Jak dzikie gęsi

Przedstawiam wam historię dwojga młodych ludzi, którzy spotkali się w nieodpowiednich czasach, bo czasach trudnych, kiedy to widmo nazizmu mocno dawało o sobie znać. Zwykle nie czuje książek tego typu, gdzie wplecione są wątki historyczne i tak dalej. Jednak tutaj, w tej konkretnej książce było coś co nie pozwalało mi jej odłożyć. Katrin zakochuje się w chłopaku imieniem Peter. Jednak koło dziewczyny kręci się inny amant - Rudolf, który jest fascynatem idei faszystowskich. Katrin jako, że ma pochodzenie polsko-niemieckie musi wraz z rodziną wyjechać i się ukryć. Peter ma później do nich dołączyć. Niestety okazuje się, że ich miłość musi napotkać przeszkody...

✨✨✨

Uwielbiam historię, gdzie prawdziwa miłość jest tak silna, że potrafi pokonać wszelkie przeszkody. Oczywiście znajdziemy tu sporo różnego rodzaju intryg oraz chamstwa ze strony innych bohaterów. Mimo to jednak książka ma w sobie to coś. Wojna i miłość idące że sobą w parze zawsze wzbudzają różne emocje. U mnie zwykle tę nostalgiczne i pełne nadziei na szczęśliwe zakończenie. Niestety historia jasno mówi, że w wielu przypadkach ludzie ginęli w imię miłości. Wojna jest bezlitosna. Chyba właśnie dlatego zwykle nie chwytam takich książek. Jestem bardzo emocjonalną osobą i szybko się rozklejam. Mocno przeżywam sytuację, kiedy to ktoś zasługuje na szczęście ale los wciąż rzuca mu kłody pod nogi. Jestem na to zbyt mientka🙄Jednak tę książkę czytałam z przyjemnością. Mimo, że oczywiście były momenty kiedy to łzy same cisnęły mi się do oczu oraz ręce trzęsły z obawy przed tym, co za chwilę się wydarzy, to przyjemnie spędziłam z nią czas.

Kilka razy przyszło mi się zastanowić, co ja bym zrobiła gdybym znalazła się w obliczu wojny? Zwłaszcza teraz mając męża i syna. Czy pozwoliła bym nam się rozdzielić? Może wolałabym być cały czas razem? Nie rozstawać się ani na chwilę bo jak zginąć to razem? Nie wiem i mam wielką nadzieję, że nigdy nie przyjdzie mi podejmować podobnych decyzji.

A Was zachęcam do sięgnięcia po tę książkę!

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌸 "Jak dzikie gęsi" autorstwa Agnieszki Olejnik to przepiękna opowieść, której akcja zaczyna się w 1938 roku.

🌸 Katrin jest pół Polką, pół Niemką. Dziewczyna wchodzi w dorosłość, jednak czuje się coraz mniej bezpiecznie z powodu wzrastającego nazizmu, i boi się o życie swoje i swojej rodziny.

Katrin z wzajemnością zakochuje się w Petrze, który tak jak jej ojciec nie popiera polityki Hitlera, i z obawy o swoje życie rodzina postanawia sprzedać dom, i wyjechać do Gdańska do rodziców Uli, matki Katrin.

Peter zostaje, gdyż czeka na paszport, ale przyrzeka, że jak najszybciej do niej dojedzie.

Jak potoczą się ich losy?

Czy będzie im dane być razem?

🌸 Muszę wam powiedzieć, że wydawnictwo filia jest jednym z moich ulubionych wydawnictw i na każdą książkę od nich czekam z ekscytacją, i jeszcze nigdy się na nich nie zawiodłam. Mają naprawdę piękne okładki, perfekcyjne w każdym calu, a historie w nich opisane chwytają za serce.

Również pracownicy wydawnictwa są profesjonalni, i kontakt z nimi to prawdziwa przyjemność.

Ale przejdźmy do książki, która zdobyła szczególne miejsce w moim sercu, i nie mogłam się od niej oderwać.

Czytałam już kilka książek autorki, które przypadły mi do gustu, a że uwielbiam książki z wątkiem II wojny światowej, to nie mogłam przejść obok niej obojętnie.

