Iskari. Tom 2. Uwięziona królowa

„Uwięziona królowa” jest drugim tomem cyklu Iskari autorstwa Kristen Ciccarelli, który jest jednocześnie jej autorskim debiutem. Nie byłabym sobą gdybym nie dodała, jak bardzo udanym debiutem. Po przeczytaniu pierwszego tomu „Ostatni Namsara” byłam zachwycona nie tylko pisarskim stylem, wykreowanymi przez autorkę postaciami, dużą dawką magii, ale także smokami. Czy ten fantastyczny klimat pozostał? Co przygotowała dla nas autorka w drugim, pełnym przygód tomie?

"Nikt bowiem nie powinien cierpieć za winy ojców".

Główną bohaterką „Uwięzionej królowej” jest Roa, którą poznaliśmy w „Ostatnim Namasarze”, jest zupełnym przeciwieństwem energicznej i buntowniczej Ashy. Roa zasiada na tonie obcego kraju Firgaardu, w którym nie dostrzega nawet jednej przyjaźnie sobie nastawionej duszy. Dax był jej królem, tak bardzo zimnym i obcym, chociaż dawniej znaczył dla niej naprawdę wiele. Motała się między uczuciem dawnej miłości, a nienawiści za coś, co zrobił dawno temu, czego nie mogła mu tak lekko przebaczyć.

Początek tej historii rozpoczął się dawno temu, żyły dwie siostry, które łączyła silna i nierozerwalna więź. Roa i Essie zajmowały się magią, bardzo się kochały i przyjaźniły. Były ze sobą mocno związane, a swoją relację nazywały nicią. W wyniku pewnych okoliczności i wypadku Essie zmarła, jednak jej dusza pozostała uwięziona w świecie żywych i dalej wyczuwalna przez siostrę. Podczas tych wydarzeń zginąć miał Dax, jednak los zdecydował inaczej. Roa żyła przesiąknięta nienawiścią, którą usiłowała zagłuszyć miłość do tego mężczyzny. Wszystko się zmieniło, kiedy zjawił się u niej po ośmiu latach od tej tragedii potrzebując pomocy. Pragnął potęgi i armii, która pomogłaby zrzucić z tronu ojca, bezwzględnego i okrutnego człowieka, który twardą ręką ciemiężył także jej poddanych. Tak oto dobili targu, powstał między nimi układ, który uczynił z niej królową, nie dla wpływów, czy złota, ale dlatego, by jej naród mógł żyć bezpiecznie. Jak w „Ostatnim Namasarze” zostało powiedziane tyran został obalony, Asha stała się kozłem ofiarnym, za którego głowę wyznaczono nagrodę. Roa zasiadła na tronie wrogiego państwa, jednak jej własny kraj nadal cierpiał. Jedynym ratunkiem dla jej kraju i siostry jest zabicie króla. Czy będzie na tyle zdeterminowana i odważna, aby tego dokonać? Serce za serce, dusza za duszę.

„-Myślisz, że miłość jest aż tak krucha? Jak źdźbło pszenicy, które łamie się podczas burzy?”.

„Uwięziona królowa” to nie tylko wojna i polityka, ale także relacje między dwiema siostrami. Roa i Essie mają silną i piękną więź, której nie pokonała nawet śmierć jednej z nich. Roa nie potrafiła pozwolić siostrze odejść, pragnęła mieć ją u swego boku, obwiniała siebie i Daxa o jej śmierć. Chciała zrobić wszystko, co tylko możliwe, aby ją przywrócić będąc zaślepioną. Nie potrafiła zrozumieć, że czas Essie dobiegł końca i jedyne czego potrzebowała to wolności, aby mogła udać się w zaświaty. Roa była rozdarta pomiędzy lojalnością do swojej siostry, a tym, co czuła do Daxa. Nieważne jak bardzo próbowała to ukryć, oszukiwała samą siebie.

