Powieść o rozpadzie związku, klaustrofobii życia na przedmieściach i niestosownej namiętności kobiety do lisa.
Pewnej letniej nocy Mary wraca do domu i znajduje na schodkach niemowlę. Czy to ona ukradła je sąsiadom? Podrzuciła je matka dziecka cierpiąca na ciężką depresję poporodową? A może jest to dar od lisa, który zajmuje coraz więcej miejsca w życiu Mary?
Tak się zaczyna historia osadzona w nękanej przez lisy londyńskiej dzielnicy.
Główna bohaterka, wytrącona z równowagi pojawieniem się byłego partnera i zmagająca się z wrogością sąsiadów, ulega zniewalającemu czarowi lisa, który pojawia się w jej ogrodzie. Najpierw widzi jego znaczące mrugnięcie, potem ON przynosi jej prezenty, a w końcu ona zaprasza go do domu. W miarę jak granica między udomowieniem a dzikością zaciera się coraz bardziej, a sąsiedzi postanawiają uśmiercić lisa, nie do końca wiadomo, czy to Mary go uratuje, czy raczej ON uratuje ją.
W swoim znakomitym debiucie Paula Cocozza łączy wnikliwy obraz rozpadu związku, społeczną powieść pełną dowcipnych niuansów i historię obsesyjnej miłości, która wyznacza nowe granice.
Hipnotyzująca powieść. Narracja balansuje pomiędzy figlarnością a pewnością siebie. Dla czytelnika, który tak jak ja lubi zanurzyć się w piękne opisy zwierząt, szelest liści, traw i owadów, lektura będzie prawdziwą przyjemnością. A jeszcze większy zachwyt wzbudzi ciemna strona fascynacji bohaterki.
The New York Times Book Review
Ekscytująca psychodrama. Autorce udało się znakomicie uchwycić hitchcockowskie, podglądane z ukrycia napięcie. Prawda i fakt ulatniają się w powieści jak zapach lisa. Pozostaje po nich wszechogarniające odczucie, że pod maską konwencjonalnej uprzejmości zawsze kryje się coś dzikiego.
The Economist
Urzekająca. Przy całej swojej sugestywności i zmysłowości pisarstwo Cocozzy jest umiejętnie powściągliwe. W swoim zachwycającym debiucie autorka zdaje się mówić, że bez względu na to, jak samotnym się jest w wielkim mieście, przez otwarte okno dociera do nas ogrom zycia.
Times Literary Supplement
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaki klimat dominuje w powieści "Jak być człowiekiem" Pauli Cocozzy?
"Jak być człowiekiem" to nastrojowa psychodrama łącząca realizm magiczny z duszną atmosferą londyńskich przedmieść. Narracja skupia się na wewnętrznym rozedrganiu bohaterki i jej nietypowej relacji z dziką naturą. Czytelnik odnajdzie tu elementy hitchcockowskiego napięcia oraz wnikliwe studium samotności w wielkim mieście. To lektura hipnotyzująca, w której granica między udomowieniem a dzikością ulega stopniowemu zatarciu.
Czy ta książka spodoba się miłośnikom opisów przyrody i zwierząt?
Tak, powieść oferuje niezwykle zmysłowe i szczegółowe opisy świata zwierząt oraz miejskiej flory. Autorka z wielką precyzją oddaje szelest liści, ruchy owadów oraz zachowania lisa, co tworzy niemal namacalny obraz otoczenia głównej bohaterki. Opisy te nie są jedynie tłem, lecz integralną częścią budowania gęstej, niemal onirycznej atmosfery. Dla osób ceniących literaturę skupioną na zmysłach i detalach natury będzie to wyjątkowo satysfakcjonująca pozycja.
Jakie główne motywy porusza ta historia poza wątkiem spotkań z lisem?
Książka przede wszystkim analizuje proces rozpadu związku oraz trudne emocje towarzyszące utracie stabilizacji życiowej. Autorka bada klaustrofobię życia w małej społeczności i wpływ wrogości sąsiadów na kruchą psychikę jednostki. Ważnym wątkiem jest również macierzyństwo oraz instynkty, które budzą się w człowieku w sytuacjach skrajnego osamotnienia. Całość stanowi głębokie rozważania nad tym, co w naszych zachowaniach jest wyuczoną uprzejmością, a co pierwotną naturą.
Dla jakiego typu czytelnika ta powieść może okazać się zbyt trudna?
Powieść może nie przypaść do gustu osobom szukającym szybkiej akcji i jednoznacznych rozwiązań fabularnych. Ze względu na swój powolny rytm, oniryczny klimat oraz skupienie na wewnętrznej obsesji, wymaga ona od odbiorcy dużej cierpliwości i skupienia. Czytelnicy preferujący typowe thrillery lub lekkie romanse mogą poczuć się przytłoczeni mroczną psychologią i niepokojącą tematyką fascynacji dzikim zwierzęciem. Nie jest to również odpowiednia pozycja dla osób unikających w literaturze motywów depresji i izolacji społecznej.
Jakim stylem literackim posługuje się autorka w swoim debiucie?
Styl Pauli Cocozzy charakteryzuje się powściągliwością, a jednocześnie ogromną siłą sugestii i zmysłowością języka. Narracja prowadzona jest z dużą pewnością siebie, umiejętnie balansując między figlarnością a narastającym niepokojem. Język jest precyzyjny, co pozwala na budowanie napięcia bez uciekania się do prostych chwytów typowych dla literatury popularnej. Dzięki takiemu podejściu, codzienne czynności i obserwacje ogrodu nabierają w tekście głębokiego, symbolicznego znaczenia.
