Kamienica pełna cudów (barwione brzegi)

Stara, sopocka kamienica, sześć mieszkań, a w każdym z nich, w mniejszym lub większym stopniu, trwają przygotowania do nadchodzących świat. Nie każdy z mieszkańców cieszy się na nie tak samo, bo nie dla wszystkich jest to radosny czas.

„𝐊𝐚𝐦𝐢𝐞𝐧𝐢𝐜𝐚 𝐩𝐞ł𝐧𝐚 𝐜𝐮𝐝ó𝐰” to historia, która zaskakuje prologiem, gdyż narratorem okazuje się być kamienica. Towarzyszy ludziom w ich codzienności już od bardzo dawna, dzieląc z nimi zarówno radości, jak i smutki.

Beata Zdziarska stworzyła historię wielowątkową, z dużą ilością bohaterów i ich historiami. O zwykłym życiu i ludziach, w których możemy odnaleźć siebie. Wprowadza nas do ich świata pokazując, że życie pisze historie, ale to my je kreujemy naszymi decyzjami i czynami.

„𝐊𝐚𝐦𝐢𝐞𝐧𝐢𝐜𝐚 𝐩𝐞ł𝐧𝐚 𝐜𝐮𝐝ó𝐰” to książka której fabuła toczy się spokojnym rytmem. Chwilami nostalgiczna, ale też ciepła, napisana lekkim stylem, traktuje o relacjach międzyludzkich, życzliwości i przyjaźni.

Narracja została poprowadzona z kilku perspektyw pozwalając nam zobaczyć tę historię z różnych punktów widzenia.

Jeżeli szukacie książki, której akcja jest spokojna, a fabuła zmusza do refleksji, w dodatku uroczo wydanej, to „𝐊𝐚𝐦𝐢𝐞𝐧𝐢𝐜𝐚 𝐩𝐞ł𝐧𝐚 𝐜𝐮𝐝ó𝐰” powinna spełnić Wasze oczekiwania.

Wyobraźcie sobie niezwykłą kamienicę, która pewnego zimowego dnia postanawia zapisać losy swoich mieszkańców, bacznie śledząc ich historie. Wszyscy przygotowują się do tego wyjątkowego Święta. Jedni z większym zapałem, inni raczej z dystansem. U jednych kojarzą się one z radością, inni z niezwykle przytłaczającą w tym okresie samotnością. Sześć rodzin z zupełnie inną historią, budzącą niezwykłą mieszankę emocji, na które wrażliwość w grudniu maksymalnie wzrasta.

Znajdziecie to urocze niespodzianki, cudowne przyjaźnie, ale również przytłaczającą tęsknotę i trudności do pokonania.

To idealna historia na zbliżający się okres przedświąteczny, pozwala się zatrzymać i skłania do refleksji. Bardzo łatwo utożsamić się którymś z bohaterów, a mamy i do wyboru kilku.

Na wielkie brawa przede wszystkim zasługuje niesamowite wydanie tej książki, dzięki któremu będzie ona pięknym i emocjonującym prezentem.

To piękna, nostalgiczna historia, której strzępki skrywane są w każdym z mieszkań sopockiej kamienicy. Kamienicy, która zna wszystkich mieszkańców, która pamięta o tych, których zabrakło i w której ścianach ukryte są ludzkie pragnienia, marzenia, ale również samotność, tajemnice, smutki i troski. Ona czuje lęki każdego z lokatorów, razem z nimi przeżywa ich wzloty i upadki, próbuje ocalić od zapomnienia wszystkie dobre chwile i zachować jak najwięcej wspomnień.

Autorka w wyjątkowo obrazowy sposób przenosi nas w poszczególne historie, tworzy niezwykle plastyczne opisy przyrody i otoczenia, tak, że możemy poczuć się cząstką tych zdarzeń.

Czuć ciepło bijące z każdej strony i tę wyjątkową ulotność chwil.

W powieści pojawia się dużo bohaterów i na początku odrobinę gubiłam się w zależnościach między nimi, ale w dalszej perspektywie pokazuje to tylko skalę problemów, jakie ludzi dotyczą. Każdy ma swoje, boryka się z nimi i radzi sobie tak, jak potrafi, jednak w każdym aspekcie życia potrzebny jest ktoś, kto wyciągnie pomocną dłoń. Czasem wystarczy zwykły uśmiech, który rozjaśni

i rozproszy największy mrok. Bez niego i bez ludzkiej życzliwości życie staje się smutne i szare.

Zajrzyjcie w progi starej kamienicy i poczujcie jej świąteczny klimat. Być może odnajdziecie w niej kawałeczek swojego życia i zapragniecie coś w nim zmienić. A może sprawicie, że czyjeś życie nabierze jaśniejszych barw i będzie można nazwać to maleńkim cudem. Bo te zdarzają się naprawdę, tuż obok nas i stanowią magię naszej codzienności. Wystarczy tylko otworzyć szerzej oczy i drzwi naszych domów.

"Życie coś nam odbiera , ale w zamian daje coś innego. W każdym razie nie pozostawia nas z pustymi kieszeniami".

Ja od siebie daję 9 + dodatkowy punkt za zjawiskowe wydanie, czyli 10/10.

I z całego serca polecam ją Waszej uwadze ❣️