Każde kolejne lato

Chciałbym Wam opowiedzieć o książce, która wywołała we mnie niezły kalejdoskop emocji. O książce, o której nie będziecie w stanie zapomnieć. O książce, która po raz pierwszy pokazała mi co to jest "kac książkowy" .

"Każde kolejne lato" to debiutancka powieść Carley Fortune @carleyfortune 🌷

Autorka stworzyła powieść, która otula Cię powiewem ciepłej bryzy pierwszego zakochania... Zabiera nas w rejony, o których myśleliśmy, że zapomnieliśmy, ale one budzą się na nowo i przypominają o naszej pierwszej miłości. Miłość, która połączyła dwójkę ludzi w książce nie zdarza się na codzień, ale wierzę, że istnieje. Miłość nie jest idealna... Bywają potknięcia, których żałujemy i czasami myślimy, że najlepszym rozwiązaniem problemu jest ucieczka. Ale czy na pewno? Może lepiej usiąść, porozmawiać i poczekać na reakcję tej drugiej osoby?

Fabuła książki toczy się w dwóch przestrzeniach czasowych, co jak wiecie uwielbiam ❤️ Każda przewrócona karka była nasączona emocjami... Emocjami, przypominającymi dokładnie to samo co czułam kiedy po raz pierwszy stwierdziłam, że jestem zakochana...

Nie myślcie sobie, że ta książka to lekkie romansidło o dwójce zakochanych w sobie osobach... To coś więcej... Ale, żeby się o tym przekonać to musicie przeczytać ❤️

Mogę Wam tylko obiecać, że jak tylko przewrócicie pierwszą stronę okaże się, że to już koniec...

Percy mieszka z rodzicami w Toronto i z tym miastem wiąże swoje życie. Jednak gdy w wieku trzynastu lat przybywa na wakacje do Barry `s Bay, nie ma pojęcia jak bardzo to wpłynie na jej losy. Jako nastolatka potrafi się odgryźć, choć w głębi duszy jest delikatna i dość niewinna. Cieszy się dużym zaufaniem rodziców i nigdy tego nie nadwyręża. Kocha horrory, nawet te klasy B i nigdy nie odmówi kolejnego seansu. Ponadto umiejętnie wyplata bransoletki przyjaźni, choć tego lata, gdy wszystko się zmienia, aktualnie nie ma dla kogo ich robić.

Sam jest młodszym z braci Florek. Bardziej zamknięty w sobie, skupiony na nauce, pragnie zostać lekarzem. O niczym bardziej nie marzy jak o wyrwaniu się z Barry `s Bay, a skupiając się na pogłębianiu wiedzy wie, że może to osiągnąć. Jest świetnym biegaczem i fascynatem anatomii. Jako nastolatek niczym się nie wyróżnia – brakuje mu tężyzny fizycznej i charyzmy brata, jednak z roku na rok coraz bardziej się to zmienia. Z miejsca staje się najlepszym kompanem wakacyjnych przygód Percy, a z upływem czasu najważniejszą osobą w jej życiu.

„Każde kolejne lato” to powieść, która wciągnęła mnie bez miary w całej swojej okazałości. Przeplatana teraźniejszość z kolejnymi retrospekcjami wspólnego spędzania czasu głównych bohaterów stanowiła świetny zabieg. Z przyjemnością przyglądałam się relacji Sama i Percy, tak wyjątkowej i trudnej do podrobienia, najpierw niewinnej, a potem ewoluującej do czegoś tak głębokiego, że trudno to opisać. Doskonałym pomysłem było trzymanie w tajemnicy powodu, dla którego ich drogi rozeszły się na długie lata, przez co tonęłam w domysłach i z jeszcze większym zaangażowaniem przerzucałam kolejne kartki. Niebanalny, lekki, a zarazem magiczny styl Autorki sprawił, że trudno mi było tę pozycję odłożyć, a wszelkie opisy umieszczone w tej historii przeniosły mnie bezpośrednio do Barry `s Bay, co wcale nie jest łatwe do zrobienia jedynie za pomocą słów. Ta opowieść jednocześnie boli, niesie ze sobą tęsknotę za tym, co wydaje się bezpowrotnie utracone, ale też daje ukojenie dzięki umiejscowieniu fabuły- bowiem niewielkie miasteczko nad jeziorem zdaje się być oazą, do której każde z nas chciałoby uciec. Jak dotąd, dla mnie, to najlepsza powieść tego lata, pięknie mówiąca nie tylko o niesamowitej miłości, ale też o błędach przeszłości, po których trudno się pozbierać w całość. Gorąco polecam!

Kiedy Persephone Fraser była nastolatką jej rodzice zakupili domek nad jeziorem. Tam dziewczyna poznała Sama Florka, który zamieszkiwał sąsiedni dom. Tych dwoje stało się nierozłącznych i spędzali ze sobą każde wakacje, które polegały na pracy w restauracji, pływaniu w jeziorze i książkach. Ich przyjaźń była tak silna, że przerodziła się w miłość. Jednak oni byli tacy młodzi, a pewien błąd sprawił, że zostali rozłączeni na lata.

Po długim czasie przed Percy staje konieczność przyjazdu do Barry's Bay. Wie ona, że tam spotka Sama. Tylko czy w dwa dni da się wszystko naprawić?

O tej książce przeczytałam sporo dobrego. Więc już od samego początku byłam pozytywnie nastawiona i stwierdziłam, że to będzie coś mega. A czy tak było?

Akcja powieści rozgrywa się w znacznej mierze w małej miejscowości nad jeziorem. Klimat tego miejsca jest niezwykły i magiczny.

