Jej największe tajemnice

To druga część dylogii, więc warto przeczytać pierwszy tom, w którym poznaliśmy główne bohaterki i ich rodziny. Autorka pisze bardzo życiowe i emocjonalne historie i tutaj również tak jest, choć tym razem niestety sporo jest tych negatywnych. Związki dwóch z kobiet zawisną na włosku. Jedna pochopna i zbyt impulsywna chwila porządnie namieszała w ich życiu. Są łzy, gorzkie słowa, utrata zaufania i zerwane więzi. Dużo się dzieje, ale to wszystko niesie też ogrom refleksji. Nic w życiu nie jest dane na zawsze. Trzeba brać z niego garściami i celebrować dobre momenty. należy jednak pamiętać że nawet po największej burzy wychodzi słońce. Istotne jest aby dać sobie szansę, chwycić się mocno pozytywnych aspektów i ruszyć przed siebie z podniesioną głową.

Z pewnością każdy czytelnik wyniesie z tej powieści własne przemyślenia, niektórzy może odnajdą cząstkę siebie, co jeszcze bardziej spotęguje emocje.

Polecam miłośnikom gatunku.

Opowieść o winie i odkupieniu, o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie a także o potrzebie akceptacji, zrozumienia, posiadania blisko siebie pocieszającej osoby.

To drugi tom serii Ich wszystkie sekrety opowiadający o losach trzech przyjaciółek, więc na wstępie zachęcam Was do nadrobienia zaległości. Książki połączone są ze sobą luźnym ciągiem przyczynowo-skutkowym, ale stanowią ciekawą, spójną całość, więc wszystkim miłośniczkom literatury obyczajowej na pewno przypadną do gustu. W dodatku autorka intrygująco miesza wątki, żongluje emocjami, nawiązuje do współczesnych problemów i jednocześnie snuje w pełni wiarygodną opowieść o kobietach z którymi bez problemu potrafimy się utożsamić. Myślę, że lepiej być nie mogło.

Turkawki zmieniły się nie do poznania. Klaudia, Blanka i Wiktoria będą zmuszone stawić czoła trudnym konsekwencjom ujawnionych tajemnic. Wydaje się jednak, że to jeszcze mocniej zacieśnia ich przyjaźń. Wspólnie odpowiedzą na trudne pytania, wspólnie otworzą nowy rozdział życia. Nie wszystko pójdzie po ich myśli, ale czy tak właśnie nie wygląda prawdziwe życie?

Oto opowieść o nas samych, fabuła bowiem garściami czerpie inspirację z naszego otoczenia. Doskonale rozumiemy więc bohaterki i z zachłannością śledzimy wszelkie detale ich zawiłych przygód. Pojawią się momenty wzruszenia, zaskoczenia, śmiechu przez łzy a także nadziei na lepsze jutro, gdy przeszłość skonfrontuje się z teraźniejszością a prawda upomni się o swoje pięć minut. Autorka niezawodnie snuje swoją opowieść w plastyczny sposób, trzyma nas w swoich objęciach do ostatniej strony, w klimacie subtelnej melancholii oraz momentów zadumy stawia pytania o wybrane priorytety. Jej książka jest w pełni dojrzała, świadoma, inteligenta, zachwyca bowiem czytelnika nawet poszukującego innych literackich gatunków.

"Jej największe tajemnice" na trzystu stronach rozgrywa ujmujący spektakl problemów codzienności. Agata Przybyłek bacznie obserwuje świat i przelewa to co wychwyci na karty swojej powieści. Jej książki są szczere i na pierwszy rzut oka proste w swojej formie, ale już pierwsze strony udowadniają swoją głębie. To idealna propozycja na nadchodzącą jesień, do towarzystwa ulubionej herbaty, jednak warunek jest jeden - warto mieć obie części pod ręką, wciągają!

Czy istnieje lepsza rekomendacja dla książki od faktu, że przeczytałam tę historię jednym tchem, dosłownie w jeden wieczór?

„Jej największe tajemnice” jest kontynuacją książki „Ich wszystkie sekrety”, która zakończyła się z takim przytupem, jakiego nikt się nie spodziewał. Przedstawionymi wydarzeniami autorka przypomina, że nie ma w naszym życiu nic pewnego i dlatego tak ważne jest korzystanie z chwili, czerpanie z życia, ile się da, bo przyszłość… może nieźle zaskoczyć.

W swojej najnowszej książce autorka przedstawiła dalsze losy trzech przyjaciółek, które już dobrze znamy, a przynajmniej czytelnikowi tak się wydaje, że dobrze zna bohaterki. Tu kolejny raz zostałam zaskoczona, bo Blanka, Klaudia i Wiktoria pokazały swoje nowe twarze, i było to przyjemnym odświeżeniem oraz urealnieniem postaci.

Historia tych kobiet jest do bólu życiowa i autorka nie bierze jeńców. Jednej z bohaterek okropnie współczułam, drugiej też mi było szkoda, a trzecia zupełnie straciła na mojej sympatii. Tak już bywa w życiu, że trudne momenty najlepiej ukazują prawdę o nas samych – i dokładnie tak samo było w tym przypadku.

Życie bywa przewrotne, ulotne, a szczęście trwa mgnienie oka – takie przesłanie płynie z tej historii. Dlatego najpiękniejsze chwile to te drobne momenty szczęścia, z których tworzymy naszą, z pozoru nudną, codzienność. Drugi istotny wniosek, jaki wysnułam po przeczytaniu tej historii, to fakt, że jeśli nie jest jeszcze dobrze, to znaczy, że największe szczęście dopiero przed nami, oraz że złe momenty są wyłącznie po to, by nas wzmocnić, bo my, kobiety, damy radę przetrwać naprawdę największe burze.

Dylogia Agaty Przybyłek wpada na moją listę ulubionych książek, ale tych ulubionych-ulubionych. Choć z pozoru przedstawiona historia jest zwyczajna, to w swojej zwyczajności jest niezwykła i skłania do przemyśleń. Nie mogę pominąć również tego, że historia Wiktorii, Blanki i Klaudii wręcz kipi od emocji. To udowadnia, jak bardzo zwykłe życie może być szalone i zaskakujące, bo zupełnie nikt nie spodziewał się takiego obrotu spraw.

Podsumowując – „Jej największe tajemnice” jest jak najlepsza cynamonka z jabłkiem: pyszna, składająca się z wielu warstw i składników, a najlepsze w niej jest połączenie wszystkiego i ten puszysty środek o aromacie cynamonu. To historia idealna na nadchodzącą jesień i zapewniam Was, że nie da się zatrzymać na jednej z książek – trzeba od razu wziąć dwie. A do tego dwie cynamonki, które raz będziecie zajadać, roniąc łzy, by kolejnym razem uśmiech nie schodził Wam z twarzy.

To moja wielka cynamonowa polecajka. 🫶🏻