla mnie była powtarzalność resetu. Rozumiałam, że bohater odziedziczył tę przypadłość. Jednak przez to, że co roku wszystko zaczyna się od nowa to w pewnym momencie staje się nużące dla czytelnika. Był taki moment, w którym miałam ochotę dać sobie spokój i odłożyć tę książkę, ponieważ czułam się nią zmęczona. Do końca liczyłam na to, że cały mechanizm resetu zostanie wyjaśniony pod koniec książki. Niestety nie doczekałam się, i z tego powodu czuję swego rodzaju niedosyt.

Całą historię życia głównego bohatera poznajemy z jego perspektywy. Potem dochodzą postacie drugoplanowe jak Josh, czy Carey.

✧ Bohaterowie: Najbardziej przypadła mi do gustu Panna Michelle, Carey, Josh. Jeśli zaś chodzi o Tommy'ego, to było mi go czasem żal.

Każdy z bohaterów ma swoją historię. To one, według mnie, były najciekawszym elementem w tej opowieści. Najbardziej zainteresowała mnie ta opisująca życie Carey. Świetnie by było, gdyby to ona była bardziej rozbudowana. Mam na myśli życie do momentu, zanim dziewczyna trafiła pod skrzydła pani Michelle.

✧ Korekta: Z racji tego że jest to powieść Australijskiego autora. Wiadomo, że mogą zdarzyć się braki w tekście bowiem książka została przetłumaczona z języka angielskiego na polski i nie da się jeden do jeden przetłumaczyć jej tak, jak np. brzmiałaby w oryginale.

✧ Narracja i okładka: Można powiedzieć, że okładka w pewnym stopniu nawiązuje do fabuły. Jednak może zmylić i zasugerować czytelnikom, że jest to literatura młodzieżowa, z motywem fantastyki. Pierwszoosobowa narracja jest powtarzalna, nużąca. Momentami skupia się na tematyce czysto biznesowej.

"Tommy znów stał się kimś obcym dla wszystkich, którzy go znali jeszcze poprzedniego dnia".

Co roku, 5 stycznia, dokładnie w dzień narodzin Tommy'ego, cały świat zapomina o jego istnieniu. Znika nie tylko świadomość jego istnienia, ale też wszystkie dowody na to, że kiedyś żył. Nie pamiętają go jego właśni rodzice, potem opiekunka w sierocińcu, przyjaciele... Jak funkcjonować w takim świecie i co dwanaście miesięcy zaczynać wszystko od nowa?

Każdy rok Tommy'ego LLewellyna to książka pełna magicznego realizmu. Oryginalna, zaskakująca, niezwykła... Tommy imponuje uporem oraz akceptacją tego, co się dzieje. Pogodzenie się z losem nie oznacza jednak, że ma zamiar się poddać. Z roku na rok szuka sposobu by przechytrzyć Reset. Gdy poznaje miłość swojego życia, ma ku temu dodatkowy powód.

"Wszystko w jego życiu, miało z góry określony, termin ważności".

"Normalne dzieci nie budzą się jako obce, w swoim życiu".

Coś nowego, świeżego. Książka niosąca z sobą wdzięczność i ukojenie. Polecam bardzo.

Rodzice Tommy’ego Llewellyna budzą się w środku nocy. Z ich domu zniknęły wszystkie rzeczy związane z malutkim synem. Co jednak dziwniejsze, oboje nie wiedzą nawet, że chłopczyk śpiący obok w salonie to ich dziecko. A to wszystko dlatego, że takie jest przeznaczenie Tommy’ego: nikt nie pamięta go dłużej niż 365 dni. Co roku, tego samego dnia, ludzie z jego otoczenia zapominają o tym, że kiedykolwiek istniał. W każde urodziny chłopak budzi się rano z czystą kartą, co nazywa Resetem. Musi od nowa szukać przyjaciół, walczyć o siebie, przypominać się światu. Pewnego dnia to, co kiedyś niemożliwe, ma szansę się spełnić. Tommy Llewellyn się zakochuje. Aby przerwać błędne koło i zdobyć miłość, wyrusza na misję, by oszukać okrutny los i wreszcie zostać zapamiętanym. Wkrótce będzie musiał się zastanowić, co jest ważniejsze – rzeczy, które zostawiamy za sobą, czy ludzie, których poznajemy na nowo.

***

Każdy z nas obchodzi urodziny na swój sposób. Otrzymuje mniej lub bardziej trafione prezenty. Tommy dostaje od losu prezent, który staje się jego przekleństwem – białą kartkę. Co roku, zaczyna swoje życie od nowa. Nie posiada żadnej rzeczy, która dzień wcześniej stanowiła jego własność. Staje się zupełnie obcy w oczach swoich przyjaciół i rodziny…

Tommy to wyjątkowa postać, pełna determinacji w walce o to, by być w końcu przez kogoś zapamiętanym. Jego historia niezwykle angażuje czytelnika. Nie można być obojętnym na jego nierówną walkę z Restem. Nie sposób nie trzymać za niego kciuków i kibicować mu w jego działaniach.

Zapętlenie czasowe w powieściach często bywa nudne. Choć każdy rok zaczyna się i kończy w podobny sposób, to zdecydowanie brak w tym jakiejkolwiek nudy. Byłam ogromnie ciekawa jak autor zakończy historię Tommy’ego i muszę przyznać, że jest ona idealnym uwieńczeniem tej powieści.

