Kawa i papieros, czyli poranek po bardzo ciężkiej nocy

🌭🥨 Czasem potrzebujemy książki, która otuli nas ciepłem, rozbawi, a jednocześnie przemyci kilka ważnych refleksji. Kawa i papieros, czyli poranek po bardzo ciężkiej nocy to właśnie taka opowieść – pełna humoru, przyjaźni i życiowych dylematów, ale też z odrobiną tajemnicy, która dodaje fabule smaczku.

🌭🥨 Akcja książki dzieje się tuż przed Bożym Narodzeniem, co już od początku tworzy przytulny klimat. Główni bohaterowie to grupa przyjaciół mieszkających w loftowym apartamencie, który stał się ich wspólnym domem. Jednak niespodziewanie dowiadują się, że mogą go stracić. I tak zaczyna się ich prywatne śledztwo, prowadzone głównie przez Joeya i jego współlokatorkę Amandę – mistrzynię konspiracji i zakulisowych działań. Kto i dlaczego chce ich wyrzucić? Jakie sekrety skrywa zarządca budynku? Fabuła wciąga, ale nie przytłacza – to przede wszystkim historia o ludziach, ich relacjach i codziennych wyzwaniach.

🌭🥨 Największą siłą tej książki są bohaterowie. Każdy z nich jest inny, barwny i autentyczny, a ich rozmowy przypominają te, które prowadzimy ze swoimi znajomymi. Są ironiczne, błyskotliwe, czasem pełne sarkazmu, a czasem pełne ciepła i troski. Relacje między nimi są napisane z dużą dozą naturalności i realizmu – czuć, że to ludzie, którzy razem przeszli już wiele, ale wciąż potrafią się nawzajem zaskakiwać. Ich przyjaźń nie jest idealna, ale to właśnie sprawia, że wypada tak wiarygodnie.

🌭🥨 Damian Łukowiak ma świetne wyczucie balansu między lekkim, niemal sitcomowym humorem a poważniejszymi tematami. Czytając, można się śmiać, ale też zatrzymać na chwilę i pomyśleć o tym, co w życiu naprawdę się liczy – o przyjaźni, wsparciu, samotności i walce o swoje miejsce na świecie. To książka, która momentami przypomina klimatem serial „Przyjaciele” – pełna błyskotliwych dialogów, zabawnych sytuacji, ale też momentów, które dotykają bardziej emocjonalnych strun.

ㅤ

🌭🥨 Jeśli szukasz historii, która poprawi Ci humor, a jednocześnie nie będzie banalna, to Kawa i papieros, czyli poranek po bardzo ciężkiej nocy jest świetnym wyborem. To ciepła, dobrze napisana opowieść o codziennym życiu, przyjaźni i walce z przeciwnościami losu.

Święta Bożego narodzenia mamy już za sobą, jednak warto sobie przypomnieć ten okres książką Kawa i papieros czyli poranek po bardzo ciężkiej nocy, bo wiadomo, że w tym czasie dzieje się magia, ale i odbywają się największe rodzinne dramy, a właśnie rodziną są dla siebie przyjaciele, bohaterowie tej książki, zamieszkujący pewien nowojorski loft, który jak się okazuje mogą nagle stracić. Ta licząca 300 stron powieść jest bardzo współczesna i bawi, nie stroniąc jednocześnie od poważniejszych tematów, więc można spokojnie zaliczyć ją chyba do komedii albo powieści obyczajowej. Jakbyśmy jej nie zaklasyfikowali to bardzo dobra opowieść o rzeczach ważnych jak rodzina, przyjaźń, miłość czy praca. Siłą tej książki są dobrze opisani bohaterowie. Każdy inny, każdy z własnymi poglądami na świat i ludzkie relacje, jednak tworzący zgraną ekipę i trzymający się razem w obliczu dramatu, jakim może być widmo przeprowadzki w Wielkim Jabłku. Fajny sznyt powieści dają odniesienia do popkultury. Książka wręcz nimi kipi i daje historii fajną lekkość, poza piórem Damiana Łukowiaka, który wie, jak przedstawić losy tej grupki, rozgrywające się w ciągu zaledwie kilku dni. No i jest jeszcze Nowy Jork. Nie wiem czy autor był w tym mieście, ale opowieść jest bardzo nowojorska, taka jaką znamy z filmów czy seriali, choć w książce pada zdanie, które temu przeczy, a jednak:-). Ta świąteczna historia sama mogłaby posłużyć za scenariusz i być grana w grudniu zamiast filmów o dzieciaku, który zostaje sam w święta. Gwarantuje Wam, że bawilibyście się przy niej przednio. Póki co, zostaje nam czytanie tej urokliwej książki, przy filiżance ulubionej kawy, co jest z pewnością miłą perspektywą spędzenia wolnego czasu. Polecam!

Za książkę dziękuję wydawwnictwo_noca

Od zawsze zastanawiam się, czy komedie dla innych są tak samo hot, jak i dla mnie. Uwielbiam co jakiś czas oddać się zabawnej historii, która sprawi, że czytelnik wcale nie musi się jak mocno skupiać na fabule – wystarczy, że odda się opowieści, przy której zwyczajnie w świecie odpocznie.