Jest to niezwykle piękna i sentymentalna opowieść o miłości, nienawiści, zazdrości, strachu i nadziei, która skłania do przemyśleń.

Literatura wojenna i obozowa jest niezwykle bliska memu sercu, i uwielbiam te emocje, które zawsze pojawiają się w tego typu książkach. Tu również mamy mnóstwo emocji i świetnie wykreowanych bohaterów, którzy pomimo widma wojny, pozostają sobą i robią wszystko, aby być razem. Ich życie już nigdy nie będzie takie samo, muszą uważać na to co mówią, nawet przyjaciele mogą okazać się wrogami. Przeżywałam ich problemy, zauroczenie, pierwszą miłość, i marzenia o lepszej przyszłości.

Ta historia wzrusza, trzyma w napięciu i niepewności, a losy bohaterów śledziłam z zapartym tchem, także jeśli lubicie tego typu książki, to koniecznie musicie ją przeczytać.

"Będziemy wierni sobie jak dzikie gęsi".

Zło przychodzi powoli, osacza, nikomu nie odpuszcza... Rok 1938 Dolne Łużyce, Karin pochodzi z polsko-niemieckiej rodziny, jest pogodną, pełną wewnętrznej energii dziewczyną. Nazizm rozprzestrzenia się coraz mocniej, Karin i jej rodzina, przestają czuć się bezpiecznie. Ci, co do tej pory byli przyjaciółmi, stają się wrogami. Tak niewiele potrzeba by stracić życie. Rodzina zaczyna coraz częściej myśleć o wyjeździe, by uciec przed tym, co nieuchronnie się zbliża. Karin wzbudza zainteresowanie Rudolfa Hertza, młodego, ambitnego chłopaka, który całkowicie uległ ideologi Hitlera. Ich drogi przeplatają z drogą Petera Kesslera, biednego, pracowitego, szczerego, pogodnego chłopaka, który ma zupełnie inne poglądy od Rudolfa. Między Karin a Peterem rodzi się uczucie. Czy w ogarniętym złem świecie możliwa jest ta miłość?

Jak potoczą się ich losy? Z ogromną ciekawością kolejny raz przeniosłam się do świata stworzonego przez Autorkę. Emocje, jakich tym razem doświadczyłam, były ogromne, bardzo skrajne. Fabuła przenosimy się do czasów II wojny światowej. Pani Agnieszka czaruje słowem, bardzo lekki, płynny, barwny, naturalny, styl sprawia, że książka pomimo poruszanych trudnych tematów czyta się sama. Z wnikliwością i realizmem ukazuje emocje, wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca, jakie stają się udziałem naszych bohaterów. A ci rewelacyjnie ukazani, to zwykli ludzie, którym przyszło żyć w strasznych, okrutnych czasach. Prawdziwa mieszanka ludzkich temperamentów i charakterów. Ludzie różnych narodowości jedni są ślepymi fanatykami, drudzy wręcz przeciwnie.

Wojna Dzieli ludzi na tych gorszych, skazanych na zagładę i panów świata, którzy mogą wszystko i nie cofną się przed niczym, brnąc w chorej fascynacji do swojego wodza. Na tle mroku nazizmu rodzi się prawdziwa, wielka, piękna miłość. Trafia na trudności, z którymi trudno się mierzyć. Przyjaźń, która jest szczera bezinteresowna i ta podszyta fałszem w obliczu próby okazuje się nic niewarta. Zazdrość, która niszczy i powoduje, że ludzie posuwają się ohydnych czynów. Manipulacje, zawiść, nieszczerość, nienawiść, a obok ból, cierpienie, niemoc, strach. Pogarda, ludzie, którzy do tej pory żyli zgodnie, zaczyna dzielić coraz więcej. Strach o życie bliskich i własne staje się codziennością, poświęcenie, walka o przetrwanie.

Przez powieść się płynie, a serce drży z niepewności. Historia porusza, niepokoi, zaskakuje, jest wyjątkowa, piękna i trudna jednocześnie. O miłości, o wierze i o nadziei. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

BRUNETTE BOOKS

Otwierając kopertę z przesyłką od Wydawnictwo Filia zawsze odczuwam ekscytację. Tym razem prezent książkowy sprawił mi ogromną przyjemność. Niespodzianka bardzo spodobała mi się.