„Prawdziwa miłość jest jak najmocniejsza stal. To głownia miecza, którą można roztopić, można zmienić jej kształt uderzeniem młota, ale złamać ją to zadanie, którego nikt nie jest w stanie wykonać. Nawet Śmierć”.

„Uwięziona królowa” jest dobrą kontynuacją, chociaż niesie za sobą różne opinie. Roa nigdy nie będzie Ashą, jednak ma wiele do zaoferowania. Ukazuje miłość i oddanie siostrze, walkę za swój lud, który chciała ocalić. Chociaż bolesne i niesprawiedliwe jest porównywanie Daxa, do jego ojca, ponieważ nigdy nie będzie takim tyranem i okrutnym człowiekiem, nie można było tego uniknąć. Dax postanowił objąć tron, ponieważ chciał dokonać zmian w Firgaard i w świecie smoków, o to właśnie walczył. Jego postać ma wiele warstw i chociaż na początku może okazywać się nieco niezdarny podobał mi się jego rozwój. Nie czułam, żeby żadna z pobocznych postaci była płaska lub słabo rozwinięta, każda z nich miała własną narrację, w którą się zagłębialiśmy.

Miłość, którą ukazała nam autorka chwyta za serce w każdej jej odsłonie. Główna bohaterka straciła wiele, dokonuje pewnych głupich wyborów, ale wszyscy to robimy, a czy w tych rozdzierających serce sytuacjach można ją o to obwiniać?

„Uwięziona królowa” jest drugim tomem magicznego cyklu Iskari, z chęcią poruszałam się po tym świecie, wśród znanych, a także zupełnie nowych bohaterów. Pragnę więcej, nie mogę się doczekać, kiedy do księgarni trafi kolejny i prawdopodobnie ostatni tom.

Uwięziona królowa to kolejna pozycja , którą pokochałam! Jest to kontynuacja poprzedniej książki Ostatni Namsara. Książki takie jak te są dla mnie niezwykle ważne. Nie dosyć ,że wciągają nas w niezwykły świat magii, magicznych stworów, intryg na dworze królewskim i walkce o wolność zniewolonego ludu. To jeszcze jest niezwykłą i porywającą opowieścią ,która porwie każdego niezależnie od wieku.

Książka opowiada o tym ,co wydarzyło się kiedy Asha opuściła królestwo ,a na tronie zasiadł jej brat Dax i jego żona Roa. Roa pochodząca z Krzewowisk nie była mile widziana w królestwie swego męża. Po mimo swego pochodzenia starała się nie zwracać na to uwagi. Niestety jej droga do szczęścia nie była prosta. Na każdym kroku czaiło się zło. Nie ufała praktycznie nikomu nawet swemu mężowi. Wszystko co ją spotkało nie było przypadkowe.

Cała fabuła była bardzo dobrze wykreowana. Styl autorki lekki i bardzo przyjemny ,przez co czytało się szybko. I szczerze mówiąc ,aż za szybko. Książka wciąga od pierwszych stron. Jest nie tylko tajemnicza ,ale też poznajemy losy królowej przed koronacją jak i po. Co tak naprawdę robiła w dzieciństwie z siostrą? I dlaczego tak nie nawiedziła swego męża? Co było powodem ,że została żoną Daxa? Wszystkie te odpowiedzi znajdziemy właśnie w tej niesamowitej książce. Tak jak w poprzedniej książce mamy i tutaj innego koloru strony. Szare strony opowiadają nam historię Roy, kiedy była szczęśliwym dzieckiem, nastolatką. Każda szara strona opowiada inną historię. A one mnie po prostu urzekły i nieraz zaszkliło mi się w oku. Byłam poruszona jak i zaintrygowana losami naszej bohaterki. Na początku jej nie polubiłam ,lecz z czasem zmieniłam zdanie. Tyle co się tam dzieje przyprawia o zawrót głowy. To istna huśtawka emocjonalna. Jak dla mnie bomba!

Kocham książki fantasy.