Bardzo lubię realizm magiczny w książkach i jestem zdania, że w tej powieści został on świetnie wykorzystany. „Każdy rok Tommy’ego Llewellyna” to bardzo udany debiut z mocnym przytupem. Choć w książce każdy zapomina Tommy’ego, to jestem przekonana, że z pewnością zapadnie w pamięci nie jednemu czytelnikowi. Tak jak mi.

Moja ocena: 9/10

Czy potrafisz sobie wyobrazić, że jutro po przebudzeniu okazuje się, że nikt Ciebie nie zna? Pomyśl, co byś czuł/czuła, gdyby nagle najbliżsi nie pamiętali kim jesteś i co robisz w ich domu, nie było żadnych dokumentów potwierdzających Twoje istnienie, na dodatek nie posiadasz żadnych rzeczy, oprócz ubrań z poprzedniej nocy. Przerażające? Właśnie tak wyglądał każdy 5 dzień stycznia naszego wyjątkowego bohatera, jaki rok po roku zaznawał nieprawdopodobnego resetu, polegającego na wymazaniu go z pamięci dosłownie wszystkich. Zapomniany przez własnych rodziców, przez przyjaciół z sierocińca, których sympatię musiał wciąż zdobywać na nowo, a co gorsze, także przez ukochaną… We wszechświecie jednak każde zjawisko posiada luki i Tommy Llewellyn postanawia, że odnajdzie je za wszelką cenę. Gdy wchodzi w grę walka o miłość, trzeba przecież postawić wszystko na jedną kartę!

Hipnotyzująca, nastrojowa, równie romantyczna, co dramatyczna! Michael Thompson podarował swoim czytelnikom nadzwyczaj klimatyczną, bajeczną opowieść, w której dramat jednostki przeplata się z realizmem magicznym, dzięki czemu pojęcie czasu i przestrzeni całkowicie się zaciera, ukazując wielowymiarowość istnienia, a tym samym skazując naszego bohatera na okrutną walkę z przeznaczeniem, jakim jest zapomnienie, zapętlenie w czasie.

Odurzający, magiczny klimat tej niespiesznej opowieści rozkochał mnie w sobie już od pierwszych zdań. Krocząc z wypiekami na twarzy po jej stronnicach, doświadczyłam absolutnego zachwytu, jak i refleksji na temat przeznaczenia, czasu, jak i wdzięczności czy życia chwilą obecną.

Wyjątkowa w każdym calu, dotykająca najciemniejszych zakamarków ludzkiej duszy, paraliżująca skrajnymi emocjami! "Każdy rok Tommy’ego Llewelyna" to pełna wzruszeń, łez i uśmiechu, dopieszczona magicznym, odurzającym klimatem opowieść, w której nie sposób się nie zatracić. Wspaniały baśniowy klimat, zatarte granice między prawdą a fikcją, doskonała kreacja bohatera uwikłanego w nietypową walkę z przeznaczeniem, wszystko to nakreślone niebywale błyskotliwym piórem! Dla tak wybitnej uczty literackiej, warto zarwać całą noc! Polecam 💙

Obchodzicie huczniej swoje urodziny, czy raczej skłaniacie się ku celebrowania daty imienin?

Ja obchodzę urodziny i imieniny razem, gdyż dzieli je tylko kilka dni. Ma to oczywiście swoje plusy i minusy, ale dzisiaj zupełnie nie o tym… Chciałabym skupić Waszą uwagę na wyjątkowej książce. Książce, która przyciągnęła mnie swoją okładką, ale po której nie spodziewałam się, aż tak bardzo angażującej i emocjonalnej historii… Historii, która niewątpliwie ma związek z datą urodzin…

„Każdy rok Tommy’ego Llewellyna” to historia nakreślona na fundamencie emocji. Emocji, które towarzyszą czytelnikowi już od pierwszych rozdziałów, kiedy to główny bohater, mając roczek zostaje zapomniany przez wszystkich tych, których spotkał na swojej życiowej drodze. Wszystkich bez wyjątku! A on sam pamięta całe dotychczasowe wydarzenia bardzo dokładnie. I choć z biegiem lat, kiedy ten scenariusz powtarza się nieustannie z początkiem stycznia, Tommy wydaje się być już pogodzony – aż do czasu, kiedy na swojej drodze spotyka Carey …

Autor lawiruje między rzeczywistością, a realizmem magicznym. Z niezwykłą wrażliwością snuje historię oddziałującą na czytelnika, szczelnie spowijając jego myśli. Przenika do wyobraźni i z niesamowitym wyczuciem gra na emocjach, zestawiając ze sobą dramat z miłością… Nie zabraknie tutaj walki o przyjaciół, o normalność, o wspomnienia osób bliskich. Nie zabraknie ciągłego poszukiwania przyczyny takiego stanu rzeczy i w końcu nie zabraknie walki o miłość.

Niewątpliwie na kartach tej historii Michael Thampson zabiera odbiorcę w literacką podróż, po zakończeniu której trudno jest powrócić do rzeczywistości. Autor bardzo umiejętnie angażuje czytelnika i oddziaływuje na jego myśli…

Niesamowita powieść. Po części dlatego, że nie przypominam sobie, żebym czytała książce o podobnej fabule, a ponad to, to jedna z tych historii, które przeżywa się wraz z bohaterem i, które rezonują w czytelniku niezwykle mocno, nawet po odłożeniu jej na półkę.

Dajcie się namówić na lekturę tej powieści, a ja gwarantuję, że historia Tommy’ego Llewellyna jeszcze długo będzie pulsowała pod Waszą skórą.