"Jak dzikie gęsi" to historia, której akcja rozgrywa się w okropnych czasach, bo przed wybuchem II wojny światowej, wiosną 1938 roku. Autorka stworzyła niezwykle poruszającą historię o dwójce młodych ludzi, którzy zakochali się w sobie w bardzo ciężkich czasach. Ona pochodzi z polsko - niemieckiej rodziny, a jej ukochany pochodzi z niemieckiej rodziny.

Czy ich miłość ma szansę na przetrwanie u progu wojny?

Co trzeba poświęcić, by ocalić najbliższych?

Przekonajcie się sami sięgając po tę książkę.

Uwielbiam czytać historie wzruszające i z historią w tle. Fabuła jest znakomita, ciekawa i wciągająca już od pierwszej strony. Świetna kreacja bohaterów. Śledziłam ich losy z ogromną ciekawością. Byłam poruszona ich życiem. W tamtych czasach nic nie było pewne. Wystarczył jeden donos, by zniszczyć człowiekowi życie. Podłość, nienawiść, okrucieństwo i brutalność przebija się przez kartki tej powieści. Autorka pokazuje nam z czym musieli zmierzyć się bohaterowie tej powieści. Co musieli poświęcić i na co uważać, by ocalić rodzinę i siebie. Nie będziecie nudzić się ani przez chwilę. Gwarantuję Wam, że doznacie prawdziwy wachlarz emocji, wzruszycie się i nie oderwiecie się od tej książki.

To idealna lektura dla fanów romansów, obyczajówek oraz literatury wojennej.

Obiecuję Wam, że skradnie Wasze serca.

Ja już czuję niedosyt i z niecierpliwością będę czekała na kontynuację.

Jestem zachwycona.

Polecam z całego serca!

"Pomyśl tylko. Każda wojna kiedyś się kończy, bylebyśmy tylko przeżyli. Spotkamy się w naszym umówionym miejscu na rozstaju dróg ty mi dasz swoje listy, ja tobie swoje, i będziemy czytać, leżąc obok siebie na ciepłej, suchej trawie. A potem zabiorę cię do domu, naszego domu, bo wreszcie będziesz moją żoną i będę miał do ciebie prawo przed Bogiem i przed ludźmi. I będę cię kochał, i kochał... aż do śmierci."

Czy potrzeba większej zachęty do przeczytania tej książki? Pięknie napisana historia cudownej i szczerej miłości dwójki młodych ludzi, których największym nieszczęściem było to, że wszystko działo się w czasach nazizmu. Katrin to młodziutka dziewczyna, która od pierwszego wejrzenia zakochuje się w chłopaku o imieniu Peter. Katrin odrzuciła zaloty Rudolfa młodego i zapalonego zwolennika idei faszystowskiej. Miłość tej dwójki jest tak wielka, że udaje im się pokonać wszystkie trudności, które napotykają ich z powodu mroku nazizmu. Katrin ze względu na mieszane pochodzenie musi wraz z rodzicami uciec ze swojego domu. Zatrzymują się u dziadków. Peter ma do nich dołączyć tak szybko jak będzie to możliwe. Kto lub co utrudni mu ucieczkę do ukochanej? Katrin zostawiła swoje dwie przyjaciółki Annę i Marlene - ta druga zdaje się mieć nieczyste intencje wobec Katrin. Często manipulowala nią - wiedziała zbyt dużo o ojcu Katrin. Wszystko dlatego, że była zazdrosna o Rudolfa. Rudolf z kolei początkowo zakochany w Katrin odkrył, że uczucia swe żywi zupełnie do kogo innego... Czy z tego powodu postanowił uniemożliwić to, aby młodzi zakochani mogli spokojnie żyć? Z wielką nadzieją będę czekała na dalszą część! Jakże bardzo jestem ciekawa tej historii 🥹

Niewątpliwie ta historia porywa i wzrusza. Daje nadzieję, że prawdziwe uczucie może ocalić, tych których kochamy. I nigdy nie pozwolimy, aby ludzka podłość mogła kogoś skrzywdzić. Czas z tą książką był dla mnie bardzo przyjemny. Moje serce się radowało. Z przejęciem przewracalam kolejne strony, aby odkryć co jeszcze spotka tą dwójkę zakochanych. Z utęsknieniem czekam żebym mogła poznać zakończenie tej historii.