Główna bohaterka - Percy, jest ciekawą i miłą osobą, ale jej niektóre zachowania są irytujące. Jednak jej relacja z Samem została przedstawiona w piękny i ujmujący sposób. No, przynajmniej do czasu...Wiele wspólnych chwil i pięknych momentów, które ot tak mogą zniknąć. Bardzo dużą rolę w historii odgrywa także Charlie - starszy brat Sama.

W tej książce znajdziemy kilka mocno romantycznych scen,a także lekkomyślnych zachowań.

Ogólnie "Każde kolejne lato" zaciekawiło mnie i mi się spodobało, ale nie było idealnie.

Przyznam Wam, że mam słabość do książek z takim wakacyjnym, letnim klimatem. Jezioro lub inna woda, długie dni, beztroska... Czegoś takiego oczekiwałam sięgając po "Każde kolejne lato". I wiecie co? Dostałam to!

Ale! Myślałam też, że będzie to leciutka historyjka, taka w sam raz na jeden długi wieczór. I tutaj nie do końca się z tym zgadzam - niespecjalnie określiłabym ją mianem lekkiej. Czy to źle? Absolutnie! Ta książka w pewnym sensie niosła ze sobą większą głębię i to zadziałało zdecydowanie na jej plus. Wiecie, ja tak naprawdę nie wciągnęłam się bez reszty, ale jednak czytając, przenosiłam się razem z Samem i Percy nad jezioro i razem z nimi przeżywałam ich dorastanie, te wszystkie lata spędzane razem. Pływanie, lody skapujące z wafelka, bransoletki z muliny, przesiadywanie na pomoście, ale i praca, nauka. Wiele wspólnych chwil, zgoła odmiennych każdego roku - w zależności od ich dorastania. Zauroczył mnie ten klimat i niesamowicie zaaferowało mnie obserwowanie jak dorastają, jak zmienia się ich myślenie. Spędziłam z nimi każde kolejne lato i chciałabym więcej!

To jednocześnie także historia o tym, że czasem popełniamy błędy i niekiedy potrzeba wiele lat, by zdołać je naprawić, by mieć w ogóle na to szansę.

To także historia o dorastaniu i odkrywaniu samych siebie. O beztrosce letnich, nastoletnich dni. O sile przyjaźni.

Jejku, kocham tę książkę. Pokochałam ją za całokształt, ale i za szczegóły. Za ten klimat i za to każde kolejne lato, przez co doceniłam, że i do nas się zbliża wielkimi krokami kolejne nasze lato. Niech ono będzie wyjątkowe!

"Każde kolejne lato" to historia wakacyjna, lekka, taka pachnąca wodą i słońcem. A pod tą przyjemną warstewką kryje się dramat dwójki ludzi. To też historia o drugich szansach, wybaczaniu i widmie upływającego czasu.

Książka wciąga od pierwszej strony, kartka po kartce, lato po lecie, odkrywamy co wydarzyło się między Percy i Samem. Od młodzieńczych lat, aż po dzień dzisiejszy. I tak powoli spędzamy upalne lato nad jeziorem, w restauracji specjalizującej się w polskich pierogach. I chociaż jest to sielski obrazek, gdzieś w oddali majaczy jakaś tragedia, jakieś nieporozumienie i właśnie takie napięcie czuć podczas czytania. Książka podobała mi się właśnie za to dawkowanie informacji, za dwie linie czasowe i za pokazanie młodzieńczego uczucia. Nie jest to też bardzo lekka historia, bo chyba więcej tu dramatu niż wakacyjnego czytadełka. Ale to ogromny plus.

Świetnie napisana, dobrze przedstawiona i nieodkładalna lektura. To właśnie taka powieść, którą warto zabrać na urlop, na działkę, na leżak i dać się pochłonąć.

Znacie to uczucie gdy książka w teorii powinna Wam się spodobać, bawicie się świetnie podczas lektury, a z jakiegoś powodu po lekturze czujecie się rozczarowani? 🤔

Tak niestety czułam się po skończeniu "Każdego kolejnego lata". Z jednej strony Carley Fortune napisała książkę niemalże doskonałą w swoim gatunku. Chemia między bohaterami jest wyczuwalna od samego początku, ich relacja i towarzyszące jej napicie aż iskrzy.

Gwarantuję Wam, że gdy już sięgnięcie po książkę nie będziecie potrafili się od niej oderwać, bo sama nie potrafiłam tego zrobić. Gdy tylko musiałam ją odłożyć, myśli non stop krążyły wokół niej.

To za co uwielbiam motyw miłości z dzieciństwa, to przede wszystkim za obraz młodości i beztroski. Rozterki i bolączki, które wydają się pochłaniać i być całym światem. Carley Fortune opisała to w taki sposób, że z marszu uwierzyłam w tę historię.

Jednak coś poszło nie tak. Być może to za sprawą nielubianego przeze mnie motywu i tym samym głównego punktu zwrotnego w historii (ogromnie żałuję, że nie mogę Wam napisać o co mi chodzi, nie narażając Was na ogromny spojler), a może za sprawą ogromu (naprawdę OGROMU) podobieństwa do serii Lato autorstwa Jenny Han, poczułam tak spore rozczarowanie. I przyznaję, że to uczucie męczy mnie aż do dziś, chociaż poznałam tę opowieść wraz z początkiem maja.

Dla mnie "Każde kolejne lato" to z jednej strony piękna, beztroska i porywająca opowieść o miłości dwójki młodych ludzi, a z historia, którą mogłabym podsumować jako "ale to już było".

P.S. dałam jej 4 na 5 gwiazdek, za to, że nie potrafiłam pozbyć się jej z głowy oraz za to jak dobrze jest napisana.