To może być Twój sąsiad, najlepszy przyjaciel, bliski krewny. Czy to możesz być TY?
Codziennie na swojej drodze spotykamy osoby gotowe na wszystko. Molestowana siedemnastolatka, pozbawiony skrupułów mężczyzna, młody chłopak łatwo wpadający w szał.
Czy tylko psychopaci mogą mordować?
A może wszyscy jesteśmy potencjalnymi zbrodniarzami?
Dlaczego zabijamy?
Skazani z paragrafu 148 kodeksu karnego mówią o sobie i swoich zbrodniach. Jakie mieli motywy, o czym myślą w swoich celach, czy mają wyrzuty sumienia. Okazuje się, że są rzeczy, o których boją się mówić nawet mordercy.
Historie zbrodni, które fascynują i przerażają. Szczerze, bez usprawiedliwiania i potępiania.
Na ile jest w nas skłonność do zła? Czy może się zdarzyć, że gdzieś w ludzkiej podświadomości jest plan zabicia innego człowieka, a świadomość tego nie kontroluje i w pewnym momencie na to pozwala?
O książce
Historie opowiedziane w tej książce każą nam postawić sobie te fundamentalne w gruncie rzeczy pytania.
Jan Gołębiowski, autor książki Umysł przestępcy
O autorce
Krystyna Rożnowska – dziennikarka z wieloletnim doświadczeniem, autorka cenionych poradników medycznych, książek oraz artykułów i reportaży, w tym biografii prof. Juliana Aleksandrowicza Uleczyć świat czy Można oszaleć – opowieść o pacjentach szpitala psychiatrycznego.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii true crime
Jaką formę narracji przyjmuje książka "Każdy może zabić" autorstwa Krystyny Rożnowskiej?
Publikacja opiera się na formie reportażu literackiego, w którym autorka oddaje głos osobom skazanym za najcięższe zbrodnie. Czytelnik styka się z bezpośrednimi relacjami morderców, którzy analizują swoje motywy oraz życie w izolacji więziennej. Tekst jest pozbawiony moralizatorstwa, co pozwala na samodzielną ocenę postaw bohaterów przez odbiorcę. Taka konstrukcja sprawia, że lektura przypomina głębokie studium przypadku oparte na autentycznych rozmowach.
Czy publikacja skupia się bardziej na drastycznych opisach zbrodni, czy na psychologii sprawców?
Głównym punktem ciężkości tej książki jest analiza psychologiczna oraz poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o źródła zła w człowieku. Autorka koncentruje się na mechanizmach, które doprowadziły zwyczajnych ludzi do przekroczenia granicy między prawem a zbrodnią. Zamiast epatować brutalnością, tekst bada sferę podświadomości i braku kontroli nad impulsami. Jest to pozycja skierowana do osób szukających intelektualnego wyjaśnienia natury ludzkiej agresji.
Jakie kompetencje autorki wpływają na merytoryczną wartość tego reportażu?
Krystyna Rożnowska wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie dziennikarskie oraz wiedzę z zakresu psychiatrii do rzetelnego przedstawienia trudnych tematów. Jako autorka reportaży o pacjentach szpitali psychiatrycznych potrafi zachować niezbędny dystans i profesjonalizm w kontakcie z osobami wykluczonymi. Jej warsztat pozwala na wydobycie z rozmówców szczerych wyznań, których często nie ujawniali nawet w trakcie procesów sądowych. Dzięki temu czytelnik otrzymuje materiał o wysokim stopniu autentyczności i dużej głębi poznawczej.
Dla jakiej grupy czytelników ta lektura może okazać się nieodpowiednia?
Książka nie jest zalecana osobom o wysokiej wrażliwości, które źle znoszą kontakt z mroczną stroną ludzkiej psychiki i opisami patologii społecznych. Ze względu na poruszaną tematykę morderstw oraz przemocy domowej treść może wywoływać silny dyskomfort emocjonalny u niektórych odbiorców. Nie jest to również pozycja dla osób oczekujących dynamicznej akcji typowej dla thrillerów, gdyż skupia się ona na statycznej refleksji. Odbiorcy szukający lekkiej rozrywki powinni wybrać literaturę o mniej obciążającym ładunku tematycznym.
Czy w tekście zawarto autentyczne wypowiedzi osób skazanych z paragrafu 148 kodeksu karnego?
Tak, istotną częścią publikacji są bezpośrednie wypowiedzi więźniów odsiadujących wyroki za zabójstwa. Sprawcy dzielą się swoimi przemyśleniami na temat wyrzutów sumienia, codzienności w celi oraz tego, co czuli w momencie popełniania czynu. Autorka zestawia te relacje z opiniami ekspertów, co pozwala na wielowymiarowe spojrzenie na problem przestępczości w Polsce. Takie podejście gwarantuje, że przedstawione historie stanowią dokumentalny zapis rzeczywistości, a nie literacką fikcję.