Wiosna 1938 z pewnością, była piękna.. jak to wiosna, przecież wtedy wszystko pięknie kwitnie.. Czy jest lepszy czas na pierwszą miłość? Otóż w tym roku zdecydowanie to nie jest najłatwiejszy na nią czas, a to właśnie wtedy.. Katrin jej doświadczyła.. pięknej, niewinnej, prawdziwej i szczerej..

Katrin wywodzi się z polsko-niemieckiej rodziny i niestety nie czuje się już bezpiecznie w swoim domu .. jej matka jest Polką, a to zdecydowanie nie jest dobrze widziane przez społeczeństwo rządzące przez Ferrera.. jednocześnie dziewczyna dostrzega coraz więcej, i okazuje się, że chyba nie może zaufać swojej przyjaciółce.. Dodatkowo zaczął się nią interesować Rudolf, młody mężczyzna pochodzący z szanowanej niemieckiej rodziny, dla którego ważna jest kariera wojskowa.. Oj jednak Katrin nie uważa tego za atut, a wręcz przeciwnie.. Chłopak przedstawia zupełnie inne wartości niż ta młoda kobieta, i zdecydowanie woli go unikać, ponieważ czasy są niepewne a jej pochodzenie na pewno nie spodobałoby się Rudolfowi.. Jednak niespodziewanie w jej życiu pojawia się wesoły chłopak o niesfornych włosach.. który urzeka ją swoim podejściem do życia, bo jak się okazuje choć ich rodziny są bardzo różne.. to poglądy mają mocno zbliżone.. im więcej czasu spędzają razem, tym bardziej są siebie pewni.. Jednak nie wszystkim to się podoba.. Jak zareaguje rodzina? Czy Rudolf zaakceptuje taki bieg wydarzeń?

"Jak dzikie gęsi" to zdecydowanie opowieść o miłości, i to o tej pierwszej, niewinnej, nieśmiałej i szczerej.. opowiada o tym z czym ludzie musieli się zmierzyć i ja trudną drogę przejść, by mieć choć chwilę dla siebie.. nie to co my teraz.. Dodatkowo dochodził ogromny strach o życie własne i swojej rodziny.. wiele wtedy trzeba było poświęcić i na siebie uważać.. Choć nie polubiłam Rudolfa, muszę przyznać, że Autorka stwarzając tą postać, nadała zupełnie inny charakter tej książki, bardziej ciekawy! Jest on bowiem, bardzo złożoną postacią. To rodzaj spokojnej powieści, która tuli.. czaruje, a jednocześnie odczuwa się emocje wraz z bohaterami! To początek serii, zdecydowanie polecam Wam go przeczytać 🤗

Mieliście kiedyś tak, że po przeczytaniu pierwszej strony książki wiedzieliście, że będzie ona absolutnie wyjątkowa. Mnie się to właśnie przytrafiło przy powieści Agnieszki Olejnik „Jak dzikie gęsi” która była niezwykłe melancholijną, a zarazem niezwykłą opowieścią o pierwszej miłości, mającej ogromny wpływ na dalsze życie bohaterów.

Jest wiosna 1938 rok. Na Dolnych Łużycach gęstnieje mrok nazizmu. Katrin pochodząca z polsko-niemieckiej rodziny odczuwa niepokój w świecie, w którym jeden donos niszczy życie człowieka. Rudolf Hertz, ambitny członek Hitlerjugend, rzadko myśli o miłości. Jego marzenia i plany koncentrują się wokół kariery i służby dla Rzeszy. Tylko jedna osoba odciąga go od obowiązków - Katrin. Czy w ponurej scenerii u progu wojny może rozkwitnąć kwiat pierwszej miłości?