Jeżeli jesteście gotowi na kolejną niezwykłą podróż w nieznane gdzie intryga goni intrygę ,a królestwo staje do góry nogami. Gdzie ludzie walczą o wolność , gdzie miłość skrywana jest w najgłębszym zakamarku duszy. I gdzie podróż na smoku oznacza wiatr we włosach i niezapomniane wrażenia. To ta książka jest dla was😉

W drugim tomie serii Iskari odrobinę zmieniamy klimat. Szczerze mówiąc przypominał mi ten obecny w serii "Buntowniczka z pustyni" (nawet fabularnie jest nieco podobnie) czy w "Zakazanym życzeniu" (jeden wątek nawet przypomina mi "Złego króla") Zmieniamy też bohaterkę, a razem z nią dostajemy nowe wątki, więcej intryg, przygód i niebezpieczeństw. Podobały mi się liczne nawiązania do mitologii (oczywiście takiej stworzonej na potrzeby serii) i motyw Nocy Duchów, chyba najbardziej fascynujący w całej książce. Dobrze bawiłam się śledząc intrygi głównych bohaterów choć chwilami trochę mnie denerwowali wyciąganiem zbyt pochopnych wniosków😉 Nie podobało mi się natomiast, że tak mało było tu scen z udziałem smoków🙁🐉 Mimo tej drobnej niedogodności i tak uważam, że Kristen Ciccarelli stworzyła jedną z lepszych i ciekawszych serii fantasy dla młodzieży. Ja osobiście ją uwielbiam i nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

„Ostatni Namsara” – tom pierwszy – opowiadał o niezwykle burzliwej smoczej historii z nieustraszoną Ashą na czele. „Uwięziona królowa” rozgrywa się po tym, co działo się w poprzednim tomie, jednak jest to już lekko inna opowieść, ponieważ skupia się ona na losach Roi – świeżej królowej – która za wszelką cenę pragnie, by jej lud mógł odzyskać spokój i przestał cierpieć.

Z uwagi na to, że w poprzedniej części było bardzo dynamicznie, nie brakowało walki na wielu stronach, można by pomyśleć, iż kontynuacja będzie nieco spokojniejsza, a sytuacja nabierze równowagi. Skądże znowu! Nie ma mowy – nie na warcie Kristen Ciccarelli! I to w tej historii uwielbiam chyba najbardziej: przedmiotem sporu ponownie jest władza, jednak tym razem wszystko potoczyło się trochę inaczej. Mogłabym rzec, że Roa toczyła walkę na wielu płaszczyznach – wręcz, w swoim sercu i umyśle. Nie były to sceny tak zjawiskowe pod względem dosłownej walki jak w „Ostatnim Namsarze”, jednak równie emocjonalne i porywające. W tym przypadku Czytelnikowi pokazane zostały kulisy dzierżenia władzy i tego, co tak naprawdę kryje się pod tym pojęciem. Większość akcji miała miejsce w zamkach i pałacach, nie oznacza to natomiast, że zwolniła – wręcz przeciwnie, tempo tylko rosło!

Uwielbiam autorkę za to, co wyrabiała ze mną podczas lektury tej książki (już nie wspomnę o tym, że zajęła mi ona dosłownie wieczór!). Potrafiła wywołać we mnie masę różnorodnych emocji, intrygowała mnie skrupulatnie dopasowanymi opowieściami z dawnych lat królestwa, które poprzedzają niektóre wydarzenia. Nawet udało jej się mnie wywieść w pole w kwestii jednego bohatera! Do tego po raz kolejny stworzyła mocną, ale wciąż kobiecą postać. „Uwięzioną królową” czyta się momentalnie i równocześnie z wielkim zaangażowaniem. Dokładnie takich kontynuacji potrzebuje rynek wydawniczy, by serie miały sens – a nie były pisane tylko po to, by za sprawą fenomenu danej historii ciągnąć ją dalej tylko dla mnożenia pieniędzy. Z niecierpliwością będę oczekiwać na tom trzeci!