Grupa znajomych przy samych Świętach ma stracić dach nad głową. Jednakże dwójka z nich uznaje, że to wcale nie jest takie oczywiste i rozpoczyna swoje własne dochodzenia, dlaczego i komu tak bardzo zależy, żeby pozbyć się domu kilkoro przyjaciół. Co z tego wyniknie? Zapewniam, że najlepiej odkryć samemu!

Bardzo podobało mi się, że całość jest przede wszystkim spójna, a dodatkowo urzeka mnie fakt, że zgranej ekipy. Przypomina to trochę moją załogę – drużynę, gdzie każdy z nas jest inny, różnimy się wiekiem, zainteresowaniami, profesjami zawodowymi, a jednak rozumiemy się czasem bez słów, możemy wzajemnie na siebie liczyć i doskonale się razem bawimy. W taki też sposób pan Damian ukazał bohaterów, z którymi nie sposób się nudzić. Język Autora jest lekki, przez książkę się płynie, nie trzeba wytężać szarych komórek, by oporowo śledzić poczynania postaci, wystarczy oddać się tekstowi i odkryjemy, że bardzo przyjemnie się odpoczywa przy tym tytule.

Te relacje międzyludzkie są świetną podstawą tej książki. Nie oceniają, nie krytykują, nie mówią sobie wzajemnie, jak kto ma żyć, bo tak wypada, czy taka jest tradycja. Wszystko toczy się stabilnie, o ile można nazwać tak całe to życiowe zamieszanie, a okraszone humorem sprawia, że nie chcemy się rozstawać z tą historią, nie chcemy opuszczać postaci. Idealnie też pan Łukowiak wplątał sprawy z przeszłości, ale to do odkrycia pozostawiam Wam samym, bo nie jest to takie pierwszoplanowe i oczywiste.

Lubię komedie, ale właśnie takie, które pozostawiają pole do popisu dla samego Czytelnika. Znajdziemy tu całą gamę kolorów, całą gamę problemów młodych ludzi, ale i całą tęczę potyczek, w których prawdopodobnie każdy z nas miał okazję się zmierzyć. Ogromnie polecam, mnie się podobało, było lekko i przyjemnie – doskonale się bawiłam i myślę, a nawet jestem pewna, że jeśli będzie mi dane, chętnie spotkam się z Damianem Łukowiakiem po raz kolejny!

Wyobraźcie sobie, że mieszkacie w Nowym Jorku wraz z paczką przyjaciół. Wasza codzienność bardzo się różni, macie inne kłopoty, a za sobą wiele życiowych zakrętów .

A jednak jesteście sobie bliscy niczym rodzina.

Pewnego dnia okazuje się jednak, że rada miejska chce zburzyć loft, który zamieszkujecie a wam grozi całkiem realna eksmisja.

Właśnie taka historia przydarzyła się bohaterom najnowszej powieści Damiana Łukowiaka.

Czy lokatorom uda się ocalić miejsce, które kochają?

Czy matka Joeya da za wygraną i w pełni zaakceptuje syna i jego życiowe wybory?

O tym musicie się przekonać.

Gdy tylko przeczytałam pierwsze zdania w książce na myśl przyszedł mi najpopularniejszy znany serial, "Przyjaciele " , wszystko za sprawą klimatu,który autor umiejętnie wykreował i choć początkowo było mi dość trudno zapamiętać kto jest kim wraz z rozwojem akcji wszystkie puzzle wskakiwały na swoje miejsce.

Mimo, że lektura jest lekka i pełna poczucia humoru , a jej bohaterowie nie mogliby raczej liczyć na literackiego Nobla dają się polubić. Nie brakuje też tematów poważniejszych takich jak walka z bezpłodnością czy homofobia.

Świetnie się bawiłam poznając tę fabułę, a całość była zajmująca i żałuję tylko,że skończyła się tak szybko.

Macie swój ulubiony sitcom? Moim faworytem jest serial "Przyjaciele", który obejrzałam już co najmniej kilkadziesiąt razy.

Książka ta momentami bardzo przypomina mi pod względem klimatu, właśnie tę telewizyjną historię.

Paczka przyjaciół zamieszkuje wspólnie loft w Nowym Yorku. Z pozoru stanowią zlepek zupełnie odmiennych osobistości. Różnią się temperamentem, trybem życia, wykonywanym zawodem czy innymi umiejętnościami. Łączy ich natomiast najmocniejszy międzyludzki cement- przyjaźń. Wspierając się wzajemnie i będąc dla siebie ramieniem do oparcia lub płaczu, tworzą niezwykle zgraną ekipę.

Więź ta zostanie wystawiona na próbę - chwilę przed Bożym Narodzeniem dowiadują się bowiem, że mogą stracić dach nad głową.

Całość opowiedziana jest w humorystycznym tonie. Nie zabraknie jednak też ważnych, głębszych tematów, które przeplatane są z fabularnymi żartami. Złożoność relacji rodzinnych, utrata pracy, zawirowania miłosne i związkowe - to wszystko znajdziecie wśród barwnej gromadki bohaterów.

Całości kolorytu dopełnia przedświąteczny nowojorski klimat, który ukazuje zarówno pomocników Mikołaja, jak i Grinchów 😉