Autorka stworzyła niezwykły klimat, przepełniony młodzieńczymi marzeniami i uroczymi miłostkami. Historia jest w tematyce wojennej, często łamie serce i wywołuje łzy. Przeżywałam wraz z bohaterami ich rozterki i trudne wybory życiowe. Książka porusza najbardziej niepożądane odczucia, takie jak tęsknota, nienawiść. Taka nienawiść, która popycha człowieka do najgorszych czynów. Jak dla mnie to po prostu dobra powieść obyczajowo-historyczna. Jest lekko dramatycznie, jest akcja, jest chwila wzruszenia. Zawiera wszystko co powinna zawierać taka powieść.

Podsumowując: historia zawarta w "Jak dzikie gęsi” Agnieszki Olejnik uświadamia nas, jak bardzo musimy docenić to mamy i że nie należy czekać na lepsze jutro, bo to jutro może nigdy nie nadejść, tylko należy czerpać z życia wszystko co tylko nam oferuje, a co najważniejsze nie bać się po to sięgnąć. Także czytajcie tę niezwykłą powieść. Jest wzruszająca i piękna. Musicie ją poznać. Historia porusza najczulsze struny czytelnika. Mocno refleksyjna i poruszająco piękna. Polecam 

Rzadko kiedy sięgam po książki, gdzie akcja się toczy w przeszłości lub w czasach wojny. Tym razem nadarzyła się taka okazja, postanowiłam dać szansę Autorce i muszę przyznać, że była to naprawdę udana lektura.

Jak dla mnie to ta historia jest pełna emocji – tych pozytywnych i negatywnych. Myślę, że śmiało mogę napisać, iż poruszy nie jedno serce.

"Czy on się nie boi? (...) Czy wieczorami (...) gdy rozebrany do snu leży w pościeli i staje się znów tylko bezbronnym człowiekiem, nie przychodzi mu do głowy, że kiedyś będzie trzeba zapłacić za całą tę nienawiść?"

.

Pragnęłam tylko móc kochać i być kochaną. Znalazłam mężczyznę, któremu gotowa byłam oddać swoje życie i swoją duszę. Szczęśliwie, odwzajemniał on moje uczucia. Niestety czasy, w jakich przyszło nam żyć, nie sprzyjały naszej miłości. Peter był odrzutkiem, który unikał powołania, a ja... ja byłam kimś, kto budził w tutejszych pogardę. Mieszańcem.

Kręcił się wokół mnie jeszcze jeden chłopiec. Jemu jednak nie mogłam ufać, nie potrafiłam powściągnąć przed nim mojej odrazy z powodu tego, jakie wyznawał wartości.

Jak szeptano po kątach, zbliżało się coś złego. Tatko uznał, że powinniśmy wyjechać. I choć serce krajało mi się na myśl zbliżającej się rozłąki z moim ukochanym, wiedziałam, że nie mamy wyboru.

Złożyliśmy śluby przed Bogiem i przed nami samymi. Obiecaliśmy się odnaleźć.

.

To, co wydarzyło się potem było wynikiem zazdrości jednej z młodych dziewcząt, której nie powinnam była zaufać. Pomyliłam się. I mogłam przypłacić za to życiem. Albo miłością.

.

Między Kristin a Peterem iskrzy niemal od pierwszego, przypadkowego spotkania. Kolejne tylko pogłębiają ich więź, aż w końcu młodzi zakochują się w sobie bez pamięci. Pragną być ze sobą mimo wszystko. Jednak los nie sprzyja ich miłości. Dodatkowo okazuje się, że wokół nich kłębi się mnóstwo parszywych person, które tylko czyhają, by rzucić im kłody pod nogi. Z zazdrości. Z zawiści. Przez wzgląd na swoje uczucia i wydarzenia z przeszłości.

.

Uczucie tych dwojga jest piękne, naturalne, jest jak powiew świeżości pośród otaczającego ich zła. Czy się odnajdą? Czy uda im się spełnić wspólne marzenia?

Tego... nie dowiecie się z tej powieści 🙈 zamiast tego przeczytacie na koniec KONIEC CZĘŚCI PIERWSZEJ 😱

Przeczytajcie tę historię, jest piękna 🥰

.

"To, co dzieje się w sypialni między mężczyzną a kobietą, nabiera sensu jedynie wtedy, gdy oprócz ciał lgną do siebie również ich dusze".

Agnieszka Olejnik stworzyła bardzo interesującą i wzruszającą powieść "Jak dzikie gęsi". Zaciekawiła mnie od samego początku. Chciałam poznać historię jej bohaterów. W trakcie czytania płynęły mi łzy. Zżyłam się z niektórymi postaciami. Bardzo przejęłam się ich losem. Powiem nawet, że przez moment stanęło mi serce. Końcówka książki spowodowała u mnie emocjonalny szok. Szczerze, nie mogę się doczekać kolejnej części. Dlaczego? Tego dowiecie się, czytając "Jak dzikie gęsi".

Autorka Agnieszka Olejnik swoich bohaterów umieściła w bardzo trudnych czasach. Poznajemy ich losy od 1938 roku.

Nasi bohaterowie to:

Katrin Dulke — ta bohaterka jest pół-Polką. Co grozi jej w nazistowskich Niemczech, gdzie liczy się czystość rasy? Podoba mi się postawa ojca tej bohaterki. Jacob Dulke doskonale wie, że krajem rządzi szaleniec i nie zgadza się z jego poglądami. Czy przyjdzie mu słono zapłacić, za swoje myślenie? Nie chciał iść do wojska, ani strzelać do ludzi. Uważał to za nieludzkie. Był i jest pacyfistą. Katrin jest piękną dziewczyną. Dla niej nie liczą się pieniądze, tylko to, co ma się w sercu. O jej zainteresowanie będzie się starało dwóch młodych mężczyzn. Ciekawi was, którego wybierze? Ta bohaterka w swoim życiu dużo przejdzie. Autorka dla niej stworzyła mnóstwo problemów. Czy mimo wszystko zawsze będzie chodziła z podniesioną głową? W celu ratowania życia będzie musiała opuścić ukochane miasto. Czy jeszcze kiedyś do niego powróci?

Marlene Wiemann — można śmiało powiedzieć, że jest fałszywą przyjaciółką Katrin. Do czego może się posunąć zazdrosna przyjaciółka? Nie podobała mi się ta bohaterka. Jest po uszy zakochana w Rudolfie. Co z tego wyniknie?

Anna Kushner — bardzo chorowita i nieśmiała przyjaciółka Katrin i Marlene. Cierpi na epilepsję. Anna to tajemnicza i bardzo skromna osoba. W pewnym momencie bardzo mnie zaskoczyła. Pozytywnie, czy negatywnie?

Peter Kessler — bardzo dobry młody mężczyzna. Nie ma rodziców. Jest kuzynem Marlene. Pracuje w karczmie pana Lehmanna, który za ciężką pracę daje mu marne grosze. Kiedy pierwszy raz zobaczył Katrin, zakochał się w niej bez reszty. Tylko czy ona i jej rodzice będą chcieli biednego chłopaka? Jest przeciwny wojnie. Nie weźmie do ręki karabinu. Nie chce zabijać ludzi. Nie chce walczyć. Co zrobi, gdy świat stoi u bram drugiej wojny światowej? Musi się ukrywać. Odmowa wstąpienia do Hitlerjugend grozi więzieniem. Bardzo go polubiłam. Dużo w swoim życiu wycierpiał z rąk nie tylko najbliższej rodziny. Bałam się o niego. Życzyłam mu jak najlepiej. Czy poszło po jego myśli, czy nie? Dowiecie się podczas czytania "Jak dzikie gęsi". Wierzy w Boga. Dba o bliźnich. Nie chodzi do kościoła, tylko modli się w domu. Nie zrobi niczego, co byłoby niemiłe Bogu. We wszystkim szuka dobra. Postawa godna naśladowania. Tak został nauczony przez dziadka, który go wychowywał.

Rudolf Hertz — ten bohater nie ma łatwego życia przez swojego ojca. Gdy poznacie jego rodzinkę, będziecie w szoku. On jest zakochany w Katrin. Czy jest to tylko platoniczna miłość? Ten bohater nosi mundur Hitlerjugend. Jest zwolennikiem ideologi Hitlera. Według niego najważniejszym zadaniem Niemki jest rodzenie dzieci. Czy taki sam pogląd podzielają Katrin, Marlene i Anna? Czy tak naprawdę zadaniem kobiety jest tylko małżeństwo i macierzyństwo? Czy do niczego innego się nie nadają? Rudolf mocno mnie przerażał. Był zagrożeniem dla wszystkich, nawet dla samego siebie. On ukrywa coś wstydliwego przed innymi. Musicie sami odkryć, co to jest.

Kto przyjdzie z pomocą jednej z bohaterek, gdy jej ojciec zaginie bez śladu?

"Jak dzikie gęsi" to bardzo ciekawa historia. Znalazłam w niej mnóstwo zwrotów akcji, oryginalne zakończenie, różnorodnych bohaterów i ciekawą fabułę. Spotkałam tutaj fałsz, zazdrość, nienawiść, czystą i prawdziwą miłość, przyjaźń i walkę o lepsze jutro.

Tej powieści się nie czyta, przez nią się płynie. Kiedy doszłam do jej końca, byłam bardzo smutna, że muszę pożegnać się z bohaterami. Mam nadzieję, że autorka nie da nam długo czekać na dokończenie tej historii. Jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się dalsze losy: Katrin, Marlene, Anny, Petera i Rudolfa.

"Jak dzikie gęsi" to idealna powieść, dla wszystkich miłośników literatury obyczajowej z historią w tle.

Ta książka jest godna polecenia. Nie będziecie się nudzić, czytając, a czas poświęcony na tę historię nie będzie czasem straconym. Idealna historia na początek wiosny.

okładka książki jest równie piękna jak jej wnętrze. Wspaniały styl pisarski, który pisany jakby w spokoju przekazywał nam niekoniecznie dobre wieści. Autorka na początku książki zrobiła doskonały wstęp, który nie zapowiadał tak strasznego końca. Od razu ciarki przeszły prze moje ciało. Cokolwiek nie chciała nam ukazać, to robiła to zawsze jakby z wprowadzeniem, by przygotować nas emocjonalnie. Przeplatała tutaj opowieści dające radość z tymi, które dały nie tylko smutek, niepokój, ale i nerwy. Gdy opisywała jak wygląda nauka w szkole niemieckiej, to aż ciśnienie mi się podnosiło. Tutaj tylko naród niemiecki był dobrze traktowany, a inne znosili do zwykłego popychadła, jakby ludzi gorszej rangi, niższej jakości. Bardzo mnie to drażniło i powtarzałam sobie, że to tylko książka i tak nie zmienię tego, co już było. Opowieść przedstawi nam czasy tuż przed wojną. Kiedy to ludzie przestali czuć się bezpiecznie we własnych domach i niemal zmuszeni byli uciekać, jeśli chcieli przeżyć. Mi też było smutno, kiedy czytałam opisy jak było im ciężko porzucić ostoję, którą sami zbudowali. My poznamy tutaj miłość, która zaowocowała dzieckiem o imieniu Katrin i następnie jej losy. Od małego była uczona, że nie może się przyznawać do polskiego pochodzenia matki. Wiedziała, że jakiekolwiek napomknięcie przy bliskich o swoich polskich poglądach może okazać się dla niej zgubne. Bardzo często jednak walczyła sama ze sobą, gdyż bolały ją słowa kolegów, jakie kierowali do ludzi z jej utajonej rodziny. Wybrała drogę milczenia i odwracania tematu na przyjemniejsze, choć nigdy nie mogła przestać się pilnować. W momencie, kiedy ukazana nam zostaje postać Rudolfa, domyślamy się, że coś poczuje do Katrin. Nie wie jednak, że obiekt jego westchnień jest tą z której pochodzenia szydzi. Na tym jednak ta opowieść się nie kończy. Autorka wplotła tutaj losy jeszcze jednej postaci, która nieco tutaj namieszała, ale i sprawiła, że od książki nie można było się oderwać.

Nie chciałabym żyć w tamtym okresie czasowym, kiedy dzielono na ludzi lepszych i gorszych. Kiedy to trzeba było ukrywać swoje myśli na rzecz społeczeństwa w którym się przebywa i rządzących. Lekko się ją czyta, ale jest burzą emocjonalnych doznań. Takie bolesne piękno na tle natury. Bardzo ją polecam:-)